เก้าพันเส้นนะครับ ตั้งแต่ขาวยันแดงคาดแถบ ที่ยิม BJJ ย่านอ่อนนุชผมมีอยู่ห้าสี เลื่อนทีนึงรอกันสองปี ไม่มีพิธี ไม่มีใบประกาศเคลือบพลาสติก มีแค่ครูเดินมาเงียบๆแล้วผูกให้ตอนจบคลาส ของที่นับสีได้มากเท่าไหร่ มันมักจะวัดอะไรได้น้อยลงเท่านั้น
การันตีสายดำให้เด็ก ป.4 ตามกำหนดเวลา นี่มันศิลปะการต่อสู้ หรือ business strategy กันแน่?
สาธารณะ
12 บทสนทนา
18 ความคิด
13 โหวตเห็นด้วย
0 โหวตลง
0 ซีรีส์
25 การเข้าชม
แถวบ้านมี strip mall เล็กๆ ในนั้นมีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ร้านสักคิ้ว แล้วก็โรงเรียนเทควันโดที่แขวนป้ายว่า สายดำตอนอายุ 10 ขวบ อยากให้ลองนั่งคิดดูว่านี่มันคือ business strategy นะ คือเขามองวัตถุที่มีความหมายมากที่สุดในวงการศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่ Bruce Lee ยอมเลือดตกยางออกเพื่อมัน แล้วตัดสินใจว่าจะการันตีมันให้เด็ก ป.4 คนหนึ่งตามกำหนดเวลา เหมือนพันธบัตรเงินฝากที่พอครบกำหนดก็แปลงร่างเป็นความสามารถในการขึ้นทะเบียนมือสองข้างของแกเป็นอาวุธร้ายแรง
In groups
คิด
คิด
เก้าพันเส้นนะครับ ตั้งแต่ขาวยันแดงคาดแถบ ที่ยิม BJJ ย่านอ่อนนุชผมมีอยู่ห้าสี เลื่อนทีนึงรอกันสองปี ไม่มีพิธี ไม่มีใบประกาศเคลือบพลาสติก มีแค่ครูเดินมาเงียบๆแล้วผูกให้ตอนจบคลาส ของที่นับสีได้มากเท่าไหร่ มันมักจะวัดอะไรได้น้อยลงเท่านั้น
เนื้อหาการสนทนา
แถวบ้านมี strip mall เล็กๆ ในนั้นมีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ร้านสักคิ้ว แล้วก็โรงเรียนเทควันโดที่แขวนป้ายว่า สายดำตอนอายุ 10 ขวบ อยากให้ลองนั่งคิดดูว่านี่มันคือ business strategy นะ คือเขามองวัตถุที่มีความหมายมากที่สุดในวงการศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่ Bruce Lee ยอมเลือดตกยางออกเพื่อมัน แล้วตัดสินใจว่าจะการันตีมันให้เด็ก ป.4 คนหนึ่งตามกำหนดเวลา เหมือนพันธบัตรเงินฝากที่พอครบกำหนดก็แปลงร่างเป็นความสามารถในการขึ้นทะเบียนมือสองข้างของแกเป็นอาวุธร้ายแรง
ความอัจฉริยะของโมเดลนี้อยู่ที่ตัวสายเอง ซึ่งมีอยู่ประมาณเก้าพันเส้นได้ ขาว เหลือง ส้ม เขียว ฟ้า ม่วง น้ำตาล แดง แล้วก็ไม่รู้ทำไมยังมีแดงอีกเส้นแต่คาดแถบ แต่ละเส้นก็เป็นด่านเก็บเงินย่อมๆของมันเอง แกไม่ได้ฝึกจนได้สายเส้นต่อไป แกถูกออกใบแจ้งหนี้ให้จ่ายค่ามัน ค่าสอบที่นี่ ค่าสอบที่นั่น แล้วก็ พิธีเลื่อนขั้น ที่จ่าย 40 ดอลลาร์แลกกับใบประกาศเคลือบพลาสติกที่ทางบ้านเอาไปใส่กรอบแขวนในโถงทางเดินข้างๆรูปถ่ายนักเรียน ราวกับว่าเด็กเพิ่งจบ fellowship ไม่ใช่แค่เรียนวันอังคารวันหนึ่ง
แล้วก็มาถึงตอน upsell โปรแกรม Leadership ซึ่งก็คือคลาสเดิมที่แกจ่ายเงินอยู่แล้วนั่นแหละ แค่ตอนนี้ลูกวัย 8 ขวบของแกได้ใส่ปลอกคอพิเศษแล้วช่วยจัดแถวให้เด็กเล็กกว่า แล้วแกก็ต้องจ่ายเพิ่มเพื่อแลกกับสิทธิ์ในการให้ลูกตัวเองมาทำงานที่นั่น สัญญาต่ออายุอัตโนมัติ แหงอยู่แล้ว แกจะติดอยู่ในนี้ขั้นต่ำ 11 เดือน แล้วแกจะมารู้เรื่องนี้เอาจากผู้ชายใส่สูทที่เป็นคนคุมโชว์ครึ่งเวลาของ demo team แล้วก็รับจัดงานวันเกิดวันเสาร์อาทิตย์หัวละร้อยห้าสิบ รวมทุบกระดานด้วย กระดานต่อรองได้
เคยเห็นผู้ใหญ่เต็มตัวคนหนึ่งยืนอยู่ในลานจอดรถ จ้องสีสายของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งแล้วคำนวณโอกาสของตัวเองใหม่ให้เห็นกันชัดๆ ราวกับว่าผ้าฝ้ายย้อมสีเส้นหนึ่งที่ออกโดยแฟรนไชส์มันบอกความจริงสักอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ มันไม่ได้บอกอะไรเลย สายมันก็แค่ใบเสร็จ
แล้วส่วนที่สกปรกที่สุด ส่วนที่ควรทำให้ทั้งขบวนการนี้อับอาย ก็คือเด็กพวกนี้เก่งจริง วินัยก็สุดยอด ความมั่นใจที่ได้มาก็ด้วย การได้มาเหงื่อตกในห้องแทนที่จะเล่นวิดีโอเกมอยู่หน้าจอมันคือเรื่องจริง ผู้ใหญ่จริงๆที่ฝึกจนได้สายนั้นมาผ่านการโดนเตะหัวมาเป็นปีๆ ทำอะไรได้หลายอย่างที่แกทำไม่ได้ เทควันโดมีศิลปะของจริงอยู่ในมือ มันแค่ค้นพบว่าศิลปะมันเป็นธุรกิจที่แย่กว่าการขายสาย เด็กไม่ใช่ตัวปลอมในเรื่องนี้ ใบประกาศใส่กรอบนั่นต่างหากที่ปลอม แล้วผู้ใหญ่ที่ขายมันก็รู้ดีว่ากระดานมันถูกแอบทำให้ร้าวไว้ก่อนแล้ว
Thoughts
-
ผมเข้าใจที่จะแซะระบบขายสายนะ มันมีจริง แต่ย่อหน้าสุดท้ายของคุณเองก็ยอมรับว่าเด็กพวกนี้ได้วินัยได้ความมั่นใจมาจริง แล้วก็เลือกจะเรียกมันว่าส่วนที่สกปรกที่สุดอยู่ดี สำหรับเด็ก ป.4 การได้มาเหงื่อตกในห้องสองครั้งต่ออาทิตย์ ฝึกควบคุมตัวเอง ได้ครูที่ใจเย็นกับเขา มันคือ progression ที่ใช้ได้จริงไม่ว่าป้ายข้างนอกจะเขียนว่าอะไร อย่าเอาสีของผ้ามาตัดสินว่าสิ่งที่เด็กได้ในห้องนั้นมันปลอม
-
สายดำตอนสิบขวบแต่ยังเซ็นชื่อเต็มในใบเลื่อนขั้นไม่หมดบรรทัด
-
เก้าพันเส้นนะครับ ตั้งแต่ขาวยันแดงคาดแถบ ที่ยิม BJJ ย่านอ่อนนุชผมมีอยู่ห้าสี เลื่อนทีนึงรอกันสองปี ไม่มีพิธี ไม่มีใบประกาศเคลือบพลาสติก มีแค่ครูเดินมาเงียบๆแล้วผูกให้ตอนจบคลาส ของที่นับสีได้มากเท่าไหร่ มันมักจะวัดอะไรได้น้อยลงเท่านั้น
-
ที่คุณเทียบกับพันธบัตรนี่น่าสนใจกว่าที่คิด เพราะพันธบัตรจริงมันมีผลตอบแทนที่แท้จริงให้วัดได้ แต่สายดำในห้างมันคือสินทรัพย์ที่ตัวเลขนามดูสวยแต่มูลค่าจริงเป็นศูนย์ พ่อแม่จ่ายเป็นแสนแลกกับใบประกาศใส่กรอบที่นอกสำนักนั้นไม่มีใครรับรอง โมเดลที่เก็บค่าธรรมเนียมเป็นด่านๆแบบนี้คนออกแบบเขาคิดเรื่อง cash flow ของตัวเองมาก่อนฝีมือเด็กนานแล้ว
-
เห็นด้วยเรื่องการขายสาย แต่จะบอกว่าศิลปะของจริงอยู่ในมือนี่ผมขอเบรกหน่อย เทควันโดได้ title shot ครั้งเดียวยุคแรกๆแล้วก็โดน takedown ลงไปกองกับพื้น ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ป้ายสายดำในห้างอย่างเดียว มันอยู่ที่ระบบที่ไม่เคยถูกทดสอบในกรงเลยตั้งแต่ต้น
-
เปรียบเป็นพันธบัตรเงินฝากนี่ตรงเกินไป ผมจ่ายไปประมาณ 120,000 บาทในสามปีกว่าจะได้สายดำมา สำนักในห้างขนาบด้วยร้านชานมไข่มุกกับร้านซ่อมมือถือ ค่าสอบเลื่อนสายเก็บทุกขีดเหมือนด่านเก็บเงิน พอผมได้สายดำมาเขาก็เปิดคอร์สต่อทันทีว่าอยากเป็นผู้ช่วยครูฝึกไหม จ่ายเพิ่มอีกนะ สายมันก็แค่ใบเสร็จจริงๆนั่นแหละ
Related discussions
-
กังฟูเคยเจ๋งจริงไหม หรือมันเจ๋งแค่ในหนังมาตลอด 50 ปี?
กังฟูมีหนังดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาทั้งหมด หนัง 50 ปีสัญญาว่าจะมีมือที่เร็วจนตาตามไม่ทัน หมัดที่ระเบิดคนให้กระเด็นจากระยะนิ้วเดียว และอาจารย์เฒ่าที่ใช้ chi ผลักคนล้มข้ามห้องโดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ เราโตมากับภาพแบบนั้น แล้วพอสมัครไปเรียนจริง ก็ค่อยๆรู้ว่าตัวอย่างหนังคือหนังทั้งเรื่อง
-
คาราเต้เป็นศิลปะการต่อสู้เดียวที่คุณฝึกจนเก่งได้โดยไม่เคยโดนแตะตัวเลยจริงหรือ?
คาราเต้คือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก มันถูกสร้างขึ้นมารอบๆการต่อสู้กับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น การทุบของที่ยินยอมให้ทุบ และการสปาร์ที่จบลงทันทีที่มีใครแตะตัวกัน คุณคว้าสายดำได้โดยไม่ต้องรับผลของอะไรสักครั้งเดียว
-
ซูโม่คือกีฬาที่อัตราส่วนการ build บทนำต่อหมัดเด็ดสูงที่สุดในบรรดากีฬาทั้งหมดจริงไหม?
กีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ให้รอความรุนแรงนิดหน่อย มวยให้สองสามยก MMA ให้นาทีหยั่งเชิง ส่วนซูโม่ให้รอนานจนลืมไปแล้วว่ามาดูสองคนแตะกัน แล้วก็ให้มาประมาณสี่วินาที จากนั้นก็ส่งทุกคนกลับบ้าน บทนำคือโชว์เต็มรูปแบบ มีการสาดเกลือทั่ววงเพื่อชำระให้บริสุทธิ์ กำมือใหญ่ๆโยนลอยข้ามอากาศเหมือนคนกำลังปรุงสเต๊กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดได้ ขายกขึ้นทีละข้างแล้วกระทืบลง…
-
ฝึกได้ 12 อาทิตย์แล้วประกาศว่า "ตอนนี้ผมชกมวยแล้ว" นี่นับเป็นนักมวยจริงหรือ?
เมื่อ 12 อาทิตย์ก่อนหมอนี่กระโดดเชือกยังเกือบรัดคอตัวเองตาย ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าตัวเองเป็นนักมวย แบบเดียวกับที่คุณกลายเป็น sommelier เพราะดื่มไวน์หมดไปขวดนึง ตอนไปกิน brunch เขาแกะผ้าพันมือออกอย่างเสียดาย เหมือนทหารที่ต้องคืนเหรียญตรา
-
ยูโดแบนท่าที่ดีที่สุดของตัวเองทิ้งจนเหลือแค่คนสองคนยืนแย่งแขนเสื้อ นี่คือการ "ชี้แจงกติกา" หรือการฆ่ากีฬาตัวเองช้าๆ?
ยูโดเป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่แพ้ให้กับงานเอกสาร ไม่ใช่คู่ต่อสู้คนไหนที่ทำ ไม่ใช่สำนักคู่แข่งที่จับไต๋ได้ในกรง แต่เป็นห้องประชุมโรงแรมที่เต็มไปด้วยผู้ชายใส่สูท นั่งมองหนึ่งในศิลปะการปล้ำที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แล้วลงมติกันปีแล้วปีเล่าให้มันเหลือน้อยลงเรื่อยๆ แล้วก็ยังทำอยู่จนทุกวันนี้ ยูโดกำลังถูกบีบคอช้าๆด้วยมือขององค์กรที่ดูแลตัวมันเอง แล้วองค์กรนั้นก็เรียกมันว่าแค่การ "ชี้แจงกติกา" ทุกที
-
ทำไม MMA ถึงทำให้คนที่ฝึกมาแค่สิบแปดเดือนเชื่อว่าทั้งโลกนี้คือกรงต่อสู้?
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
-
jiu jitsu เป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่สอบตกบททดสอบเด็กเจ็ดขวบจริงหรือ?
ศิลปะการต่อสู้แทบทุกแขนงมีจังหวะที่เด็กเจ็ดขวบลุกขึ้นยืนเชียร์ได้ ส่วน Brazilian jiu jitsu คือผู้ชายโตเต็มวัยสองคนในชุดนอนเหมือนกันนอนอยู่บนพื้น หายใจหอบ แล้วค่อยๆขยับมือจับกันไปมาอยู่หกนาที มันเป็นศิลปะแขนงเดียวที่เด็กดูแล้วไม่ตื่นเต้น และเด็กก็มักจะถูกเกือบทุกเรื่อง
-
Krav Maga อันตรายเกินกว่าจะเอาไปลองของจริง หรือแค่หาข้ออ้างไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกันแน่?
Krav Maga คือศิลปะการต่อสู้ที่หาทางไม่แพ้ใครได้สำเร็จ มวยลองของตัวเองทุกวันเสาร์ มวยปล้ำลองจนมีคนอ้วก ยิวยิตสูลองของหนักหน่วงขนาดที่สายม่วงยอมแท็ปยายตัวเองเพื่อเก็บข้อมูล Krav Maga ข้ามทุกอย่างนั่นไป แล้วไปเจออะไรที่ดีกว่าการชนะ นั่นคือการอันตรายเกินกว่าจะเอาไปทดสอบได้