Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα κίνησης. Έχουν πρόβλημα αδύναμου κρίκου. Δεν μιλάω για κορυφαίους αθλητές, αυτοί είναι μειοψηφία και ούτως ή άλλως δεν κάθονται στο ίντερνετ να με διαβάζουν. Μιλάω για απλούς ανθρώπους που θέλουν ένα σώμα που να αντέχει τα δύσκολα χωρίς να τους προδίδει πρώτο κάτι χαζό. Αν τα χέρια, οι ώμοι ή το κράτημά σου παρατάνε πριν τελειώσει η δουλειά, δεν με νοιάζει τι νούμερα βγάζεις στο squat και στο deadlift. Το σώμα λέει γρήγορα την αλήθεια.
Το έμαθα με τον λιγότερο αντρίκιο τρόπο που γίνεται, μετά από 2 χρόνια που νόμιζα ότι ήμουν φοβερός επειδή έβγαζα ~160 κιλά στο squat και ~180 στο deadlift. Ζυγίζω 77 κιλά. Τα νούμερα ήταν αρκετά καλά για να με κάνουν να πιστεύω ότι ήξερα τι έκανα. Μετά οι πραγματικές δουλειές ξεσκέπασαν το ψέμα. Καθώς κρατούσα την κοπέλα μου... σε κατ' ιδίαν στιγμή. Με πρόδωσαν τα δικέφαλα, οι μπροστινοί δελτοειδείς... οι κοιλιακοί μου! Τίποτα δεν ένιωσα στα πόδια, ούτε στην πλάτη. Αλλά οι «μύες της βιτρίνας» τα παράτησαν! Όλα τα μαθήματα περί carryover, το functional training, και τελικά οι μύες της βιτρίνας είναι ο αδύναμος κρίκος μου!
Αυτό με έβαλε να σκεφτώ και να φωνάξω ότι όλο αυτό το «προπόνησε κινήσεις, όχι μύες» είναι μαλακία. Ακούγεται έξυπνο, ακούγεται αθλητικό και σου δίνει μια δικαιολογία να νιώθεις καλύτερα για τον χρόνο που ρίχνεις στο γυμναστήριο ακόμα κι αν το σώμα δεν το δείχνει. Εντάξει, οι άλλοι φαίνονται τέλειοι, αλλά «εγώ είμαι functional μωρό μου, κάνω πράγματα που αυτοί δεν μπορούν». Κυρίως ακούγεται σαν τύπος που προσπαθεί να ακουστεί ανώτερος από το bodybuilding. Αυτό που συνήθως κρύβει είναι η άρνηση να κάνεις τη μόνη ερώτηση που μετράει: για ποιο πράγμα προπονείσαι στ' αλήθεια; Ξέρεις καν τι σκοπεύεις να κάνεις με αυτά τα squat (που ούτε καν μεταφέρονται στο τρέξιμο) ή τα deadlift (πότε αναγκάζεσαι στα αλήθεια να σηκώσεις κάτι τόσο βαρύ που βολικά έχει και τέτοιο κράτημα σαν μπάρα για να το πιάσεις;);
Αν παίζεις κάποιο άθλημα, βρες τι χρειάζεσαι και προπόνησε όλους εκείνους τους μύες με ποικιλία ασκήσεων ώστε να τους πιάσεις παντού. Αν προπονείσαι για να φαίνεσαι ωραίος, τότε «προπόνησε όλους τους μύες με ποικιλία ασκήσεων ώστε να τους πιάσεις παντού». Κι αν δεν ξέρεις τι κάνεις, τότε «προπόνησε όλους τους μύες με ποικιλία ασκήσεων ώστε να τους πιάσεις παντού». Σταμάτα να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου πιστεύοντας ότι κάπως ωφελεί να κάνεις squat με εκατοντάδες κιλά, ή να τα σηκώνεις στο deadlift. Το έκανα χρόνια, ποτέ δεν χρειάστηκε να κάνω squat τίποτα. Το έκοψα, άρχισα κάποια πιο ελαφριά δουλειά σε ένα πόδι και τα σπριντ μου εκτοξεύτηκαν. Άρχισα κάμψεις δικεφάλων και ξαφνικά μπορούσα να κρατήσω την κοπέλα μου... Εντάξει, κάνε και κανένα deadlift πού και πού, κυρίως για πλάκα.
Κωμικό, αλλά το bodybuilding δουλεύει όντως στο... bodybuilding. Έχει καλές αρχές, ένα σωρό ασκήσεις, πολλή σωρευμένη εμπειρία... Και πιάνει. Εντάξει, όλοι έχουμε δει memes με φουσκωμένους bodybuilder στην αυξητική ορμόνη, αλλά αυτό είναι η ουσία, όχι το άθλημα. Δεν χρειάζεται να τις πάρεις, αλλά μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις μεθόδους που χρησιμοποιούν για την προπόνηση. Βρες τι είναι υπανάπτυκτο. Προπόνησέ το απευθείας μέχρι να σταματήσει να παρατάει πρώτο, μετά πέρνα στο επόμενο. Αυτό συχνά είναι πιο functional από όσα πουλιούνται ως functional, γιατί τουλάχιστον είναι τίμιο για την αδυναμία, αντί να σου ανεβάζει ντοπαμίνη κάθε φορά που προσθέτεις ένα κιλό στις ίδιες 3 ασκήσεις. Πλάγιες ανατάσεις, κάμψεις δικεφάλων, δουλειά για τρικέφαλους, πίσω δελτοειδείς, αντιβράχια, δουλειά για γάμπες, κάμψεις ποδιών, απομόνωση τετρακεφάλων, ναι είναι βαρετά, αλλά είναι τόσο γαμάτα για να χτυπήσεις τα αδύναμα σημεία.
Το bodybuilding είναι απλό και ρεαλιστικό. Σταμάτα να ρωτάς σε ποια προπονητική φυλή ανήκεις, το σώμα σου χτίζεις και θα κάνεις όποια άσκηση πιάνει.