Loading…

ฝ่ายอนุรักษ์นิยมมีสิทธิ์อ้างว่าเป็นเจ้าของพระศาสนจักรจริงหรือ?

LordMonroe
สาธารณะ 14 บทสนทนา 22 ความคิด 20 โหวตเห็นด้วย 11 โหวตลง 0 ซีรีส์ 77 การเข้าชม

ผมเบื่อที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของพระศาสนจักร เปล่าเลย พระศาสนจักรเก่าแก่กว่าฝ่ายขวาทางการเมือง เก่ากว่าความคิดถึงอดีตแบบ trad เก่ากว่าสงครามวัฒนธรรมแบบอเมริกัน และเก่ากว่ากลุ่มที่พยายามเอาสัญชาตญาณของตัวเองมาทำให้กลายเป็นหลักความเชื่อที่ถูกต้อง ถ้ามองประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนาจริงๆแทนที่จะยึดติดกับภาพถ่ายช่วงหนึ่งที่ตัวเองชอบ หลักฐานมันชี้ไปอีกทาง

In groups

คิด

คิด

prawat_thongthin

เห็นด้วยกับประเด็นหลักเรื่องการปรับตัวไม่ใช่ของใหม่ และอยากเสริมหลักฐานให้แน่นขึ้นกว่าเคส Ricci กับ de Nobili ที่ถูกอ้างบ่อยจนเกือบเป็น meme เรื่องภาษาในพิธีกรรมที่โพสต์บอกว่ามีประวัติศาสตร์ของมัน ลองดูคดี Chinese Rites ที่ลากยาวเป็นร้อยปี กรุงโรมเปลี่ยนจ

เห็นด้วยกับประเด็นหลักเรื่องการปรับตัวไม่ใช่ของใหม่ และอยากเสริมหลักฐานให้แน่นขึ้นกว่าเคส Ricci กับ de Nobili ที่ถูกอ้างบ่อยจนเกือบเป็น meme เรื่องภาษาในพิธีกรรมที่โพสต์บอกว่ามีประวัติศาสตร์ของมัน ลองดูคดี Chinese Rites ที่ลากยาวเป็นร้อยปี กรุงโรมเปลี่ยนจุดยืนเรื่องการเคารพบรรพบุรุษไปกลับหลายรอบ จนมายกเลิกคำสั่งห้ามในปี 1939 ในเอกสารมันเห็นชัดว่าจุดยืนของสถาบันเองก็ขยับ ไม่ได้นิ่งอย่างที่ภาพถ่ายช่วงเดียวอยากให้เชื่อ

เนื้อหาการสนทนา

ผมเบื่อที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของพระศาสนจักร เบื่อทั้งน้ำเสียง ท่าที และข้อสมมติที่ว่าถ้าคุณไม่ใช่อนุรักษ์นิยมทางการเมือง ศาสนาคริสต์ของคุณก็ต้องอ่อนยวบ ไม่จริงจัง ประนีประนอม หรืออาจจะไม่ใช่ของจริงด้วยซ้ำ คริสต์ชนสายเสรีนิยมโดนปฏิบัติเหมือนผู้เช่าที่พอทนได้ในบ้านที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมจินตนาการว่าตัวเองได้รับมรดกมาแต่กำเนิด พวกเขาไม่ได้รับมรดกนั่นมาเลย พวกเขาไม่ใช่ค่าตั้งต้นของความเชื่อที่จริงจัง พวกเขาเป็นแค่ฝ่ายหนึ่งภายในพระศาสนจักรที่เก่าแก่กว่า กว้างกว่า แปลกกว่า และมีชีวิตชีวากว่าการเมืองที่พวกเขาพยายามเอามาคลุมทับมันอยู่ตลอด

สิ่งที่ผมรำคาญที่สุดคือข้ออ้างความเป็นเจ้าของนี้ตั้งอยู่บนความจำที่ผิดเพี้ยน มันอยู่รอดได้เพราะคนพูดกันราวกับว่าความต่อเนื่องของคาทอลิกหมายถึงความนิ่ง ความนิ่งแบบอนุรักษ์นิยม พูดกันราวกับว่าความซื่อสัตย์ต่อความเชื่อคือการรักษาทุกวินัย ทุกรูปแบบ และทุกธรรมเนียมของสถาบันให้ใกล้เคียงกับช่วงเวลาช่วงหนึ่งในอดีตที่ตัวเองชอบให้มากที่สุด แต่พระศาสนจักรไม่เคยมีชีวิตอยู่แบบนั้น การถือพรหมจรรย์ของพระสงฆ์มีประวัติศาสตร์ของมัน การที่พระศาสนจักรกำกับเรื่องการแต่งงานมีประวัติศาสตร์ของมัน ภาษาในพิธีกรรมมีประวัติศาสตร์ของมัน ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมเนียมท้องถิ่นกับอำนาจส่วนกลางก็มีประวัติศาสตร์ของมัน ตะวันออกกับตะวันตกยังไม่ได้มีประวัติศาสตร์ร่วมกันในคำถามพวกนี้ด้วยซ้ำ พระศาสนจักรยังคงเป็นตัวเองข้ามกาลเวลา แต่ไม่เคยทำแบบนั้นด้วยการแช่แข็งรูปแบบภายนอกทุกอย่างให้อยู่กับที่

พอนึกขึ้นได้แบบนั้น วาทกรรมของฝ่ายอนุรักษ์นิยมหลายอย่างก็เริ่มดูไม่เหมือนความศรัทธา แต่เหมือนการโกงประวัติศาสตร์มากกว่า พวกเขาหยิบการจัดวางที่คุ้นเคยอันหนึ่งมา แล้วลักลอบยัดมันเข้าไปในหมวดของสิ่งที่ถาวร จากนั้นก็ทำเป็นตกใจเมื่อมีคนสังเกตเห็นกล เผอิญว่าจุดยืนอนุรักษ์นิยมที่จริงจังจะเป็นแบบที่ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไม่ได้ มันต้องเป็นแบบที่ว่าบางอย่างถาวรและบางอย่างไม่ถาวร และงานหนักคือการรู้ว่าอะไรเป็นอะไร คาทอลิกสายอนุรักษ์นิยมจำนวนมากไม่ทำงานส่วนนั้น เอาแต่สับสนความผูกพันทางอารมณ์กับความซื่อสัตย์ต่อความเชื่อ แล้วเรียกความสับสนนั้นว่าธรรมเนียมประเพณี

ต้องมองไปที่พระศาสนจักรดั้งเดิม

ฝ่ายอนุรักษ์นิยมชอบอ้างถึงต้นกำเนิด แต่ต้นกำเนิดไม่ได้ช่วยพวกเขามากเท่าที่พวกเขาคิด คริสต์ศาสนายุคแรกไม่ได้เข้าสู่โลกโบราณในฐานะผู้ดูแลลำดับชั้นของลัทธิเพแกนอย่างสุภาพ มันเข้ามาพร้อมข้อเรียกร้องที่สั่นคลอนทางศีลธรรม คนยากจนมีค่า หญิงม่ายมีค่า เด็กกำพร้ามีค่า เด็กที่ไม่มีใครต้องการมีค่า ทาสมีวิญญาณที่ยืนอยู่เบื้องหน้าพระเจ้าด้วยความจริงจังขั้นสุดท้ายเท่ากับนาย ความโหดร้ายสูญเสียความน่าหลงใหล ประวัติศาสตร์เองก็เลิกดูเหมือนวงจรไม่รู้จบที่คนแข็งแกร่งกดขี่และคนอ่อนแอทนรับมันไป คริสต์ศาสนาไม่ได้แค่รับมรดกอารยธรรมมา แต่ปรับปรุงบางส่วนของมันด้วย

นั่นไม่ได้แปลว่าอารยธรรมเพแกนมีแต่ความมืดมน หรือคริสต์ชนแก้ทุกอย่างให้ดีได้ในข้ามคืน มันหมายถึงอะไรที่เรียบง่ายและสำคัญกว่านั้น พระศาสนจักรดั้งเดิมไม่ได้อนุรักษ์นิยมในความหมายสมัยใหม่ที่ว่ารักษาระเบียบที่สืบทอดมาเอาไว้เพียงเพราะมันสืบทอดมา มันทุบของพัง มันนำดาบมา มันท้าทายการจัดอันดับสถานะ เอาคนจนไว้ก่อนและคนรวยไว้ทีหลัง มันกดดันทางศีลธรรมต่อธรรมเนียมที่วัฒนธรรมก่อนหน้าอยู่กับมันได้สบายๆมากกว่า ฉะนั้นพอผมได้ยินฝ่ายอนุรักษ์นิยมพูดราวกับว่าบทบาทตามธรรมชาติของคริสต์ศาสนาคือการนั่งนิ่งๆแล้วอวยพรลำดับชั้นด้วยสีหน้าขรึมขลัง ผมไม่ได้ยินความซื่อสัตย์ต่อต้นกำเนิด ผมได้ยินการทำให้ต้นกำเนิดแบนราบลง

ศึกที่งี่เง่าที่สุด เรื่องสังคายนาวาติกันที่ 2

ปัญหาเดียวกันโผล่มาในศึกเรื่องสังคายนาวาติกันที่ 2 ฝ่ายอนุรักษ์นิยมพูดถึงสังคายนาราวกับว่ามันคือการยอมแพ้ต่อเสรีนิยมสมัยใหม่ และด้วยเหตุผลบางอย่างก็เลือกเอามันมาเป็นเหตุการณ์รูปธรรมไว้รวมพล ทั้งที่สังคายนาเสนอให้มีส่วนร่วมในพิธีกรรมอย่างเต็มที่กว่าเดิม ให้เข้าถึงพระคัมภีร์ได้กว้างขึ้น ให้ฟื้นแหล่งความรู้เก่าๆกลับมา และให้เอาจริงกับโลกสมัยใหม่มากพอที่จะพูดกับมันด้วยภาษาที่คนเข้าใจได้จริงโดยไม่ทิ้งหลักคำสอนไปในระหว่างทาง ฉะนั้นเวลาฝ่ายอนุรักษ์นิยมพูดราวกับว่าสังคายนาวาติกันที่ 2 เป็นการยอมแพ้เห็นๆ พวกเขาไม่ได้กำลังกล้าหาญต้านเสรีนิยม พวกเขากำลังทำให้คำอธิบายที่พระศาสนจักรมีต่อตัวเองแบนราบลง คุณจะคิดว่าบางอย่างที่ตามมานั้นน่าเกลียด แบนราบ น้ำเน่า สอนไม่ดี หรือทำได้ห่วย ก็ได้ หลายอย่างเป็นแบบนั้นจริง แต่ความล้มเหลวพวกนั้นไม่ได้ลบล้างสิ่งที่สังคายนาบอกว่าตัวเองพยายามทำ ผมก็ไม่รู้นะ ผมไม่คิดว่าพระเจ้าจะหยุดอยู่แค่ภาษาละตินแล้วบอกว่า "ใช่ นี่แหละภาษาที่เราอยากให้ใช้ในมิสซา สมบูรณ์แบบ"

และสังคายนาวาติกันที่ 2 ก็ไม่ได้ผิดปกติในแง่นั้น ประวัติศาสตร์คาทอลิกเต็มไปด้วยศึกว่าการปรับตัวคือความซื่อสัตย์หรือการทรยศกันแน่ นั่นคือเหตุผลที่คณะเยสุอิตสำคัญตรงนี้ พวกเขาเป็นหนึ่งในหลักฐานที่ชัดที่สุดว่าคาทอลิกเปิดพื้นที่ให้กับการปรับตัว การแปล ความทะเยอทะยานทางปัญญา และความยืดหยุ่นในงานเผยแผ่ศาสนามานานโดยไม่ละลายหายไปกับวัฒนธรรมรอบข้าง Matteo Ricci เยสุอิตคนหนึ่ง ไม่ได้ไปจีนเพื่อส่งออกท่วงท่าแบบยุโรปที่ถูกแช่แข็ง เขาใช้ชีวิตอย่างคนจีน Roberto de Nobili ไม่ได้ไปอินเดียเพื่อพิสูจน์ว่าคาทอลิกเรียนรู้ภาษาใหม่ รหัสทางสังคม หรือคลังสัญลักษณ์ใหม่ไม่ได้ ประวัติศาสตร์เยสุอิตเต็มไปด้วยความตึงเครียด ความเสี่ยง การล้ำเส้น และแรงต้านกลับ ก็ได้ ประวัติศาสตร์พระศาสนจักรโดยรวมก็เป็นแบบนั้น ประเด็นคือการปรับตัวไม่ใช่มลพิษสมัยใหม่อะไรที่เพิ่งมาถึงในยุค 60 มันเป็นส่วนหนึ่งของบันทึกที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมอ้างว่าตัวเองปกป้อง

null
พระสงฆ์ woke lgbt marxist เยอะแยะมากในยุค 60 ตัดสินใจอะไรบางอย่าง แล้วยังไงไม่รู้พวกเขาผิดกันหมดเลย

ความกว้างของคาทอลิกแบบนั้นแหละคือสิ่งที่รู้สึกว่าหดเล็กลงในคาทอลิกอเมริกันบางส่วนตอนนี้ หลายอย่างที่ผ่านไปได้ในฐานะความจริงจังแบบคาทอลิกหัวแข็งในสหรัฐฯฟังดูไม่เหมือนคาทอลิก แต่เหมือนโปรเตสแตนต์อีแวนเจลิคัลที่จุดเครื่องหอมมากกว่า ผมไม่ได้หมายความว่าคาทอลิกไม่ควรอ่านพระคัมภีร์ ไม่ควรใส่ใจศีลธรรม หรือไม่ควรต้านเรื่องไร้สาระตามกระแส ผมหมายถึงอะไรที่เฉพาะเจาะจงกว่านั้น คุณจะได้ยินนิสัยในการอ่าน การเถียง และการทำสงครามวัฒนธรรมที่รู้สึกเหมือนยืมมาจากโปรเตสแตนต์ฟันดาเมนทัลลิสต์มากกว่าจะเป็นของคาทอลิกแท้ๆ ทั้งการอ่านพระคัมภีร์ตามตัวอักษรมากขึ้น ระแวงงานวิชาการมากขึ้น ระแวงวิทยาศาสตร์มากขึ้นเมื่อมันคุกคามอัตลักษณ์ทางการเมือง สัญชาตญาณเชิงชาตินิยมมากขึ้นและสัญชาตญาณเชิงสากลน้อยลง อยากปฏิบัติต่อคริสต์ศาสนาเหมือนกีฬาประจำทีมของอารยธรรมมากขึ้น นิสัยพวกนั้นเข้ากันได้ยากกับพระศาสนจักรที่ควรจะเป็นเชิงศีลศักดิ์สิทธิ์ เชิงตีความ เชิงประวัติศาสตร์ และเป็นสากล

นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้น้ำเสียงทางการเมืองมันน่าเกลียดได้ขนาดนั้น พอความเชื่อที่จริงจังถูกเข้ารหัสใหม่ให้กลายเป็นความเชื่อแบบอนุรักษ์นิยม คริสต์ชนสายเสรีนิยมทุกคนก็กลายเป็นผู้บุกรุกที่ต้องอธิบายตัวเองก่อนจะได้พูด ฝ่ายอนุรักษ์นิยมบ่นไม่หยุดว่าฝ่ายเสรีนิยมเอาศาสนามาเล่นการเมือง บางทีฝ่ายเสรีนิยมก็ทำจริง แต่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมก็ทำเหมือนกัน และบ่อยครั้งทำได้สำเร็จกว่าด้วยเพราะซ่อนมันไว้ในน้ำเสียงของหลักความเชื่อที่ถูกต้อง แทนที่จะออกมาในรูปของการปฏิเสธตรงๆ พวกเขาหยิบอารมณ์แบบฝ่ายขวาสมัยใหม่ ชุดสัญชาตญาณเรื่องชาติ ครอบครัว อำนาจ ความระแวง และการต่อสู้ทางวัฒนธรรม แล้วเอาชุดนั้นแอบยัดเข้าไปในความหมายของความจริงจังเสียเอง จากนั้นก็พูดราวกับว่าใครที่โต้กลับไม่ได้แค่เห็นต่างทางการเมืองกับพวกเขา แต่กำลังลอยห่างจากคริสต์ศาสนา

ผมไม่ได้สนใจจะแกล้งทำเป็นว่าฝ่ายเสรีนิยมบริสุทธิ์ในทุกกรณี คริสต์ชนสายเสรีนิยมบางคนก็ไถลจากการปฏิรูปไปสู่ความคลุมเครือจริงๆ บางคนปฏิบัติต่อหลักคำสอนที่ยากๆเหมือนปัญหาประชาสัมพันธ์ที่ต้องคอยจัดการ บางคนละลายความเชื่อให้กลายเป็นอะไรก็ตามที่อารมณ์ทางศีลธรรมของปัจจุบันบังเอิญเป็นอยู่ บทความนี้ไม่ได้เถียงว่าสัญชาตญาณของฝ่ายเสรีนิยมทุกอย่างปลอดภัย มันเถียงว่าฝ่ายอนุรักษ์นิยมไม่ได้สิทธิ์ความเป็นเจ้าของมาจากการที่กังวลกับอันที่ไม่ปลอดภัย พวกเขาไม่ได้ผิดที่เห็นอันตรายนั้น พวกเขาผิดตรงที่ทำราวกับว่าอันตรายนั้นให้สิทธิ์พวกเขาในการตรวจตราว่าใครนับเป็นผู้ศรัทธาที่จริงจัง

นั่นคือส่วนที่ผมอยากพูดให้ชัด คริสต์ชนสายเสรีนิยมไม่ใช่แขกในพระศาสนจักร เราไม่ต้องขออนุญาตจากฝ่ายอนุรักษ์นิยมเพื่อจะนับเป็นผู้ศรัทธาที่จริงจัง พระศาสนจักรเก่าแก่กว่าฝ่ายขวาทางการเมือง เก่ากว่านิสัยของอีแวนเจลิคัลอเมริกัน เก่ากว่าความคิดถึงอดีตแบบ trad เก่ากว่ากลุ่มที่พยายามเอาสัญชาตญาณของตัวเองมาทำให้กลายเป็นหลักความเชื่อที่ถูกต้อง ความซื่อสัตย์ที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องเดียวกับการแช่แข็งช่วงเวลาหนึ่ง รูปแบบหนึ่ง อารมณ์ทางการเมืองหนึ่ง หรืออารมณ์ของฝ่ายฝ่ายหนึ่ง แล้วเรียกมันว่าถาวร ความซื่อสัตย์หมายถึงการเรียนรู้ครั้งแล้วครั้งเล่าว่าอะไรเป็นนิรันดร์และอะไรไม่ใช่ ฝ่ายอนุรักษ์นิยมไม่มีสิทธิ์มาทำให้ความต่างนั้นพร่าเลือนแล้วเรียกความพร่าเลือนนั้นว่าความจริงจัง

  1. ว่าด้วยผลสะเทือนทางศีลธรรมของคริสต์ศาสนายุคแรกในโลกโบราณ ดู Larry Siedentop, Inventing the Individual และ Tom Holland, Dominion ข้ออ้างตรงนี้เป็นการเปรียบเทียบและจำกัดขอบเขต ไม่ได้บอกว่าอารยธรรมเพแกนไม่มีคุณค่าทางศีลธรรมเลย หรือคริสต์ศาสนาแก้ทุกอย่างได้ในคราวเดียว แต่บอกว่าคริสต์ศาสนาเพิ่มน้ำหนักทางศีลธรรมใหม่ให้กับคนต่ำต้อย คนไม่มีใครต้องการ และคุณค่าสากลของวิญญาณ ในแบบที่เปลี่ยนจินตนาการทางสังคมของโลกเมดิเตอร์เรเนียน

  2. เอกสารสังคายนาวาติกันที่ 2 ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ Sacrosanctum Concilium ว่าด้วยพิธีกรรม Dei Verbum ว่าด้วยการเปิดเผยและพระคัมภีร์ Lumen Gentium ว่าด้วยพระศาสนจักร และ Gaudium et Spes ว่าด้วยพระศาสนจักรในโลกสมัยใหม่ ประเด็นในบทความนี้พูดถึงเป้าหมายที่สังคายนาประกาศไว้ ไม่ใช่การปกป้องการนำไปปฏิบัติในภายหลังทุกครั้งแบบเหมารวม

  3. Matteo Ricci ในจีนและ Roberto de Nobili ในอินเดียยังเป็นตัวอย่างมาตรฐานของกลยุทธ์การปรับตัวและการแปลของคณะเยสุอิต พวกเขาสำคัญตรงนี้เพราะแสดงให้เห็นว่าการปรับตัวและสติปัญญาในงานเผยแผ่ศาสนาไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์หลังยุค 60 ภายในคาทอลิก

  4. ส่วนนี้เป็นข้ออ้างเชิงตีความเกี่ยวกับวัฒนธรรมย่อยของคาทอลิกอเมริกันมากกว่าจะเป็นข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ที่ลงตัวแล้วเรื่องเดียว ฉบับที่หนักแน่นกว่านี้คงต้องการหลักฐานเชิงเอกสารจากงานวิชาการศาสนาอเมริกันมากกว่านี้ โดยเฉพาะเรื่องการอ่านพระคัมภีร์ตามตัวอักษร ชาตินิยม และการบรรจบของสงครามวัฒนธรรม

Thoughts

  • niyam_kon

    ลองสรุปว่าโพสต์นี้พิสูจน์อะไรได้กับไม่ได้

    • พิสูจน์ได้ดี การปรับตัวมีในประวัติศาสตร์คาทอลิกมานานก่อนยุค 60 อันนี้หลักฐานหนุนชัด

    • ยังพิสูจน์ไม่ได้ จากข้อนั้นไปสู่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบว่าใครจริงจัง คำว่าตรวจสอบกับครอบครองถูกใช้ปนกัน

    • คำที่แบกน้ำหนักทั้งหมดคือจริงจัง ซึ่งทั้งโพสต์ไม่เคยนิยาม

    ข้อแรกแข็ง ข้อสองเป็นข้อสรุปทางการเมืองที่ห้อยจากข้อแรกแบบไม่มีสะพาน

    Permalink
  • prawat_thongthin

    เห็นด้วยกับประเด็นหลักเรื่องการปรับตัวไม่ใช่ของใหม่ และอยากเสริมหลักฐานให้แน่นขึ้นกว่าเคส Ricci กับ de Nobili ที่ถูกอ้างบ่อยจนเกือบเป็น meme เรื่องภาษาในพิธีกรรมที่โพสต์บอกว่ามีประวัติศาสตร์ของมัน ลองดูคดี Chinese Rites ที่ลากยาวเป็นร้อยปี กรุงโรมเปลี่ยนจุดยืนเรื่องการเคารพบรรพบุรุษไปกลับหลายรอบ จนมายกเลิกคำสั่งห้ามในปี 1939 ในเอกสารมันเห็นชัดว่าจุดยืนของสถาบันเองก็ขยับ ไม่ได้นิ่งอย่างที่ภาพถ่ายช่วงเดียวอยากให้เชื่อ

    Permalink
  • khwamhen_phet

    แคปชั่นใต้รูป พระสงฆ์ woke lgbt marxist เยอะแยะในยุค 60 ตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้วบังเอิญผิดกันหมด

    คือถ้าทฤษฎีคุณต้องการให้สภาสังคายนาทั้งสภาโดนหลอกพร้อมกัน มันไม่ใช่การปกป้องธรรมประเพณีแล้ว มันคือ origin story ของหนังซูเปอร์ฮีโร่ฝ่ายร้าย 😭

    Permalink
  • khamphi_kon

    อ่านจบแล้วรู้สึกว่ามันเป็นการเถียงในบ้านคาทอลิกล้วนๆเลยนะ ทั้งโพสต์วางอำนาจของพระศาสนจักรเป็นจุดตั้งต้น แล้วเถียงว่าใครตีความประวัติศาสตร์ของสถาบันถูก สำหรับคนที่อ่านจากตัวบทก่อน ปัญหามันอยู่ก่อนหน้านั้นอีกขั้น คุณรู้ได้ยังไงว่าวินัยอันไหนถาวรอันไหนไม่ ถ้าเกณฑ์ตัดสินคือธรรมเนียมกับสังคายนา ไม่ใช่ข้อพระคัมภีร์ ผมไม่ได้แซะ ผมถามจริงๆว่าคุณอิงอะไรเป็นไม้บรรทัด

    Permalink
  • ork_chak_sattha

    อ่านแล้วนึกถึงตอนอยู่กลุ่มเยาวชน เราถูกสอนให้เชื่อว่ารสนิยมของคริสตจักรเราเรื่องเพลง การแต่งตัว วิธีพูดเรื่องการเมือง คือคริสต์ศาสนาแท้ ส่วนที่เหลือคืออ่อนยวบ พอออกมาแล้วถึงเห็นว่ามันคือวัฒนธรรมอเมริกันยุคหนึ่งที่ห่อด้วยภาษาพระคัมภีร์ ที่ LordMonroe พูดเรื่องเอาอารมณ์ฝ่ายขวามายัดเป็นความจริงจัง ฉันเคยอยู่ในห้องที่มันเกิดขึ้นจริง ไม่มีใครรู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังทำ

    Permalink
  • ya_serious

    ทุกฝ่ายในเธรดมั่นใจว่ารู้ว่าพระเจ้าอยากให้ใช้ภาษาอะไรในมิสซา ส่วนพระเจ้าน่าจะกำลังดูเธรดนี้แล้วยังไม่ตัดสินใจเลย

    Permalink
  • thomist_khwamkhit

    ผมเห็นด้วยกับครึ่งแรกของคุณ ความผูกพันทางอารมณ์กับวินัยชุดหนึ่งไม่ใช่หลักคำสอน และคาทอลิกสายอนุรักษ์นิยมจำนวนมากก็สับสนสองอย่างนี้จริง การถือพรหมจรรย์ของพระสงฆ์เป็นวินัย ไม่ใช่ข้อความเชื่อ นั่นถูก แต่คุณกำลังจะลื่นไถลตรงข้อสรุป จากการที่หลายอย่างเปลี่ยนได้ คุณไม่ได้สิทธิ์ที่จะสรุปว่าไม่มีอะไรถาวร งานที่คุณบอกว่าฝ่ายอนุรักษ์นิยมไม่ทำ คือการแยกว่าอะไรนิรันดร์อะไรไม่ นั่นเป็นงานเดียวกันเป๊ะกับที่ทำให้บางอย่างเป็นข้อความเชื่อจริงๆ ที่ขยับไม่ได้ คุณยกตัวอย่างแต่อันที่ขยับได้

    Permalink
  • priap_satsana

    ประเด็นเรื่องเอาความผูกพันกับรูปแบบหนึ่งมาแช่แข็งแล้วเรียกว่าถาวร มันไม่ได้เกิดแค่ในคาทอลิก ในพุทธเถรวาทบ้านเราก็มีดีเบตหน้าตาคล้ายกันเรื่องอะไรคือพุทธแท้ บางสายยืนยันว่าต้องตามพระไตรปิฎกบาลีตัวอักษรเป๊ะ บางสายว่าธรรมเนียมที่สืบมาคือส่วนหนึ่งของคำสอน ความน่าสนใจคือทั้งสองศาสนาเจอคำถามโครงสร้างเดียวกัน คือเส้นแบ่งระหว่างแก่นกับเปลือกอยู่ตรงไหน แต่คนละศาสนาตอบด้วยอำนาจคนละชนิด คาทอลิกมีสังคายนาตัดสิน เถรวาทไม่มีศูนย์กลางแบบนั้น คำตอบเลยกระจายกว่า

    Permalink

Related discussions

  • therapy ก็แค่การแก้บาปที่ชำรุดไม่ใช่หรือ?

    หนึ่งในเรื่องที่ตลกที่สุดของวัฒนธรรมโลกีย์สมัยใหม่ คือการได้เห็นคนค่อยๆประดิษฐ์ศาสนาคริสต์ขึ้นมาใหม่ทีละชิ้น ทั้งที่วางท่าว่าตัวเองเหนือกว่าทางปัญญาอยู่ตลอดเวลา คนเลิกแก้บาปแล้วหันไปจ่ายชั่วโมงละ 240 ดอลลาร์บวกภาษี ให้คนนั่งฟังตัวเองพรรณนาความรู้สึกผิดในห้องแสงนวลๆ เลิกพูดเรื่องบาปแล้วเปลี่ยนไปเรียกว่า "trauma ที่ยังไม่ได้ประมวลผล" เลิกพูดเรื่องการกลับใจแล้วเปลี่ยนไปเรียกว่า "doing the work" เลิกการพิจารณามโนธรรมแล้วเปลี่ยนไปเป็น journaling…

  • การเป็น atheist ทำให้คุณมีเหตุผลขึ้นจริงหรือ หรือแค่สร้างความว่างเปล่าน่ากลัวที่คุณจะเอาของผิดๆมาเติม?

    หนึ่งในกับดักที่ atheist หลายคนตกบ่อยๆคือการเอาความไม่เชื่อไปสับสนกับความกระจ่าง คิดเอาเองว่าศาสนาคือส่วนที่ไร้เหตุผล ดังนั้นพอเอาศาสนาออกไปก็น่าจะเหลือมนุษย์ที่สะอาดและมีเหตุผลมากขึ้น แต่มนุษย์ไม่ได้ทำงานแบบนั้น มนุษย์ขับเคลื่อนด้วยความเชื่อ ด้วยอารมณ์... เราไม่ได้เลิกอยากได้พิธีกรรม ความบริสุทธิ์ เผ่าทางศีลธรรม ความรู้สึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือความหมายที่อยู่เหนือตัวเรา เพียงเพราะเราเลิกใช้ภาษาทางศาสนากับความปรารถนาเหล่านั้น

  • ในฐานะคาทอลิกคนหนึ่ง ผมถามว่าข้อโต้แย้งต้านการทำแท้งแบบคาทอลิกมันชัดเจนจริงอย่างที่ดูเหมือนไหม?

    ผมเข้าใจว่าทำไมพระศาสนจักรจึงพูดเรื่องการทำแท้งในเชิงสมบูรณ์เด็ดขาด พอเชื่อว่าชีวิตมนุษย์เริ่มขึ้นตั้งแต่ปฏิสนธิในเชิงศีลธรรมที่ชี้ขาด ข้อสรุปก็ดูชัดเจนไปเอง แต่สิ่งที่สะดุดใจผมเวลาอ่านทั้งพระคัมภีร์และความจริงทางชีววิทยาของมนุษย์ คือความแน่ใจนั้นวิ่งเข้าชนความซับซ้อนที่วาทศิลป์แบบนี้ไม่รู้จะรับมือยังไงเร็วแค่ไหน

  • ไม่ใช่ศาสนจักรที่ทำให้รัฐเสื่อม แต่รัฐต่างหากที่ทำให้ศาสนจักรเสื่อม — จริงไหม?

    ศาสนจักรของคอนสแตนตินกลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองของจักรวรรดิภายในชั่วอายุคนเดียว บิชอปของฟรังโกกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการขโมยเด็ก พระสังฆราชคิริลล์อวยพรให้สงคราม คำถามไม่ใช่ว่าคุณจะได้อิทธิพลทางการเมืองหรือไม่ คำถามคือสิ่งที่คุณเริ่มต้นไว้จะเหลืออะไรเมื่อคนที่ต้องการอิทธิพลนั้นใช้มันจนหมดแล้ว

  • "ทำไมท่านจึงมองเห็นผงในตาของพี่น้อง แต่ไม่สังเกตเห็นท่อนซุงในตาของตัวเอง?"

    มีคำพูดแบบหนึ่งของคริสต์ชนที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจมาตลอด ไม่ใช่ภาษาของความเชื่อมั่นทางศีลธรรมในตัวมันเอง คริสต์ศาสนาไม่เคยขลาดที่จะเรียกบาปว่าบาป แต่เป็นน้ำเสียงที่แทรกเข้ามาตอนที่ความเชื่อมั่นค่อยๆแปรเป็นความมั่นใจในตัวเอง ราวกับว่าผู้พูดได้ก้าวออกไปยืนนอกสภาพที่ตัวเองกำลังบรรยายถึง

  • ถ้าพระวจนะของพระคริสต์เป็นนิรันดร์ แต่ประทานมาในจุดหนึ่งของประวัติศาสตร์ เราควรอ่านตามตัวอักษรจริงหรือ?

    คริสต์ชนพูดถูกที่ว่าความจริงซึ่งเผยแสดงในพระคริสต์ไม่ใช่ของชั่วคราว แต่เป็นนิรันดร์ นั่นจริง แต่ไม่ได้แปลว่าต้องอ่านตามตัวอักษรและไม่ได้แปลว่าให้ทิ้งการตีความ ความผิดพลาดเกิดตอนที่ผู้เชื่อบางคนค่อยๆเปลี่ยนมันให้กลายเป็นอีกข้ออ้างหนึ่ง คือเพราะความจริงเป็นนิรันดร์ ทุกถ้อยคำในพระคัมภีร์เลยควรถูกปฏิบัติราวกับมันมาถึงโดยอยู่นอกประวัติศาสตร์ จึงไม่ต้องตีความอีกต่อไป แต่ต้องอ่านตามตัวอักษรแบบเดียวกัน...

  • Simulation theory ต่างจากเทวนิยมตรงไหน หรือแค่เพิ่มขั้นตอนเข้าไป?

    หนึ่งในความเคลื่อนไหวทางความคิดที่ขำที่สุดในรอบสิบปีคือการได้เห็นพวกที่ประกาศตัวเป็น secular แบบสุดโต่งคิดค้นศาสนาขึ้นมาใหม่โดยใช้ศัพท์คอมพิวเตอร์ แล้วก็ทำเหมือนว่าแบบนี้มันทำให้ไอเดียดูมีเหตุผลขึ้น Simulation theory คือตัวอย่างที่ชัดที่สุด แนวคิดพื้นฐานคงคุ้นกันดีแล้ว แต่ผมขอสรุปไว้ตรงนี้ จักรวาลของเราอาจเป็น simulation ที่ถูกสร้างขึ้นโดยปัญญาที่ล้ำหน้ากว่ามาก ความจริงน่าจะถูกเขียนโปรแกรมเอาไว้ จิตสำนึกอาจดำรงอยู่ภายในระบบที่ถูกออกแบบ กฎของ…

  • จักรวาลปลอดภัยพอจะเอามาศึกษาได้ ก็เพราะเอกเทวนิยมแบบคาทอลิกไม่ใช่หรือ?

    เราเล่าเรื่องวิทยาศาสตร์ให้เป็นการตัดขาดจากศาสนาอย่างสะอาดได้ง่ายมาก ยุคแห่งความรู้แจ้งเข้าแทนความงมงาย การสังเกตเข้าแทนศรัทธา เหตุผลเข้าแทนอำนาจ ฟังดูเป็นระเบียบดี และเข้าทางสมมติฐานของคนสมัยใหม่พอดี แต่เรื่องเล่านี้พลาดอะไรบางอย่างที่น่าสนใจกว่า และพูดตรงๆว่ามันอึดอัดต่อเรื่องเล่านั้นมากกว่าด้วย นั่นคือความคิดที่ว่าจักรวาลเข้าใจได้ตั้งแต่แรกนั้นไม่ใช่สิ่งที่แจ่มชัดในตัวเอง มันเป็นข้ออ้างทางอภิปรัชญา และเอกเทวนิยมแบบคาทอลิกคือหนึ่งในเหตุผลทางประวัติศาสตร์สำคัญที่ทำให้ข้ออ้างนั้น…