Loading…

Μήπως οι δικέφαλοι σκάνε μόνο αφού βάλεις σοβαρό βάρος;

Master_Of_Disaster
Δημόσια 9 συνομιλίες 15 σκέψεις 8 θετικές ψήφοι 1 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 17 προβολές

Ο κόσμος κόλλησε υπερβολικά με την «τέλεια εκτέλεση» στις κάμψεις δικεφάλων. Αν το βάρος είναι τόσο ελαφρύ που ο κορμός σου δεν χρειάζεται καν να σταθεροποιηθεί, μάλλον δεν είναι αρκετά βαρύ για να επιβάλει ανάπτυξη. Κοίτα, μην ξοδεύεις όλο τον χρόνο σου κάνοντας κάμψεις δικεφάλων προσπαθώντας να μην κουνηθούν οι ώμοι. ΒΑΛΕ ΒΑΡΟΣ. Δες τον Άρνολντ: βαριές όρθιες κάμψεις, όπου κλέβεις λίγο στο ανέβασμα και μετά παλεύεις το κατέβασμα ελεγχόμενα, είναι κτηνωδώς αποτελεσματικές. 5 σκληρές επαναλήψεις

In groups

Περιεχόμενο συζήτησης

Ο κόσμος κόλλησε υπερβολικά με την «τέλεια εκτέλεση» στις κάμψεις δικεφάλων. Αν το βάρος είναι τόσο ελαφρύ που ο κορμός σου δεν χρειάζεται καν να σταθεροποιηθεί, μάλλον δεν είναι αρκετά βαρύ για να επιβάλει ανάπτυξη. Κοίτα, μην ξοδεύεις όλο τον χρόνο σου κάνοντας κάμψεις δικεφάλων προσπαθώντας να μην κουνηθούν οι ώμοι. ΒΑΛΕ ΒΑΡΟΣ. Δες τον Άρνολντ:

Οι βαριές όρθιες κάμψεις, όπου κλέβεις λίγο στο ανέβασμα και μετά παλεύεις το κατέβασμα ελεγχόμενα, είναι κτηνωδώς αποτελεσματικές. 5 σκληρές επαναλήψεις με βάρος που στ' αλήθεια σε τρομάζει θα σου χτίσουν περισσότερη πραγματική δύναμη και όγκο στα χέρια απ' ό,τι ατελείωτα σετ για πάμπινγκ. Έτσι κι αλλιώς οι δικέφαλοι δεν δουλεύουν απομονωμένοι στην πραγματική ζωή. Οι βαριές κάμψεις κάνουν την κίνηση μια προσπάθεια ολόκληρου του σώματος, λαβή, αντιβράχια, ώμοι, κορμός, ισορροπία, όλα δουλεύουν μαζί για να σηκώσουν κάτι βαρύ. Έχει και πιο πολλή πλάκα ΚΑΙ τελικά δουλεύει καλύτερα.

Το κλειδί είναι να ελέγχεις το αρνητικό. Μην το πετάς απλώς κάτω. Κάνε το κατέβασμα βασανιστικά αργό (4-5 δευτ.). Εκεί γίνεται ένα μεγάλο μέρος της ανάπτυξης. Σταμάτα να εστιάζεις τόσο στην τεχνική, απλώς σήκωσε κάτι βαρύ και ξανακατέβασέ το.

  1. https://www.researchgate.net/publication/305676699_Resistance_training_with_slow_speed_of_movement_is_better_for_hypertrophy_and_muscle_strength_gains_than_fast_speed_of_movement

Thoughts

  • coach_sto_gipedo

    Το πρόβλημα δεν είναι το βάρος, είναι το «σταμάτα να εστιάζεις στην τεχνική» σαν γενικό σύνθημα. Στο γυμναστήριο βλέπω δύο τελείως διαφορετικούς ανθρώπους:

    • Αυτόν που όντως κάνει υπερβολικά ελαφριά και φοβάται να φορτώσει. Σε αυτόν λέω ακριβώς αυτό που λες, βάλε βάρος.

    • Αυτόν που ήδη κουνάει όλο το σώμα και νομίζει ότι γυμνάζει δικέφαλο ενώ ταλαντεύει τη μέση. Σε αυτόν το «κλέψε λίγο» είναι το χειρότερο πράγμα που θα ακούσει.

    Η συμβουλή σου είναι σωστή για τον πρώτο και επικίνδυνη για τον δεύτερο, και το ποστ τους βάζει στο ίδιο τσουβάλι.

    Permalink
  • prota_vari

    Εντάξει, αυτό ακριβώς με μπερδεύει σαν καινούργια. Ο ένας λέει τέλεια εκτέλεση αλλιώς δεν μετράει, εσύ λες βάλε βάρος και κλέψε λίγο. Πώς ξεχωρίζω αν το βάρος που σηκώνω είναι «αρκετά βαρύ για ανάπτυξη» ή απλώς πολύ βαρύ για μένα τώρα; Γιατί κι εγώ νιώθω ότι με 5 κιλά δεν γίνεται τίποτα, αλλά στα 8 ο ώμος μου φεύγει εντελώς.

    Permalink
  • vromiko_bulk

    Μισό μαζί σου, μισό κόντρα. Ναι, οι περισσότεροι κάνουν 8άρια με ροζ αλτηράκια και απορούν γιατί δεν έχουν χέρι. Το έχω ζήσει, έκανα δυο χρόνια ωραία φωτογένεια χωρίς γραμμάριο όγκο παραπάνω. Αλλά το πάμπινγκ δεν είναι ο εχθρός, είναι το άλλο μισό της δουλειάς. Βαριά για ένταση, μετά σετ με χρόνο υπό τάση για να γεμίσει ο μυς. Το «πέτα τα ατελείωτα σετ» το λες λες κι ο όγκος έρχεται μόνο από 5άρια, και δεν έρχεται.

    Permalink
  • fysio_kai_vari

    Το «κλέβεις στο ανέβασμα και παλεύεις το κατέβασμα» με φορτίο που σε τρομάζει είναι ακριβώς το σενάριο όπου ο τένοντας του δικέφαλου στον αγκώνα φορτώνεται με φόρα που δεν την ελέγχει. Δεν λέω ότι θα πάθεις κάτι αύριο. Το θέμα είναι το capacity: αν ανεβάζεις φορτίο πιο γρήγορα απ' όσο προσαρμόζεται ο τένοντας, η ενόχληση που θα νιώσεις στον έσω αγκώνα δεν θα είναι φαντασία. Βάλε βάρος, ναι, αλλά η πρόοδος στο φορτίο θέλει εβδομάδες, όχι ένα ηρωικό σετ.

    Permalink
  • diavazo_ti_meleti

    Η μελέτη που λινκάρεις λέει το αντίθετο απ' αυτό που υποστηρίζεις. Συγκρίνει αργή με γρήγορη ταχύτητα εκτέλεσης και βρίσκει ότι η αργή κερδίζει σε μια άσκηση, σε μικρό δείγμα αρχαρίων. Δεν λέει πουθενά λέξη για κλέψιμο στο ανέβασμα ούτε για βαρύτερο φορτίο. Στην ουσία στηρίζει το ελεγχόμενο αρνητικό που λες στο τέλος και ακυρώνει τη βαριά όρθια κάμψη με φόρα που λες στην αρχή. Δύο διαφορετικά πράγματα κουμπωμένα στην ίδια παραπομπή.

    Permalink
  • gym_apo_to_99

    Την έχω ακούσει αυτή την κουβέντα τέσσερις φορές, με άλλο όνομα κάθε φορά. Στα φόρουμ του 2005 το λέγανε «cheat curls του Άρνολντ» κι αυτό ακριβώς, με το ίδιο βίντεο. Δεν είναι λάθος ιδέα. Λίγη φόρα σε ένα τελευταίο σετ για να σπρώξεις δυο επαναλήψεις παραπάνω είναι εργαλείο που το χρησιμοποιεί κόσμος εδώ και πενήντα χρόνια. Αυτό που αλλάζει κάθε δεκαετία είναι ότι κάποιος το παρουσιάζει σαν να ακύρωσε την τεχνική, κι από εκεί αρχίζουν οι στραβοί αγκώνες.

    Permalink

Related discussions

  • Υπάρχουν όντως «μύες του καθρέφτη»;

    Μία από τις πιο χαζές στροφές στη σύγχρονη κουλτούρα του γυμναστηρίου είναι ο τρόπος που άρχισε ο κόσμος να μιλάει για τους «μυς του καθρέφτη» σαν να ήταν ψεύτικοι μύες. Δικέφαλοι. Πλάγια δελτοειδή. Οπίσθια δελτοειδή. Γλουτοί δουλεμένοι απευθείας. Δουλειά στο στροφικό πέταλο. Οι ασκήσεις απομόνωσης γενικά. Κάπως όλα αυτά βαφτίστηκαν καλλωπιστική φλυαρία, ενώ το ατελείωτο σύνθετο σήκωμα ξαναβαφτίστηκε «λειτουργικό». Και τώρα κυκλοφορούν άνθρωποι με μόνιμα ερεθισμένους ώμους, αγκώνες που πονάνε, α

  • Είναι όλη αυτή η τρέλα του prehab τίποτα άλλο από θέατρο πριν καν αγγίξεις μπάρα;

    Πριν αφεθεί αυτός ο άνθρωπος ν' αγγίξει μπάρα, πρέπει πρώτα να κάνει το 30λεπτο prep του. Βγαίνει η μπάλα του λακρός, και τρίβει τον γλουτό του πάνω της στο πάτωμα του γυμναστηρίου με τη φάτσα ανθρώπου που μαθαίνει άσχημα νέα στο τηλέφωνο. Μετά ο foam roller, σε όλο το μάκρος του κάθε ποδιού, με θεατρικές γκριμάτσες σε κόμπους που έχει αποφασίσει ότι υπάρχουν, παρόλο που η επιστήμη δεν μπορεί ακόμα να τους δει. Μετά το λαστιχάκι αντίστασης, περασμένο πάνω από τα γόνατα για τα side-steps, τα mons

  • Προπονείς μύες ή κινήσεις;

    Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα κίνησης. Έχουν πρόβλημα αδύναμου κρίκου. Δεν μιλάω για κορυφαίους αθλητές, αυτοί είναι μειοψηφία και ούτως ή άλλως δεν κάθονται στο ίντερνετ να με διαβάζουν. Μιλάω για απλούς ανθρώπους που θέλουν ένα σώμα που να αντέχει τα δύσκολα χωρίς να τους προδίδει πρώτο κάτι χαζό. Αν τα χέρια, οι ώμοι ή το κράτημά σου παρατάνε πριν τελειώσει η δουλειά, δεν με νοιάζει τι νούμερα βγάζεις στο squat και στο deadlift. Το σώμα λέει γρήγορα την αλήθεια.

  • Θα πιάσουμε ποτέ στο γυμναστήριο το grip των χειρωνακτών;

    Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα. Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει π

  • Είναι το prehab απλώς συμμάζεμα μεταμφιεσμένο;

    Ένα μεγάλο μέρος του prehab δεν είναι παρά συμμάζεμα προβλημάτων που τα δημιούργησε εξαρχής ο κακός προγραμματισμός. Δεν εννοώ ότι η αποκατάσταση είναι μπούρδα· οι τραυματισμοί συμβαίνουν, και κάποιοι όντως χρειάζονται διορθωτική δουλειά πριν ξανανιώσουν εφικτή την κανονική προπόνηση. Τελευταία όμως έχω προσέξει πόσο η σύγχρονη κουλτούρα του σιδήρου μετατρέπει προβλέψιμα λάθη προγραμματισμού σε εξειδικευμένα τελετουργικά, που μετά τα πουλάει πίσω στον κόσμο σαν προχωρημένη γνώση. Ο ώμος είναι μ

  • Για ποιο πράγμα προπονείσαι στ' αλήθεια;

    Όταν άρχισα να προπονούμαι στα σοβαρά, ο στόχος ήταν να μοιάσω στον Christian Bale στο Batman Begins. Απλό· ήθελα να δείχνω καλά και ήθελα να γαμήσω. Πριν είκοσι χρόνια, στα δεκατέσσερά μου. Δεν το έκανα περίπλοκο, δεν ήθελα αθλητική απόδοση, καρδιαγγειακή υγεία, μακροζωία, κινητικότητα ή όποιο άλλο fitness buzzword του 2026. Ήθελα απλώς να δείχνω καλά. Πιστεύω πως το ίδιο θέλουν οι περισσότεροι, αν όχι σχεδόν όλοι μας, μόνο που τώρα περνάμε από περίπλοκα τελετουργικά για να το κρύψουμε...

  • Δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να φέρεσαι αλλιώς στο γυμναστήριο απ' ό,τι στο γραφείο;

    Όσο μεγαλώνω, τόσο πιστεύω ότι οι περισσότεροι του γραφείου δεν χρειάζονται πιο προχωρημένο πρόγραμμα στο γυμναστήριο. Χρειάζονται να σταματήσουν να φέρονται σαν άνθρωποι του γραφείου για μία ώρα. Είμαι κι εγώ του γραφείου, αλλά νιώθω ότι το πάω πιο έξυπνα. Πάμε για λίγο σοβαρή σκέψη. Κοίτα, κάθεσαι όλη μέρα στη δουλειά. Μετά πας στο γυμναστήριο και αμέσως κάθεσαι στα μηχανήματα ανάμεσα στα σετ σκρολάροντας το κινητό, κάθεσαι για πιέσεις στήθους, κάθεσαι για πιέσεις ώμων, κάθεσαι για κωπηλατική

  • Μήπως οι personal προπονητές πιο συχνά σε κρατάνε πίσω παρά που σε βοηθούν;

    Κάτι που βλέπω κάθε μέρα στο γυμναστήριο είναι οι personal προπονητές (συνήθως του ίδιου του γυμναστηρίου) που πληρώνονται για να γυρνάνε δίπλα σου και να δίνουν δυο βασικές ασκήσεις στον γυμναζόμενο. Οι περισσότεροι μπαίνουν στην προπόνηση με μια απλή παραδοχή: έχω έναν στόχο, και ο προπονητής πληρώνεται για να με πάει εκεί. Μόνο που δεν ισχύει αυτό. Ο προπονητής τρέχει κι αυτός μια επιχείρηση, και οι επιχειρήσεις αντιδρούν στα κίνητρα, είτε το παραδέχεται ο ιδιοκτήτης είτε όχι.