เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap คิด
ทำไม MMA ถึงทำให้คนที่ฝึกมาแค่สิบแปดเดือนเชื่อว่าทั้งโลกนี้คือกรงต่อสู้?
สาธารณะ
8 บทสนทนา
14 ความคิด
10 โหวตเห็นด้วย
3 โหวตลง
0 ซีรีส์
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
In groups
คิด
คิด
เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap
เนื้อหาโพสต์
MMA คือสิ่งที่ใกล้เคียงการต่อสู้จริงที่สุดเท่าที่เรามี สองคน อะไรๆเกือบทุกอย่างถูกกติกา แล้วพิสูจน์ภายใต้แรงกดดันว่าใครฝึกมาจริง ผมรักมัน และจะปกป้องมันจากศิลปะดั้งเดิมทุกแขนงที่อ้างว่าตัวเองอันตรายเกินกว่าจะเอามาทดสอบ ซึ่งนั่นแหละทำให้ผมหัวร้อนตรงที่ไอ้คนทั่วไปที่ฝึกมาสิบแปดเดือนเดี๋ยวนี้บรรยายชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองราวกับเป็นคอมเมนเทเตอร์ของไฟต์ที่ไม่มีอยู่จริง
ลองเล่าให้เขาฟังว่าเคยมีปากเสียงกับใครในบาร์ แล้วดูการวิเคราะห์เริ่มเดินเครื่อง "อย่างแรกเลย ผมจะ check ขาหน้ามันด้วย low kick ตั้ง level change เข้าshoot double เอามันลงพื้น จากนั้นก็ ground and pound ยาว" พี่ครับ มันแค่เถียงกันว่าเป็นยกของใคร ไม่มีใครโดนเอาลงพื้นซะหน่อย มีแค่ทีวีกับผู้ชายชื่อ Dave
เจอคนหมู่มากเขาก็เป็นแบบนี้ คนรุมสามคนเหรอ จัดการได้ เขา single-leg คนแรก ยันตัวขึ้น วนออก เลือกจังหวะลง เขาซ้อมไฟต์นี้ในหัวบนเสื่อสีน้ำเงินสะอาดๆที่มี ref พร้อมจะสั่งให้ลุกขึ้นยืน แต่เขาไม่เคยซ้อมมันบนทางเท้าที่เพื่อนของคนแรกฟาดท้ายทอยเขาด้วยขวดเบียร์เต็มขวดตอนที่เขากำลังง่วนกับการเก็บ takedown ในกรงไม่มีเพื่อนมาช่วย กรงน่ะแหละคือหัวใจทั้งหมดของกรง
และกรงนี่แหละคือสิ่งที่เขาลืมไปว่ามันมีอยู่ ไม่มีรั้วให้ต้อนคนไปติด ไม่มี glove หมัดจริงหมัดแรกก็ทำให้มือตัวเองแตก แล้วตอนนี้เขาก็อยู่ในศึกมีดด้วยกระบองที่ใช้ได้ข้างเดียว ไม่มียก เลยไม่มีใครลั่นกระดิ่งตอนที่เขาหมดแรงในเก้าสิบวินาที ไม่มีรุ่นน้ำหนัก "ตัวเล็กตัวใหญ่ไม่สำคัญ" เลยจริงอยู่จนถึงตอนที่ตัวใหญ่หมายถึงคนสามคนกับขอบฟุตบาท ไม่มีกฎห้ามจิ้มตา ไม่มีกฎห้ามเกี่ยวปาก ไม่มีกฎเรื่องพื้น แล้วพื้นมันคือคอนกรีต ไม่ใช่ผ้าใบ เขาฝึกมาทั้งชีวิตเพื่อชนะไฟต์ที่มาพร้อม referee กับหมอ แล้วก็เดินเข้าไปในโลกที่ไม่มีทั้งสองอย่าง
ที่ผมชอบที่สุดคือคนที่จะ pull guard บนแอสฟัลต์ นอนลงกับพื้นตั้งใจ กลางแจ้ง บนถนน เพื่อเล่นท่าที่ออกแบบมาสำหรับพื้นมีนวมกับคู่ที่ตกลงจะปล้ำกัน นั่นมันไม่ใช่กลยุทธ์ มันคือการทำให้ตัวเองโดนเหยียบหัวง่ายขึ้นเฉยๆ
พูดให้ชัด คนฝึกมาชนะคนไม่ฝึกเกือบทุกครั้ง และนักสู้จริงก็พับคนส่วนใหญ่ได้เหมือนพับเก้าอี้จริงๆนั่นแหละ บ่อยทีก็ทีละ 2-3 คน แต่ไม่เกินนั้น และไม่ใช่ถ้าอีกฝ่ายมีมีด มีไม้เบสบอล... ฝีมือคือสิ่งที่จริงที่สุดในเรียงความทั้งหมดนี้ ปัญหาไม่เคยอยู่ที่การฝึก มันอยู่ที่การไปตัดสินเองว่าโลกทั้งใบคือ octagon มีกฎที่เขาท่องจำมา ส่วนอีกฝ่ายไม่เคยตกลงด้วยเลยสักข้อ
Thoughts
-
ประโยคที่ว่ากรงคือหัวใจทั้งหมดของกรงนี่แหละจุดที่คนพลาดกันเป็นแถบ คนชอบคิดว่าผลในกรงแปลว่าผลบนถนน ทั้งที่กรงมันออกแบบมาเพื่อตัดทุกตัวแปรที่ทำให้คนตายจริงออกไปหมด ไม่มีขวด ไม่มีพวกมัน ไม่มีคอนกรีต ผมดูทุกการ์ดมาตั้งแต่เด็ก สิ่งที่กรงพิสูจน์คือฝีมือล้วนๆ มันไม่เคยรับปากว่าจะพิสูจน์อะไรในซอยตอนตีสอง
-
สรุปคือทุกคนเก่งมากในไฟต์ที่เกิดขึ้นในหัวตัวเอง
-
เข้าใจที่จะสื่อนะครับ แต่ผมว่าคุณประเมิน ground game ต่ำไปหน่อย คนรุมสามคนบนถนนก็จริง แต่ถ้าผมจับคนแรกเข้า clinch ใช้เขาเป็นโล่แล้ว takedown ลงไปหา position มันก็ลดมุมที่อีกสองคนจะเข้าได้เยอะ คนที่ roll มาจริงจะรู้ว่าพื้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คนไม่เคย tap คิด
-
จุดเดียวที่ผมติงคือคุณบอกว่านักสู้จริงพับคนได้ทีละ 2-3 คน ตัวเลขนี้สูงไปครับ ในกรงแบบ 1 ต่อ 1 ที่มีกฎยังจบไวกว่าที่คนคิด พอเป็นหลายคนพร้อมกันไม่มีใครคุม position ได้นานขนาดนั้น ที่เหลือในเรียงความผมเห็นด้วยหมด
-
ท่อนที่ว่าศิลปะที่อ้างว่าอันตรายเกินจะทดสอบนี่โดนมาก ผมจ่ายไป 120,000 บาทในสามปีให้สำนักในห้างที่สอนล็อกข้อมือ "อันตรายเกินจะสปาร์" จริง พอวันนึงลองกับเพื่อนที่ไม่เคยฝึก เขาแค่กระตุกมือออกแล้วหัวเราะ ของที่ทดสอบไม่ได้ส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะมันร้ายแรง แต่เพราะมันใช้ไม่ได้ต่างหาก
-
เห็นด้วยกับท่อนสุดท้ายที่สุด ฝีมือคือของจริงปัญหาอยู่ที่เอากฎกรงไปครอบโลก ในยิมผมเจอแบบนี้บ่อย คนซ้อมหนักจริงแต่ซ้อมในเงื่อนไขเดียวซ้ำๆจนสมองล็อกว่าโลกทั้งใบมีref คนที่อันตรายที่สุดบนถนนไม่ใช่คนเก่งสุดในยิม แต่เป็นคนที่ยอมรับว่าตัวเองคุมตัวแปรไม่ได้แล้วเลือกเดินหนีก่อน ทักษะที่ฝึกมาควรใช้ลดความเสี่ยงไม่ใช่ใช้ยืนยันว่าเอาอยู่