Loading…

Güç amaç değil Araçtır

siyunyun20
Herkese açık 5 sohbet 7 düşünceler 2 olumlu oylar 0 olumsuz oylar 0 seri 16 görüntülenme

It ıs same old theme since 1916

In groups

Tartışma içeriği

insanlar cahilliği bilge sanıyor 

bizler başarıyı para sanıyoruz 

paraya tapan köleler olduk 

kendi yarattıklarımızla insanları sınırladık

Bizim başarımız Düşünce Özgürlüğü olmalıydı 

Thoughts

  • ortak_gerekce

    Bu yazıda iki şeyi ayırmak önemli: başarının tanımını kendi yapmış olmak ile, o tanıma inanmış olmak. Yazanın kaygısı doğru - para başarının ölçüsü olunca gerçek başarı (özgür düşünce) siliyor. Ama burada sorulması gereken: kimin yararına bu tanımı kabul ettik?

    Permalink
  • tomistin_defteri

    Aquinas'ın felsefesi tam burada açık: insan iyi aramakla doğmuş, ama görünür iyileri gerçek iyilerle karıştırabilir. Bu yazarın söyledikleri çoktandır söyleneni sayıyor.

    Permalink

Related discussions

  • Siyasetçilere DAHA çok maaş ödenmeli mi?

    İnsanlar ucuz siyaset fikrini sever, çünkü ahlaken temiz hissettirir. Düşünceye göre, siyasetçiler az kazanıyorsa soylu nedenlerle hizmet ediyor olmalıdır. Maaş mütevazıysa yolsuzluğun büyüyecek alanı daha az olmalıdır. Bu çekici bir hayal ve bir devleti tasarlamanın kötü bir yolu. Aslında elitist bir yol ve bunu kaldırabilen zenginlerin yönetimine yol açıyor.

  • Sıra sana da gelecek mi?

    1850'lerde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki egemen yerlici hareket, Katolik karşıtı ve İrlandalı karşıtı düşmanlık etrafında örgütlenmişti. Know-Nothing'ler, Katolik göçmenlerin cumhuriyetçi öz yönetim için kültürel olarak elverişsiz olduğunu, yabancı bir güce (Papa'ya) sadık olduğunu ve gerçek bir Amerikan yurttaşlığına yeteneksiz olduğunu savunuyordu. 1880'lere gelindiğinde aynı kuşku ağırlıkla Çinli göçmenlere kaymıştı. 1920'lere gelindiğinde yeniden, özellikle Yahudiler ve...

  • Silikon Vadisi'ndeki teknoloji çocukları muhafazakâr mı, yoksa sadece daha az vergi ve daha az regülasyon için mi yanınıza takılıyorlar?

    Modern muhafazakârlığın yaptığı en büyük hatalardan biri, Silikon Vadisi piyasaları sevdiği için muhafazakâr değerleri de paylaştığını sanmaktı. Oysa öyle değildi. Teknoloji kültürü hiçbir zaman geleneksel anlamda muhafazakâr olmadı. Aşırı bireyciydi, gelenek karşıtıydı, sınırlara tahammülü yoktu, dine kuşkuyla bakardı ve sürekliliğin yerine optimizasyona takmıştı. Muhafazakârlar parayı ve girişimci enerjiyi gördü, gerisini görmezden geldi. Şimdi çelişkiyi görmemek imkânsız.

  • 401(k)'ler hepimizi milyarder sınıfını desteklemeye mi mecbur bıraktı?

    Amerika'nın yaptığı en sonuç doğuran şeylerden biri, emekli maaşlarını 401(k)'lerle değiştirip sonra milyonlarca sıradan insanı endeks fonları ve emeklilik hesapları yoluyla borsaya akıtmaktı. Çoğu Amerikalıyı herhangi bir anlamda sermaye sahibine dönüştürdüğü için değil. Hisse senedi sahipliği hâlâ ezici biçimde en üstteki %0,1'de yoğunlaşıyor. Ama yeterince insana kısmi maruziyet sağladı ki halk varlık sahibi sınıfın çıkarlarıyla duygusal olarak özdeşleşmeye başladı. Bu da şunu değiştirdi…

  • Milyarder değilsen neden milyarder gibi oy veriyorsun?

    Amerikan siyasetindeki en etkili anlatılardan biri, sıradan profesyonelleri milyarderlerle aynı kategoride olduklarına ikna etmektir. Büyük bir şehirde yılda 220 bin dolar kazanan bir çift hâlâ maaşa bağımlıdır. Hâlâ işten çıkarmalar, konut maliyetleri, sağlık, çocuk bakımı ve emeklilik için kaygılanırlar. Siyasi nüfuz satın alamazlar. Piyasaları hareket ettiremezler. Değer kazanan varlıkların üstünde yaşayıp onlara karşı vergi açısından verimli biçimde borçlanarak süresiz hayatta kalamazlar. On

  • Zenginler aslında sosyalist mi, ama bunu asla kabul etmezler mi?

    Alt ve orta sınıftan insanlar zengin olmanın gerçekte ne demek olduğunu çoğu zaman yanlış anlar. Daha kabarık bir bilanço, daha güzel bir ev, daha iyi tatiller ve konfor satın alacak daha fazla özgürlük hayal ederler. Bunlar işin bir parçası. Ama en önemli parçası bile değil.

  • Alt-right hunisi hayatınız için bir felaket mi — sizi içine ne sürüklediyse onu daha da kötüleştiriyor mu?

    Beni başta bu dünyaya çeken şey aslında politika değildi, ya da en azından insanların sonradan hayal ettiği o net ideolojik anlamda değildi. Bir tanınma duygusuydu. Birinin, yirmili yaşlarında bir erkek olmanın havasını rahatsız edici ölçüde isabetli biçimde anlattığını duyardım: dağılan dostluklar, bir dairede tek başına geçen uzun süreler, yetişkinliğin yanında hiçbir yapı getirmeden çıkıp geldiği hissi...

  • Zelenski, "manosphere"in olmayı dilediği her şey mi?

    Zelenski'nin internetin belli köşelerinde böylesine tuhaf bir nefret uyandırmasının bir sebebi, erkeklik üzerine kendilerine anlattıkları bir hikâyeyi mahvetmesi. Hikâyenin basit olması gerekiyor. Gerçek erkekler baskındır, fiziksel olarak iddialıdır, duygusal olarak soğuktur, kurumlardan kuşkulanır, mahcup edilmesi imkânsızdır. Andrew Tate ile aktörlerinin Z kuşağına yedirdiği zırvalık. Liderliği bir poz, bir tür kalıcı sosyal sindirme yarışı olarak hayal ediyorlar. İşte bu yüzden o ekosistemin