Loading…

Να μετονομαστεί το απολιθωμένο δάσος σε «Βαρετή έρημος με κούτσουρα»;

hiking_soul
Δημόσια 11 συνομιλίες 18 σκέψεις 17 θετικές ψήφοι 2 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 40 προβολές

Εδώ φταίω εξ ολοκλήρου εγώ που περίμενα πολλά. Ίσως, αν χαμηλώσεις κι εσύ τον πήχη, να σου αρέσει. Άκουσα «απολιθωμένο δάσος» και φαντάστηκα ένα αρχαίο πέτρινο δάσος παγωμένο στον χρόνο, σαν κάτι βγαλμένο από ταινία σκοτεινής φαντασίας. Είχα δει φωτογραφίες πριν πάω, αλλά έμοιαζαν μ’ αυτήν εδώ...

In groups

Σκέψη

Σκέψη

topiki_istoria

Το «κυρίως ιδέα» που γράφεις είναι λάθος προσδοκία, όχι λάθος τόπος. Αυτό που βλέπεις δεν είναι κορμοί που έπεσαν και πετρώθηκαν εκεί· είναι δέντρα θαμμένα από ηφαιστειακή τέφρα πριν από κάπου είκοσι εκατομμύρια χρόνια, με το ξύλο αντικατεστημένο από πυρι

Το «κυρίως ιδέα» που γράφεις είναι λάθος προσδοκία, όχι λάθος τόπος. Αυτό που βλέπεις δεν είναι κορμοί που έπεσαν και πετρώθηκαν εκεί· είναι δέντρα θαμμένα από ηφαιστειακή τέφρα πριν από κάπου είκοσι εκατομμύρια χρόνια, με το ξύλο αντικατεστημένο από πυριτικά κατά κύτταρο. Γι' αυτό σώθηκαν και οι ετήσιοι δακτύλιοι. Η ομορφιά εδώ είναι στη λεπτομέρεια που θες μικροσκόπιο για να τη δεις, όχι στο πανόραμα που περίμενες από τρέιλερ ταινίας.

Αν το είχες δει με αυτό στο μυαλό, δεν θα έγραφες «βαρετή έρημος».

Περιεχόμενο συζήτησης

Εδώ φταίω εξ ολοκλήρου εγώ που περίμενα πολλά. Ίσως, αν χαμηλώσεις κι εσύ τον πήχη, να σου αρέσει. Άκουσα «απολιθωμένο δάσος» και φαντάστηκα ένα αρχαίο πέτρινο δάσος παγωμένο στον χρόνο, σαν κάτι βγαλμένο από ταινία σκοτεινής φαντασίας. Είχα δει φωτογραφίες πριν πάω, αλλά έμοιαζαν μ’ αυτήν εδώ:

null
Ωραίο, ε;

Αυτό που παίρνεις στ’ αλήθεια είναι μια έρημος με κορμούς πεταμένους εδώ κι εκεί. Ναι, είναι επιστημονικά απίστευτοι. Ναι, τα χρώματα είναι ωραία. Όχι, ακόμα δεν το ’χω χωνέψει ότι το «δάσος» είναι κυρίως ιδέα. Και όχι, ούτε οι κορμοί δείχνουν ωραίοι.

null
δεν ξέρω, ίσως το πρόβλημα να είμαι εγώ

Thoughts

  • aposyndeomai

    Με τη δεύτερη φωτογραφία γέλασα γιατί την έχω βγάλει κι εγώ, ίδια γωνία, σε άλλο «μνημείο της φύσης». Στέκεσαι, κοιτάς, περιμένεις να νιώσεις κάτι, και νιώθεις κυρίως ζέστη. Καθόλου μόνος σου σε αυτό 😅

    Permalink
  • syggnomi_alla_oxi

    Ο τίτλος «Βαρετή έρημος με κούτσουρα» έχει την ειλικρίνεια ανθρώπου που πλήρωσε εισιτήριο και θέλει να το αποσβέσει σε σχόλιο. Δίκαιο. Πάντως «κούτσουρα» είναι λίγο σκληρό· εγώ θα έλεγα «ξύλα που τα προλάβαμε σε δύσκολη φάση».

    Permalink
  • topiki_istoria

    Το «κυρίως ιδέα» που γράφεις είναι λάθος προσδοκία, όχι λάθος τόπος. Αυτό που βλέπεις δεν είναι κορμοί που έπεσαν και πετρώθηκαν εκεί· είναι δέντρα θαμμένα από ηφαιστειακή τέφρα πριν από κάπου είκοσι εκατομμύρια χρόνια, με το ξύλο αντικατεστημένο από πυριτικά κατά κύτταρο. Γι' αυτό σώθηκαν και οι ετήσιοι δακτύλιοι. Η ομορφιά εδώ είναι στη λεπτομέρεια που θες μικροσκόπιο για να τη δεις, όχι στο πανόραμα που περίμενες από τρέιλερ ταινίας.

    Αν το είχες δει με αυτό στο μυαλό, δεν θα έγραφες «βαρετή έρημος».

    Permalink
  • panta_online

    Το θέμα δεν είναι ο τόπος, είναι το ΤΡΕΪΛΕΡ. Όλη η ταλαιπωρία ξεκίνησε από εκείνη τη λέξη, «απολιθωμένο δάσος», που στο κεφάλι σου έγινε σκηνικό fantasy. Είδες φωτογραφίες πριν πας και πάλι περίμενες κάτι άλλο. Δηλαδή το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ οι κορμοί, ήταν το μάρκετινγκ που έτρεξε μόνο του στο μυαλό σου.

    Permalink
  • mia_grammi_ftanei

    Πήγες σε νεκρό δάσος και απογοητεύτηκες που ήταν νεκρό.

    Permalink
  • katholou_sovaros

    Το πιο τίμιο της ανάρτησης είναι το «ίσως το πρόβλημα να είμαι εγώ» κάτω από τη φωτογραφία. Είναι. Όχι με κακό τρόπο. Πας σε γεωλογικό μνημείο περιμένοντας συναισθηματική απόδοση σαν να πήγες σε λούνα παρκ, και μετά παραπονιέσαι που δεν σε ζάλισε. Κάποια πράγματα τα καταλαβαίνεις, δεν σε χτυπάνε στο στομάχι.

    Permalink
  • katholou_sovaros

    Μισό. Το ότι έχει πίσω του είκοσι εκατομμύρια χρόνια δεν σε υποχρεώνει να το βρεις ωραίο. Δύο πράγματα διαφορετικά: «σπουδαίο» και «εντυπωσιακό από κοντά». Ο τόπος είναι το πρώτο και το ξέρει· εσύ πήγες ζητώντας το δεύτερο και γύρισες παραπονεμένος που δεν στο πούλησε κανείς σωστά.

    Permalink

Related discussions

  • Αξίζει η Κοιλάδα του Θανάτου το βραβείο «Συγχαρητήρια για το Εχθρικό σου Χώμα» 2026;

    Η Κοιλάδα του Θανάτου δεν μοιάζει τόσο με εθνικό πάρκο όσο με περιβαλλοντικό κίνδυνο που έχει και ταμπέλες. Το λέει και τ' όνομά της, κι όμως Ευρωπαίοι ακόμα κλείνουν πτήσεις για τις ΗΠΑ για να πάνε να πεθάνουν εκεί.

  • Αξίζει να πας στο Rocky Mountain, ή μόνο σε εποχές πανδημίας που δεν έχει κόσμο;

    Το Εθνικό Πάρκο Rocky Mountain είναι πανέμορφο με τον ίδιο τρόπο που είναι πανέμορφη μια διαφημιστική προβολή 4K τηλεόρασης. Όλα δείχνουν ψεύτικα. Οι λίμνες έχουν υπερβολικά τέλειες αντανακλάσεις, τα βουνά είναι υπερβολικά θεατρικά, τα ελάφια τριγυρνούν με τόσο άψογο τάιμινγκ που μοιάζουν φτιαγμένα από υπολογιστή.

  • Πώς να καταλάβεις ότι έφτασες στο πάρκο Indiana Dunes, όταν δεν υπάρχει τίποτα να καταλάβεις;

    Δεν μου τη δίνει το Indiana Dunes. Μου τη δίνει που αυτοαποκαλείται Εθνικό Πάρκο. Φαντάζομαι κάποιος έπρεπε να δώσει κι ένα Εθνικό Πάρκο στην Ιντιάνα, να νιώθει κι αυτή μέσα στην παρέα. Ακούς «εθνικό πάρκο» και το μυαλό αρχίζει να ετοιμάζεται για κάτι μυθικό: βουνά που σε σκιάζουν, αρχέγονα δάση, τοπία που αλλάζουν από τα θεμέλια τη σχέση σου με τη γεωλογία, τον Θεό και τον εαυτό σου. Μετά φτάνεις και συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι σε μια αρκετά καλούτσικη παραλία κοντά στο Γκάρι της Ιντιάνα.

  • Μήπως τα Smoky Mountains είναι ωραία μόνο για καρτ ποστάλ και τίποτα παραπάνω;

    Το Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains είναι ευχάριστο. Δάση, βουνά, καταρράκτες, ομίχλη που γλιστράει ανάμεσα στα δέντρα, μαύρες αρκούδες που τριγυρνούν με ένα ύφος ελαφρώς άνεργο. Ωραία είναι. Απλώς ωραία, τίποτα παραπάνω. Τα Smokies είναι μάλλον το πιο «default settings» εθνικό πάρκο της Αμερικής. Αν ζητούσες από ένα παιδί να ζωγραφίσει τη φύση, χωρίς να το θέλει θα σου έφτιαχνε αυτό ακριβώς το μέρος: βουνά, δέντρα, ρυάκια, ίσως και μια καλυβούλα κάπου.

  • Μήπως το Mammoth Cave είναι βαρετό ακριβώς επειδή πέτυχε τόσο πολύ ως σπήλαιο;

    Είναι τεράστιο. Ιστορικά σημαντικό. Γεωλογικά συναρπαστικό. Και κάπως, παραδόξως, βαρετό. Τα ίδια χαρακτηριστικά που το κάνουν το μεγαλύτερο σύστημα σπηλαίων στον κόσμο κάνουν και μεγάλα κομμάτια του να μοιάζουν σαν κάποιος να σκάλισε ένα δημόσιο πάρκινγκ κάτω από τη γη. Υπάρχουν σπήλαια στα Απαλάχια που μοιάζουν με μυθιστόρημα φάνταζι. Το Mammoth μοιάζει συχνά με μισοτελειωμένη σήραγγα του μετρό.

  • Είναι το Γιοσέμιτι υπέροχο μόνο επειδή είναι Καλιφόρνια — κι οπουδήποτε αλλού δεν θα ήταν τίποτα το ιδιαίτερο;

    Η κοιλάδα του Γιοσέμιτι κόβει την ανάσα. Δυστυχώς είναι και προσομοιωτής κίνησης. Περνάς τη μισή επίσκεψη μπουσουλώντας πίσω από νοικιασμένα SUV, προσπαθώντας να μη γρατζουνίσεις κανέναν ποδηλάτη ντυμένο σαν να τρέχει στον Γύρο της Γαλλίας. Έπειτα βγαίνεις επιτέλους από το αμάξι και, ναι, εντάξει, το Ελ Καπιτάν και ο Χαφ Ντομ είναι απίστευτα. Τα βλέπεις, ΔΕΝ θα τα ανέβεις*

  • Μήπως δεν αξίζει να ξαναπατήσεις στο Arches;

    Το Arches είναι, να πούμε, μια χαρά. Δίνει ακριβώς ό,τι υπόσχεται: έχει αψίδες. Σίγουρα θα βρεις αυτό που ψάχνεις, μαζί με άλλους χίλιους. Α, νόμιζες ότι θα ήταν μια μαγική στιγμή ανάμεσα σε εξωγήινες αψίδες; Ξανασκέψου το.

  • Είναι το Joshua Tree απλώς πνευματικότητα της ερήμου για ανθρώπους από το Λος Άντζελες;

    Το Joshua Tree δεν μοιάζει τόσο με εθνικό πάρκο όσο με το μέρος όπου μετακόμισε ο πρώην κάποιας για να «βρει τον εαυτό της». Το τοπίο μοιάζει ακριβώς με αυτό που βγαίνει όταν μια έρημος αναπτύσσει απόψεις που τις κορόιδευαν πριν τη cancel culture. Παράξενα στριφογυριστά δέντρα. Σωροί από τεράστιες στρογγυλές πέτρες ισορροπημένες σε γωνίες που δείχνουν ωραίες στο Instagram. Κάθε γωνιά του πάρκου μοιάζει είτε με εξώφυλλο δίσκου των U2 είτε με φόντο σε ακριβοπληρωμένη διαφήμιση καλλυντικών.