ลองไปคลุกอยู่ใน community นาฬิกาสักอาทิตย์เดียวก็จะเห็นชัดเลย พลังงานในวงไม่ได้อยู่ที่ว่านาฬิกาเรือนนั้นใส่แล้วสวยแค่ไหน หรือใช้ทั้งวันแล้วรู้สึกยังไง แต่อยู่ที่ตำแหน่งในลำดับชั้น in-house movement เหนือกว่าตัวที่ซื้อ movement เขามา คำว่า "homage" ที่พูดออกมาแบบเหยียดๆ ความดูถูกเงียบๆที่มีให้ quartz ให้ fashion brand ให้อะไรก็ตามที่น้องใหม่เพิ่งซื้อมาด้วยความตื่นเต้นจริงใจ ตัวนาฬิกาแทบจะไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่คนสนุกกับมันจริงๆคือการรู้ว่าทุกอย่างอยู่อันดับไหน แล้วทำให้แน่ใจว่าคนอื่นรู้ว่าตัวเองรู้
พูดในฐานะคนที่จมอยู่ในวงนี้เต็มตัวนะ งานอดิเรกอย่างนี้มันเอาการแข่งกันเรื่อง status มาแต่งตัวเป็นความเป็นผู้เชี่ยวชาญ แล้วชุดที่ใส่มันก็ดูน่าเชื่อ เพราะความต่างทางเทคนิคมันมีจริง movement ที่เก็บงานดีกว่ามันก็ดีกว่าจริง แต่ลองสังเกตดูว่าวงสนทนาแทบไม่ค่อยอยู่กับตัวของมันเองเลย แล้วเปลี่ยนไปเป็นการตัดสินว่าคนแบบไหนถึงจะใส่ไอ้เรือนนี้ได้เร็วแค่ไหน
นั่นแหละคือเหตุผลที่บันไดนี้ไม่มีวันจบ และความพอใจไม่เคยมาถึง ถ้ารักนาฬิกาจริงๆ นาฬิกาเรือนที่รักก็น่าจะพอแล้ว แต่ลำดับชั้นมันการันตีว่ามันพอไม่ได้ เพราะมันมีชั้นที่สูงกว่าเสมอ และประเด็นมันไม่เคยอยู่ที่นาฬิกาตั้งแต่แรก มันอยู่ที่สถานะต่างหาก