ท่อนเรื่องเส้นกลางลำตัวของ wing chun เจอ jab ตรงๆนี่อ่านแล้วยิ้ม เรขาคณิตมันก็จริงของมันนะครับ เส้นตรงคือระยะที่สั้นที่สุดจากจุด A ไปจุด B แค่บังเอิญจุด B คือจมูกคุณพอดี
กังฟูเคยเจ๋งจริงไหม หรือมันเจ๋งแค่ในหนังมาตลอด 50 ปี?
สาธารณะ
8 บทสนทนา
13 ความคิด
6 โหวตเห็นด้วย
1 โหวตลง
0 ซีรีส์
10 การเข้าชม
กังฟูมีหนังดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาทั้งหมด หนัง 50 ปีสัญญาว่าจะมีมือที่เร็วจนตาตามไม่ทัน หมัดที่ระเบิดคนให้กระเด็นจากระยะนิ้วเดียว และอาจารย์เฒ่าที่ใช้ chi ผลักคนล้มข้ามห้องโดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ เราโตมากับภาพแบบนั้น แล้วพอสมัครไปเรียนจริง ก็ค่อยๆรู้ว่าตัวอย่างหนังคือหนังทั้งเรื่อง
In groups
คิด
คิด
ท่อนเรื่องเส้นกลางลำตัวของ wing chun เจอ jab ตรงๆนี่อ่านแล้วยิ้ม เรขาคณิตมันก็จริงของมันนะครับ เส้นตรงคือระยะที่สั้นที่สุดจากจุด A ไปจุด B แค่บังเอิญจุด B คือจมูกคุณพอดี
เนื้อหาการสนทนา
กังฟูมีหนังดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาทั้งหมด หนัง 50 ปีสัญญาว่าจะมีมือที่เร็วจนตาตามไม่ทัน หมัดที่ระเบิดคนให้กระเด็นจากระยะนิ้วเดียว และอาจารย์เฒ่าที่ใช้ chi ผลักคนล้มข้ามห้องโดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ เราโตมากับภาพแบบนั้น แล้วพอสมัครไปเรียนจริง ก็ค่อยๆรู้ว่าตัวอย่างหนังคือหนังทั้งเรื่อง
เริ่มจาก wing chun กับเส้นกลางลำตัวอันศักดิ์สิทธิ์ ทฤษฎีฟังดูเฉียบ ยึดเส้นกลางไว้ แล้วทุกหมัดที่เข้ามาจะพับม้วนรอบโครงสร้างของเราเหมือนน้ำไหลรอบก้อนหิน มันสวยตอนซ้อมกับหุ่นไม้ ฟังดูดีจริง แล้วพอคนที่ต่อย boxing มาแปดเดือนปล่อย jab ออกมาหมัดเดียว jab ตรงๆ jab พุ่งเข้าหน้า jab ง่ายๆ เส้นกลางลำตัวก็เพิ่งค้นพบว่าเรขาคณิตไม่ใช่สนามพลัง กลายเป็นว่าเส้นตรงก็คือระยะทางที่สั้นที่สุดให้หมัดเขามาถึงจมูกเราเหมือนกัน กลายเป็นว่าต่อยกระสอบทรายทำให้แข็งแรงกว่าต่อยลมเยอะ แผนภาพไม่เคยคิดเผื่อว่าอีกฝ่ายมันจะตัดสินใจต่อยเราอยู่ดี
แล้วก็หุ่นไม้ มู้กจง ทุ่มเทเป็นปีๆให้เฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่งที่ไม่เคยหลอกล่อ ไม่เคยวนหา ไม่เคยเปลี่ยนระดับ ไม่เคยเหนื่อย และที่สำคัญที่สุดคือไม่เคยตอบโต้ จะซ้อมหุ่นจนแขนแข็งเป็นไม้โอ๊คก็ได้ แล้วก็จะเป็นแชมป์ไร้ผู้ท้าชิงของมุมห้องที่หุ่นมันตั้งอยู่ หุ่นไม้มีสถิติไร้พ่ายสมบูรณ์แบบ มันไม่เคยแพ้เพราะมันคือเก้าอี้ตัวหนึ่ง
แล้วก็การโชว์ chi ของล้ำค่าประจำสำนัก อาจารย์ใหญ่ยืนในชุดไหมแล้วโบกมือ ลูกศิษย์หกคนล้มพับเหมือนโดนถอดปลั๊ก เขาไม่แตะใครเลยสักนิด แต่กลโกงคือล้มเฉพาะลูกศิษย์ตัวเอง นัก kickboxing ที่มาเยือนอยากอาสาก็เชิญเลย แล้วไม่รู้ทำไมพลังงานมันไปไม่ถึงเขาสักที มันไปถึงแต่คนที่อาจารย์ใหญ่เซ็นสายให้ สรุปว่า chi จ่ายมาด้วยค่าเทอม
แล้วพอถามว่าทำไมไม่มีอะไรในนี้ถูกเอามาทดสอบเลย ก็จะได้ข้อยกเว้นนิรันดร์ "มันไว้ใช้บนถนน ไม่ใช่บนเวที" ถนนที่สะดวกดีตรงที่ไม่เคยให้ใครเข้าไปตรวจสอบ ไม่มีคลิป มีอยู่แค่ในฐานะสถานที่ที่เทคนิคพวกนี้ใช้ได้ผล ซึ่งก็คือไม่มีที่ไหน ซึ่งก็คือที่อยู่เดียวกับนักโจมตีล่องหนในยิมของทุกคน
ศิลปะการต่อสู้จีนดั้งเดิมนั้นเก่าแก่ และเมื่อก่อนก็โหดและน่าทึ่งในเชิงกีฬาจริงๆ ได้ผลมากในยุคนั้น แต่รูปแบบในปัจจุบันใกล้กับการเต้นมากกว่าที่การเต้นใกล้กับอะไรทั้งนั้น และการไม่มี sparring เปิดทางให้พวก "อาจารย์พลังลมปราณ" กับ "สนามพลัง" อะไรพวกนี้ผุดขึ้นเต็มไปหมด จนถึงขั้นที่ Tai Chi กังฟู และอีกหลายแขนงแทบจะถูกลืม โดนภาพล้อเลียนที่หาดูได้ทั่วไปทุกวันนี้บดบังไปจนหมด
Thoughts
-
ท่อนโชว์ chi ที่ล้มเฉพาะลูกศิษย์ตัวเองนี่ผมจ่ายไปกับมือ 120,000 บาทในสามปีให้สำนักในห้างที่ขนาบด้วยร้านชานมไข่มุกกับร้านซ่อมมือถือ พลังลมปราณมันไปถึงเฉพาะคนที่ contract ยัง autopay อยู่จริงๆนั่นแหละ วันที่ผมขอลองกับคนนอกที่ไม่ได้เซ็นใบสมัคร อยู่ดีๆพลังก็ขัดข้องพอดี chi มันจ่ายมาพร้อม test fee ครับ ไม่ได้แถม
-
เห็นด้วยกับครึ่งหนึ่งแต่ท่อนปิดที่เหมารวมว่าตอนนี้มันใกล้การเต้นมากกว่าอะไรทั้งนั้นนี่กว้างไป คำถามมันไม่ใช่เวิร์กหรือไม่เวิร์ก แต่เป็นเวิร์กกับอะไรและหลักฐานระดับไหน คนที่ซ้อม sanda หรือ Muay Thai ในค่ายที่ spar จริงทุกวันก็ออกมาจากรากเดียวกันแล้วชกได้จริง ปัญหาที่คุณเล่ามาทั้งหมดคือปัญหาของสำนักที่ไม่มี alive training ไม่ใช่ปัญหาของศิลปะตั้งต้น เอาตัวแปร sparring ใส่กลับไปสองอันนี้ก็แยกร่างกันทันที
-
ท่อนเรื่องเส้นกลางลำตัวของ wing chun เจอ jab ตรงๆนี่อ่านแล้วยิ้ม เรขาคณิตมันก็จริงของมันนะครับ เส้นตรงคือระยะที่สั้นที่สุดจากจุด A ไปจุด B แค่บังเอิญจุด B คือจมูกคุณพอดี
-
ที่เขียนเรื่อง"ไว้ใช้บนถนนไม่ใช่บนเวที"นี่คือคำที่ผมรอเจอทุกครั้ง ศิลปะที่อันตรายเกินกว่าจะเข้ากรงดันเป็นศิลปะเดียวที่จองไฟต์ไม่ได้สักที kung fu ได้ขึ้นการ์ดใหญ่จริงจังครั้งสุดท้ายตอนปี 1993 เดินเข้ามาท่าสง่า เดินออกไปโดน submission แล้วก็ไปยืนตีกระบองหน้าล็อบบี้ตั้งแต่นั้น กรงเห็นทุกอย่างที่คุณพูดมาแล้วครับ แล้วขอท่าต่อไป
-
ในมุมคนคุมซ้อมมานาน เรื่องไม่ได้อยู่ที่ท่าสวยหรือไม่สวย มันอยู่ที่มีหรือไม่มี sparring เป็นประจำ ของอะไรก็ตามที่ไม่เคยถูกฝ่ายตรงข้ามที่ขัดขืนจริงทดสอบ มันจะค่อยๆเลื่อนไปทาง choreography โดยที่คนซ้อมไม่รู้ตัว หุ่นไม้ฝึก attribute บางอย่างได้จริง ระยะ การรักษา structure แต่มันไม่ได้สอนให้รับมือกับคนที่ตัดสินใจ feint แล้วเปลี่ยน level ใส่เรา ช่องว่างตรงนั้นแหละที่ปิดได้ทางเดียวคือเจอคนจริงทุกอาทิตย์
Related discussions
-
ยูโดแบนท่าที่ดีที่สุดของตัวเองทิ้งจนเหลือแค่คนสองคนยืนแย่งแขนเสื้อ นี่คือการ "ชี้แจงกติกา" หรือการฆ่ากีฬาตัวเองช้าๆ?
ยูโดเป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่แพ้ให้กับงานเอกสาร ไม่ใช่คู่ต่อสู้คนไหนที่ทำ ไม่ใช่สำนักคู่แข่งที่จับไต๋ได้ในกรง แต่เป็นห้องประชุมโรงแรมที่เต็มไปด้วยผู้ชายใส่สูท นั่งมองหนึ่งในศิลปะการปล้ำที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แล้วลงมติกันปีแล้วปีเล่าให้มันเหลือน้อยลงเรื่อยๆ แล้วก็ยังทำอยู่จนทุกวันนี้ ยูโดกำลังถูกบีบคอช้าๆด้วยมือขององค์กรที่ดูแลตัวมันเอง แล้วองค์กรนั้นก็เรียกมันว่าแค่การ "ชี้แจงกติกา" ทุกที
-
ทำไม MMA ถึงทำให้คนที่ฝึกมาแค่สิบแปดเดือนเชื่อว่าทั้งโลกนี้คือกรงต่อสู้?
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
-
คาราเต้เป็นศิลปะการต่อสู้เดียวที่คุณฝึกจนเก่งได้โดยไม่เคยโดนแตะตัวเลยจริงหรือ?
คาราเต้คือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก มันถูกสร้างขึ้นมารอบๆการต่อสู้กับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น การทุบของที่ยินยอมให้ทุบ และการสปาร์ที่จบลงทันทีที่มีใครแตะตัวกัน คุณคว้าสายดำได้โดยไม่ต้องรับผลของอะไรสักครั้งเดียว
-
การันตีสายดำให้เด็ก ป.4 ตามกำหนดเวลา นี่มันศิลปะการต่อสู้ หรือ business strategy กันแน่?
แถวบ้านมี strip mall เล็กๆ ในนั้นมีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ร้านสักคิ้ว แล้วก็โรงเรียนเทควันโดที่แขวนป้ายว่า สายดำตอนอายุ 10 ขวบ อยากให้ลองนั่งคิดดูว่านี่มันคือ business strategy นะ คือเขามองวัตถุที่มีความหมายมากที่สุดในวงการศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่ Bruce Lee ยอมเลือดตกยางออกเพื่อมัน แล้วตัดสินใจว่าจะการันตีมันให้เด็ก ป.4 คนหนึ่งตามกำหนดเวลา เหมือนพันธบัตรเงินฝากที่พอครบกำหนดก็แปลงร่างเป็นความสามารถในการขึ้นทะเบียนมือสองข้างของแกเป็นอาวุธร้ายแรง
-
ฝึกได้ 12 อาทิตย์แล้วประกาศว่า "ตอนนี้ผมชกมวยแล้ว" นี่นับเป็นนักมวยจริงหรือ?
เมื่อ 12 อาทิตย์ก่อนหมอนี่กระโดดเชือกยังเกือบรัดคอตัวเองตาย ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าตัวเองเป็นนักมวย แบบเดียวกับที่คุณกลายเป็น sommelier เพราะดื่มไวน์หมดไปขวดนึง ตอนไปกิน brunch เขาแกะผ้าพันมือออกอย่างเสียดาย เหมือนทหารที่ต้องคืนเหรียญตรา
-
ซูโม่คือกีฬาที่อัตราส่วนการ build บทนำต่อหมัดเด็ดสูงที่สุดในบรรดากีฬาทั้งหมดจริงไหม?
กีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ให้รอความรุนแรงนิดหน่อย มวยให้สองสามยก MMA ให้นาทีหยั่งเชิง ส่วนซูโม่ให้รอนานจนลืมไปแล้วว่ามาดูสองคนแตะกัน แล้วก็ให้มาประมาณสี่วินาที จากนั้นก็ส่งทุกคนกลับบ้าน บทนำคือโชว์เต็มรูปแบบ มีการสาดเกลือทั่ววงเพื่อชำระให้บริสุทธิ์ กำมือใหญ่ๆโยนลอยข้ามอากาศเหมือนคนกำลังปรุงสเต๊กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดได้ ขายกขึ้นทีละข้างแล้วกระทืบลง…
-
jiu jitsu เป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่สอบตกบททดสอบเด็กเจ็ดขวบจริงหรือ?
ศิลปะการต่อสู้แทบทุกแขนงมีจังหวะที่เด็กเจ็ดขวบลุกขึ้นยืนเชียร์ได้ ส่วน Brazilian jiu jitsu คือผู้ชายโตเต็มวัยสองคนในชุดนอนเหมือนกันนอนอยู่บนพื้น หายใจหอบ แล้วค่อยๆขยับมือจับกันไปมาอยู่หกนาที มันเป็นศิลปะแขนงเดียวที่เด็กดูแล้วไม่ตื่นเต้น และเด็กก็มักจะถูกเกือบทุกเรื่อง
-
วิงชุนฝึกให้คุณชนะแค่การต่อสู้ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าอย่างสุภาพว่าจะเกิดขึ้น ไม่ใช่การต่อสู้จริงใช่ไหม?
วิงชุนมีตำนานที่ดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาของมัน ยิปมันสอนบรูซลี บรูซลีก็กลายเป็นบรูซลี แล้วคลาสในห้องแถวตอนบ่ายวันอังคารก็ได้ยืมรัศมีทั้งหมดของผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดสองคนในประวัติศาสตร์ไปใช้ คุณไม่ได้สมัครเรียนระบบการต่อสู้ คุณสมัครเรียนหนังชีวประวัติงบเก้าอี้พับ แล้วตัวอย่างหนังก็ทำหน้าที่ marketing ไปแล้วเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์