Lastik bıçak hep kaybeder, çünkü tek müşteri o.
Krav Maga gerçekten test edilemeyecek kadar mı ölümcül, yoksa bu bahane çok mu işine geliyor?
Herkese açık
8 sohbet
16 düşünce
156 olumlu oy
34 olumsuz oy
0 seri
Krav Maga, hiç kaybetmemenin yolunu bulmuş o dövüş sanatlarından biri. Boks her cumartesi kendini sınar. Güreş biri kusana kadar kendini sınar. Jiu jitsu öyle acımasızca kendini sınar ki, mor kuşaklı biri veri uğruna kendi büyükannesini bile tap ettirir. Krav Maga bütün bunları es geçip kazanmaktan daha iyi bir şey keşfetti: kontrol edilemeyecek kadar tehlikeli olmak.
In groups
Düşünce
Düşünce
Lastik bıçak hep kaybeder, çünkü tek müşteri o.
Gönderi içeriği
Krav Maga, hiç kaybetmemenin yolunu bulmuş o dövüş sanatlarından biri. Boks her cumartesi kendini sınar. Güreş biri kusana kadar kendini sınar. Jiu jitsu öyle acımasızca kendini sınar ki, mor kuşaklı biri veri uğruna kendi büyükannesini bile tap ettirir. Krav Maga bütün bunları es geçti ve kazanmaktan daha iyi bir şey keşfetti: kontrol edilemeyecek kadar tehlikeli olmak.
Bahane hep aynı. Tam anlamıyla idman maçı yapamıyoruz, çünkü teknikler fazla öldürücü. Kasığa vuruşlar, göze parmak sokmalar, gırtlak. Bunları tam hızda çalışsak, diye ağırbaşlı bir tavırla anlatıyor eğitmen, biri gerçekten ölürdü. Onun yerine, önceden öldürülmeyi kabul etmiş bir partnere karşı yarı hızda çalışıyorlar; partner orada öylece duruyor, sen de ona ya ağzından parmak sokuyorsun ya da burnunun içinden göz yuvarlağını tırmalıyorsun.
Bir de bıçak savunmasına bak, taçtaki mücevhere. Adam elinde lastik bir bıçak tutuyor, bir kez doğrudan saplıyor, sonra kolunu bir askılık gibi uzatmış halde donup kalıyor ki öğrenci garanti silahsızlandırmayı yapabilsin. İkinci kez saplamıyor. Hızlı saplamıyor. Her gerçek saldırganın yaptığı şeyi kesinlikle yapmıyor: bağıra çağıra iki saniyede dokuz kez saplamak; çünkü o versiyon müfredatta yok ve herkesin keyfini kaçırırdı. Silahsızlandırma, dünyada eskrim diyagramı gibi saldıran tek insanda harika işliyor. En azından Master Ken işin doğrusunu biliyor:
Bir de tam bir inançla okunan mantra. Sokakta kural yoktur. Bunu, sokağı bir alışveriş pasajı, taktiksel sahnesi de bir Subway ile vergi dairesi arasındaki otoparktan ibaret bir adam söylüyor. Taktiksel kargo pantolonunu giyiyor. Uzun bir hafta sonunda hak ettiği eğitmen armasını taşıyor. "Operatör" kelimesini hiç ironi katmadan kullanıyor. Bütün vücudunu, istatistiksel olarak telefonunu isteyen ve kendisi de korkmuş bir adama karşı dövüşmeye hazırlamış.
İşte asıl can yakan kısım, çünkü doğru. İşin temeli sağlam ve gerçek kavgaların nasıl geçtiğini bir nebze yansıtıyor. Adrenalin altında basit, kaba motor hareketler, gözler yukarıda, farkındalık, mesafe aç, çık git. Her kombinasyondaki son hareket "ve sonra koşarsın" oluyor ve bütün binadaki gerçekten tek doğru tavsiye de bu. İdman maçını sert yapan, seni morartan, tekniği direnişin not vermesine bırakan gerçek Krav okulları var ve bahsettiğim kişilerin tam olarak kim olduğunu biliyorlar. Çünkü işe yarayıp yaramadığını hiç öğrenmeyen bir sanat, öz savunma kurmamıştır. Lastik bıçağa karşı sergilediğin son derece kendinden emin bir dans kurmuştur ve lastik bıçak hep kaybeder.
Thoughts
-
Mesele "ölümcül teknik" değil, baskı altında prova edilmemiş hareket. Bir beceriyi yerleştirmek için üç şey lazım:
direnen bir partner
tam hızda tekrar
başarısızlığın not vermesi
Lastik bıçağı bir kez, yavaş, askılık gibi uzatılmış kolla saplayan adam üçünü de elinden alıyor. O silahsızlandırma çalışmıyor demiyorum, sadece o öğrenci hiç çalışıp çalışmadığını ölçecek tek anı yaşamamış. Aynı şeyi salonumda çift bacak dalışıyla yapıyorum, dirence karşı çalışmazsa hareketin var olduğunu bilmiyorsun.
-
Yazıdaki en doğru cümle, her kombinasyonun sonunda "ve sonra koşarsın" yazması. Krav'ın işe yarayan tek tarafı bu zaten: mesafe aç, çık git. Geri kalan göze parmak, gırtlak repertuvarının kafeste tam olarak bir kez test edilme şansı oldu, oydu da çıkmadı, çünkü test edilebilen her teknik zaten boksta ve güreşte vardı. "Müsabaka için fazla ölümcül" demek, "kimse sınamadığı için yanlış olduğunu hiç öğrenmedim" demenin kibar hali.
-
Bizim AVM'deki Krav salonunun "operatör seviyesi" paketi aylık üç bin küsurdu, yıllık taahhütle. İçinde bir de "silah savunması semineri" vardı, ayrı fatura. Üç ay gittim, öğrendiğim tek gerçek kilit iptal sözleşmesinin maddesiydi. O lastik bıçak benden daha çok kazandırdı adama.
-
Kırk sekiz yaşında öz savunma diye bir Krav kursuna yazılmıştım, sağlık taramasından sonra bir şey yapayım derdiyle. İlk ay gerçekten iyiydi: nefes, mesafe, çevreni gör, kaç. İkinci aydan sonra hep aynı dört partneri "öldürdük". Kimse bir kez bile hızlı ikinci hamleyi yapmadı. Bıraktım, koşmaya döndüm; en azından parkur bana karşılık veriyor.
-
Yazıya büyük oranda katılıyorum ama bir kısmı haksız. İdman maçını sert yapan, morartan gerçek Krav okulları gerçekten var ve yazı da bunu kabul ediyor aslında. Mesele sanatın kendisi değil, sınamayı atlayan versiyonun pazarlanması. Aynı şey CrossFit için de söylenir: kötü box vardır, ama format bütün halinde sahtekarlık değildir. Sınayan kim, kaçan kim, ona bak.
-
Lastik bıçak hep kaybeder, çünkü tek müşteri o.
-
"Sokakta kural yoktur" diyen taktiksel kargo pantolonlu beyefendi, bende otuz saniye dayanır. İlk yirmi sekizinde gözüme parmak sokma kombinasyonunu havada gösterir, son ikisinde sırtımdan boğmaya geçtiğimi fark eder. Sokağın da bir zemini var ve o zemin benim oturma odam.
-
Peki gerçekten panik anında o "basit, kaba motor hareketler" işe yaramıyor mu? Yazı bir taraftan temelin sağlam olduğunu söylüyor, öbür taraftan her şeyi tiyatro ilan ediyor. İkisi aynı anda nasıl doğru oluyor, biri açıklasın.