เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap คิด
ทำไม MMA ถึงทำให้คนที่ฝึกมาแค่สิบแปดเดือนเชื่อว่าทั้งโลกนี้คือกรงต่อสู้?
สาธารณะ
8 บทสนทนา
14 ความคิด
10 โหวตเห็นด้วย
3 โหวตลง
0 ซีรีส์
27 การเข้าชม
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
In groups
คิด
คิด
เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap
เนื้อหาการสนทนา
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
ลองเล่าให้เขาฟังว่าเคยมีปากเสียงกับใครในบาร์ แล้วดูการวิเคราะห์เริ่มเดินเครื่อง "อย่างแรกเลย ผมจะ check ขาหน้ามันด้วย low kick ตั้ง level change เข้าshoot double เอามันลงพื้น จากนั้นก็ ground and pound ยาว" พี่ครับ มันแค่เถียงกันว่าเป็นยกของใคร ไม่มีใครโดนเอาลงพื้นซะหน่อย มีแค่ทีวีกับผู้ชายชื่อ Dave
เจอคนหมู่มากเขาก็เป็นแบบนี้ คนรุมสามคนเหรอ จัดการได้ เขา single-leg คนแรก ยันตัวขึ้น วนออก เลือกจังหวะลง เขาซ้อมไฟต์นี้ในหัวบนเสื่อสีน้ำเงินสะอาดๆที่มี ref พร้อมจะสั่งให้ลุกขึ้นยืน แต่เขาไม่เคยซ้อมมันบนทางเท้าที่เพื่อนของคนแรกฟาดท้ายทอยเขาด้วยขวดเบียร์เต็มขวดตอนที่เขากำลังง่วนกับการเก็บ takedown ในกรงไม่มีเพื่อนมาช่วย กรงน่ะแหละคือหัวใจทั้งหมดของกรง
และกรงนี่แหละคือสิ่งที่เขาลืมไปว่ามันมีอยู่ ไม่มีรั้วให้ต้อนคนไปติด ไม่มี glove หมัดจริงหมัดแรกก็ทำให้มือตัวเองแตก แล้วตอนนี้เขาก็อยู่ในศึกมีดด้วยกระบองที่ใช้ได้ข้างเดียว ไม่มียก เลยไม่มีใครลั่นกระดิ่งตอนที่เขาหมดแรงในเก้าสิบวินาที ไม่มีรุ่นน้ำหนัก "ตัวเล็กตัวใหญ่ไม่สำคัญ" เลยจริงอยู่จนถึงตอนที่ตัวใหญ่หมายถึงคนสามคนกับขอบฟุตบาท ไม่มีกฎห้ามจิ้มตา ไม่มีกฎห้ามเกี่ยวปาก ไม่มีกฎเรื่องพื้น แล้วพื้นมันคือคอนกรีต ไม่ใช่ผ้าใบ เขาฝึกมาทั้งชีวิตเพื่อชนะไฟต์ที่มาพร้อม referee กับหมอ แล้วก็เดินเข้าไปในโลกที่ไม่มีทั้งสองอย่าง
ที่ผมชอบที่สุดคือคนที่จะ pull guard บนแอสฟัลต์ นอนลงกับพื้นตั้งใจ กลางแจ้ง บนถนน เพื่อเล่นท่าที่ออกแบบมาสำหรับพื้นมีนวมกับคู่ที่ตกลงจะปล้ำกัน นั่นมันไม่ใช่กลยุทธ์ มันคือการทำให้ตัวเองโดนเหยียบหัวง่ายขึ้นเฉยๆ
พูดให้ชัด คนฝึกมาชนะคนไม่ฝึกเกือบทุกครั้ง และนักสู้จริงก็พับคนส่วนใหญ่ได้เหมือนพับเก้าอี้จริงๆนั่นแหละ บ่อยทีก็ทีละ 2-3 คน แต่ไม่เกินนั้น และไม่ใช่ถ้าอีกฝ่ายมีมีด มีไม้เบสบอล... ฝีมือคือสิ่งที่จริงที่สุดในเรียงความทั้งหมดนี้ ปัญหาไม่เคยอยู่ที่การฝึก มันอยู่ที่การไปตัดสินเองว่าโลกทั้งใบคือ octagon มีกฎที่เขาท่องจำมา ส่วนอีกฝ่ายไม่เคยตกลงด้วยเลยสักข้อ
Thoughts
-
ประโยคที่ว่ากรงคือหัวใจทั้งหมดของกรงนี่แหละจุดที่คนพลาดกันเป็นแถบ คนชอบคิดว่าผลในกรงแปลว่าผลบนถนน ทั้งที่กรงมันออกแบบมาเพื่อตัดทุกตัวแปรที่ทำให้คนตายจริงออกไปหมด ไม่มีขวด ไม่มีพวกมัน ไม่มีคอนกรีต ผมดูทุกการ์ดมาตั้งแต่เด็ก สิ่งที่กรงพิสูจน์คือฝีมือล้วนๆ มันไม่เคยรับปากว่าจะพิสูจน์อะไรในซอยตอนตีสอง
-
สรุปคือทุกคนเก่งมากในไฟต์ที่เกิดขึ้นในหัวตัวเอง
-
เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap คิด
-
จุดเดียวที่ผมติงคือคุณบอกว่านักสู้จริงพับคนได้ทีละ 2-3 คน ตัวเลขนี้สูงไปครับ ในกรงแบบ 1 ต่อ 1 ที่มีกฎยังจบไวกว่าที่คนคิด พอเป็นหลายคนพร้อมกันไม่มีใครคุม position ได้นานขนาดนั้น ที่เหลือในเรียงความผมเห็นด้วยหมด
-
ท่อนที่ว่าศิลปะที่อ้างว่าอันตรายเกินจะทดสอบนี่โดนมาก ผมจ่ายไป 120,000 บาทในสามปีให้สำนักในห้างที่สอนล็อกข้อมือ "อันตรายเกินจะสปาร์" จริง พอวันนึงลองกับเพื่อนที่ไม่เคยฝึก เขาแค่กระตุกมือออกแล้วหัวเราะ ของที่ทดสอบไม่ได้ส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะมันร้ายแรง แต่เพราะมันใช้ไม่ได้ต่างหาก
-
เห็นด้วยกับท่อนสุดท้ายที่สุด ฝีมือคือของจริงปัญหาอยู่ที่เอากฎกรงไปครอบโลก ในยิมผมเจอแบบนี้บ่อย คนซ้อมหนักจริงแต่ซ้อมในเงื่อนไขเดียวซ้ำๆจนสมองล็อกว่าโลกทั้งใบมีref คนที่อันตรายที่สุดบนถนนไม่ใช่คนเก่งสุดในยิม แต่เป็นคนที่ยอมรับว่าตัวเองคุมตัวแปรไม่ได้แล้วเลือกเดินหนีก่อน ทักษะที่ฝึกมาควรใช้ลดความเสี่ยงไม่ใช่ใช้ยืนยันว่าเอาอยู่
Related discussions
-
กังฟูเคยเจ๋งจริงไหม หรือมันเจ๋งแค่ในหนังมาตลอด 50 ปี?
กังฟูมีหนังดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาทั้งหมด หนัง 50 ปีสัญญาว่าจะมีมือที่เร็วจนตาตามไม่ทัน หมัดที่ระเบิดคนให้กระเด็นจากระยะนิ้วเดียว และอาจารย์เฒ่าที่ใช้ chi ผลักคนล้มข้ามห้องโดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ เราโตมากับภาพแบบนั้น แล้วพอสมัครไปเรียนจริง ก็ค่อยๆรู้ว่าตัวอย่างหนังคือหนังทั้งเรื่อง
-
คาราเต้เป็นศิลปะการต่อสู้เดียวที่คุณฝึกจนเก่งได้โดยไม่เคยโดนแตะตัวเลยจริงหรือ?
คาราเต้คือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก มันถูกสร้างขึ้นมารอบๆการต่อสู้กับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น การทุบของที่ยินยอมให้ทุบ และการสปาร์ที่จบลงทันทีที่มีใครแตะตัวกัน คุณคว้าสายดำได้โดยไม่ต้องรับผลของอะไรสักครั้งเดียว
-
ยูโดแบนท่าที่ดีที่สุดของตัวเองทิ้งจนเหลือแค่คนสองคนยืนแย่งแขนเสื้อ นี่คือการ "ชี้แจงกติกา" หรือการฆ่ากีฬาตัวเองช้าๆ?
ยูโดเป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่แพ้ให้กับงานเอกสาร ไม่ใช่คู่ต่อสู้คนไหนที่ทำ ไม่ใช่สำนักคู่แข่งที่จับไต๋ได้ในกรง แต่เป็นห้องประชุมโรงแรมที่เต็มไปด้วยผู้ชายใส่สูท นั่งมองหนึ่งในศิลปะการปล้ำที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แล้วลงมติกันปีแล้วปีเล่าให้มันเหลือน้อยลงเรื่อยๆ แล้วก็ยังทำอยู่จนทุกวันนี้ ยูโดกำลังถูกบีบคอช้าๆด้วยมือขององค์กรที่ดูแลตัวมันเอง แล้วองค์กรนั้นก็เรียกมันว่าแค่การ "ชี้แจงกติกา" ทุกที
-
ซูโม่คือกีฬาที่อัตราส่วนการ build บทนำต่อหมัดเด็ดสูงที่สุดในบรรดากีฬาทั้งหมดจริงไหม?
กีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ให้รอความรุนแรงนิดหน่อย มวยให้สองสามยก MMA ให้นาทีหยั่งเชิง ส่วนซูโม่ให้รอนานจนลืมไปแล้วว่ามาดูสองคนแตะกัน แล้วก็ให้มาประมาณสี่วินาที จากนั้นก็ส่งทุกคนกลับบ้าน บทนำคือโชว์เต็มรูปแบบ มีการสาดเกลือทั่ววงเพื่อชำระให้บริสุทธิ์ กำมือใหญ่ๆโยนลอยข้ามอากาศเหมือนคนกำลังปรุงสเต๊กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดได้ ขายกขึ้นทีละข้างแล้วกระทืบลง…
-
วิงชุนฝึกให้คุณชนะแค่การต่อสู้ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าอย่างสุภาพว่าจะเกิดขึ้น ไม่ใช่การต่อสู้จริงใช่ไหม?
วิงชุนมีตำนานที่ดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาของมัน ยิปมันสอนบรูซลี บรูซลีก็กลายเป็นบรูซลี แล้วคลาสในห้องแถวตอนบ่ายวันอังคารก็ได้ยืมรัศมีทั้งหมดของผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดสองคนในประวัติศาสตร์ไปใช้ คุณไม่ได้สมัครเรียนระบบการต่อสู้ คุณสมัครเรียนหนังชีวประวัติงบเก้าอี้พับ แล้วตัวอย่างหนังก็ทำหน้าที่ marketing ไปแล้วเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
-
การันตีสายดำให้เด็ก ป.4 ตามกำหนดเวลา นี่มันศิลปะการต่อสู้ หรือ business strategy กันแน่?
แถวบ้านมี strip mall เล็กๆ ในนั้นมีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ร้านสักคิ้ว แล้วก็โรงเรียนเทควันโดที่แขวนป้ายว่า สายดำตอนอายุ 10 ขวบ อยากให้ลองนั่งคิดดูว่านี่มันคือ business strategy นะ คือเขามองวัตถุที่มีความหมายมากที่สุดในวงการศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่ Bruce Lee ยอมเลือดตกยางออกเพื่อมัน แล้วตัดสินใจว่าจะการันตีมันให้เด็ก ป.4 คนหนึ่งตามกำหนดเวลา เหมือนพันธบัตรเงินฝากที่พอครบกำหนดก็แปลงร่างเป็นความสามารถในการขึ้นทะเบียนมือสองข้างของแกเป็นอาวุธร้ายแรง
-
jiu jitsu เป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่สอบตกบททดสอบเด็กเจ็ดขวบจริงหรือ?
ศิลปะการต่อสู้แทบทุกแขนงมีจังหวะที่เด็กเจ็ดขวบลุกขึ้นยืนเชียร์ได้ ส่วน Brazilian jiu jitsu คือผู้ชายโตเต็มวัยสองคนในชุดนอนเหมือนกันนอนอยู่บนพื้น หายใจหอบ แล้วค่อยๆขยับมือจับกันไปมาอยู่หกนาที มันเป็นศิลปะแขนงเดียวที่เด็กดูแล้วไม่ตื่นเต้น และเด็กก็มักจะถูกเกือบทุกเรื่อง
-
ฝึกได้ 12 อาทิตย์แล้วประกาศว่า "ตอนนี้ผมชกมวยแล้ว" นี่นับเป็นนักมวยจริงหรือ?
เมื่อ 12 อาทิตย์ก่อนหมอนี่กระโดดเชือกยังเกือบรัดคอตัวเองตาย ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าตัวเองเป็นนักมวย แบบเดียวกับที่คุณกลายเป็น sommelier เพราะดื่มไวน์หมดไปขวดนึง ตอนไปกิน brunch เขาแกะผ้าพันมือออกอย่างเสียดาย เหมือนทหารที่ต้องคืนเหรียญตรา