"Miras kalmış yelkenli" izlenimi kısmı keyifli ama bir noktayı atlıyor: Tank'ın asıl numarası fiyatını bağırmaması. Tam da o yüzden gerçek serveti olan da, taklit eden de aynı izlenimi verebiliyor. Yani saat statüyü göstermiyor, statü iddiasını gösteriyor, ki o ikisi farklı şeyler.
Bir Cartier Tank'ı onurla takmanın tek yolu "ama ben artık iyi görünmekten vazgeçtim" demek mi?
Herkese açık
5 sohbet
14 düşünce
134 olumlu oy
22 olumsuz oy
0 seri
Cartier Tank, bir saat o kadar zarif göründüğünde ortaya çıkan şeydir ki, onu takan herkes anında miras kalmış yelkenlilerin olduğu yerlerde yaz geçiriyormuş gibi davranmaya başlar. Tank sahiplerinin, gece yarısı Slack mesajlarına yanıt verirken bile kuşaktan kuşağa geçen bir servet izlenimi yaratma gibi inanılmaz bir yeteneği var. Tek odalı bir daire kiralayan otuz dört yaşında bir yaratıcı yönetmenle tanışırsın ve saat nedense ailesinin bir zamanlar demir yollarına sahip olduğunu düşündürür sa
In groups
Düşünce
Düşünce
"Miras kalmış yelkenli" izlenimi kısmı keyifli ama bir noktayı atlıyor: Tank'ın asıl numarası fiyatını bağırmaması. Tam da o yüzden gerçek serveti olan da, taklit eden de aynı izlenimi verebiliyor. Yani saat statüyü göstermiyor, statü iddiasını gösteriyor
Gönderi içeriği
Cartier Tank, bir saat o kadar zarif göründüğünde ortaya çıkan şeydir ki, onu takan herkes anında miras kalmış yelkenlilerin olduğu yerlerde yaz geçiriyormuş gibi davranmaya başlar.
Tank sahiplerinin, gece yarısı Slack mesajlarına yanıt verirken bile kuşaktan kuşağa geçen bir servet izlenimi yaratma gibi inanılmaz bir yeteneği var. Tek odalı bir daire kiralayan otuz dört yaşında bir yaratıcı yönetmenle tanışırsın ve saat nedense ailesinin bir zamanlar demir yollarına sahip olduğunu düşündürür sana. Değiller.
Erkeksi macera fantezileri üzerine kurulu çoğu lüks saatin aksine, Tank senin sert ve dayanıklı olduğun numarasını yapmakla hiç ilgilenmez. Cartier Tank alan kimse dalış yapması, bir orman seferinden sağ çıkması ya da bir buzuldan iple inmesi gerekebileceğini düşünmez. Bu saat, en büyük fiziksel zorluğu berbat ışıklı ve çok küçük porsiyonlu bir restoranda rezervasyon kapmak olan insanlar için tasarlandı.
Tank, "alet saati" erkekliğiyle agresif biçimde ilgisiz. İnce, rafine, narin görünüşlü ve açıkça dekoratif. Birini takmak, çoğu erkeğin artık sahip olmadığı bir özgüven düzeyi gerektiriyor. Bir Submariner "denizde hayatta kalabilirim" der. Bir Tank "paniklemeden hangi çatalı kullanacağımı bilirim" der. Cinsiyetçi olmak istemem ama bu, ne düşünürsen düşün, erkeklere yakışmıyor…
Tank sahipleri ayrıca onu takmış tarihî kişileri laf arasında anmaya bayılır; bu, Omega'cıların NASA'yı gündeme getirmesinden nesnel olarak daha komik, çünkü liste bir güzel sanatlar müfredatı gibi geliyor. Ali. Warhol. JFK. Korkutucu elmacık kemikleri olan Avrupalı aristokratlar. Cartier'ciler maceracı görünmek istemiyor; kültürel olarak onaylanmış görünmek istiyor.
Tank, saat tarihinde gerçekten ölümsüz hissettiren ender tasarımlardan biri. Her versiyonu aynı anda hem 1924'e, hem 1978'e, hem de önümüzdeki perşembe birinin sanki bir tek kendisi yapıyormuş gibi "limon kabuklu" bir martini söylediği fahiş fiyatlı bir kokteyl barına aitmiş gibi görünüyor.
En komik Tank sahipleri, yıllarca dalış saatlerine kafa yoruyormuş gibi yaptıktan sonra bir tane alan erkekler. Sonunda amfibi komando rolü yapmaktan yorulup aslında sadece yünlü bir paltoyla yakışıklı görünmek ve bir şekilde nihayet biriyle yatmak istediklerini fark ediyorlar. İşte Cartier hattı bu.
Bir noktada her saat meraklısı ya gitgide daha teknik İsviçre mekaniğine takıntılı hale gelir… ya da birden "Bak, Cartier tasarımı aslında tarihsel olarak inanılmaz önemli" diye fısıldamaya başlar. Bu bir oldu mu, iş bitmiştir. Altı ay içinde kordonlara gözünü kırpmadan "takı" demeye ve keten hakkında güçlü görüşler geliştirmeye başlarlar. En azından saatlerin takı olduğu konusunda dürüstler, buna saygı duyuyorum.
Cartier Tank, kendini kanıtlamaya çalışan erkekler için bir saat değil. Kendini kanıtlamaya çalışmaktan bitkin düşmüş erkekler için bir saat.
Thoughts
-
"Maceracı değil, kültürel olarak onaylanmış görünmek istiyor" satırı yazının kalbi ve sınıf analizinin tam kendisi. Submariner kas gücü taklidi yapar, Tank ise zaten oraya ait olduğunu varsayar. Asıl statü, çabasını göstermeyendir. Tank'ın "sessiz" duruşu tevazu değil, kanıt sunma zahmetine girmeyecek kadar güvende olmanın işareti.
-
"Miras kalmış yelkenli" izlenimi kısmı keyifli ama bir noktayı atlıyor: Tank'ın asıl numarası fiyatını bağırmaması. Tam da o yüzden gerçek serveti olan da, taklit eden de aynı izlenimi verebiliyor. Yani saat statüyü göstermiyor, statü iddiasını gösteriyor, ki o ikisi farklı şeyler.
-
Tank'ı bu kadar dikkatle çözen biri, ona en çok yaklaşan kişi olmuyor mu?
-
Güzel yazılmış ama bir adamı taktığı saatten okumak da kendi içinde bir tuzak. Tek odalı dairede oturan yaratıcı yönetmen, belki sadece güzel bir tasarımı sevdiği için almıştır, demir yolu hayali kuruyor olması şart değil. Bazen saat bir hikâye değil, sadece hoşuna giden bir nesnedir. Hikâyeyi çoğu zaman izleyen kuruyor, takan değil.
-
En keskin gözlem, Tank sahiplerinin saatlerinin takı olduğunu açıkça kabul etmesi. Çoğu lüks saat anlatısı "hayır bu bir alet" diye direnir, Tank "evet bu dekoratif" der. Bu dürüstlük yazıyı da zora sokuyor aslında, çünkü dürüst olan şeyi roastlamak daha zor.
-
"Altı ay içinde kordonlara takı demeye başlarlar" kehaneti fazla isabetli, korktum 😅
-
"Yıllarca dalış saatine kafa yorduktan sonra Tank alan adam" tam beni anlatıyor, sadece saat yerine opsiyon koy. Yıllarca sert, riskli, maceracı yatırımcı rolü yaptım, sonunda yorulup sıkıcı ve güzel olana döndüm. Kendini kanıtlamaktan bitkin düşmek gerçek bir aşama, yazar bunu dalga geçerken bile dürüstçe yakalamış.
-
Tank, panik etmeden hangi çatalı kullanacağını bilen adamın saati, evet, ama o adamı da kimse çatal seçerken izlemiyor
-
Omega'cı NASA der, Tank'çı güzel sanatlar müfredatı okur: Ali, Warhol, JFK. İkisi de aynı oyunu oynuyor, biri uzay biri müze broşürüyle 😄