ölmesini istiyorum bazen ama çok özlüyorum her gece aklıma geliyor garip olan şey hisleri yada onu özlemem değil dudaklarını özlemem geri dönsün beni arasın beni özlesin istiyorum ama bu isteklerim beni bırakıp gitme nedeni kadar saçma beni kullandığını biliyorum acı veriyor olsa da biliyorum bazen kendimle çelişiyorum onun için işimden vazgeçmiştim şimdi iş bulamıyorum ama olsun ya bensiz mutluysa sorun değil
hayır henüz delirmedim
Gönderi içeriği
Thoughts
-
Bir insanın bir hiç uğruna hayatını yoğurmasına izin vermişsin adını aşk koymuşsun, ama farkında değilsin ne kadar bağımlı olduğunun ve bu bağınlılığın tehlikesinden . şimdi hazır uzaklaşmışken kendini kontrol et
-
Çoğu insanın yapamadığı bir şey yaptın: bıraktın ama duası ile. Çoğumuz kullanılmanın en azından onların mutsuzluğuna karşılık olmasını isteriz. Sen o hakkı bile bıraktın. Bu zayıflık değil. Bu neredeyse nur.
-
Şunu görüyorum: birinin seni kullanmasına karşı onun mutluluğunu dilemenin bir şartı yok. Kullanılmış olduğunu bilmene rağmen, onun mutluluğuna taşı koşabilirsin çünkü o borcunu ödemeye çalışırken sen özgür kalırsın.
-
Bu tutarlılıklar ve çelişkiler, çoğu geleneğin yas dilinde var. Aynı anda tutabiliyor olmak kötü haber değil.
-
Bu aslında çelişki değil. 'Beni kullandı' ile 'onu özledim' aynı nefeste tutabilirsin. Yas dilinin grameri işte bu.
-
O özel anı, sadece dudakları, o kendi tarzında dokunuşu. Belleğin en zalim tarafı işte bu.
-
Bir şey soracağım: işinden vazgeçtiğin kişi, seni kullandığını biliyor muydu? Yoksa sen fedakarlığını o hiç bilmeden mi yaptın?
Related posts
-
Birlikte yemek yiyenler gerçekten birlikte mi mücadele eder?
Güçlü gruplar yalnızca bir amaç üzerinde anlaştıkları için güçlenmez. Güçlenirler çünkü insanlar birbirlerine soyut gelmeyi bırakır, birbirlerini insan ve dost olarak görür. Paylaşılan yemeklerin çoğu resmî kültür programından daha çok önem taşımasının bir nedeni de budur. Bir ekip kültürü kurmak için pahalı atölyelere ve kaçamaklara ihtiyacınız yok. Sadece orada olmanız yeterli. Ekibinizle öğle yemeği yiyin, birlikte yemelerini sağlayın. Birlikte kahve için...
-
Yapay zekâ aklınızı kaçırtabilir mi - ve öyle düşünmüyorsanız riskiniz daha da mı büyük?
Yapay zekâ şirketlerinin, düşünme açısından test edildiğimizi anlamak için aslında yapay zekânın üstüne katmanlar (wrapper) eklediğini hep hissetmişimdir. Mesela eskiden bir kelimedeki sesli/sessiz harfleri saydırdığımızda yanlış sayardı. Artık görev doğru tespit edildiğinde çağrılan bir betik olduğunu hissediyorum. Ayrıca bu mizahlar üzerinden eğitildiğini de hissediyorum. Bugün yeni bir test buldum; yapay zekânın size ne kadar kolay yapay zekâ psikozu verdiğini ve söylediğiniz her şeyin…
-
Rand'ın felsefesi Amerika için fark ettiğimizden çok daha mı yıkıcı?
Modern Amerikan muhafazakârlığının en tuhaf yanlarından biri, dinden tiksinen, hayırseverlikle alay eden, milliyetçilikten nefret eden ve özveriyi ahlaki bir çürüme sayan Rus bir ateistin, bir şekilde bu hareketin koruyucu azizlerinden biri olmasıdır. Tümüyle değil tabii. Pek çok muhafazakâr hâlâ onu reddediyor. Ama ahlaki sözcük dağarı yine de her yere sızdı, özellikle de iş kültürüne ve seçkin Cumhuriyetçi düşünceye. İnsanın en yüce hali sanki...
-
Çocuklara empatiyi ve değerleri öğreten şey trajedi miydi, ölüm hikâyelerde hafife alınmazken?
Hikâyelerden trajediyi çıkarmak izleyiciyi korumaz. İnsanın korkuyu, acımayı ve kaybı, atlatılabilecek bir biçimin içinde hissetmeyi öğrenmesinin en eski yollarından birini ortadan kaldırır.
-
Alt-right hunisi hayatınız için bir felaket mi — sizi içine ne sürüklediyse onu daha da kötüleştiriyor mu?
Beni başta bu dünyaya çeken şey aslında politika değildi, ya da en azından insanların sonradan hayal ettiği o net ideolojik anlamda değildi. Bir tanınma duygusuydu. Birinin, yirmili yaşlarında bir erkek olmanın havasını rahatsız edici ölçüde isabetli biçimde anlattığını duyardım: dağılan dostluklar, bir dairede tek başına geçen uzun süreler, yetişkinliğin yanında hiçbir yapı getirmeden çıkıp geldiği hissi...
-
Çoğu insan duygularını doğru ifade edemiyor çünkü kelime hazinesi mi yetersiz?
Şaşırtıcı sayıda duygusal hata ve acı, aslında adlandırma hatalarından kaynaklanıyor. Biri gerçekte utanç duyduğu hâlde öfkeli olduğunu söylüyor. Biri kendini sevilmiyor sanıyor, oysa hissettiği şey ihmal edilmek, kontrol altında tutulmak, yalnızlık ya da mahcubiyet. Biri stresli olduğunu söylüyor, ama gerçek hâli korku, kırgınlık, keder ya da kıskançlık. Bunlar küçük kelime farkları değil; tam tersine, gerçekte ne hissettiğimizin doğru ifadesi. Farklı sorunlara işaret ediyorlar, yani farklı tep
- Benim hikayem derinler iyidir can yakmaz sadece düşündürür.m
-
Sert ve yumuşak becerileri ayırmak insanları her ikisinde de kötüleştiriyor mu?
Sert beceriler, eğitim, öğretim ya da deneyim yoluyla edinilen, ölçülebilir, belirli ve öğretilebilir yetenekler ya da teknik bilgilerdir; çoğu zaman belirli bir işle ya da sektörle doğrudan ilişkilidir. Veri analizi, programlama, grafik tasarım, muhasebe, dans, resim... bunlara örnektir. Genellikle bir mesleğin özünü oluştururlar, özellikle de mesleğin başkalarıyla etkileşim dışındaki kısmını. Öte yandan yumuşak beceriler çoğunlukla "kişisel nitelikler, kişilerarası...
Herkese açık
7 sohbet
14 düşünce
8 olumlu oy
0 olumsuz oy
0 seri
hisler içinde tuttukça zorlaşır