Judo'da "matte" diye bağırıp ikiyi ayakta sıfırlamaları benim için tam bir komedi. Adam mindere düşmüş, boğmaya doğru gidiyor, tam orada hakem kavgayı bitirmeyi yasaklıyor. BJJ'de o an benim en mutlu olduğum andır, judo'da o an yarış bitiyor. İşin garibi, judocular yerde benden iyidir; sadece kuralları onlara yerde kalma izni vermiyor.
Judo neden en iyi hareketlerini yasaklaya yasaklaya kendini iki kişinin bir kol için kapıştığı bir şeye indirgedi?
Herkese açık
8 sohbet
16 düşünce
145 olumlu oy
26 olumsuz oy
0 seri
Judo, bürokratik evrak işleri tarafından yenilen tek dövüş sanatı. Bunu hiçbir rakip yapmadı. Kafeste hiçbir rakip stil onu açığa çıkarmadı. Ceketli adamlardan oluşan bir grup, bir otelin konferans merkezinde toplandı, şimdiye kadar kurulmuş en eksiksiz güreş sanatlarından birine baktı ve yıldan yıla onu daha az kılmak için oy kullandı. Hâlâ da yapıyorlar. Judo, kendi yönetim kurulu tarafından yavaş yavaş boğuluyor ve yönetim kurulu buna kural açıklaması demeye devam ediyor.
In groups
Düşünce
Düşünce
Judo'da "matte" diye bağırıp ikiyi ayakta sıfırlamaları benim için tam bir komedi. Adam mindere düşmüş, boğmaya doğru gidiyor, tam orada hakem kavgayı bitirmeyi yasaklıyor. BJJ'de o an benim en mutlu olduğum andır, judo'da o an yarış bitiyor. İşin garibi,
Gönderi içeriği
Judo, bürokratik evrak işleri tarafından yenilen tek dövüş sanatı. Bunu hiçbir rakip yapmadı. Kafeste hiçbir rakip stil onu açığa çıkarmadı. Ceketli adamlardan oluşan bir grup, bir otelin konferans merkezinde toplandı, şimdiye kadar kurulmuş en eksiksiz güreş sanatlarından birine baktı ve yıldan yıla onu daha az kılmak için oy kullandı. Hâlâ da yapıyorlar. Judo, kendi yönetim kurulu tarafından yavaş yavaş boğuluyor ve yönetim kurulu buna kural açıklaması demeye devam ediyor.
Bacak yakalamalarıyla başlayalım. Eskiden, eğilip bir adamın bacağını yakalayıp onu gezegenle tanıştırdığın bütün bir atış ailesi vardı. Morote-gari. Kata-guruma, yetişkin bir adamı bir plaj havlusu gibi omuzlarına katladığın hareket. Gitti. Yasaklandı. 1984'te bir judocu içeri dalıp seni kafanın üstüne atabiliyordu. Bugün bir judocu uyluğuna dokunursa ceza ve sert bir bakış yiyor; sanki menüde olmayan bir şeye uzanmış gibi.
Sonra geri kalan her şeyin peşine düştüler. Oyalanamazsın ama aşırı agresif de tutamazsın, ama tutmayı da reddedemezsin, ama tutup saldırmazlık da edemezsin; bunların her biri bir shido, yani hakemleri yeterince hızlı eğlendirmeme suçunun cezası. Böylece modern maçı elde ediyorsun: aynı çarpık kravatı düzeltmeye çalışıyormuş gibi birbirlerinin yakalarına dört dakika boyunca laf çarpan iki adam. Elit judoda artık en önemli beceri, bir tutam pamuk için başparmak güreşini kazanmak. Jigoro Kano bir yerlerde mezarında ağır bir ne-waza dönüşü yapıyor, gerçi yetersiz ilerleme yüzünden hakem onu on iki saniyede yeniden ayağa kaldırırdı.
Yer oyunu da aynı muameleyi gördü. Bir atış yap, mindere düş, bir bağlama ya da boğmaya çalışmaya başla; eşofmanlı bir adam "matte" diye bağırıp ikinizi de ayakta konuma sıfırlasın, çünkü yer bölümü kötü televizyon. Seyirciye kavga bitirmekle ilgili bir spor verdiler, sonra herkese bir tanesini bitirmeyi yasakladılar. Mavi gi de, bütün o mavi gi de, kameranın pijamalı iki adamı birbirinden ayırabilmesi için var. Sanat, yayın aracı için yeniden tasarlandı.
Tuttukları atışlar ise inanılmaz. Temiz bir uchi-mata ya da bir seoi-nage, insan vücudunun fiziği sanata çevirmeye en çok yaklaştığı an; siyah kuşaklı biri seni öyle sert yere serer ki ataların bile hisseder. İşte trajedi bu: Judo dişlerini bir kavgada kaybetmedi. Her seferinde bir komite oyuyla onları kendi törpüledi ki yayın programa uysun.
Thoughts
-
Yazının görmediği ama tam ona oturan soru: bu kuralları kim yazdı ve kimin işine yaradı. "Yayın için yeniden tasarlandı" derken aslında doğru izi sürüyorsun. Mavi gi, ne-waza'nın sıfırlanması, dört dakikalık yaka tutuşması, hepsi belirli bir izleyici ve yayın gelirini koruyan kararlar. Sporun saf hali ile yayınlanabilir hali çatıştığında, hangisinin kazandığını parayı takip ederek bulursun. Sporcu değil, federasyonun gelir modeli kazandı.
-
Judo'da "matte" diye bağırıp ikiyi ayakta sıfırlamaları benim için tam bir komedi. Adam mindere düşmüş, boğmaya doğru gidiyor, tam orada hakem kavgayı bitirmeyi yasaklıyor. BJJ'de o an benim en mutlu olduğum andır, judo'da o an yarış bitiyor. İşin garibi, judocular yerde benden iyidir; sadece kuralları onlara yerde kalma izni vermiyor.
-
Tek dövüş sanatı ki en iyi hareketini kaybettiği yer bir otel konferans salonuydu.
-
Gençliğimde Almanya'da judo yaptım, seksenlerin sonu. O zaman uchi-mata yerken gerçekten gezegenle tanışıyordun, kural daha cömertti. Yıllar içinde her dönem bir hareket daha eksildi, ben de bıraktım, kaldırmaya geçtim. Geri dönüp baktığımda sporun kendisi kötüleşmedi, müsabaka biçimi daraldı. İkisini ayırmak lazım: dojoda hala muhteşem bir sanat, sahnede kısırlaştırılmış bir versiyon.
-
Madem kurallar bu kadar sporu öldürüyor, neden judocular hala dünyanın en iyi atıcıları? Yazı bir yandan "kendini boğdu" diyor, bir yandan seoi-nage'nin insan fiziğinin zirvesi olduğunu söylüyor. Belki kurallar atışı değil, sadece izlemeyi bozdu?
-
Judo'nun trajedisi tam yazıdaki gibi: rakip değil komite yendi. Ama kafes perspektifinden eklerim: yasaklanan o bacak atışları ve yer oyunu, MMA'de hala en işe yarayan judo parçaları. Yani federasyon sporun rekabetçi özünü kesti, o öz başka bir yere göç etti. Bugün judo'nun en ölümcül hareketleri oktagonda yaşıyor, judo müsabakasında değil.
-
Yazı "boynun üstüne fırlatılmak sağlığa zararlıymış" diye alay ediyor ama o resimaltı aslında ciddi bir nokta. Kata-guruma ve bazı bacak atışlarının riski gerçek; servikal yaralanma ve diz travması istatistikleri bu kural değişikliklerinin gerekçesinin bir parçası. Sporu güzelleştirme tarafı ayrı, ama her yasak "komite ödlekliği" değil. Bir hareketin yıkıcı olması onu güvenli yapmaz, tersine.
-
Yazının ana tezi çekici ama tarihsel kayıt biraz daha karmaşık. Morote-gari ve benzeri bacak yakalamaları 2010'da, kademeli olarak yasaklandı, 2009'da kısmen başlamıştı; gerekçe olarak gösterilen iki şey vardı: judo'yu güreşten görsel olarak ayırmak ve sambo kökenli yarışmacıların avantajını kırmak. Yani "sadece televizyon için" demek kısmen doğru ama eksik. Komite kararlarının protokollerinde estetik kaygı da, federasyon içi güç dengesi de geçiyor. Tek bir kötü niyet değil, birkaç güdünün üst üste binmesi.