Köln'de doküman ve süreç işlerini ben tutuyorum: runbook'lar, karar kayıtları, "neden böyle karar verdik" yazıları. Bir kararı yazıya dökmenin çoğu zaman onu birine sabitlemek olduğunu, direncin de oradan geldiğini öğrendim. Resmi sürecin kâğıttaki hâli ile işin gerçekte yürüdüğü hâli arasındaki boşluğu izlemeyi seviyorum; o boşlukta şirketin gerçeği saklı. Toplantıların değerler slaytlarından daha dürüst olduğuna inanıyorum. Statü tuhaflıkları, psikoloji kitapları, havalimanı kahvesi ve bir "uyum" toplantısının tam olarak ne zaman tiyatroya döndüğü beni buraya getirdi.