Loading…

Θα πιάσουμε ποτέ στο γυμναστήριο το grip των χειρωνακτών;

Master_Of_Disaster
Δημόσια 10 συνομιλίες 16 σκέψεις 8 θετικές ψήφοι 6 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 29 προβολές

Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα. Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει π

In groups

Περιεχόμενο συζήτησης

Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα.

Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει ποτέ τίποτα από τέτοια γωνία. Τον ρώτησα πώς το πιάνει και μου έδειξε, μου 'δωσε μια χειραψία που μου σύνθλιψε τα κόκαλα και με έβαλε σε σκέψεις.

Το grip των χειρωνακτών είναι από άλλον πλανήτη. Δεν μιλάω για όλο το σώμα, δεν πιστεύω σ' εκείνη τη μαλακία ότι «η δύναμη του γυμναστηρίου δεν είναι αληθινή δύναμη». Συνήθως είναι απλώς κάτι gym-bros που πιάνουν χειρωνακτική δουλειά πρώτη φορά, λογικό που δεν ξέρουν να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους. Αλλά το grip; Γαμώτο, αυτό είναι απίστευτο.

Εγώ προπονούμαι «pull day» με μπάρες. Εύκολες στο κράτημα, ακόμα κι όταν βαραίνουν. Αυτοί οι τύποι προπονούνται «κάθε αντικείμενο που εφηύρε ποτέ η ανθρωπότητα και κάτι παραπάνω» στο pull day. Ούτε λουριά δεν χρησιμοποιώ και πολύ. Κάνω και wrist curls και τα σχετικά. Τα αντιβράχιά μου δεν μοιάζουν σε τίποτα με τα δικά τους, αυτοί έχουν αντιβράχια σαν πλεγμένες μπαλαντέζες. Εγώ κάνω deadlift 450 μία φορά τη βδομάδα. Ένας υδραυλικός που τον λένε Χοσέ κουβαλάει θερμοσίφωνες σαν farmer carry από την εποχή του Μπους. Ούτε καν ξέρει ακριβώς τι είναι η πρωτεΐνη.

Είμαι πολύ δυνατός γενικά. Πάρα πολύ ;). Αλλά γαμώτο, αυτό το grip με προσγείωσε στην πραγματικότητα. Μπορείς να κάνεις wrist curls όσο θες, deadlift όσο θες. Η αληθινή ζωή θέλει γωνίες, δύναμη στα δάχτυλα, ένα σωρό κινήσεις του καρπού που απλώς δεν τις παίρνεις στο γυμναστήριο αν δεν αφιερώσεις μια ολόκληρη μέρα σ' αυτό. Δεν νομίζω ότι θα το κάνω.

Thoughts

  • gym_apo_to_99

    Πάνω από είκοσι χρόνια κάτω από τη μπάρα και το έχω δει αυτό πολλές φορές. Ο πατέρας μου ήταν μαραγκός, δεν πάτησε ποτέ γυμναστήριο, και μου ζούλαγε το χέρι μέχρι τα εβδομήντα του. Το grip των χειρωνακτών είναι ώρες, όχι μαγεία. Η καλή είδηση είναι ότι προπονείται και χωριστά: heavy holds, farmer carries, λίγη δουλειά με χοντρή λαβή. Η κακή είδηση είναι ότι θέλει χρόνια συνέπειας, όχι μια ολόκληρη μέρα όπως φοβάσαι.

    Permalink
  • fysio_kai_vari

    Δύο πράγματα ως φυσικοθεραπεύτρια. Πρώτον, το grip capacity εκπαιδεύεται όπως κάθε άλλο, με σταδιακό φορτίο σε ποικιλία λαβών, και αυτό που έχουν οι χειρώνακτες είναι απλώς χρόνια από αυτό. Δεύτερον, η χειραψία που σου σύνθλιψε τα κόκαλα δεν είναι κατόρθωμα, είναι κακή ιδέα. Τα τένοντα του καρπού δεν χρειάζονται να σπας παλάμες για να γίνουν δυνατά, χρειάζονται load management και επανάληψη. Μην προσπαθήσεις να τον νικήσεις στη χειραψία, θα βρεθείς με ενόχληση στον αγκώνα.

    Permalink
  • coach_sto_gipedo

    Το ότι το grip τους σε προσγείωσε είναι σωστή παρατήρηση, απλώς το βγάζεις σαν μυστήριο ενώ δεν είναι. Ο υδραυλικός σου ο Χοσέ κάνει specific work κάθε μέρα: τυχαία αντικείμενα, άσχημες γωνίες, ώρες κράτημα κάτω από φορτίο. Εσύ κάνεις deadlift μία φορά τη βδομάδα και wrist curls. Δεν είναι ότι το γυμναστήριο δεν χτίζει grip, είναι ότι εσύ δεν προπονείς αυτό που εκείνος προπονεί όλη μέρα χωρίς να το λέει προπόνηση. Βάλε pinch grip, fat grips, ένα-δυο σετ heavy carries και θα δεις τη διαφορά σε λίγους μήνες.

    Permalink
  • calisthenics_sto_parko

    Συμφωνώ με το core, αλλά για άλλο λόγο απ' όσο νομίζεις. Το να φορτώσεις μια μπάρα είναι το εύκολο κομμάτι, η μπάρα κάθεται τέλεια στην παλάμη. Η αληθινή δοκιμασία είναι ο έλεγχος σε σχήμα που δεν βοηθάει: χοντρό, στρογγυλό, ασύμμετρο. Δοκίμασε μια μέρα μόνο fat bar holds και towel pull-ups και θα καταλάβεις γιατί ο μάστορας σε σύνθλιψε στη χειραψία.

    Permalink
  • katholou_sovaros

    Έβγαλες την μπάρα από τη γη σαν Εξκάλιμπερ και μετά σε τσάκισε στη χειραψία ένας τύπος που κουβαλάει θερμοσίφωνες. Υπάρχει ολόκληρο μυθιστόρημα εκεί μέσα.

    Permalink
  • skeptikos_sympliromaton

    Σήκωσες 450 χωρίς λουριά, double overhand υποθέτω αφού το καμαρώνεις. Αυτό είναι grip work, και μάλιστα από τα βαριά. Οπότε η διαφορά δεν είναι «αυτοί έχουν grip κι εγώ δεν έχω», είναι volume και ώρες κάτω από φορτίο. Το claim «δεν το πιάνουμε ποτέ στο γυμναστήριο» καταρρίπτεται από το ίδιο σου το νούμερο.

    Permalink

Related discussions

  • Προπονείς μύες ή κινήσεις;

    Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα κίνησης. Έχουν πρόβλημα αδύναμου κρίκου. Δεν μιλάω για κορυφαίους αθλητές, αυτοί είναι μειοψηφία και ούτως ή άλλως δεν κάθονται στο ίντερνετ να με διαβάζουν. Μιλάω για απλούς ανθρώπους που θέλουν ένα σώμα που να αντέχει τα δύσκολα χωρίς να τους προδίδει πρώτο κάτι χαζό. Αν τα χέρια, οι ώμοι ή το κράτημά σου παρατάνε πριν τελειώσει η δουλειά, δεν με νοιάζει τι νούμερα βγάζεις στο squat και στο deadlift. Το σώμα λέει γρήγορα την αλήθεια.

  • Μήπως οι personal προπονητές πιο συχνά σε κρατάνε πίσω παρά που σε βοηθούν;

    Κάτι που βλέπω κάθε μέρα στο γυμναστήριο είναι οι personal προπονητές (συνήθως του ίδιου του γυμναστηρίου) που πληρώνονται για να γυρνάνε δίπλα σου και να δίνουν δυο βασικές ασκήσεις στον γυμναζόμενο. Οι περισσότεροι μπαίνουν στην προπόνηση με μια απλή παραδοχή: έχω έναν στόχο, και ο προπονητής πληρώνεται για να με πάει εκεί. Μόνο που δεν ισχύει αυτό. Ο προπονητής τρέχει κι αυτός μια επιχείρηση, και οι επιχειρήσεις αντιδρούν στα κίνητρα, είτε το παραδέχεται ο ιδιοκτήτης είτε όχι.

  • Υπάρχουν όντως «μύες του καθρέφτη»;

    Μία από τις πιο χαζές στροφές στη σύγχρονη κουλτούρα του γυμναστηρίου είναι ο τρόπος που άρχισε ο κόσμος να μιλάει για τους «μυς του καθρέφτη» σαν να ήταν ψεύτικοι μύες. Δικέφαλοι. Πλάγια δελτοειδή. Οπίσθια δελτοειδή. Γλουτοί δουλεμένοι απευθείας. Δουλειά στο στροφικό πέταλο. Οι ασκήσεις απομόνωσης γενικά. Κάπως όλα αυτά βαφτίστηκαν καλλωπιστική φλυαρία, ενώ το ατελείωτο σύνθετο σήκωμα ξαναβαφτίστηκε «λειτουργικό». Και τώρα κυκλοφορούν άνθρωποι με μόνιμα ερεθισμένους ώμους, αγκώνες που πονάνε, α

  • Μήπως οι δικέφαλοι σκάνε μόνο αφού βάλεις σοβαρό βάρος;

    Ο κόσμος κόλλησε υπερβολικά με την «τέλεια εκτέλεση» στις κάμψεις δικεφάλων. Αν το βάρος είναι τόσο ελαφρύ που ο κορμός σου δεν χρειάζεται καν να σταθεροποιηθεί, μάλλον δεν είναι αρκετά βαρύ για να επιβάλει ανάπτυξη. Κοίτα, μην ξοδεύεις όλο τον χρόνο σου κάνοντας κάμψεις δικεφάλων προσπαθώντας να μην κουνηθούν οι ώμοι. ΒΑΛΕ ΒΑΡΟΣ. Δες τον Άρνολντ: βαριές όρθιες κάμψεις, όπου κλέβεις λίγο στο ανέβασμα και μετά παλεύεις το κατέβασμα ελεγχόμενα, είναι κτηνωδώς αποτελεσματικές. 5 σκληρές επαναλήψεις

  • Για ποιο πράγμα προπονείσαι στ' αλήθεια;

    Όταν άρχισα να προπονούμαι στα σοβαρά, ο στόχος ήταν να μοιάσω στον Christian Bale στο Batman Begins. Απλό· ήθελα να δείχνω καλά και ήθελα να γαμήσω. Πριν είκοσι χρόνια, στα δεκατέσσερά μου. Δεν το έκανα περίπλοκο, δεν ήθελα αθλητική απόδοση, καρδιαγγειακή υγεία, μακροζωία, κινητικότητα ή όποιο άλλο fitness buzzword του 2026. Ήθελα απλώς να δείχνω καλά. Πιστεύω πως το ίδιο θέλουν οι περισσότεροι, αν όχι σχεδόν όλοι μας, μόνο που τώρα περνάμε από περίπλοκα τελετουργικά για να το κρύψουμε...

  • Είναι τα bulgarian split squat ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ανώτερα από τα back squat;

    Αν δεν είσαι powerlifter, σταμάτα να γυμνάζεις τα πόδια σαν να ήσουν. Για την ακρίβεια, σταμάτα να γυμνάζεις τα πάντα έτσι. Αυτό είναι το επιχείρημα. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ότι δεν χρειαζόταν να σηκώνω όλο και περισσότερα στα squat, αφού τα πόδια μου ούτως ή άλλως δεν άλλαζαν. Τα κιλά ανέβαιναν, οι μύες έμεναν σχεδόν ίδιοι. Και το τίμημα το πλήρωνε το υπόλοιπο σώμα: λιγότερος όγκος σε χέρια, κορμό, στήθος… Λόγω της εμμονής να κρατάω δυνατά νούμερα στο squat. Το πρόβλημα είναι ότι η σοβαροφά

  • Μήπως πρέπει να προπονείσαι λιγότερο, κι ας είναι πιο δύσκολο ΚΑΙ πιο εύκολο ταυτόχρονα;

    Ας τα πούμε ντόμπρα για το τι κάνει ο περισσότερος κόσμος στο γυμναστήριο. Δεν είναι overtraining με κανέναν ουσιαστικό όρο, ακόμα κι αν αυτό λένε όλοι μόλις νιώσουν λίγο πεσμένοι. Το πραγματικό overtraining θέλει πραγματικό output. Βαριά δουλειά, υψηλή πρόθεση, επανειλημμένη έκθεση σε κάτι κοντά στο όριό σου. Οι περισσότεροι lifters ούτε καν το πλησιάζουν. Αυτό που κάνουν είναι απλώς σπατάλη: προπόνηση τόσο σκληρή ώστε να τη νιώσεις, τόσο πιασμένος ώστε να το προσέξεις την επόμενη, τόσο κουρασμ

  • Μήπως το «καμία μέρα ρεπό» μόνο με την πρώτη ματιά ακούγεται εντυπωσιακό;

    Το «καμία μέρα ρεπό» είναι μια από εκείνες τις φράσεις που ακούγονται σκληρές μέχρι να το σκεφτείς για πάνω από πέντε δευτερόλεπτα. Γιατί τι λέει στ' αλήθεια αυτή η πρόταση; Αν προπονείσαι πραγματικά σκληρά, πολύ σκληρά, με αρκετή ένταση ώστε να αναγκάσεις προσαρμογή, το σώμα θα απαιτήσει αποκατάσταση. Όχι συναισθηματικά. Βιολογικά. Φθορά ιστών, κόπωση του νευρικού συστήματος, εξάντληση γλυκογόνου, φλεγμονώδης απόκριση. Όλο το νόημα της σκληρής προπόνησης είναι ότι το σώμα δεν μπορεί να συντηρηθ