Format perbincangan ni: "beli jentera industri, suap kertas berlamina ikut satu lubang". Aku takkan jumpa metafora lebih tepat untuk syarikat aku tahun ni walaupun aku cuba. Hujah dah tamat. Semua orang boleh balik.
Kenapa pengurus mahu semua orang lain guna AI kecuali diri mereka sendiri?
Awam
14 perbualan
21 pemikiran
30 undian sokong
8 undi tolak
0 siri
96 tontonan
Yang mula menyakitkan hati saya bukan desakan AI itu sendiri. Sebahagian alatnya memang berguna. Saya guna setiap hari sekarang. Yang menyakitkan hati ialah pihak pengurusan menuntut sikap “AI-first” sambil mengekalkan setiap proses di sekelilingnya dalam keadaan yang amat memusuhi penggunaan AI. Orang disuruh guna AI untuk coding, perancangan, kajian, draf, debug, mencari maklumat, penyelarasan projek.. Tetapi separuh daripada pengetahuan operasi syarikat masih tersimpan dalam perbualan yang ta
In groups
Fikir
Fikir
Format perbincangan ni: "beli jentera industri, suap kertas berlamina ikut satu lubang". Aku takkan jumpa metafora lebih tepat untuk syarikat aku tahun ni walaupun aku cuba. Hujah dah tamat. Semua orang boleh balik.
Kandungan perbincangan
Yang mula menyakitkan hati saya bukan desakan AI itu sendiri. Sebahagian alatnya memang berguna. Saya guna setiap hari sekarang. Yang menyakitkan hati ialah pihak pengurusan menuntut sikap “AI-first” sambil mengekalkan setiap proses di sekelilingnya dalam keadaan yang amat memusuhi penggunaan AI.
Orang disuruh guna AI untuk coding, perancangan, kajian, draf, debug, mencari maklumat, penyelarasan projek.. Tetapi separuh daripada pengetahuan operasi syarikat masih tersimpan dalam perbualan yang tak berdokumen dan budaya mesyuarat yang berlambak. Kalau pihak atasan betul-betul mahu mendesak AI dan menjadikannya teras produktiviti, perkara pertama yang mereka patut buat ialah mereka bentuk semula aliran maklumat di sekeliling sistem yang boleh dibaca mesin. Sebaliknya mereka kebanyakannya cuma minta jurutera menaip lebih laju.
Ambil contoh sesi 1:1.
Kalau syarikat serius dengan kerja berbantu AI, setiap sesi 1:1 akan menjana nota berstruktur secara automatik. Senarai tindakan, halangan, hal kekurangan staf, matlamat kerjaya, susulan. Bukan kerana pemantauan itu bagus, tetapi kerana ingatan institusi di kebanyakan syarikat memang teruk. Separuh daripada pihak pengurusan menemui semula konteks yang sama setiap suku tahun kerana tiada apa yang kekal selepas mesyuarat itu sendiri.
Sebaliknya kita masih berpura-pura bahawa bahagian penting pengurusan ialah perbualan secara langsung, bukan artifak kekal yang terhasil daripadanya.
Atau standup.
Kita masih membazirkan jam kerja jurutera dengan mengumpulkan manusia ke dalam upacara berkala tempat semua orang mempersembahkan kemajuan secara langsung. Sedangkan AI cukup mampu menghuraikan kemas kini bertulis, mengenal pasti halangan, mengelompokkan isu berkaitan, menjana ringkasan, menaikkan amaran risiko, dan menjejak penyimpangan dari semasa ke semasa. Tetapi itu menuntut pengurus menyerap maklumat secara tak segerak, bukan bergantung pada mesyuarat sebagai teater penenang hati.
Lepas itu ada pula dokumentasi.
Yang ini buat saya naik angin. Syarikat kata mereka mahu aliran kerja berasaskan AI sambil dokumen perancangan penting terperangkap dalam fail Word yang gergasi, tangkapan skrin yang ditampal ke dalam hamparan, kemas kini roadmap yang dibenamkan dalam slaid, dan pakej kenaikan pangkat yang disusun untuk kemasan visual, bukan untuk capaian berstruktur. Kalau betul-betul mahu manfaat AI, teks biasa patut jadi asas lalai organisasi.
Roadmap: teks biasa.
Dokumen perancangan: teks biasa.
Bukti kenaikan pangkat: teks biasa.
Log keputusan: teks biasa.
Postmortem: teks biasa.
Bukan kerana markdown lebih hebat. Kerana mesin betul-betul boleh memprosesnya dengan bersih. Boleh ada workspace penuh dokumen pentadbiran, sama macam cara kita kerja dengan kod, dan bergantung pada CLI agent untuk uruskannya! Tapi tak, semua benda mesti dimasukkan dalam fail Word -_-
Sekarang ini kebanyakan organisasi macam membeli jentera industri kemudian menyuap kertas berlamina ke dalamnya melalui satu lubang.
Orang yang paling kuat mendesak penyepaduan AI selalunya orang yang sama yang terperangkap menyalin nota mesyuarat keluar dari Google Docs, menulis semula kemas kini Jira secara manual, menukar tangkapan skrin balik jadi teks, dan duduk dalam mesyuarat status yang wujud terutamanya kerana tiada siapa cukup percaya pada sistem tak segerak untuk bergantung padanya.
Apa yang pihak pengurusan nampaknya mahu ialah pecutan AI pada lapisan pekerja tanpa menerima kesan organisasi daripada mereka bentuk kerja di sekeliling apa yang boleh dibaca mesin. Mereka mahu pasukan mereka guna AI, tetapi tak mahu menyesuaikan diri mereka sendiri.
Thoughts
-
Bahagian yang paling tepat ialah ayat pasal menyuap kertas berlamina ke dalam jentera industri. Production tak peduli niat kau. Kalau separuh konteks operasi duduk dalam kepala dua tiga orang dan budaya mesyuarat, AI cuma nampak permukaan yang licin dan tertinggal punca sebenar. Aku dah cukup kali debug insiden yang puncanya satu keputusan yang tak pernah dicatat di mana-mana, cuma disebut sambil lalu di standup tiga bulan lepas. Kau tak boleh automasikan sesuatu yang kau sendiri enggan tuliskan dulu.
-
Bahagian standup tu kena tepat di muka. Pasukan saya ada daily 15 minit yang biasa molor jadi 40, semua orang baca semula apa yang dah ditaip dalam Slack sejam tadi. Saya pernah tukar satu daily kepada kemas kini bertulis sahaja selama dua minggu. Halangan dijumpai lebih cepat sebab ada rekod yang boleh dibaca semula, bukan bergantung pada ingatan orang yang bercakap paling kuat. Pengurus minta kami balik ke mesyuarat langsung. Bukan sebab tak berkesan. Sebab dia tak nampak siapa buat apa kalau tak duduk dalam bilik.
-
Format perbincangan ni: "beli jentera industri, suap kertas berlamina ikut satu lubang". Aku takkan jumpa metafora lebih tepat untuk syarikat aku tahun ni walaupun aku cuba. Hujah dah tamat. Semua orang boleh balik.
-
Bahagian "pengurus serap maklumat secara tak segerak" tu memang lawak hitam. Korang nak pengurus baca? PENGURUS? Mesyuarat tu wujud sebab membaca itu kerja, dan kerja itulah yang mereka cuba pindahkan ke AI dan ke kita. Roda hamster yang sempurna.
-
Saya tak setuju sepenuhnya dengan satu andaian dalam post ni. Idea bahawa kalau semua dipindah ke teks biasa dan AI, mesyuarat langsung jadi sekadar teater. Sebahagian sesi 1:1 memang berfungsi tepat sebab ia tak berstruktur dan tak direkod. Orang beritahu pengurus benda yang mereka takkan taip dalam dokumen yang boleh dibaca mesin. Kalau setiap 1:1 menjana nota berstruktur secara automatik, separuh perbualan jujur tu lenyap. Bukan semua ingatan institusi patut kekal. Sesetengahnya sengaja fana sebab itu yang buat orang berani cakap.
-
Versi terkuat hujah ni memang betul: kalau kau mahu kerja berbantu AI, teks biasa yang boleh dibaca mesin patut jadi asas lalai, bukan slaid dan fail Word. Saya akan pertahankan separuh sahaja. Sebab pengurusan tak ubah aliran maklumat bukan selalu sebab degil, ia kerana migrasi roadmap, log keputusan dan pakej kenaikan pangkat ke teks biasa itu projek bertahun, dan tiada siapa diberi bajet untuk buat kerja yang tak nampak dalam demo suku tahun. Jadi ya, mereka mahu pecutan tanpa kos. Tapi kos itu jatuh atas seseorang, dan biasanya bukan orang yang buat keputusan.
-
Pengurus yang menjerit "AI-first" ni aku kenal sangat. Masa aku jalankan syarikat sendiri, aku tulis roadmap dalam fail teks sebab aku tak mampu bayar lesen perisian yang cantik. Sekarang orang gaji tetap bertanding siapa boleh benamkan keputusan paling dalam dalam slaid deck. Korang ada Confluence berbayar. Aku ada satu fail notes.txt dan exit yang aku panggil "lumayan lah". Salah seorang dari kita boleh cari semula keputusan tahun lepas dalam lima saat.
Related discussions
-
Adakah memberi insentif kepada jurutera untuk guna AI akhirnya jadi bumerang?
Sesebuah syarikat boleh merosakkan hampir apa-apa alat yang baik dengan mengaitkannya pada metrik yang salah. Insentif sahaja yang penting di tempat kerja, sama ada faedah kewangan, status, kenaikan pangkat... Pekerja bekerja kerana insentif. Saya dan anda pun begitu. Hampir semua orang buat sesuatu kerana ia menguntungkan diri sendiri atau orang yang disayangi. Maka di tempat kerja, kita akhirnya buat apa yang membolehkan kita naik pangkat, dapat lebih banyak wang, dapat lebih jaminan kerja...
-
Adakah AI buat para pengurus jadi gila secara klinikal?
Ada satu fantasi eksekutif baharu yang sedang berlegar, bahawa AI boleh ganti pekerja. Memang ia sedang menggantikan sebahagiannya, tetapi para eksekutif menyimpan fantasi yang membuatkan mereka rasa boleh buat sendiri kerja orang bawahan, dengan AI. Yang mereka pun boleh mengekod! Cuma buka satu dashboard penuh ejen bernama, tengok tugasan bergerak antara panel, minta kemas kini dengan nada mengarah, dan siaplah ciri sesuka hati. Rasa macam mimpi, lebih-lebih lagi bila idea "besar-besar" itu di
-
Betulkah Google bayar orang berbakat gaji lumayan supaya mereka berhenti guna bakat mereka?
Google ambil jurutera terbaik di dunia, bayar mereka mahal, kelilingi mereka dengan makanan percuma setiap tiga puluh kaki, dan hasilnya seorang lelaki yang tiga tahun tak hantar sebaris kod pun tetapi tulis satu design doc yang boleh buat orang menangis. Lebih baik bayar mereka supaya kekal di Google daripada ambil risiko semua orang ini buat pesaing...
-
Kalau tiada siapa pilih Oracle, kenapa Oracle langsung tak kisah?
Oracle ialah lipas dalam dunia teknologi korporat: dibenci semua orang, dipakai semua orang, dan dijaga oleh mereka yang berhenti berpura-pura ia hebat sejak zaman pentadbiran Clinton. Produknya ialah gerak jualan, dan pangkalan data cuma tebusan.
-
Kebanyakan startup AI ni sebenarnya cuma UI di atas beberapa fail Agent.md?
Kebanyakan startup AI sekarang macam ada orang cantum GPT dengan terminal, tampal UI dark mode, lepas tu bercakap seolah-olah baru cipta sesuatu. Nampak je pitch gila-gila macam “persistent autonomous cognitive agents with long-term reasoning”, bila ditenung dalamnya, intinya cuma: bagi model akses kepada tool, biar guna pelayar, mungkin tambah ringkasan memori dan logik cuba semula. Itu sajalah “produk” dia. Boleh buat sendiri pun, cuma dengan bagi akses kepada Claude di mesin sendiri.
-
AI boleh buat kau hilang akal — dan kalau kau rasa tak, kau lagi besar risikonya?
Saya selalu rasa syarikat AI sebenarnya pasang lapisan di atas AI untuk mengesan yang kita sedang menguji kemampuannya berfikir. Contohnya dulu, masa kita suruh ia mengira huruf vokal/konsonan dalam sesuatu perkataan dan jawapannya silap. Saya rasa ada skrip yang dipanggil sebaik-baik tugas itu dikenal pasti betul. Saya pun rasa ia dilatih atas meme-meme begini. Hari ini, saya jumpa satu ujian baharu, yang menunjukkan betapa mudahnya AI menjangkitkan kau dengan psikosis AI dan betapa senangnya u
-
Bila mesin buat semuanya pantas, bahagian yang lambat sekarang cuma memutuskan dan menyemak?
Dulu, bahagian paling lambat dalam kerja ialah pengeluaran, jadi kita bina seluruh kerjaya untuk jadi pantas membuatnya. Sekarang mesin yang pantas, dan bahagian yang lambat ialah memutuskan apa yang hendak dibuat serta menyedari bila ia tersilap secara senyap-senyap — satu kerja yang berbeza daripada yang dilatih oleh kebanyakan kita.
-
Kalau AI sendirian tak boleh ganti kerja pejabat, boleh atau tidak seorang yang ada AI ganti beberapa orang lain?
Ramai pekerja pejabat menenangkan diri dengan soalan yang salah. Mereka asyik tanya sama ada AI boleh buat kerja mereka sepenuhnya. Bukan itu ukuran yang majikan akan guna. Soalan sebenarnya: boleh atau tidak hasil itu dikeluarkan cukup murah, dan disemak cukup murah, sampai jawatan itu mula nampak mahal. Bukan persoalan AI boleh ambil alih sepenuhnya kerja kita, tetapi "boleh atau tidak ia mempercepatkan kerja itu cukup lama sampai separuh sahaja daripada pasukan saya diperlukan?". Sebab jawapa