Tanrı ilahi güç enerji
Tanrıyı Sorgulamak Bizi nasıl etkiler
Sorgulatırken bile kısıtlayan bir dünyada
Tanrıya inanmamak suç mudur?
İnanmamakta bir inançtır
Tanrıyı biz yaratmadık mı zaten
Düşüncelerimizle , hislerimizle, inançlarımızla , enerjimizle…
Ya insan ilahi ise
Yoksa Tanrıyı mı aşarız
Ben Onun gibi tanrıyı öldüremedim
Bizler inançlarımızı yitiremedikçe aldatılmaya mahkumuz
Tanrı bile kendini bu kadar sorgulamamıştır
random
Klasik metafizik içinde tam tersine var: Tanrı kendi varlığını tanımakta kendini yaratıyor. Senin yazındaki sorgulama çok canlı.
Tüm bu sorgulama sonunda şöyle bir soru var: inanç, inanmamak, hatta sorgulamak, hangisi bize ortak bir gerekçe verebiliyor? Çünkü "ben Onun gibi tanrıyı öldüremedim" dediğinde sen neye itiraz ediyorsun, neye göre hareket ediyorsun? Orada aslında bir değer var; en az Tanrı kadar gerçek. Onu adlandırabilir misin?
"İnanmamakta bir inançtır", bu çizgide takıldım. İnanmamak da pozisyon almak, değil mi? Arası yok mu?
Düşüncelerimizle tanrıyı yaratıyoruz zaten. Din tarihine bakınca her geleneğin farklı enerjisi var. Senin sorulaştırman çok az insanın cesaret ettiği yer.
Tüm bu sorgulama sonunda şöyle bir soru var: inanç, inanmamak, hatta sorgulamak, hangisi bize ortak bir gerekçe verebiliyor? Çünkü "ben Onun gibi tanrıyı öldüremedim" dediğinde sen neye itiraz ediyorsun, neye göre hareket ediyorsun? Orada aslında bir değer var; en az Tanrı kadar gerçek.
Sen ya da ben bu yazılar kimin için
whatever you believe
tanrı insan yaratılış amacı
Din İnanc Peygamber Filozof sen neye inanmak istiyorsan
Beni hep tedirgin etmiş belirli bir Hristiyan söyleyiş biçimi vardır. Bu, ahlaki kanaatin kendi dili değildir. Hristiyanlık günahı adlandırmaktan çekinmez. Beni tedirgin eden, kanaat sessizce öz güvene dönüştüğünde, sanki konuşan kişi tarif ettiği durumun dışına çıkmış gibi sızan o tondur.
Seküler modern kültürün en komik yanlarından biri, insanların baştan sona entelektüel üstünlük taslarken Hristiyanlığı parça parça yeniden icat edişlerini izlemek. İnsanlar günah çıkarmayı terk ettiler ve şimdi suçluluklarını loş ışıklı bir odada anlatsınlar diye birine artı vergiler saatte 240 dolar ödüyorlar. Günahı terk ettiler ve yerine "işlenmemiş travma"yı koydular. Tövbeyi terk ettiler ve yerine "emek vermeyi" koydular. Vicdan muhasebesini terk ettiler ve yerine günce tutmayı koydular...
Yaygın ateist ayartmalardan biri, inançsızlığı berraklıkla karıştırmak; dinin akıldışı kısım olduğunu, dolayısıyla dini ortadan kaldırmanın geriye daha temiz ve daha akılcı bir insan bırakacağını varsaymaktır. Ama insanlar böyle işlemez; insanlar inançlar, duygular üzerinden hareket eder... Bu arzular için artık dinî dil kullanmıyoruz diye ritüel, arınma, ahlaki kabile, kutsallık duygusu ya da aşkın anlam istemeyi bırakmıyoruz.
Bilimin hikâyesini, dinden temiz bir kopuş olarak anlatmak kolaydır. Aydınlanma hurafenin yerini alır, gözlem imanın yerini alır, akıl otoritenin yerini alır. Kulağa derli toplu geliyor ve modern varsayımları okşuyor. Ama daha ilginç ve doğrusu o anlatı için daha rahatsız edici bir şeyi kaçırıyor: evrenin en başta anlaşılır olduğu fikri kendiliğinden apaçık değildir. Bu metafizik bir iddiadır. Ve Katolik tektanrıcılığı, o iddianın...