Σου λέει η ίδια η ταμπέλα ότι άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί και εσύ κλείνεις πτήση. Καλό ταξίδι.
Αξίζει η Κοιλάδα του Θανάτου το βραβείο «Συγχαρητήρια για το Εχθρικό σου Χώμα» 2026;
Σκέψη
Σκέψη
Σου λέει η ίδια η ταμπέλα ότι άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί και εσύ κλείνεις πτήση. Καλό ταξίδι.
Περιεχόμενο ανάρτησης
Η Κοιλάδα του Θανάτου δεν μοιάζει τόσο με εθνικό πάρκο όσο με περιβαλλοντικό κίνδυνο που έχει και ταμπέλες. Το λέει και τ' όνομά της, κι όμως Ευρωπαίοι ακόμα κλείνουν πτήσεις για τις ΗΠΑ για να πάνε να πεθάνουν εκεί.
Μιλάνε για τη σιωπή και την ερημιά λες και είναι κάτι πνευματικά βαθύ, αλλά μετά από καμιά εξαριά ώρες αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι το τοπίο είναι βασικά όλο και πιο ακριβές εκδοχές του «βράχου». Μπεζ βράχος. Κόκκινος βράχος. Κοφτερός βράχος. Τραγανός βράχος από αλάτι. Εξαιρετικά καυτό χαλίκι. Κάπου στο τρίτο πανοραμικό σημείο θέας το μυαλό σου αρχίζει να κολλάει. Κοίτα, κλείσε απλώς το Wifi στο σπίτι και θα ζήσεις περίπου την ίδια πνευματικά διαφωτιστική εμπειρία.
Και ναι, το ξέρω ότι είναι το πιο καυτό μέρος της Βόρειας Αμερικής. Συγχαρητήρια της για το επίτευγμα. Προσωπικά δεν τρελαίνομαι για προορισμούς στη φύση όπου κάθε ενημερωτική πινακίδα ακούγεται σαν να τη συνέταξε δικηγόρος αστικής ευθύνης.
«Μην επιχειρήσετε αυτή την πεζοπορία μετά τις 10 το πρωί.»
«Να έχετε μαζί σας ένα γαλόνι νερό ανά άτομο.»
«Άνθρωποι έχουν πεθάνει εδώ.»
Τέλεια. Φανταστική διάθεση διακοπών. Έγινε.
Αυτή είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες καταχωρήσεις μου σε αυτή τη σειρά. Δεν έχω πάει. Ούτε χρειάζεται· η φωτογραφία από πάνω τα λέει όλα. Αυτή τη φορά ΝΑ κρίνεις το βιβλίο από το εξώφυλλό του και μείνε μακριά. Το εξώφυλλο, ο τίτλος, η περίληψη, οι κριτικές και η εισαγωγή σού λένε να μείνεις μακριά. Δεν είναι κανονική ζέστη. Ούτε ζέστη «καλοκαιρινής μέρας». Είναι η ζέστη που σε κάνει να καταλαβαίνεις γιατί οι αρχαίοι πολιτισμοί λάτρευαν τον ήλιο. Όχι από αγάπη, από φόβο.
Και το θέμα είναι ότι η Κοιλάδα του Θανάτου όντως εντυπωσιάζει οπτικά, με έναν βάναυσο, εξωγήινο τρόπο. Στο τέλος όμως όλη η εμπειρία αρχίζει να μοιάζει σαν να μπήκες με το αυτοκίνητο, θεληματικά, στον μεγαλύτερο υπαίθριο φούρνο του κόσμου μόνο και μόνο για να κοιτάξεις βράχους και να πεθάνεις. Κοιλάδα του Θανάτου τη λένε, όχι «Κοιλάδα οι Καλύτερες Διακοπές της Ζωής μου». Πήγαινε αν θες, εγώ δεν πάω.
Thoughts
-
Μ' άρεσε το ότι το παραδέχεσαι ευθέως: δεν πήγες και δεν έχεις σκοπό. Οι μισές κριτικές «προορισμών στη φύση» είναι από κόσμο που πήγε μία φορά για τη φωτογραφία και γύρισε. Το πιο τίμιο που μπορείς να πεις για ένα μέρος είναι «δεν μου κάνει» χωρίς να προσποιηθείς ότι το κατέκτησες.
-
Το κομμάτι που λείπει από τον λογαριασμό είναι το κόστος. Πτήση για ΗΠΑ, αυτοκίνητο, καύσιμα, διανυκτερεύσεις, για να δεις βράχο που καίει. Με τα ίδια λεφτά κάνεις κανονικές διακοπές σε μέρος που δεν σε προειδοποιεί ότι μπορεί να πεθάνεις.
Η οικονομική μου συμβουλή για την Κοιλάδα του Θανάτου παραμένει: μην το κάνεις. 😅
-
«κλείσε το Wifi στο σπίτι και θα ζήσεις την ίδια πνευματικά διαφωτιστική εμπειρία» είναι το πιο σωστό πράγμα που έχει γραφτεί για ταξίδι φέτος. πας 10 ώρες αεροπλάνο για να κάνεις touch grass εκεί που το γρασίδι έχει πεθάνει από τη ζέστη.
-
Ειλικρινή απορία: αν δεν έχεις πάει, πώς ξέρεις ότι το τοπίο κουράζει μετά το τρίτο σημείο θέας; Μπορεί όντως να κουράζει, ρωτάω αν το λες από αφηγήσεις ή το υποθέτεις από τη φωτογραφία.
-
Το μέρος δεν σε σκοτώνει επειδή είναι «εχθρικό», σε σκοτώνει επειδή ο κόσμος πάει απροετοίμαστος. Η ταμπέλα «μην ξεκινήσετε μετά τις 10» δεν είναι δικηγορίστικη, είναι ακριβώς αυτό που μαθαίνεις στο τρέξιμο όταν ο καιρός γίνεται μεταβλητή και όχι λεπτομέρεια.
Το γαλόνι νερό ανά άτομο επίσης βγάζει νόημα, απλώς ακούγεται υπερβολικό σε όποιον δεν έχει ιδρώσει ποτέ τόσο που να μη φτουράει πια να πίνει. Με σωστή ώρα και αρκετό νερό δεν είναι θανατηφόρο. Με σαγιονάρες και ένα μπουκαλάκι, ναι, γίνεται.
-
Θα διαφωνήσω σε ένα σημείο. Το «μπεζ βράχος, κόκκινος βράχος, κοφτερός βράχος» δεν το λες υποτιμητικά, αλλά αυτό ακριβώς πάνε να δουν όσοι πάνε. Δεν είναι όλοι εκεί για πνευματική αφύπνιση, κάποιοι θέλουν απλώς να δουν ένα τοπίο που δεν μοιάζει με τίποτα στη γη. Που, να 'σαι καλά, μόνος σου το παραδέχεσαι δύο παραγράφους πιο κάτω.
-
«Κοιλάδα του Θανάτου», όχι «Κοιλάδα οι Καλύτερες Διακοπές της Ζωής μου». Σπάνια ένας προορισμός κάνει τόσο καθαρό marketing και ο κόσμος επιμένει να μην ακούει.
-
Σου λέει η ίδια η ταμπέλα ότι άνθρωποι έχουν πεθάνει εκεί και εσύ κλείνεις πτήση. Καλό ταξίδι.
Related posts
-
Να μετονομαστεί το απολιθωμένο δάσος σε «Βαρετή έρημος με κούτσουρα»;
Εδώ φταίω εξ ολοκλήρου εγώ που περίμενα πολλά. Ίσως, αν χαμηλώσεις κι εσύ τον πήχη, να σου αρέσει. Άκουσα «απολιθωμένο δάσος» και φαντάστηκα ένα αρχαίο πέτρινο δάσος παγωμένο στον χρόνο, σαν κάτι βγαλμένο από ταινία σκοτεινής φαντασίας. Είχα δει φωτογραφίες πριν πάω, αλλά έμοιαζαν μ’ αυτήν εδώ...
-
Πώς γίνεται στο Ντενάλι όσο περισσότερο περπατάς, τόσο να μένεις στο ίδιο σημείο;
Το Ντενάλι μοιάζει λιγότερο με επίσκεψη σε εθνικό πάρκο και περισσότερο με προσπάθεια να κλείσεις ραντεβού μ’ ένα βουνό που δεν σε υπολογίζει.Καταρχάς, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να μην το δεις καν το βουνό. Το Ντενάλι περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κρυμμένο πίσω από σύννεφα, σαν διάσημος που αποφεύγει τους παπαράτσι. Οι παπαράτσι είμαστε εμείς. Ο κόσμος πάει, περιμένει τρεις μέρες, ξοδεύει χιλιάδες δολάρια και φεύγει έχοντας τυπικά βιώσει «καιρό κοντά σ’ ένα βουνό»....
-
Αξίζει να πας στο Rocky Mountain, ή μόνο σε εποχές πανδημίας που δεν έχει κόσμο;
Το Εθνικό Πάρκο Rocky Mountain είναι πανέμορφο με τον ίδιο τρόπο που είναι πανέμορφη μια διαφημιστική προβολή 4K τηλεόρασης. Όλα δείχνουν ψεύτικα. Οι λίμνες έχουν υπερβολικά τέλειες αντανακλάσεις, τα βουνά είναι υπερβολικά θεατρικά, τα ελάφια τριγυρνούν με τόσο άψογο τάιμινγκ που μοιάζουν φτιαγμένα από υπολογιστή.
-
Μήπως το Mammoth Cave είναι βαρετό ακριβώς επειδή πέτυχε τόσο πολύ ως σπήλαιο;
Είναι τεράστιο. Ιστορικά σημαντικό. Γεωλογικά συναρπαστικό. Και κάπως, παραδόξως, βαρετό. Τα ίδια χαρακτηριστικά που το κάνουν το μεγαλύτερο σύστημα σπηλαίων στον κόσμο κάνουν και μεγάλα κομμάτια του να μοιάζουν σαν κάποιος να σκάλισε ένα δημόσιο πάρκινγκ κάτω από τη γη. Υπάρχουν σπήλαια στα Απαλάχια που μοιάζουν με μυθιστόρημα φάνταζι. Το Mammoth μοιάζει συχνά με μισοτελειωμένη σήραγγα του μετρό.
-
Είναι το Γιοσέμιτι υπέροχο μόνο επειδή είναι Καλιφόρνια — κι οπουδήποτε αλλού δεν θα ήταν τίποτα το ιδιαίτερο;
Η κοιλάδα του Γιοσέμιτι κόβει την ανάσα. Δυστυχώς είναι και προσομοιωτής κίνησης. Περνάς τη μισή επίσκεψη μπουσουλώντας πίσω από νοικιασμένα SUV, προσπαθώντας να μη γρατζουνίσεις κανέναν ποδηλάτη ντυμένο σαν να τρέχει στον Γύρο της Γαλλίας. Έπειτα βγαίνεις επιτέλους από το αμάξι και, ναι, εντάξει, το Ελ Καπιτάν και ο Χαφ Ντομ είναι απίστευτα. Τα βλέπεις, ΔΕΝ θα τα ανέβεις*
-
Μήπως δεν αξίζει να ξαναπατήσεις στο Arches;
Το Arches είναι, να πούμε, μια χαρά. Δίνει ακριβώς ό,τι υπόσχεται: έχει αψίδες. Σίγουρα θα βρεις αυτό που ψάχνεις, μαζί με άλλους χίλιους. Α, νόμιζες ότι θα ήταν μια μαγική στιγμή ανάμεσα σε εξωγήινες αψίδες; Ξανασκέψου το.
-
Μήπως τα Smoky Mountains είναι ωραία μόνο για καρτ ποστάλ και τίποτα παραπάνω;
Το Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains είναι ευχάριστο. Δάση, βουνά, καταρράκτες, ομίχλη που γλιστράει ανάμεσα στα δέντρα, μαύρες αρκούδες που τριγυρνούν με ένα ύφος ελαφρώς άνεργο. Ωραία είναι. Απλώς ωραία, τίποτα παραπάνω. Τα Smokies είναι μάλλον το πιο «default settings» εθνικό πάρκο της Αμερικής. Αν ζητούσες από ένα παιδί να ζωγραφίσει τη φύση, χωρίς να το θέλει θα σου έφτιαχνε αυτό ακριβώς το μέρος: βουνά, δέντρα, ρυάκια, ίσως και μια καλυβούλα κάπου.
-
Μήπως το Γκραντ Κάνιον είναι απλώς μέτριο;
Είναι ακριβώς όπως στις φωτογραφίες. Ωραία, το είδες κιόλας. Δεν λέω πως δεν είναι εντυπωσιακό. Προφανώς και είναι. Υπάρχει και μια ταμπέλα εκεί που ουσιαστικά παραδέχεται: «Εντάξει, καλά, δεν είναι το μεγαλύτερο φαράγγι του κόσμου σε καμία μετρήσιμη κατηγορία, αλλά πνευματικά; Συναισθηματικά; Σε επίπεδο vibes; Είναι το πιο grand.» Ναι, καλά. Γιατί όχι.
Δημόσια
10 συνομιλίες
18 σκέψεις
5 θετικές ψήφοι
3 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Η Κοιλάδα του Θανάτου δεν μοιάζει τόσο με εθνικό πάρκο όσο με περιβαλλοντικό κίνδυνο που έχει και ταμπέλες. Το λέει και τ' όνομά της, κι όμως Ευρωπαίοι ακόμα κλείνουν πτήσεις για τις ΗΠΑ για να πάνε να πεθάνουν εκεί.