ศิลปะการต่อสู้ทุกแขนงมี highlight reel ของตัวเอง เทควันโดมีท่าเตะหมุนตัวเข้าหัวที่ปิดเกมคู่ต่อสู้ได้ในคืนเดียว มวยมีหมัดเข้าเต็มๆหมัดเดียวที่ทำให้ขาของอีกฝ่ายยื่นฟ้องหย่าก่อนตัวจะล้มลงเวที คาราเต้มีไม้กระดาน เสียงตะโกน ความอลังการครบชุด แล้วบางท่าก็ดูเท่จริงๆ เอาอะไรพวกนี้ไปให้เด็กเจ็ดขวบดูสิ มันลุกขึ้นยืนเลย มันเก็ทในทันที มันอยากเป็นแบบนั้น
ทีนี้เอาเด็กคนเดิมไปดูแมตช์ jiu jitsu บ้าง ผู้ชายโตเต็มวัยสองคนในชุดนอนเหมือนกันนอนลงกับพื้น แล้วเริ่มกอดกันช้าๆอย่างใคร่ครวญ กางขาออกกว้าง คนหนึ่งนอนหงาย ดูเหมือนกำลังจะแพ้ในแบบที่คนกำลังโดนปล้นแพ้ ต่างกันแค่นิ่งกว่า ไม่มีอะไรลอย ไม่มีใครลุกขึ้นจากพื้น เพราะพื้นนั่นแหละคือสังเวียนทั้งหมด หกนาทีที่ทั้งคู่หายใจหอบรดไหปลาร้ากันและกัน นานๆทีคนหนึ่งก็ขยับเข่าไปสักสองนิ้ว แล้วผู้ชายที่นั่งโต๊ะข้างเวทีก็กระซิบว่านี่แหละคือหมัดเด็ดที่สังหารเลย คุณไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น ส่วนเด็กก็เดินหนีไปดูอย่างอื่นนานแล้ว อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่อันนี้
นี่เป็นกีฬาต่อสู้แขนงเดียวที่ผู้บรรยายต้องคอยอธิบายซ้ำๆว่าไอ้คนที่นอนหงายแผ่อยู่ โดนนั่งทับ คือคนที่กำลังชนะ เป็นแขนงที่ตั้งชื่อท่าได้เปรียบเหมือนชื่อเฟอร์นิเจอร์กับท่าโยคะ เป็นแขนงที่ "full guard" แปลว่าคนข้างล่างเอาขาพันรอบตัวคนข้างบนไว้ ในแบบที่คนดูตรงไปตรงมาคนไหนก็เรียกว่าเป็นสถานการณ์จับตัวประกันที่ทั้งสองฝ่ายดูจะโอเคกับมันดี สรุปแล้วคนข้างล่างชนะจริงๆด้วย!
แล้วนี่คือส่วนที่ทำลายความสนุกทั้งหมด... น่าเสียดายที่ jiu jitsu มันใช้ได้จริง มันใช้ได้จริงแบบเต็มร้อยอย่างน่าเศร้า ไอ้คนที่มีท่าเตะลอยตัวสวยๆโดนจับได้ครั้งเดียว ถูกทุ่มลงพื้น แล้วโดนพับเก็บลงเสื่อโดยผู้ชายที่ดูเหมือนกำลังงีบหลับอยู่ แล้วเขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นจนกว่าจะได้รับอนุญาต สิ่งที่ดูได้น่าเบื่อที่สุดเท่าที่คนสองคนจะทำใส่กันได้ ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่จบการต่อสู้ได้จริง เด็กเจ็ดขวบอยากได้ฮีโร่ แต่กลับได้ความจริงมาตบหน้า ศิลปะการต่อสู้แขนงนี้มันใช้ได้จริง ดูแล้วห่วยแตกก็จริง แต่มันได้ผลจริงๆนั่นแหละ...