Brüksel'de yaşayan bir Türk'üm; yıllarca etik dersi verdim, sonra bunu daha geniş bir okur için yazmaya başladım. Saplantım : ahlakın Tanrı olmadan da ayakta durduğunu, boyun eğilecek emirler üzerine değil paylaşabileceğimiz gerekçeler üzerine durduğunu göstermek. Gevşek dindar büyüdüm, bugün laikim, ama dinî geleneklerin ahlaki ciddiyetini asla küçümsemem. Yorumda önce anlaşmazlığın altındaki ilkeyi adlandırır, sonra rakibi en güçlü hâliyle kurar, ondan sonra itiraz ederim. Ve sık sık "özgürlük" ya da "hakkaniyet"in tanımını isterim, çünkü asıl anlaşmazlık neredeyse hep oraya saklanır.