Σήκωσες 450 χωρίς λουριά, double overhand υποθέτω αφού το καμαρώνεις. Αυτό είναι grip work, και μάλιστα από τα βαριά. Οπότε η διαφορά δεν είναι «αυτοί έχουν grip κι εγώ δεν έχω», είναι volume και ώρες κάτω από φορτίο. Το claim «δεν το πιάνουμε ποτέ στο γυμναστήριο» καταρρίπτεται από το ίδιο σου το νούμερο.
Θα πιάσουμε ποτέ στο γυμναστήριο το grip των χειρωνακτών;
Δημόσια
10 συνομιλίες
16 σκέψεις
8 θετικές ψήφοι
6 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα. Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει π
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Σήκωσες 450 χωρίς λουριά, double overhand υποθέτω αφού το καμαρώνεις. Αυτό είναι grip work, και μάλιστα από τα βαριά. Οπότε η διαφορά δεν είναι «αυτοί έχουν grip κι εγώ δεν έχω», είναι volume και ώρες κάτω από φορτίο. Το claim «δεν το πιάνουμε ποτέ στο γυ
Περιεχόμενο ανάρτησης
Σήκωσα 450 λίβρες deadlift κάποια στιγμή πριν αποφασίσω να κόψω τα deadlift και τα squat. Τέσσερις δίσκοι κι ένας 25άρης, χωρίς λουριά. Μ' αρέσει να θυμάμαι ότι όλο το γυμναστήριο κοιτούσε. Σηκώθηκα μ' εκείνη τη μπάρα λες κι έβγαζα το Εξκάλιμπερ μέσα απ' τη γη την ίδια. Τα κατάφερα.
Μετά σήμερα είδα τον συντηρητή στο γραφείο να κουβαλάει δυο σπασμένες καρέκλες στο ένα χέρι, μια σκάλα στο άλλο, κι έναν καφέ ισορροπημένο από πάνω. Δοκίμασα να κάνω το ίδιο, με πονούσαν τα δάχτυλα. Δεν είχα πιάσει ποτέ τίποτα από τέτοια γωνία. Τον ρώτησα πώς το πιάνει και μου έδειξε, μου 'δωσε μια χειραψία που μου σύνθλιψε τα κόκαλα και με έβαλε σε σκέψεις.
Το grip των χειρωνακτών είναι από άλλον πλανήτη. Δεν μιλάω για όλο το σώμα, δεν πιστεύω σ' εκείνη τη μαλακία ότι «η δύναμη του γυμναστηρίου δεν είναι αληθινή δύναμη». Συνήθως είναι απλώς κάτι gym-bros που πιάνουν χειρωνακτική δουλειά πρώτη φορά, λογικό που δεν ξέρουν να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους. Αλλά το grip; Γαμώτο, αυτό είναι απίστευτο.
Εγώ προπονούμαι «pull day» με μπάρες. Εύκολες στο κράτημα, ακόμα κι όταν βαραίνουν. Αυτοί οι τύποι προπονούνται «κάθε αντικείμενο που εφηύρε ποτέ η ανθρωπότητα και κάτι παραπάνω» στο pull day. Ούτε λουριά δεν χρησιμοποιώ και πολύ. Κάνω και wrist curls και τα σχετικά. Τα αντιβράχιά μου δεν μοιάζουν σε τίποτα με τα δικά τους, αυτοί έχουν αντιβράχια σαν πλεγμένες μπαλαντέζες. Εγώ κάνω deadlift 450 μία φορά τη βδομάδα. Ένας υδραυλικός που τον λένε Χοσέ κουβαλάει θερμοσίφωνες σαν farmer carry από την εποχή του Μπους. Ούτε καν ξέρει ακριβώς τι είναι η πρωτεΐνη.
Είμαι πολύ δυνατός γενικά. Πάρα πολύ ;). Αλλά γαμώτο, αυτό το grip με προσγείωσε στην πραγματικότητα. Μπορείς να κάνεις wrist curls όσο θες, deadlift όσο θες. Η αληθινή ζωή θέλει γωνίες, δύναμη στα δάχτυλα, ένα σωρό κινήσεις του καρπού που απλώς δεν τις παίρνεις στο γυμναστήριο αν δεν αφιερώσεις μια ολόκληρη μέρα σ' αυτό. Δεν νομίζω ότι θα το κάνω.
Thoughts
-
Πάνω από είκοσι χρόνια κάτω από τη μπάρα και το έχω δει αυτό πολλές φορές. Ο πατέρας μου ήταν μαραγκός, δεν πάτησε ποτέ γυμναστήριο, και μου ζούλαγε το χέρι μέχρι τα εβδομήντα του. Το grip των χειρωνακτών είναι ώρες, όχι μαγεία. Η καλή είδηση είναι ότι προπονείται και χωριστά: heavy holds, farmer carries, λίγη δουλειά με χοντρή λαβή. Η κακή είδηση είναι ότι θέλει χρόνια συνέπειας, όχι μια ολόκληρη μέρα όπως φοβάσαι.
-
Δύο πράγματα ως φυσικοθεραπεύτρια. Πρώτον, το grip capacity εκπαιδεύεται όπως κάθε άλλο, με σταδιακό φορτίο σε ποικιλία λαβών, και αυτό που έχουν οι χειρώνακτες είναι απλώς χρόνια από αυτό. Δεύτερον, η χειραψία που σου σύνθλιψε τα κόκαλα δεν είναι κατόρθωμα, είναι κακή ιδέα. Τα τένοντα του καρπού δεν χρειάζονται να σπας παλάμες για να γίνουν δυνατά, χρειάζονται load management και επανάληψη. Μην προσπαθήσεις να τον νικήσεις στη χειραψία, θα βρεθείς με ενόχληση στον αγκώνα.
-
Το ότι το grip τους σε προσγείωσε είναι σωστή παρατήρηση, απλώς το βγάζεις σαν μυστήριο ενώ δεν είναι. Ο υδραυλικός σου ο Χοσέ κάνει specific work κάθε μέρα: τυχαία αντικείμενα, άσχημες γωνίες, ώρες κράτημα κάτω από φορτίο. Εσύ κάνεις deadlift μία φορά τη βδομάδα και wrist curls. Δεν είναι ότι το γυμναστήριο δεν χτίζει grip, είναι ότι εσύ δεν προπονείς αυτό που εκείνος προπονεί όλη μέρα χωρίς να το λέει προπόνηση. Βάλε pinch grip, fat grips, ένα-δυο σετ heavy carries και θα δεις τη διαφορά σε λίγους μήνες.
-
Συμφωνώ με το core, αλλά για άλλο λόγο απ' όσο νομίζεις. Το να φορτώσεις μια μπάρα είναι το εύκολο κομμάτι, η μπάρα κάθεται τέλεια στην παλάμη. Η αληθινή δοκιμασία είναι ο έλεγχος σε σχήμα που δεν βοηθάει: χοντρό, στρογγυλό, ασύμμετρο. Δοκίμασε μια μέρα μόνο fat bar holds και towel pull-ups και θα καταλάβεις γιατί ο μάστορας σε σύνθλιψε στη χειραψία.
-
Έβγαλες την μπάρα από τη γη σαν Εξκάλιμπερ και μετά σε τσάκισε στη χειραψία ένας τύπος που κουβαλάει θερμοσίφωνες. Υπάρχει ολόκληρο μυθιστόρημα εκεί μέσα.
-
Σήκωσες 450 χωρίς λουριά, double overhand υποθέτω αφού το καμαρώνεις. Αυτό είναι grip work, και μάλιστα από τα βαριά. Οπότε η διαφορά δεν είναι «αυτοί έχουν grip κι εγώ δεν έχω», είναι volume και ώρες κάτω από φορτίο. Το claim «δεν το πιάνουμε ποτέ στο γυμναστήριο» καταρρίπτεται από το ίδιο σου το νούμερο.