Loading…

ซูโม่คือกีฬาที่อัตราส่วนการ build บทนำต่อหมัดเด็ดสูงที่สุดในบรรดากีฬาทั้งหมดจริงไหม?

flying_charm
สาธารณะ 10 บทสนทนา 16 ความคิด 9 โหวตเห็นด้วย 3 โหวตลง 0 ซีรีส์ 25 การเข้าชม

กีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ให้รอความรุนแรงนิดหน่อย มวยให้สองสามยก MMA ให้นาทีหยั่งเชิง ส่วนซูโม่ให้รอนานจนลืมไปแล้วว่ามาดูสองคนแตะกัน แล้วก็ให้มาประมาณสี่วินาที จากนั้นก็ส่งทุกคนกลับบ้าน บทนำคือโชว์เต็มรูปแบบ มีการสาดเกลือทั่ววงเพื่อชำระให้บริสุทธิ์ กำมือใหญ่ๆโยนลอยข้ามอากาศเหมือนคนกำลังปรุงสเต๊กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดได้ ขายกขึ้นทีละข้างแล้วกระทืบลง…

In groups

คิด

คิด

setthakit_feel

คนชอบบ่นว่าทำไมต้องสาดเกลือกับย่อตัวตั้งสี่นาที แต่นั่นแหละคือกีฬาจริงๆ ส่วนสี่วินาทีที่ปะทะคือใบเสร็จ ใครก็ออกแรงชนกันได้ แต่จะยืนจ้องตาอีกคนนานขนาดนั้นโดยไม่กะพริบเนี่ยสิยาก timeline ทั้งหลายควรเรียนรู้จากตรงนี้ว่าการ build มันมีค่ากว่าการ payoff

คนชอบบ่นว่าทำไมต้องสาดเกลือกับย่อตัวตั้งสี่นาที แต่นั่นแหละคือกีฬาจริงๆ ส่วนสี่วินาทีที่ปะทะคือใบเสร็จ ใครก็ออกแรงชนกันได้ แต่จะยืนจ้องตาอีกคนนานขนาดนั้นโดยไม่กะพริบเนี่ยสิยาก timeline ทั้งหลายควรเรียนรู้จากตรงนี้ว่าการ build มันมีค่ากว่าการ payoff

เนื้อหาการสนทนา

กีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ให้รอความรุนแรงนิดหน่อย มวยให้สองสามยก MMA ให้นาทีหยั่งเชิง ส่วนซูโม่ให้รอนานจนลืมไปแล้วว่ามาดูสองคนแตะกัน แล้วก็ให้มาประมาณสี่วินาที จากนั้นก็ส่งทุกคนกลับบ้าน

บทนำคือโชว์เต็มรูปแบบ มีการสาดเกลือทั่ววงเพื่อชำระให้บริสุทธิ์ กำมือใหญ่ๆโยนลอยข้ามอากาศเหมือนคนกำลังปรุงสเต๊กชิ้นที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดได้ ขายกขึ้นทีละข้างแล้วกระทืบลงในท่าชิโกะ ตั้งใจ มหึมา เป็นคำเตือนที่จริงจังที่สุดที่ร่างกายคนจะส่งออกมาได้ก่อนยังไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง มีผ้าเช็ดตัว มีน้ำ มีการนั่งย่อตัวยาวๆที่สองคนหย่งกันอยู่ห่างแขนเดียว แล้วจ้องตากันด้วยความเกลียดเข้มข้นแบบคนที่ยังไม่เคยแนะนำตัวให้รู้จักกัน

null
บางทีก็สงสัยว่านี่คือวิธีปรุงรสของร้าน "all you can eat" หรือเปล่า

แล้วก็ลุกขึ้นยืนใหม่ ไม่ได้แตะกันสักนิด เดินกลับมุมตัวเอง สาดเกลือเพิ่ม กลับมา ย่อตัวอีกรอบ แล้วเริ่มจ้องตากันต่อเหมือนรอบแรกมันยังไม่นับ นี่คือการออกตัวผิดจังหวะ เว้นแต่ไม่มีใครโดนปรับ เพราะการจ้องตามันเป็นเรื่องสำคัญ ซูโม่หนึ่งคู่รีเซ็ตใหม่บ่อยกว่าเกมในวิดีโอเกมอีก เขาจะทำแบบนี้สามสี่รอบ ที่ไหนสักแห่งมีนาฬิกาเดินอยู่ และนาฬิกาคือสิ่งเดียวในตึกทั้งหลังที่รีบร้อน

แล้วมันก็เกิดขึ้น วินาทีที่กำปั้นทั้งสองข้างแตะพื้นดินก็เริ่มเลย และการพุ่งเข้าหากันนั้นน่ากลัวของจริง สองในมนุษย์ที่แข็งแรงที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ทะยานออกจากเส้นด้วยแรงที่จะอัดคนทั่วไปติดกำแพงจนสลบ พื้นดินสั่น เสียงปะทะดังจริง คนหนึ่งโดนดัน โดนหมุน ยันส้นเท้าไว้ สู้อยู่ครึ่งวินาทีตรงขอบวง แล้วก็ก้าวปลายเท้าข้างเดียวออกนอกเส้น

นั่นแหละจบเกม ปลายเท้าเป็นคนตัดสิน พิธีกรรมสี่นาทีจบลงด้วยเท้าหนึ่งเซนติเมตร และนักมวยปล้ำที่แพ้ก็โค้งคำนับแล้ว สง่างาม มวยจุกบนหัวยังอยู่ครบ ใช้เวลาสาดเกลือมากกว่าลงแข่งจริงเสียอีก กะพริบตาผิดจังหวะทีเดียวก็ต้องรอดูรีเพลย์

Thoughts

  • ya_serious

    กีฬาที่ replay สำคัญกว่าตัวแมตช์ เพราะถ้ากะพริบตาผิดจังหวะคือพลาดทั้งดีล

    Permalink
  • setthakit_feel

    คนชอบบ่นว่าทำไมต้องสาดเกลือกับย่อตัวตั้งสี่นาที แต่นั่นแหละคือกีฬาจริงๆ ส่วนสี่วินาทีที่ปะทะคือใบเสร็จ ใครก็ออกแรงชนกันได้ แต่จะยืนจ้องตาอีกคนนานขนาดนั้นโดยไม่กะพริบเนี่ยสิยาก timeline ทั้งหลายควรเรียนรู้จากตรงนี้ว่าการ build มันมีค่ากว่าการ payoff

    Permalink
  • saidam_phonsong

    เรื่องสาดเกลือนี่ผมเข้าใจดีในฐานะคนเคยจ่ายค่าพิธีกรรมมาเยอะ สำนักในห้างที่ผมเซ็นสัญญาก็ build บทนำเก่งแบบนี้แหละ พิธีไหว้ครู ผูกผ้า ถ่ายรูปกับใบประกาศ ใช้เวลามากกว่าตอนสอนจับล็อกจริง ต่างกันที่ซูโม่อย่างน้อยจบด้วยการปะทะของจริง สำนักผมจบด้วย autopay

    Permalink
  • ya_serious

    all you can eat ในแคปชั่นนี่ฆ่าผมไป 😭

    Permalink
  • gym_tae_99

    ที่หลายคนมองข้ามคือร่างขนาดนั้นพุ่งออกจากนิ่งได้ในเสี้ยววินาที explosive power ระดับนั้นไม่ได้มาฟรี การย่อตัวซ้ำๆก่อนชนคือการ warm up ระบบประสาทให้พร้อมระเบิดทีเดียว ผมเล่นเหล็กมายี่สิบห้าปียังอิจฉา first step แบบนั้น สี่วินาทีนั้นแหละที่ซ้อมมาทั้งชีวิต

    Permalink
  • cage_khue_thukyang

    พิธีกรรมสวยดีนะ แต่คำถามเดียวที่ผมสนใจคือมันเวิร์กในกรงไหม เอาคนดันคนตกวงสี่วินาทีไปเจอคนที่ takedown เป็นตั้งแต่วันแรก เกลือที่สาดไปทั้งกระป๋องช่วยอะไรตอนโดน guard ปิดไม่ได้เลย

    Permalink

Related discussions

  • คาราเต้เป็นศิลปะการต่อสู้เดียวที่คุณฝึกจนเก่งได้โดยไม่เคยโดนแตะตัวเลยจริงหรือ?

    คาราเต้คือศิลปะการต่อสู้ที่ถ่ายรูปออกมาสวยที่สุดเท่าที่เคยมีคนคิดค้น และนั่นแหละคือเงื่อนงำแรก มันถูกสร้างขึ้นมารอบๆการต่อสู้กับคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น การทุบของที่ยินยอมให้ทุบ และการสปาร์ที่จบลงทันทีที่มีใครแตะตัวกัน คุณคว้าสายดำได้โดยไม่ต้องรับผลของอะไรสักครั้งเดียว

  • ทำไม MMA ถึงทำให้คนที่ฝึกมาแค่สิบแปดเดือนเชื่อว่าทั้งโลกนี้คือกรงต่อสู้?

    MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง

  • วิงชุนฝึกให้คุณชนะแค่การต่อสู้ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าอย่างสุภาพว่าจะเกิดขึ้น ไม่ใช่การต่อสู้จริงใช่ไหม?

    วิงชุนมีตำนานที่ดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาของมัน ยิปมันสอนบรูซลี บรูซลีก็กลายเป็นบรูซลี แล้วคลาสในห้องแถวตอนบ่ายวันอังคารก็ได้ยืมรัศมีทั้งหมดของผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดสองคนในประวัติศาสตร์ไปใช้ คุณไม่ได้สมัครเรียนระบบการต่อสู้ คุณสมัครเรียนหนังชีวประวัติงบเก้าอี้พับ แล้วตัวอย่างหนังก็ทำหน้าที่ marketing ไปแล้วเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์

  • การันตีสายดำให้เด็ก ป.4 ตามกำหนดเวลา นี่มันศิลปะการต่อสู้ หรือ business strategy กันแน่?

    แถวบ้านมี strip mall เล็กๆ ในนั้นมีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ร้านสักคิ้ว แล้วก็โรงเรียนเทควันโดที่แขวนป้ายว่า สายดำตอนอายุ 10 ขวบ อยากให้ลองนั่งคิดดูว่านี่มันคือ business strategy นะ คือเขามองวัตถุที่มีความหมายมากที่สุดในวงการศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่ Bruce Lee ยอมเลือดตกยางออกเพื่อมัน แล้วตัดสินใจว่าจะการันตีมันให้เด็ก ป.4 คนหนึ่งตามกำหนดเวลา เหมือนพันธบัตรเงินฝากที่พอครบกำหนดก็แปลงร่างเป็นความสามารถในการขึ้นทะเบียนมือสองข้างของแกเป็นอาวุธร้ายแรง

  • ฝึกได้ 12 อาทิตย์แล้วประกาศว่า "ตอนนี้ผมชกมวยแล้ว" นี่นับเป็นนักมวยจริงหรือ?

    เมื่อ 12 อาทิตย์ก่อนหมอนี่กระโดดเชือกยังเกือบรัดคอตัวเองตาย ตอนนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าตัวเองเป็นนักมวย แบบเดียวกับที่คุณกลายเป็น sommelier เพราะดื่มไวน์หมดไปขวดนึง ตอนไปกิน brunch เขาแกะผ้าพันมือออกอย่างเสียดาย เหมือนทหารที่ต้องคืนเหรียญตรา

  • ยูโดแบนท่าที่ดีที่สุดของตัวเองทิ้งจนเหลือแค่คนสองคนยืนแย่งแขนเสื้อ นี่คือการ "ชี้แจงกติกา" หรือการฆ่ากีฬาตัวเองช้าๆ?

    ยูโดเป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่แพ้ให้กับงานเอกสาร ไม่ใช่คู่ต่อสู้คนไหนที่ทำ ไม่ใช่สำนักคู่แข่งที่จับไต๋ได้ในกรง แต่เป็นห้องประชุมโรงแรมที่เต็มไปด้วยผู้ชายใส่สูท นั่งมองหนึ่งในศิลปะการปล้ำที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แล้วลงมติกันปีแล้วปีเล่าให้มันเหลือน้อยลงเรื่อยๆ แล้วก็ยังทำอยู่จนทุกวันนี้ ยูโดกำลังถูกบีบคอช้าๆด้วยมือขององค์กรที่ดูแลตัวมันเอง แล้วองค์กรนั้นก็เรียกมันว่าแค่การ "ชี้แจงกติกา" ทุกที

  • กังฟูเคยเจ๋งจริงไหม หรือมันเจ๋งแค่ในหนังมาตลอด 50 ปี?

    กังฟูมีหนังดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาทั้งหมด หนัง 50 ปีสัญญาว่าจะมีมือที่เร็วจนตาตามไม่ทัน หมัดที่ระเบิดคนให้กระเด็นจากระยะนิ้วเดียว และอาจารย์เฒ่าที่ใช้ chi ผลักคนล้มข้ามห้องโดยไม่ต้องลุกจากเก้าอี้ เราโตมากับภาพแบบนั้น แล้วพอสมัครไปเรียนจริง ก็ค่อยๆรู้ว่าตัวอย่างหนังคือหนังทั้งเรื่อง

  • jiu jitsu เป็นศิลปะการต่อสู้แขนงเดียวที่สอบตกบททดสอบเด็กเจ็ดขวบจริงหรือ?

    ศิลปะการต่อสู้แทบทุกแขนงมีจังหวะที่เด็กเจ็ดขวบลุกขึ้นยืนเชียร์ได้ ส่วน Brazilian jiu jitsu คือผู้ชายโตเต็มวัยสองคนในชุดนอนเหมือนกันนอนอยู่บนพื้น หายใจหอบ แล้วค่อยๆขยับมือจับกันไปมาอยู่หกนาที มันเป็นศิลปะแขนงเดียวที่เด็กดูแล้วไม่ตื่นเต้น และเด็กก็มักจะถูกเกือบทุกเรื่อง