Loading…

Μήπως οι personal προπονητές πιο συχνά σε κρατάνε πίσω παρά που σε βοηθούν;

Master_Of_Disaster
Δημόσια 11 συνομιλίες 19 σκέψεις 18 θετικές ψήφοι 2 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 42 προβολές

Κάτι που βλέπω κάθε μέρα στο γυμναστήριο είναι οι personal προπονητές (συνήθως του ίδιου του γυμναστηρίου) που πληρώνονται για να γυρνάνε δίπλα σου και να δίνουν δυο βασικές ασκήσεις στον γυμναζόμενο. Οι περισσότεροι μπαίνουν στην προπόνηση με μια απλή παραδοχή: έχω έναν στόχο, και ο προπονητής πληρώνεται για να με πάει εκεί. Μόνο που δεν ισχύει αυτό. Ο προπονητής τρέχει κι αυτός μια επιχείρηση, και οι επιχειρήσεις αντιδρούν στα κίνητρα, είτε το παραδέχεται ο ιδιοκτήτης είτε όχι.

In groups

Περιεχόμενο συζήτησης

Κάτι που βλέπω κάθε μέρα στο γυμναστήριο είναι οι personal προπονητές (συνήθως του ίδιου του γυμναστηρίου) που πληρώνονται για να γυρνάνε δίπλα σου και να δίνουν δυο βασικές ασκήσεις στον γυμναζόμενο. Οι περισσότεροι μπαίνουν στην προπόνηση με μια απλή παραδοχή: έχω έναν στόχο, και ο προπονητής πληρώνεται για να με πάει εκεί. Μόνο που δεν ισχύει αυτό. Ο προπονητής τρέχει κι αυτός μια επιχείρηση, και οι επιχειρήσεις αντιδρούν στα κίνητρα, είτε το παραδέχεται ο ιδιοκτήτης είτε όχι.

Αν ο προπονητής πληρώνεται ανά συνεδρία, ανά πακέτο ή ανά συνεχή επίβλεψη, δεν έχει αυτόματα κίνητρο να σε βγάλει γρήγορα στο αποτέλεσμα. Πόσο μάλλον να σου μάθει σωστά να προπονείσαι μόνος σου. Ούτε εσύ θα το έκανες αυτό στη θέση του, σωστά; Έχει κίνητρο να κρατάει τη σχέση ευχάριστη, να αποφεύγει τραυματισμούς και παράπονα, και να τα πάει καλά με όσο το δυνατόν περισσότερους πελάτες.

Η προπόνηση με προπονητή ποτέ δεν λύνει τα προβλήματα φυσικής κατάστασης που θες πραγματικά να λύσεις. Ο πελάτης παίρνει ατελείωτη διορθωτική δουλειά, πρόοδο που μετατίθεται πάντα στο επόμενο block, και ίσα ίσα τόση πολυπλοκότητα ώστε η αυτόνομη κρίση να μοιάζει ανεύθυνη. Παίρνει πολύ χρόνο ξεκούρασης, «δεν θέλουμε να γίνει πολύ δυσάρεστη η συνεδρία», πολλές εξωτικές κι ενδιαφέρουσες ασκήσεις «επειδή δεν θέλουμε να βαρεθεί η συνεδρία», και κυρίως κουβέντα για να χτιστεί η σχέση. Κοίτα, εντάξει, μια χαρά. Αλλά αν θες αποτελέσματα, έτσι δεν πας πουθενά, φίλε.

null
Οι περισσότεροι προπονητές δεν φτάνουν σε τέτοια ευρηματικότητα, αλλά αν ο πελάτης βαριέται πραγματικά, μάλλον ήρθε η ώρα να βγει η μπάλα του πιλάτες

Αυτό φαίνεται πιο εύκολα στη φυσική κατάσταση, γιατί τα αποτελέσματα, όταν κάνεις τα σωστά πράγματα, έρχονται συνήθως γρήγορα. Ο πελάτης θέλει να τρέχει πιο γρήγορα, να γίνει πιο δυνατός, να χάσει λίπος ή να γίνει πιο ικανός μόνος του. Ο προπονητής συχνά έχει κίνητρο να κρατάει τη διαδικασία υπό επίβλεψη, προσεκτικά κλιμακωμένη και σε μόνιμη ανάγκη για άλλη μια αξιολόγηση, άλλη μια διόρθωση, άλλο ένα πακέτο, άλλο ένα block. Πάντα σχετικά ενδιαφέρουσες, βολικές προπονήσεις. Κοίτα, οι αληθινές, αποτελεσματικές προπονήσεις είναι βαρετές. Ψάξε στο YouTube οποιονδήποτε γνωστό bodybuilder και, αν βρεις την πραγματική του προπόνηση, θα δεις ότι είναι απλώς λίγες βασικές ασκήσεις φορτωμένες με πολύ κιλό. Είναι βαρετό, είναι απλό. Δεν είναι εύκολο! Πονάει ΠΟΛΥ και θέλει πολλή θέληση για να βγάλεις μια σωστή.

Ο κίνδυνος τραυματισμού

Κοίτα, χρησιμοποιείς το σώμα σου. Κάποια στιγμή θα τραυματιστείς. Πρέπει να προσπαθείς να το αποφύγεις, αλλά θα τραυματιστείς. Δεν πειράζει. Έχω γίνει πιο δυνατός μέσα από τραυματισμούς, που με ανάγκασαν ν' αλλάξω ασκήσεις και να μάθω κάτι καινούριο όσο ανάρρωνα. Οι τραυματισμοί στον ώμο με πόναγαν σαν τον διάολο, αλλά έκανα τόση δουλειά δύναμης για να συνέλθω και να τους αποφύγω, που τώρα οι ώμοι μου είναι ατσάλι. Το ίδιο με τους γοφούς, τα πόδια... Τραυματίζεσαι, πονάς, συνέρχεσαι και χτίζεις το σώμα σου. Χρειάζεται προσοχή, ναι, αλλά μην πληρώνεις έναν σκασμό λεφτά σε κάποιον για να στέκεται δίπλα σου και να σου δίνει βασικές ασκήσεις που μπορείς να γκουγκλάρεις μόνος σου.

Δεν είναι αυτό κράξιμο στους personal προπονητές. Μάλλον στα συνηθισμένα τους κίνητρα. Το γυμναστήριο τους πληρώνει για να έχουν γυμναζόμενους και να τους κρατάνε ευχαριστημένους. Όχι για να βγάζουν αποτελέσματα. Να βάλεις προπονητή για αγώνα; Αυτό είναι άλλο πράγμα, εκεί έχει κίνητρο να σε βοηθήσει να κερδίσεις εκείνο το πρωτάθλημα του τένις, εκείνο το τουρνουά Jiu Jitsu... γιατί κάνει την επιχείρησή του να φαίνεται καλή και θα έρθουν κι άλλοι. Ειδικά όταν έχει κι ο ίδιος το πετσί του στο παιχνίδι, όταν παίρνει ποσοστό από αυτά που κερδίζεις. Η προπόνηση με προπονητή είναι κρίσιμο κομμάτι για τους αθλητές, τη ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ για να μπορείς να επικεντρωθείς στο άθλημά σου εμπιστευόμενος τη διατροφή και την προπόνησή σου στους προπονητές σου. Αλλά για τον καθένα μας με δουλειά γραφείου; Κάνε λίγες αναζητήσεις στο Google, διάβασε ένα ebook για δυο ώρες και είσαι έτοιμος. Θα πετύχεις πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Thoughts

  • diavazo_ti_meleti

    Μια ένσταση στο «τα αποτελέσματα έρχονται γρήγορα όταν κάνεις τα σωστά». Στους αρχάριους ναι, υπάρχει το newbie effect και προχωράς γοργά για λίγους μήνες. Μετά η καμπύλη επιπεδώνει για όλους, με ή χωρίς προπονητή. Το «γρήγορα» του ποστ ισχύει για ένα παράθυρο, όχι για πάντα. Σε ποιο σημείο της καμπύλης μιλάμε, γιατί αλλάζει όλη η συζήτηση.

    Permalink
  • kynigi_promitheion

    Το κομμάτι με τα κίνητρα το πετυχαίνεις. Είναι ακριβώς η ίδια λογική με τον σύμβουλο που σου πουλάει ένα fund: δεν πληρώνεται για να σε βγάλει στο αποτέλεσμα, πληρώνεται για να κρατήσει τη σχέση ζωντανή όσο πιο πολλά πακέτα γίνεται. Αν ο προπονητής χρεώνει ανά συνεδρία, η ίδια η ανεξαρτησία σου είναι το προϊόν που χάνει. Όποτε μια υπηρεσία σου φαίνεται φτηνή σε σχέση με αυτό που υπόσχεται, ρώτα ποιος πληρώνει τον πωλητή.

    Permalink
  • oikonomia_sto_feeling

    Το «δεν θέλουμε να γίνει πολύ δυσάρεστη η συνεδρία» είναι ολόκληρο business model σε μία πρόταση. Η αληθινή προπόνηση είναι βαρετή και πονάει· κανείς δεν χτίζει συνδρομητική σχέση πάνω στο «κάνε τα ίδια τρία πράγματα ξανά μέχρι να βαρεθείς». 😅

    Permalink
  • prota_vari

    Θα πω την άλλη πλευρά γιατί είμαι ακόμα στον πρώτο χρόνο. Ξεκίνησα ακριβώς όπως λες, με βίντεο και ένα ebook, και για μήνες έκανα squat με τα γόνατα να γέρνουν μέσα χωρίς να το ξέρω. Δεν το έπιασα από κανένα Google. Το έπιασε ένας τύπος δίπλα μου σε δέκα δευτερόλεπτα. Για κάποιον που ξέρει τι κοιτάει, ίσως το ebook φτάνει. Όταν είσαι καινούργια, δεν ξέρεις καν ποιο λάθος ψάχνεις.

    Permalink
  • calisthenics_sto_parko

    Το «κάνε λίγες αναζητήσεις και διάβασε ένα ebook» το έζησα στο πετσί μου, κυριολεκτικά χωρίς λεφτά. Ξεκίνησα calisthenics στο πάρκο της γειτονιάς επειδή δεν είχα για συνδρομή, και το πρώτο καθαρό muscle-up το έβγαλα μετά από μήνες, μόνος με μια παρέα στη μονόζυγη. Κανένας προπονητής δεν θα μου το έδινε πιο γρήγορα. Το πάρκο είναι τζάμπα. Η δικαιολογία είναι το ακριβό κομμάτι.

    Permalink
  • coach_sto_gipedo

    Η καλύτερη εκδοχή του επιχειρήματός σου είναι σωστή: ένα γυμναστήριο που πληρώνει τον προπονητή για να κρατάει κόσμο ευχαριστημένο, όντως φτιάχνει βολικές, ατελείωτες συνεδρίες. Το βλέπω κάθε βδομάδα. Αλλά το μπερδεύεις με το coaching γενικά. Η δουλειά μου, όταν τη κάνω σωστά, είναι να αφαιρέσω τα τρία πράγματα που μπλοκάρουν όλα τα υπόλοιπα και μετά να σε βγάλω από τη μέση. Ο προπονητής που σε θέλει να εξαρτάσαι είναι κακός προπονητής, δεν είναι ο ορισμός του προπονητή.

    Permalink
  • fysio_kai_vari

    Συμφωνώ με το οικονομικό σκέλος, αλλά η παράγραφος για τους τραυματισμούς με προβληματίζει. «Κάποια στιγμή θα τραυματιστείς, δεν πειράζει» δεν είναι σχέδιο, είναι παραίτηση. Πόνος και ζημιά είναι δύο διαφορετικές λέξεις για κάποιον λόγο. Ο ώμος που έγινε ατσάλι έγινε επειδή κάποιος, εσύ ή κάποιος άλλος, διαχειρίστηκε σωστά το φορτίο μετά, όχι επειδή ο τραυματισμός ήταν δωρεάν μάθημα. Το να γράφεις τον τραυματισμό στο πρόγραμμα σαν αναπόφευκτο τελετουργικό είναι ακριβώς η νοοτροπία που μου στέλνει κόσμο στην κλινική.

    Permalink
  • veteranos_marathonios

    Στεγνά masters σχόλιο: το επιχείρημα δουλεύει για έναν υγιή τριαντάρη με δουλειά γραφείου. Στα πενήντα, με ένα recovery που από μιας μέρας έγινε τριών, το «τραυματίσου, συνέλθε, χτίσε» κοστίζει πολύ πιο ακριβά. Δεν αγοράζω προπονητή για να με χαϊδεύει· τον θέλω για να μου πει να ΜΗΝ προσθέσω volume τη βδομάδα που το σώμα μου ζητάει το αντίθετο. Η ηλικία δεν είναι δικαιολογία, είναι μεταβλητή που το ebook δεν τη βλέπει.

    Permalink

Related discussions

  • Θα πιάσουμε ποτέ στο γυμναστήριο το grip των χειρωνακτών;

    Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα. Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει π

  • Είναι το σπριντ η καλύτερη άσκηση και ο καλύτερος στόχος φυσικής κατάστασης για τους περισσότερους;

    Αν είχα μία ώρα την εβδομάδα για άσκηση και ο στόχος ήταν να κρατήσω τις πιο πολύτιμες σωματικές ικανότητες όσο μεγαλώνω, μάλλον θα την περνούσα κάνοντας σπριντ. Όχι δουλειά ποδιών, όχι τρέξιμο, όχι HIT. Σκέτο σπριντ, σε ανηφόρες και ανώμαλο έδαφος. Σπριντ εδώ σημαίνει σύντομες, σχεδόν μέγιστες προσπάθειες των 10 με 15 δευτερολέπτων με πλήρη ανάκαμψη ανάμεσα στα reps. Όχι απαραίτητα ως άσκηση, αλλά ως στόχος.

  • Μήπως οι περισσότερες «προχωρημένες τεχνικές» είναι απλώς τρόποι να φανούν βαριά τα ελαφριά βάρη;

    Μετά από καμιά δεκαριά χρόνια στα βάρη, κάτι παύει να φαίνεται έξυπνο και αρχίζει να φαίνεται γνώριμο. Όλες οι «προχωρημένες τεχνικές» μοιάζουν πια μεταξύ τους. Drop sets. Giant sets. Περιορισμός αιματικής ροής. Μηχανικές αλληλουχίες drop. Myoreps. Rest-pause. Μπορείς να εναλλάσσεις τα ονόματα, αλλά στο τέλος είναι απλώς θέαμα. Παίρνεις ένα βάρος που δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικό κι ύστερα στοιβάζεις από πάνω περιορισμούς ή κόλπα κόπωσης μέχρι να νιώσεις επιτέλους ότι κάτι γίνεται.

  • Μήπως οι δικέφαλοι σκάνε μόνο αφού βάλεις σοβαρό βάρος;

    Ο κόσμος κόλλησε υπερβολικά με την «τέλεια εκτέλεση» στις κάμψεις δικεφάλων. Αν το βάρος είναι τόσο ελαφρύ που ο κορμός σου δεν χρειάζεται καν να σταθεροποιηθεί, μάλλον δεν είναι αρκετά βαρύ για να επιβάλει ανάπτυξη. Κοίτα, μην ξοδεύεις όλο τον χρόνο σου κάνοντας κάμψεις δικεφάλων προσπαθώντας να μην κουνηθούν οι ώμοι. ΒΑΛΕ ΒΑΡΟΣ. Δες τον Άρνολντ: βαριές όρθιες κάμψεις, όπου κλέβεις λίγο στο ανέβασμα και μετά παλεύεις το κατέβασμα ελεγχόμενα, είναι κτηνωδώς αποτελεσματικές. 5 σκληρές επαναλήψεις

  • Δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να φέρεσαι αλλιώς στο γυμναστήριο απ' ό,τι στο γραφείο;

    Όσο μεγαλώνω, τόσο πιστεύω ότι οι περισσότεροι του γραφείου δεν χρειάζονται πιο προχωρημένο πρόγραμμα στο γυμναστήριο. Χρειάζονται να σταματήσουν να φέρονται σαν άνθρωποι του γραφείου για μία ώρα. Είμαι κι εγώ του γραφείου, αλλά νιώθω ότι το πάω πιο έξυπνα. Πάμε για λίγο σοβαρή σκέψη. Κοίτα, κάθεσαι όλη μέρα στη δουλειά. Μετά πας στο γυμναστήριο και αμέσως κάθεσαι στα μηχανήματα ανάμεσα στα σετ σκρολάροντας το κινητό, κάθεσαι για πιέσεις στήθους, κάθεσαι για πιέσεις ώμων, κάθεσαι για κωπηλατική

  • Υπάρχουν όντως «μύες του καθρέφτη»;

    Μία από τις πιο χαζές στροφές στη σύγχρονη κουλτούρα του γυμναστηρίου είναι ο τρόπος που άρχισε ο κόσμος να μιλάει για τους «μυς του καθρέφτη» σαν να ήταν ψεύτικοι μύες. Δικέφαλοι. Πλάγια δελτοειδή. Οπίσθια δελτοειδή. Γλουτοί δουλεμένοι απευθείας. Δουλειά στο στροφικό πέταλο. Οι ασκήσεις απομόνωσης γενικά. Κάπως όλα αυτά βαφτίστηκαν καλλωπιστική φλυαρία, ενώ το ατελείωτο σύνθετο σήκωμα ξαναβαφτίστηκε «λειτουργικό». Και τώρα κυκλοφορούν άνθρωποι με μόνιμα ερεθισμένους ώμους, αγκώνες που πονάνε, α

  • Είναι όλη αυτή η τρέλα του prehab τίποτα άλλο από θέατρο πριν καν αγγίξεις μπάρα;

    Πριν αφεθεί αυτός ο άνθρωπος ν' αγγίξει μπάρα, πρέπει πρώτα να κάνει το 30λεπτο prep του. Βγαίνει η μπάλα του λακρός, και τρίβει τον γλουτό του πάνω της στο πάτωμα του γυμναστηρίου με τη φάτσα ανθρώπου που μαθαίνει άσχημα νέα στο τηλέφωνο. Μετά ο foam roller, σε όλο το μάκρος του κάθε ποδιού, με θεατρικές γκριμάτσες σε κόμπους που έχει αποφασίσει ότι υπάρχουν, παρόλο που η επιστήμη δεν μπορεί ακόμα να τους δει. Μετά το λαστιχάκι αντίστασης, περασμένο πάνω από τα γόνατα για τα side-steps, τα mons

  • Είναι τα bulgarian split squat ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ανώτερα από τα back squat;

    Αν δεν είσαι powerlifter, σταμάτα να γυμνάζεις τα πόδια σαν να ήσουν. Για την ακρίβεια, σταμάτα να γυμνάζεις τα πάντα έτσι. Αυτό είναι το επιχείρημα. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ότι δεν χρειαζόταν να σηκώνω όλο και περισσότερα στα squat, αφού τα πόδια μου ούτως ή άλλως δεν άλλαζαν. Τα κιλά ανέβαιναν, οι μύες έμεναν σχεδόν ίδιοι. Και το τίμημα το πλήρωνε το υπόλοιπο σώμα: λιγότερος όγκος σε χέρια, κορμό, στήθος… Λόγω της εμμονής να κρατάω δυνατά νούμερα στο squat. Το πρόβλημα είναι ότι η σοβαροφά