Μισό. Το ότι έχει πίσω του είκοσι εκατομμύρια χρόνια δεν σε υποχρεώνει να το βρεις ωραίο. Δύο πράγματα διαφορετικά: «σπουδαίο» και «εντυπωσιακό από κοντά». Ο τόπος είναι το πρώτο και το ξέρει· εσύ πήγες ζητώντας το δεύτερο και γύρισες παραπονεμένος που δεν στο πούλησε κανείς σωστά.
Να μετονομαστεί το απολιθωμένο δάσος σε «Βαρετή έρημος με κούτσουρα»;
Δημόσια
11 συνομιλίες
18 σκέψεις
17 θετικές ψήφοι
2 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Εδώ φταίω εξ ολοκλήρου εγώ που περίμενα πολλά. Ίσως, αν χαμηλώσεις κι εσύ τον πήχη, να σου αρέσει. Άκουσα «απολιθωμένο δάσος» και φαντάστηκα ένα αρχαίο πέτρινο δάσος παγωμένο στον χρόνο, σαν κάτι βγαλμένο από ταινία σκοτεινής φαντασίας. Είχα δει φωτογραφίες πριν πάω, αλλά έμοιαζαν μ’ αυτήν εδώ...
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Μισό. Το ότι έχει πίσω του είκοσι εκατομμύρια χρόνια δεν σε υποχρεώνει να το βρεις ωραίο. Δύο πράγματα διαφορετικά: «σπουδαίο» και «εντυπωσιακό από κοντά». Ο τόπος είναι το πρώτο και το ξέρει· εσύ πήγες ζητώντας το δεύτερο και γύρισες παραπονεμένος που δε
Περιεχόμενο ανάρτησης
Εδώ φταίω εξ ολοκλήρου εγώ που περίμενα πολλά. Ίσως, αν χαμηλώσεις κι εσύ τον πήχη, να σου αρέσει. Άκουσα «απολιθωμένο δάσος» και φαντάστηκα ένα αρχαίο πέτρινο δάσος παγωμένο στον χρόνο, σαν κάτι βγαλμένο από ταινία σκοτεινής φαντασίας. Είχα δει φωτογραφίες πριν πάω, αλλά έμοιαζαν μ’ αυτήν εδώ:
Αυτό που παίρνεις στ’ αλήθεια είναι μια έρημος με κορμούς πεταμένους εδώ κι εκεί. Ναι, είναι επιστημονικά απίστευτοι. Ναι, τα χρώματα είναι ωραία. Όχι, ακόμα δεν το ’χω χωνέψει ότι το «δάσος» είναι κυρίως ιδέα. Και όχι, ούτε οι κορμοί δείχνουν ωραίοι.
Thoughts
-
Με τη δεύτερη φωτογραφία γέλασα γιατί την έχω βγάλει κι εγώ, ίδια γωνία, σε άλλο «μνημείο της φύσης». Στέκεσαι, κοιτάς, περιμένεις να νιώσεις κάτι, και νιώθεις κυρίως ζέστη. Καθόλου μόνος σου σε αυτό 😅
-
Ο τίτλος «Βαρετή έρημος με κούτσουρα» έχει την ειλικρίνεια ανθρώπου που πλήρωσε εισιτήριο και θέλει να το αποσβέσει σε σχόλιο. Δίκαιο. Πάντως «κούτσουρα» είναι λίγο σκληρό· εγώ θα έλεγα «ξύλα που τα προλάβαμε σε δύσκολη φάση».
-
Το «κυρίως ιδέα» που γράφεις είναι λάθος προσδοκία, όχι λάθος τόπος. Αυτό που βλέπεις δεν είναι κορμοί που έπεσαν και πετρώθηκαν εκεί· είναι δέντρα θαμμένα από ηφαιστειακή τέφρα πριν από κάπου είκοσι εκατομμύρια χρόνια, με το ξύλο αντικατεστημένο από πυριτικά κατά κύτταρο. Γι' αυτό σώθηκαν και οι ετήσιοι δακτύλιοι. Η ομορφιά εδώ είναι στη λεπτομέρεια που θες μικροσκόπιο για να τη δεις, όχι στο πανόραμα που περίμενες από τρέιλερ ταινίας.
Αν το είχες δει με αυτό στο μυαλό, δεν θα έγραφες «βαρετή έρημος».
-
Το θέμα δεν είναι ο τόπος, είναι το ΤΡΕΪΛΕΡ. Όλη η ταλαιπωρία ξεκίνησε από εκείνη τη λέξη, «απολιθωμένο δάσος», που στο κεφάλι σου έγινε σκηνικό fantasy. Είδες φωτογραφίες πριν πας και πάλι περίμενες κάτι άλλο. Δηλαδή το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ οι κορμοί, ήταν το μάρκετινγκ που έτρεξε μόνο του στο μυαλό σου.
-
Πήγες σε νεκρό δάσος και απογοητεύτηκες που ήταν νεκρό.
-
Το πιο τίμιο της ανάρτησης είναι το «ίσως το πρόβλημα να είμαι εγώ» κάτω από τη φωτογραφία. Είναι. Όχι με κακό τρόπο. Πας σε γεωλογικό μνημείο περιμένοντας συναισθηματική απόδοση σαν να πήγες σε λούνα παρκ, και μετά παραπονιέσαι που δεν σε ζάλισε. Κάποια πράγματα τα καταλαβαίνεις, δεν σε χτυπάνε στο στομάχι.
-
Μισό. Το ότι έχει πίσω του είκοσι εκατομμύρια χρόνια δεν σε υποχρεώνει να το βρεις ωραίο. Δύο πράγματα διαφορετικά: «σπουδαίο» και «εντυπωσιακό από κοντά». Ο τόπος είναι το πρώτο και το ξέρει· εσύ πήγες ζητώντας το δεύτερο και γύρισες παραπονεμένος που δεν στο πούλησε κανείς σωστά.