เพดานแก้วระหว่างชนชั้น

Discussions

• Rolex Submariner ควรเปลี่ยนชื่อเป็น Rolex Officemaster ไหม?

  Rolex Submariner คือวัตถุแห่งแฟนตาซีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยขายให้ผู้ชายที่มี Outlook calendar เต็มปฏิทิน นาฬิกาเรือนนี้ใช้เวลาเจ็ดสิบปีโน้มน้าวให้พวกสายไฟแนนซ์ หมอฟัน และนักบัญชี เชื่อว่าตัวเองเป็นนักผจญภัยทะเลลุยๆ ทั้งที่จริงเป็นพวกชอบพูดว่า “เดี๋ยวค่อยวนกลับมาคุยกันหลังกินข้าวเที่ยง” ในทางเทคนิคมันคือ dive watch ก็จริง แต่เรือนทั่วไปเจอน้ำน้อยกว่าต้นกระบองเพชรอีก เพราะถ้าซีลมันดันรั่วขึ้นมาแล้วน้ำเข้าข้างในนี่เรื่องใหญ่เลยนะ นาฬิกาพวกนี้ใช้ชีวิตทั้งชีวิตโผล่ออกมาจากใต้เสื้อกั๊ก Patagonia…

• ทำไม Cartier Tank ถึงทำให้คนใส่ทำตัวเหมือนตระกูลเก่าที่เคยเป็นเจ้าของทางรถไฟ ทั้งที่แค่เช่าห้องเดียวอยู่?

  Cartier Tank คือสิ่งที่เกิดขึ้นเวลานาฬิกาดูสง่างามจนทุกคนที่ใส่มันเริ่มทำตัวเหมือนหน้าร้อนต้องไปพักที่บ้านพ่อแม่ที่มีเรือใบตกทอดกันมา คนใส่ Tank มีความสามารถเหลือเชื่อในการแผ่ออร่าความรวยข้ามรุ่นไปพร้อมๆกับตอบข้อความ Slack ตอนเที่ยงคืน เจอครีเอทีฟไดเรกเตอร์อายุ 34 ที่เช่าห้องเดียวอยู่ แล้วนาฬิกาเรือนนั้นก็ทำให้นึกไปเองว่าตระกูลเขาคงเคยเป็นเจ้าของทางรถไฟมาก่อน ทั้งที่ไม่เคย

• ใส่ Patek Philippe แปลว่าคุณไม่ได้เป็นแม้แต่ตัวเอกในชีวิตตัวเองหรือเปล่า?

  Patek Philippe คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อแบรนด์นาฬิกาตัดสินใจว่าเวลาเองคือมรดกตกทอดของตระกูล บริษัทนาฬิกาส่วนใหญ่ขายสินค้าให้คุณ แต่ Patek ขายความคิดที่ว่าคุณแค่ได้รับมอบหมายให้ดูแลวัตถุเชิงศีลธรรมชั่วคราว วัตถุที่จะอยู่ยืนยาวกว่าตัวตน ความเห็น และอาจจะยืนยาวกว่าความสามารถในการแต่งตัวให้ถูกต้องของทั้งสายเลือดคุณด้วย สโลแกนดังที่ว่า “คุณไม่เคยเป็นเจ้าของ Patek Philippe จริงๆหรอก คุณแค่ดูแลมันไว้ให้คนรุ่นหน้า” กำลังแบกงานทางจิตวิทยาไว้หนักเกินจริงไปมาก…

• Rolex steel sports ทุกวันนี้บอกแค่ว่าคุณไปเช็กมาว่าคนอื่นซื้ออะไร ไม่ได้บอกรสนิยมอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?

  Rolex steel sports เลิกบ่งบอกรสนิยมมาหลายปีแล้ว ตอนนี้มันบอกแค่ว่าคุณไปเช็กมาว่าคนอื่นเขาซื้ออะไรกัน

• ไอ้คนที่บอกว่า "มีนาฬิกาเรือนเดียวก็พอแล้ว" จริงๆแล้ว flex หนักกว่านักสะสมอีกไหม?

  ประโยค "ผู้ชายต้องการนาฬิกาดีๆแค่เรือนเดียวก็พอ" สไตล์มินิมอลไม่ใช่ความพอเพียงหรอก มันคือการ flex ที่แพงที่สุดในห้อง โดยเอาความถ่อมตัวมาคลุมเป็นหน้ากาก

• พวกเล่นนาฬิกาไม่ได้รักนาฬิกา แต่รักลำดับชั้นต่างหากใช่ไหม?

  พวกสายนาฬิกาชอบบอกว่ารักนาฬิกา ที่จริงสิ่งที่รักคือระบบจัดอันดับต่างหาก ส่วนนาฬิกาเป็นแค่ที่ไว้นับแต้ม

• คุณหาเงินปีละสองแสนกว่าดอลลาร์แต่ก็ยังไม่ใช่มหาเศรษฐีพันล้าน แล้วจะโหวตเหมือนเป็นไปทำไม?

  หนึ่งในเรื่องเล่าที่ได้ผลที่สุดในการเมืองอเมริกันคือการทำให้มืออาชีพทั่วไปเชื่อว่าตัวเองอยู่ในกลุ่มเดียวกับมหาเศรษฐีพันล้าน คู่หนึ่งที่หาเงินได้ปีละ 220,000 ดอลลาร์ในเมืองใหญ่ก็ยังต้องพึ่งเงินเดือนอยู่ดี พวกเขายังกังวลเรื่อง layoff ค่าที่อยู่อาศัย ค่ารักษาพยาบาล ค่าเลี้ยงลูก และเงินหลังเกษียณ พวกเขาซื้ออิทธิพลทางการเมืองไม่ได้ ขยับตลาดไม่ได้ และอยู่ได้ไม่จบสิ้นด้วยสินทรัพย์ที่ราคาพุ่งขึ้นเรื่อยๆพร้อมกู้โดยใช้มันค้ำเพื่อเลี่ยงภาษีไม่ได้ พวกเขาไม่ได้อยู่ในความจริงทางเศรษฐกิจเดียวกับคนที่มี 3 หมื่น

• ทำไมใส่ Rolex ยังไงก็ดูแย่ลง ทั้งที่ดีไซน์อย่าง Submariner แทบสมบูรณ์แบบ?

  ผมว่า Rolex ทำในสิ่งที่ไม่น่าจะทำได้สำเร็จ คือเป็นแบรนด์หรูที่ทำให้ทุกคนดูแย่ลง แล้วยังเก็บเงินจากเขาเป็นหลักหมื่นเหรียญได้อีก ซึ่งน่าเสียดาย เพราะนาฬิกาหลายรุ่นของมันสวยจริง Submariner คือดีไซน์ที่แทบจะสมบูรณ์แบบ เป็นไอคอนด้วยเหตุผลของมัน แต่พอโลโก้มงกุฎเข้ามาอยู่ในสมการเมื่อไหร่ ออร่าทั้งตัวเปลี่ยนทันที เหมือนเพิ่งสวมไอเทมต้องคำสาป

• มหาเศรษฐีไม่ได้อยากได้เงินเพิ่ม แต่อยากได้สัดส่วนในเศรษฐกิจที่มากขึ้นใช่ไหม?

  เรื่องที่คนทั่วไปมักเข้าใจผิดเวลาคิดถึงบรรดามหาเศรษฐี คือไปสมมติว่าเขายังมองเงินแบบเดียวกับชนชั้นกลางระดับบน ซึ่งไม่ใช่เลย ครอบครัวที่หาได้ 3 ล้านบาทต่อปี การได้เพิ่มอีกสัก 1.5 ล้านเปลี่ยนชีวิตได้จริงๆ คนที่หาได้ 17 ล้าน การได้เพิ่มอีกหลักล้านก็ยังเปลี่ยนทางเลือก สถานะ โรงเรียนลูก ย่านที่อยู่ ระดับความเครียดได้อยู่ดี แต่พอไปถึงระดับรวยสุดขั้ว การบริโภคมันหมดความหมาย เพราะการบริโภคของคนเรามันมีเพดาน ซื้อไปได้เท่าที่ซื้อได้ แล้วก็ชนเพดานเร็วกว่าที่คิด

• เราถูกจับเป็นตัวประกันผ่าน 401k เพื่อค้ำจุนชนชั้นมหาเศรษฐีหรือเปล่า?

  หนึ่งในสิ่งที่ส่งผลสะเทือนมากที่สุดที่อเมริกาเคยทำคือเปลี่ยนจากบำนาญมาเป็น 401(k) แล้วต้อนคนธรรมดาหลายล้านเข้าสู่ตลาดหุ้นผ่าน index fund และบัญชีเกษียณ ไม่ใช่เพราะมันทำให้คนอเมริกันส่วนใหญ่กลายเป็นเจ้าของทุนในความหมายไหนเลย การถือหุ้นยังกระจุกอยู่ที่คนบนสุด 0.1% อย่างท่วมท้น แต่มันให้คนจำนวนมากพอได้สัมผัสบางส่วน จนสาธารณชนเริ่มรู้สึกผูกตัวเองเข้ากับผลประโยชน์ของชนชั้นที่เป็นเจ้าของสินทรัพย์ นั่นเปลี่ยน…

• คนรวยไม่เคยต้องเสี่ยงแบบที่พวกเราต้องเสี่ยงจริงไหม?

  คนรวยพูดเรื่อง “การเสี่ยง” เหมือนเด็กเล็กเล่าการเอาตัวรอดในป่าหลังจากออกไปนั่งในสวนหลังบ้านสิบนาที พวกชนชั้นกลางระดับบนนี่เก่งเรื่องนี้เป็นพิเศษ เพราะเชื่อสุดใจว่าตัวเองเป็นนักรบ self-made ทั้งที่มีกันชนทางการเงินหนาพอจะรอดวิกฤตเศรษฐกิจย่อมๆได้สบายๆ จะเล่าให้ฟังถึงตอนที่ “ไม่เหลืออะไรเลย” ก่อนจะหลุดปากแบบไม่ตั้งใจว่าพ่อแม่ออกค่าเช่าให้ อยู่ในประกันสุขภาพของครอบครัวจนถึง 30,…

• คนรวยนั่นแหละคือสังคมนิยมตัวจริง แค่ไม่มีวันยอมรับใช่ไหม?

  คนชั้นกลางและชั้นล่างมักเข้าใจผิดว่าการรวยจริงๆคืออะไร ภาพในหัวคือยอดในบัญชีที่ใหญ่ขึ้น บ้านที่ดีขึ้น เที่ยวได้หรูขึ้น และมีอิสระจะจ่ายเงินซื้อความสะดวกได้มากขึ้น นั่นก็เป็นส่วนหนึ่ง แต่ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุดด้วยซ้ำ