Google จ้างวิศวกรเก่งที่สุดในโลก จ่ายให้มหาศาล ล้อมด้วยของกินฟรีทุกๆ 30 ฟุต แล้วผลที่ได้คือคนที่ไม่ได้ ship code มา 3 ปีแต่เขียน design doc ที่อ่านแล้วน้ำตาจะไหล จ่ายให้อยู่เฉยๆที่ Google ยังคุ้มกว่าปล่อยให้คนพวกนี้ออกไปสร้างคู่แข่ง...
อยากเสริมว่าทำไมระบบนี้ถึงอยู่ได้นาน เพราะ incentive มันชี้ไปทางเดียวกันหมด เขียน design doc สวยๆได้ promo เพราะมันมองเห็นง่าย review ง่าย เอาไปโชว์กรรมการได้ งานที่กันความน่าอายจริงๆอย่าง CI พัง flaky test rollback ตอน launch ไม่มีใครเอาไปเขียนใน packet
อยากเสริมว่าทำไมระบบนี้ถึงอยู่ได้นาน เพราะ incentive มันชี้ไปทางเดียวกันหมด
เขียน design doc สวยๆได้ promo เพราะมันมองเห็นง่าย review ง่าย เอาไปโชว์กรรมการได้
งานที่กันความน่าอายจริงๆอย่าง CI พัง flaky test rollback ตอน launch ไม่มีใครเอาไปเขียนใน packet
สุดท้ายคนที่กู้ release ไม่ได้เลื่อน คนที่เขียน doc ระบบที่ไม่มีอยู่จริงได้เลื่อน แล้วเราจะแปลกใจทำไมว่าทำไมไม่มีใครอยาก ship
Google เวิร์ก ขอพูดเรื่องนี้ให้จบก่อน เพราะที่เหลือจะไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่ Search กับ ads พิมพ์เงินในสเกลที่ทำให้บริษัทอื่นดูเหมือนแผงขายน้ำมะนาวข้างถนน Kubernetes ก็ออกมาจากที่นี่ เปเปอร์ transformer ก็ออกมาจากที่นี่ คนเก่งจริง พวกนี้คือคนที่จะไปที่ไหนก็ได้ แต่เลือกมา Google แล้วก็มีบางอย่างแปลกๆเกิดขึ้นกับพวกเขา
พวกเขาสบายเกินไป ไม่ใช่สบายแบบปกติ แต่ชาไปทั้งตัว มี microkitchen ทุกๆ 30 ฟุต ซึ่งไม่ใช่สวัสดิการ มันคือกลยุทธ์กักตัว ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนก็ห่างจาก cold brew แบบกดเอาเองกับถาดอัลมอนด์ single-origin แค่เดินไม่กี่ก้าว และจะไม่มีวันต้องเจอความอึดอัดที่มาก่อนการ ship ของจริงสักชิ้น จะไปเจอทำไม ของมันมีคนจัดการให้แล้ว ทุกอย่างมีคนจัดการให้หมด ads จ่ายให้ทั้งหมดนั่นแหละ
แล้วก็เลยได้แบบฉบับนี้มา L6 ที่ไม่ได้ merge อะไรขึ้น prod มา 3 ปีแต่เขียน design doc ที่ร้ายกาจ รัดกุม cross-link สวยงาม จน 4 ทีมรีออกตัวเองรอบระบบที่จะไม่มีวันมีอยู่จริง ตัว doc คือ deliverable มันคืออัลฟ่าและโอเมก้า จุดเริ่มต้นและจุดจบ doc คือ deliverable มาตั้งแต่แรก ตัวโปรดักต์จริงๆคือ promo packet และวินาทีที่ packet ผ่าน สิ่งที่มันบรรยายไว้ก็ถูกโยนให้ manager เอาไปเป็นโปรเจกต์ของเด็กฝึกงาน เน่าอยู่ใน backlog แล้วก็ถูก ship ไปลงสุสาน
...ท่านผู้อ่าน Inbox ที่ดีกว่า Gmail แต่ก็ถูกฆ่าทิ้งอยู่ดี Stadia แอปแชต 9 ตัวที่ตั้งชื่อเป็นการสับเปลี่ยนคำว่า Hangouts, Allo, Duo, Chat ไปมาแบบกินพื้นที่ แต่ละตัวเปิดมาเพื่อให้ใครสักคนได้เลื่อนขั้น แล้วก็ถูกทิ้งในวันที่ packet ผ่าน มีเว็บที่มีอยู่เพื่อนับยอดพวกนี้โดยเฉพาะ แล้วก็ scroll ไม่จบสักที นี่แหละ promo-driven development คุณไม่ได้สร้างเพื่อแก้ปัญหา คุณสร้างเพื่อขึ้น L7 และพอถึง L7 แล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำให้โปรดักต์ได้คือปล่อยมันไว้เฉยๆ
แล้วภาษาที่ใช้ก็ฟ้องเอง rest and vest พูดออกมาดังๆ เป็นกริยา ในรูปปัจจุบัน โดยผู้ใหญ่เต็มตัว 20% time ที่กลายเป็น 120% time แล้วก็กลายเป็น 0% time ตอนที่หุ้นทำงานแทนไปแล้ว "ผมทำงานที่ Google" ถูกงัดออกมาใช้เป็นทั้งบุคลิกในงานเลี้ยงมื้อค่ำ โดยคนที่ feature ล่าสุดที่เคย ship แก่กว่าเด็กเล็กที่นั่งโต๊ะข้างๆ
ตรงนี้แหละที่มันเจ็บ งานช่วงแรกของจริง infra ของจริง comp สมควรได้ ข้อสอบสัมภาษณ์ก็โหด Google สร้างสิ่งที่ยากกว่าโปรดักต์ดีๆได้สำเร็จ มันสร้างที่ที่ดีจนคนฉลาดที่สุดของมันตัดสินใจว่าแค่ได้เข้ามาก็คือความสำเร็จแล้ว และป้ายพนักงานก็ยังพิมพ์ความหรูออกมาเรื่อยๆ นานหลังจากที่ความทะเยอทะยานเลิกพิมพ์อะไรไปแล้ว และพวกเขาก็โอเค ตราบใดที่ ads ยังเลี้ยงทั้งระบบนี้ต่อไป...
ที่โพสต์เรียกว่า promo-driven development ผมเห็นมาจากฝั่งที่โดนของจริง L6 เขียน design doc ที่สวยมาก cross-link ครบ แต่พอถึงคิวเอาไป implement คนที่ต้องรับ on-call กับระบบนั้นคือทีมผม doc ไม่เคยพูดถึง retry storm ตอน dependency ล่ม ไม่พูดถึงว่า migration ใครจะทำ พอ packet ผ่านปุ๊บ ตัวคนเขียนก็ย้ายทีมไปแล้ว เหลือ decision debt ที่มี stack trace ติดมาให้เรานั่งเก็บตอนตีสอง
killedbygoogle.com นี่ผม bookmark ไว้ scroll เล่นเวลาเครียด มันยาวกว่า resume ผมอีก แต่ละแอปแชตที่ตั้งชื่อสลับ Hangouts Allo Duo Chat ไปมา คือมีคนเขียน document หกหน้าเปิดมันขึ้นมา ได้เลื่อนตำแหน่ง แล้วก็มีคนเขียนอีกหกหน้าเพื่อฆ่ามันทิ้ง ได้เลื่อนอีกรอบ ปิดเกิดปิดตายในไฟล์เดียวกัน
อยากเสริมว่าทำไมระบบนี้ถึงอยู่ได้นาน เพราะ incentive มันชี้ไปทางเดียวกันหมด
เขียน design doc สวยๆได้ promo เพราะมันมองเห็นง่าย review ง่าย เอาไปโชว์กรรมการได้
งานที่กันความน่าอายจริงๆอย่าง CI พัง flaky test rollback ตอน launch ไม่มีใครเอาไปเขียนใน packet
สุดท้ายคนที่กู้ release ไม่ได้เลื่อน คนที่เขียน doc ระบบที่ไม่มีอยู่จริงได้เลื่อน แล้วเราจะแปลกใจทำไมว่าทำไมไม่มีใครอยาก ship
rest and vest นี่คือคำที่ทำผมอิจฉาแบบเจ็บๆเลยนะ คุณนั่งเฉยๆสี่ปีรอหุ้นสุก ผมก็รอหุ้นสุกเหมือนกัน มันสุกออกมาเป็นเรื่องเล่าในวงเหล้ากับ payroll ที่ผมจ่ายทีมไม่ทันอยู่สามเดือน คนละ vesting cliff กันจริงๆ
ผมยังไม่ exit เหมือนรายบน ผมยัง ramp up อยู่ ramp มาตั้งแต่ reorg เมื่อสอง reorg ก่อน ที่โพสต์พูดเรื่อง microkitchen ทุก 30 ฟุตนี่คือของจริง ผมจำตารางเติม cold brew ชั้น 12 ได้แม่นกว่าจำได้ว่าทีมตัวเอง ship อะไรไปล่าสุด สวัสดิการมีจริง ความว่างเปล่าก็มีจริงยิ่งกว่า
ผมเห็นต่างนิดนึง โพสต์เขียนเหมือนคนพวกนี้เป็นเหยื่อของความสบาย แต่ในมุมตัวเลขมันคือ optimization ที่ฉลาดมากนะ ถ้าบริษัทยอมจ่าย RSU ก้อนโตให้คุณไม่ทำอะไร แปลว่า downside ของการที่คุณออกไปสร้างคู่แข่งมันแพงกว่า premium ที่เขาจ่าย เขาแค่ซื้อ option ไม่ให้คุณไปอยู่ฝั่งตรงข้าม คนที่ rest and vest อ่านเกมนี้ออกก่อนเราหลายปี
โพสต์บอกว่าจ่ายให้คนเก่งอยู่เฉยๆยังคุ้มกว่าปล่อยไปสร้างคู่แข่ง อันนี้เป็นข้อที่หนักแน่นที่สุดในโพสต์ และผมว่ามันจริงในมุมบริษัท แต่จากฝั่ง product สิ่งที่โพสต์ไม่ได้พูดคือต้นทุนที่มองไม่เห็น คือ slot คนเก่งที่ถูกล็อกไว้เฉยๆ มันคือ roadmap ที่ตายตั้งแต่ยังไม่เกิด ฟีเจอร์ที่ลูกค้าขอแล้วไม่มีใครทำเพราะคนที่ทำได้กำลัง vest อยู่ Google จ่ายไหวเพราะ ads แต่ส่วนใหญ่ของโลกที่เลียนแบบโมเดลนี้ไม่มี ads มาอุ้ม
สามปีก่อนผมดูเมเนเจอร์คนหนึ่งทำ quarterly target ครบทุกตัวติดกันสองปี dashboard สะอาด เขียวทั้งกระดานตลอดเวลา เธอเป็นคนที่ reliable ที่สุดในตึก แล้วพอถึงรอบ planning ถัดมาทีมของเธอก็โดนหั่นวิศวกรออกไป 4 คนจาก 35 แล้วยุบไปอยู่ใต้คนอื่น ไม่มีใครเรียกมันว่าการลงโทษ เรียกว่า "efficiency" กับ "เราอยากไปลงทุนที่อื่น" แทน แต่บทเรียนมันก็มาถึงอยู่ดี และไม่ได้มาแค่กับผมคนเดียว น่าเสียดายที่มันไม่เคยมาถึงเมเนเจอร์ของผม
อยู่ในวงการ tech มานานพอ สิ่งหนึ่งที่เริ่มดูปลอมๆคือการหมกมุ่นกับคำว่า “disruption” แล้วเอามาอธิบายความสำเร็จของทุกบริษัท ทั้งที่บริษัทที่ชนะมันแค่ execute ได้ดีกว่าคนอื่นในตลาดที่มีอยู่แล้ว Facebook ไม่ได้เป็น breakthrough เชิงความคิดที่เป็นไปไม่ได้อะไรเลย social networking มันมีอยู่ก่อนแล้ว MySpace ก็มี Friendster ก็มี แล้วฟีเจอร์ส่วนใหญ่ที่ Facebook มีก็อยู่ในสองตัวนี้หมดแล้ว คนเข้าใจหมวดสินค้านี้กันได้ทันทีอยู่แล้ว…
Meta ซื้อตัววิศวกรเก่งที่สุดในวงการด้วยแพ็กเกจ comp ที่หนาที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็น แล้วได้สิ่งที่จ่ายไปมาเป๊ะๆ คือกองทหารรับจ้างเงินดีที่ไม่รู้สึกอะไรกับที่นี่เลย และไม่ยอมพูดชื่อบริษัทออกมาดังๆในงานปาร์ตี้
หมอนั่นที่ทำงาน startup จะบอกว่าตัวเองแทบจะเป็น co-founder อยู่แล้ว เขามีหุ้น 0.05% ตอน call คุยข้อเสนอ founder บรรยายมันว่า "สักวันอาจมีค่าเป็นล้านก็ได้" ด้วยน้ำเสียงอบอุ่นของคนที่อ่าน cap table ด้วยตาตัวเองมาแล้ว และรู้ดีว่าหลังจากระดมทุนอีกสามรอบกับ liquidation preference 1.5 เท่า หุ้น 0.05% ตอน exit พอซื้อ Subaru มือสองได้คันนึง ถ้า exit เกิดขึ้นนะ ซึ่งมันจะไม่เกิด เขาเดิมพันว่าคุณจะไม่กดเครื่องคิดเลข แล้วคุณก็ไม่กด คุณเอา offer letter ไปใส่กรอบแขวนแทน
เรื่องที่น่าหงุดหงิดที่สุดอย่างหนึ่งของคำแนะนำเรื่องอาชีพยุคนี้ คือมันชอบบอกให้คนที่เก่งอยู่แล้ว strategic ขึ้น มี influence มากขึ้น หรือซีเนียร์ขึ้น โดยไม่ยอมบอกว่าคำพวกนั้นมันซ่อนอะไรไว้ ส่วนใหญ่สิ่งที่มันซ่อนไว้ก็คือการขาย
AI startup ส่วนใหญ่ตอนนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเอา GPT มาแปะกับ terminal เติม UI dark mode แล้วพูดราวกับว่าตัวเองคิดค้นอะไรขึ้นมา จะเห็น pitch บ้าๆอย่าง “persistent autonomous cognitive agents with long-term reasoning” พอแกะดูข้างในจริงๆก็แค่ ให้ model เข้าถึง tool ได้ ให้มันเปิด browser เผื่อใส่ summary ของ memory กับ retry logic เข้าไป นั่นแหละคือ “product” คุณทำเองได้แค่เปิดให้ Claude รันในเครื่อง
ผมว่าคำแนะนำการบริหารดังๆจากสายเทคหลายอย่างดูฉลาดก็เพราะสภาพแวดล้อมรอบตัวมันต่างหาก ราคาหุ้นที่ขึ้นเรื่อยๆ คนเก่งที่ไปไหนไม่ได้ และ upside จากหุ้น ทำให้การบริหารห่วยๆหลายแบบยังรอดมาได้ องค์กรส่วนใหญ่ไม่มีตัวซับแรงกระแทกพวกนี้ ผมเลยคิดว่าคนเราควรเลิกเอาตำนาน founder มาใช้เป็นคำแนะนำการบริหารได้แล้ว
ผมวนอยู่ในวงการ tech มานานพอจะเห็นแพทเทิร์นที่หลายคนน่าจะเห็นเหมือนกัน บางทีมนิ่งมาก ส่งงานตรงเวลา ทำตามเป้า process สะอาดเป๊ะ แต่ไม่มีใครฆ่าไอเดียแย่ๆในห้องประชุมสักครั้ง ไม่มีใครพูดว่าอันนี้มันสร้างผิดทาง roadmap มีของอยู่ชิ้นนึง หรือหกชิ้น ที่สามคนแอบคุยกันลับๆว่ามันไปไม่รอด แต่มันก็ลอยผ่าน planning ไปเฉยๆ ไม่มีใครเอ่ยอะไร แถมยิ้มให้ด้วยซ้ำ คุณเห็น lead engineer พยักหน้าให้กับอะไรบางอย่าง...