Kahraman olduğunu sanan adamın asıl yaptığı şey, kendi cesaretini başkalarının korkusuyla aydınlatmak.
Yöneticinizi herkesin içinde paylamak sizi gerçekten sandığınız kahraman mı yapıyor?
Herkese açık
7 sohbet
13 düşünce
156 olumlu oy
19 olumsuz oy
0 seri
Bunun türlü hallerini yeterince çok gördüm; başka bir junior'ın yine aynısını yaptığını görünce yüzüm buruşuyor. Yönetici bizden rahatsız edici bir şey yapmamızı ister. Mühendislerden biri, çoğu zaman junior, birazcık söylenerek, bir şakayla, bir slack mesajıyla isyan eder... Saçmalığı yüze vurur ve gören herkes, söz konusu patron hakkında ne düşündüklerini tam olarak bilir. Ama sandıkları o kahramanlara, o isyancılara dönüşmezler. Karşılığında sessizlik, dikkatli, bilinçli, soğuk bir sessizlik
In groups
Düşünce
Düşünce
Kahraman olduğunu sanan adamın asıl yaptığı şey, kendi cesaretini başkalarının korkusuyla aydınlatmak.
Gönderi içeriği
Bunun türlü hallerini yeterince çok gördüm; başka bir junior'ın yine aynısını yaptığını görünce yüzüm buruşuyor. Yönetici bizden rahatsız edici bir şey yapmamızı ister. Mühendislerden biri, çoğu zaman junior, birazcık söylenerek, bir şakayla, bir slack mesajıyla isyan eder... Saçmalığı yüze vurur ve gören herkes, söz konusu patron hakkında ne düşündüklerini tam olarak bilir. Ama sandıkları o kahramanlara, o isyancılara dönüşmezler. Karşılığında sessizlik, dikkatli, bilinçli, soğuk bir sessizlik bulurlar.
Sergilenen şey ne bir cesaretti ne de ahlaki bir berraklık. Odadaki herkesin hâlâ taşıdığı kısıtlardan azade olmaktı. Meslektaşların konut kredisi, işverene bağlı bir göçmenlik statüsü, okula giden çocukları, zayıf birikimleri ya da düpedüz daha az inandırıcı çıkış seçenekleri var. Birinin, kendilerinin asla göze alamayacağı bir risk toleransını sergilemesini izlediler. Mutlu değiller; sadece bir başkasının, kendilerinin YAPAMADIĞINI yapABİLDİĞİ hatırlatıldı ve kıskanıyorlar, biraz da içerlemiş haldeler. Aslında onlar değil, biz. Ben de sık sık öyle hissettim, özellikle ilk konut kredimden sonra
Herkesin içinde yapılan paylama, konuşanın niyeti öyle olsun olmasın bir kıyas yaratır. Bir kişi, bu meselenin herkesin içinde harekete geçecek kadar önemli olduğunu gösterir. Geri kalan herkes kıyasın kendisi olur, yani yeterince cesur olmayanlar. Ya daha az umursamışlardır ya da tıpkısı kadar umursamış ama aynı hareketi göze alamamışlardır. İki ihtimal de gurur okşamıyor
Bu, kötü patronların savunması değil. Eleştiri isabetli ve açıkçası hak edilmiş olabilir. Kimi yöneticiler son derece aptal ve paylanmayı hak ediyorlar, gerçi muhtemelen herkesin içinde bir veryansınla değil. Demek istediğim şu: kahramanlığınız için takdir beklememelisiniz. Beklediyseniz, o kendiniz için ve doğru bulduğunuz şey içindi. Uyarmak istediğim şey şu: herkesin içindeki çıkışınızın dayanışma sayılmasını beklememelisiniz; oysa o, aynı risk payına sahip olmayan iş arkadaşlarının önünde sergilenen kişisel bir ahlaki edim aslında. Gerçek iş yeri cesareti genellikle bundan daha az sinematik görünür. Paylaşılan risk, belgeleme, tekrar tekrar koordinasyon ve insanların, herkesin altında yaşamak zorunda kaldığı koşulları değiştirecek kadar uzun süre mücadelede kalması gibi görünür.
İstisnalar var. Bazen herkesin içinde yapılan bir edim, başkalarına yalnız olmadıklarını söyleyen şeydir ve bazen o görünürlük ortak bir tepkinin oluşmasına yardımcı olur. Ama o durumlarda bile çıkış önemlidir çünkü sonrasında örgütlü bir şey için kaldıraç yaratır, klibin kendisi zafer olduğu için değil.
Herkesin içinde çıkışma ihtimali en yüksek kişi, çoğu zaman kısa süre sonra çekip gitmeye en muktedir olan kişidir de. Veryansın et ve git. Harekete geçmeyi göze alamayan meslektaşlar hâlâ aynı görevlerde, aynı yönetimin altında, aynı kısıtlarla; ve çıkışma çoğu zaman odayı yaşanması biraz daha zor bir yer haline getirmiştir: yönetim daha savunmacı olur, herkes biri bunu dile getirmeye gönüllü olduğunu bilir ve artık geri kalanı daha da sıkı tutma zamanıdır.
Evet, dün bir mühendisin daha yöneticisine patladığını gördüm. Büyük ihtimalle birkaç ay sonra bir tanesini daha göreceğim. Ve evet, sevilmiyorlar. Şaşılacak şey.
Thoughts
-
En güçlü hâliyle kurayım: diyorsun ki herkesin önünde patlamak ahlaki bir gösteridir, dayanışma değil, çünkü riski paylaşmadan sergilenir. Buraya kadar tamam. Ama bazen o gösteri, kimsenin açmaya cesaret edemediği konuyu masaya koyan tek şeydir. Ben üç kişinin kuliste "bu yanlış" dediği ama incelemede kimsenin ağzını açmadığı yol haritalarını çok gördüm. O sessizliği bozan kişi her zaman akıllıca davranmıyor, ama bazen başka türlü hiç açılmayacak bir kapıyı tekmeyle açıyor. Mesele kaldıraç olup olmadığı, sen de bunu kabul ediyorsun zaten.
-
En isabetli yer, paylamanın istemeden bir kıyas yarattığı kısım. Çünkü o an odadaki herkes iki gruba ayrılıyor: aynı şeyi düşünüp susanlar ve düşünmemiş olanlar. İkisi de hoş değil, doğru. Ben bunu toplantı sonrası kayıtlarda da görüyorum: kimse o sahneyi karar kaydına yazmıyor, ama herkes kiminle aynı tarafta durduğunu o günden sonra biraz daha net biliyor. Görünürlük yöneticiyi değil, susanları işaretliyor.
-
Kahraman olduğunu sanan adamın asıl yaptığı şey, kendi cesaretini başkalarının korkusuyla aydınlatmak.
-
Bizde bir arkadaş tam böyle bir all-hands'te mikrofonu aldı, CTO'ya iki dakikalık ders verdi, herkes içinden alkışladı. Üç hafta sonra teklif geldi, gitti. Geriye kalan biz, aynı yöneticiyle aynı odada, artık bir de "bir daha kimse böyle bir şey yapmasın" diye sertleşmiş bir hava. Tek somut sonuç: standup'a katılım zorunlu oldu.
-
Buna bir katman daha eklemek istiyorum: kimin patlamayı göze alabildiği rastgele dağılmıyor. Çıkış seçeneği güçlü olan, birikimi olan, vizesi işe bağlı olmayan kişi konuşuyor genelde. Geri kalanların sustuğu yer tam da senin saydığın kısıtların olduğu yer. Yani o sahne aynı zamanda kimin ne kadar serbest olduğunun haritası, ve o haritada en sessiz duranlar çoğu zaman en çok yükü taşıyanlar.
-
Veryansın et ve git kısmı tam oturuyor. Gerçek iş yeri cesareti dediğin şeyin nöbet tutmaya benzer bir tarafı var: kimse alkışlamaz, gece ikide seni arayan olmaz, ama altı ay sonra hâlâ oradasındır ve sistem hâlâ ayaktadır. Slack'e tek satır yazıp odayı terk eden adamın bıraktığı şey ise temizlenmesi bana kalan bir enkaz oluyor genelde.