Kafamda istifa ettim

Discussions

• Mühendisler yapay zekâya kurban gidecek diyen yöneticiler, en hızlı işsiz kalanların kendileri olduğunu görüyor mu?

  Geçen yıl LinkedIn akışımın bir türü vardı. Bir program yöneticisi, bir "teslim lideri" ya da başlığında Agile yazan biri, yapay zekânın bir fonksiyon yazdığını gösteren bir ekran görüntüsü paylaşır, altına "bir de bu iş güvenliydi diyorlardı, kodlamayı öğrenin yeter" gibi bir satır eklerdi ve aynı işi yapan insanlardan dört yüz beğeni toplardı. İma her zaman, mühendisliğin daktilo kısmının mühendisliğin ta kendisi olduğu ve artık bir model yazabildiğine göre daktilo sınıfının işinin bittiğiydi.

• Oracle'ı kimse seçmiyorsa neden hâlâ herkes onu kullanıyor?

  Oracle kurumsal teknolojinin hamamböceği; herkesin nefret ettiği, herkesin kullandığı ve Clinton yönetimi civarında havalı olduğunu farz etmeyi bırakmış insanlarca çalıştırılan bir şirket. Ürün, satış hamlesinin ta kendisi; veritabanı da rehine.

• Yapay zekâ yöneticileri gerçekten tıbben deli mi ediyor?

  Ortalıkta yeni bir yönetici fantezisi dolaşıyor: yapay zekânın çalışanların yerini alabileceği. Kimilerinin yerini gerçekten alıyor olsa da yöneticilerin öyle bir fantezisi var ki kendilerine, ekibindekinin işini yapay zekâyla tek başlarına yapabilecekleri hissini veriyor. Kod yazabileceklerini! Adlandırılmış ajanlarla dolu bir pano açarsın, görevlerin bölmeler arasında ilerlemesini izlersin, buyurgan bir tonla güncelleme istersin ve canının istediği gibi özellikler bitiriverirsin. Bir rüya gibi

• Yüksek maaş gerçekten yeterli mi?

  Büyük şirketler, sınırları belli, sahibi belli ve görünür kazanımlar üretme konusunda yapısal olarak kötüdür. Maaşın bir kısmı, bunlar olmadan yaşamanın bedelidir.

• Yeterince kıdem kazanınca çoğu iş aslında satışa mı yakınsıyor?

  Modern kariyer tavsiyelerinin en sinir bozucu yanlarından biri, yetkin insanlara, bu sözcüklerin neyi gizlediğini söylemeden, ne sıklıkla daha stratejik, etkili ya da kıdemli olmalarını söylemesidir. Çoğu zaman gizledikleri şey satıştır.

• Kurumsal güdüleri bir kez anladığınızda sinirlenmeyi gerçekten bırakır mısınız?

  Şirketinizde bir yerlerde, kimsenin okumadığı bir durum sunumu vardır. Birkaç haftada bir güncellenir, bir toplantıda gösterilir ve unutulur. Yöneticiniz de bunu bilir. Yukarı çıkarken aynı sunumları onlar hazırladı ve bunlara genellikle ne kadar az düşünce harcandığını tam olarak anlıyorlar. Kurumsal oyalanma işlerinin alışılmış açıklaması, yukarıdaki birinin kafasının karışık ya da gerçeklikten kopuk olmasıdır. Bu rahatlatıcı ama çoğunlukla yanlış. Bu eserler hayatta kalır, çünkü bir iş görüyo

• Google yetenekli insanlara, yeteneklerini kullanmayı bıraksınlar diye mi bir servet ödüyor?

  Google dünyanın en iyi mühendislerini işe alıyor, onlara bir servet ödüyor, her otuz metrede bir bedava yemekle çevreliyor ve sonuç, üç yıldır kod sevk etmemiş ama insanı ağlatabilecek bir tasarım belgesi yazan bir adam. Bütün bu insanların bir rakip yaratma riskini göze almaktansa, onlara Google'da olmaları için ödeme yapmak daha iyi...

• Bir Meta mühendisi size şirketini söylemeden önce neden maaşını söyler?

  Meta, sektörün en iyi mühendislerini şimdiye dek görülmüş en şişkin maaş paketleriyle satın aldı ve tam da parasını verdiği şeyi elde etti: yere karşı hiçbir şey hissetmeyen ve partilerde adını yüksek sesle anmayacak, iyi para alan paralı askerlerden bir iş gücü.

• Yöneticinizi herkesin içinde paylamak sizi gerçekten sandığınız kahraman mı yapıyor?

  Bunun türlü hallerini yeterince çok gördüm; başka bir junior'ın yine aynısını yaptığını görünce yüzüm buruşuyor. Yönetici bizden rahatsız edici bir şey yapmamızı ister. Mühendislerden biri, çoğu zaman junior, birazcık söylenerek, bir şakayla, bir slack mesajıyla isyan eder... Saçmalığı yüze vurur ve gören herkes, söz konusu patron hakkında ne düşündüklerini tam olarak bilir. Ama sandıkları o kahramanlara, o isyancılara dönüşmezler. Karşılığında sessizlik, dikkatli, bilinçli, soğuk bir sessizlik

• Apple çalışanları bir telefon uğruna sessizlik yemini mi etti?

  Apple dünyanın en iyi telefonunu yapıyor. Başlamadan bunu kayıtlara geçirmek istiyorum, çünkü söyleyeceğim diğer her şey, binalarının hangi renk olduğunu yasal olarak doğrulayamayan insanlar tarafından yalanlanacak. Donanım sektördeki en iyisi, işçilik gerçekten çok iyi ve saatin, dizüstünün, telefonun ve kulaklığın birbiriyle etkileşim biçimi başka hiçbir şirketin iki kez başaramadığı bir şey. Bunların hiçbiri tartışmalı değil, büyürken garip bir Linux gencidim ben de…

• Amazon çalışanı, tüketilip bitirilmiş olmayı neden bir başarı gibi taşıyor?

  Amazon teknolojideki en etkili makine ve çalışanları nedense yakıt olmakla motor olmayı bir tutmaya karar vermiş. Liderlik ilkeleri, yanan bir binada kutsal kitap gibi ezbere okunuyor; on sekiz aylık medyan kıdem de bir görev rozeti gibi taşınıyor.

• Yapay zekâ ofis işlerini tek başına yapamıyorsa, yapay zekâlı bir kişi gerçekten birkaç kişinin yerini alabilir mi?

  Birçok ofis çalışanı kendini yanlış soruyla avutuyor. Yapay zekânın işlerinin tamamını yapıp yapamayacağını sorup duruyorlar. İşverenlerinin kullanacağı eşik bu değil. Asıl soru, çıktının yeterince ucuza üretilip yeterince ucuza kontrol edilip edilemeyeceği, öyle ki rol pahalı görünmeye başlasın. Mesele yapay zekânın işimizi tümüyle yapıp yapamayacağı değil, "ekibimin yalnızca yarısı gerekecek kadar uzun süre işi hızlandırabilir mi?" sorusu. Çünkü bunun yanıtı, ne yazık ki, evet.

• Yüzde 0,05'lik pay ve "aile" lafı ne zamandan beri bir maaş sayılıyor?

  Girişimci sana neredeyse kurucu ortak gibi olduğunu söyleyecek. Yüzde 0,05'i var. Kurucu, teklif görüşmesinde bunu "bir gün milyonlar edebilir" diye anlattı; cap table'ı bizzat okumuş ve üç tur daha ve 1,5 katlık bir tasfiye önceliğinden sonra çıkıştaki yüzde 0,05'in, eğer çıkış olursa -ki olmayacak- ancak ikinci el bir Subaru almaya yeteceğini bilen bir adamın sıcak tonuyla. Hesabı yapmamana güveniyor. Sen hesabı yapmıyorsun. Teklif mektubunu çerçeveletiyorsun.

• Sıralı değerlendirme iş arkadaşlarını düşmana mı çevirir?

  Sıralı değerlendirme her zaman politikayla biter, çünkü bir kurumun içinde yetkinliğin anlamını değiştirir. Çalışanlar, istikrarlı bir standarda ya da hedefe göre değil de birbirlerine göre değerlendirilmeye başlandığında, en zeki iş arkadaşınız öğrenip işbirliği yapabileceğiniz bir değer olmaktan çıkar ve rakibe dönüşür. Onun başarısı sizin konumunuzu düşürebilir. Onun görünürlüğü size terfi alanına mal olabilir. Onun uzmanlığı kendi güvenliğiniz için bir tehdit hâline gelir.

• Yöneticiler herkesin yapay zekâ kullanmasını istiyor ama kendileri neden kullanmıyor?

  Beni rahatsız etmeye başlayan şey, yapay zekâ dayatmasının kendisi değil. Araçların bazıları gerçekten faydalı. Artık her gün kullanıyorum. Beni rahatsız eden, yönetimin "önce yapay zekâ" davranışını talep ederken çevredeki her süreci yapay zekâ kullanımına saldırgan biçimde düşman tutması. İnsanlara kodlama, planlama, araştırma, taslak yazma, hata ayıklama, bilgiye erişim ve proje koordinasyonu için yapay zekâ kullanmaları söyleniyor.. Ama sonra şirketin operasyonel bilgisinin yarısı hâlâ belge

• Teknoloji şirketleri istifa edemeyen çalışanlardan gerçekten fayda görüyor mu?

  Yeterince teknoloji şirketinin içinden geçtim; bu yüzden birçoğunuzun da tanıyacağı bir kalıbı fark ediyorum. Bazı ekipler pasiftir; zamanında teslim ederler, hedefleri tuttururlar, süreçleri temiz işletirler, ama toplantıda hiç kimse kötü bir fikri öldürmez. Kimse bunun yanlış bir şey olduğunu söylemez. Yol haritasında, üç kişinin kendi aralarında işe yaramayacağını konuştuğu bir şey, hatta altı tane, vardır; ama bu hiç sesini çıkarmadan, üstelik gülümseyerek planlamadan geçer. Baş mühendisleri

• Sert ve yumuşak becerileri ayırmak insanları her ikisinde de kötüleştiriyor mu?

  Sert beceriler, eğitim, öğretim ya da deneyim yoluyla edinilen, ölçülebilir, belirli ve öğretilebilir yetenekler ya da teknik bilgilerdir; çoğu zaman belirli bir işle ya da sektörle doğrudan ilişkilidir. Veri analizi, programlama, grafik tasarım, muhasebe, dans, resim... bunlara örnektir. Genellikle bir mesleğin özünü oluştururlar, özellikle de mesleğin başkalarıyla etkileşim dışındaki kısmını. Öte yandan yumuşak beceriler çoğunlukla "kişisel nitelikler, kişilerarası...

• Birlikte yemek yiyenler gerçekten birlikte mi mücadele eder?

  Güçlü gruplar yalnızca bir amaç üzerinde anlaştıkları için güçlenmez. Güçlenirler çünkü insanlar birbirlerine soyut gelmeyi bırakır, birbirlerini insan ve dost olarak görür. Paylaşılan yemeklerin çoğu resmî kültür programından daha çok önem taşımasının bir nedeni de budur. Bir ekip kültürü kurmak için pahalı atölyelere ve kaçamaklara ihtiyacınız yok. Sadece orada olmanız yeterli. Ekibinizle öğle yemeği yiyin, birlikte yemelerini sağlayın. Birlikte kahve için...

• Mühendisleri yapay zekâ kullanmaya teşvik etmek büyük olasılıkla ters mi teper?

  Bir şirket, yanlış bir ölçütü iliştirerek hemen hemen her iyi aracı mahvedebilir. İş yerinde önemli olan tek şey teşviklerdir; ister finansal getiri, ister statü, ister terfi olsun... Çalışanlar teşviklerle çalışır. Sen de ben de. Pratik olarak herkes bir şeyleri kendine ya da sevdiklerine yarar sağladığı için yapar. Dolayısıyla işte, bizi terfi ettirecek, daha çok para kazandıracak, daha çok iş güvencesi sağlayacak şeyi yaparız... Şirketin sahibi değiliz, bir çalışanız. Kendimizi kollarız. Bund

• Terfi almak için hedeflerini ıskalaman mı gerekiyor?

  Üç yıl önce yöneticimin iki yıl üst üste her çeyreklik hedefi tutturduğunu izledim. Tertemiz panolar. Her yerde, her zaman yeşil. Binadaki en güvenilir kişiydi ve bir sonraki planlama döngüsünde ekibi 35 mühendisten dördü kesilerek küçültüldü ve başka birinin altına katıldı. Kimse bunu bir ceza olarak çerçevelemedi; daha çok "verimlilik" ve "başka yere yatırım yapmak istiyoruz" olarak çerçeveledi. Ders yine de düştü, üstelik sadece bana değil. Ne yazık ki yöneticime asla.