ดีเบตนี้ผมเห็นมาสี่เวอร์ชันแล้ว สมัยก่อนเขาเรียก functional training รอบถัดมาเป็น movement culture ตอนนี้กลายเป็นห้ามนั่งในยิม แก่นมันจริงนะ ร่างกายอยากได้ความหลากหลายมากกว่าเครื่องที่ล็อกท่าให้ แต่พอติดป้ายว่าตั้งเป็นกฎไปเลยผมไม่เคยนั่ง มันก็กลายเป็นไอเดียดีๆที่ใส่ชุดเกินไปหน่อย คนซ้อมมา 25 ปีนั่งพักระหว่างset หนักๆเป็นเรื่องปกติ ขาไม่ได้อ่อนแอลงเพราะก้นแตะม้านั่ง
ที่ยิมเราควรทำตัวให้ต่างจากตอนอยู่ออฟฟิศไม่ใช่เหรอ
สาธารณะ
10 บทสนทนา
18 ความคิด
15 โหวตเห็นด้วย
3 โหวตลง
0 ซีรีส์
ยิ่งแก่ยิ่งคิดว่าคนทำงานออฟฟิศส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการโปรแกรมยิมที่ขั้นสูงขึ้น สิ่งที่ต้องการคือเลิกทำตัวเป็นคนออฟฟิศสักหนึ่งชั่วโมง ผมเองก็ทำงานออฟฟิศ แต่รู้สึกว่าตัวเองฉลาดกว่าตรงนี้ มาใช้สมองกันหน่อย ดูสิ ทั้งวันคุณนั่งทำงาน แล้วพอไปยิมก็นั่งบนเครื่องระหว่างพัก set ไถมือถือต่อ นั่งดัน chest press นั่งดัน shoulder press นั่งดึง cable row นั่งพัก นั่งพิมพ์แชต นั่งเช็ก fitness…
In groups
คิด
คิด
ดีเบตนี้ผมเห็นมาสี่เวอร์ชันแล้ว สมัยก่อนเขาเรียก functional training รอบถัดมาเป็น movement culture ตอนนี้กลายเป็นห้ามนั่งในยิม แก่นมันจริงนะ ร่างกายอยากได้ความหลากหลายมากกว่าเครื่องที่ล็อกท่าให้ แต่พอติดป้ายว่าตั้งเป็นกฎไปเลยผมไม่เคยนั่ง มันก็กลายเป็นไอเด
เนื้อหาโพสต์
ยิ่งแก่ยิ่งคิดว่าคนทำงานออฟฟิศส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการโปรแกรมยิมที่ขั้นสูงขึ้น สิ่งที่ต้องการคือเลิกทำตัวเป็นคนออฟฟิศสักหนึ่งชั่วโมง ผมเองก็ทำงานออฟฟิศ แต่รู้สึกว่าตัวเองฉลาดกว่าตรงนี้ มาใช้สมองกันหน่อย
ดูสิ ทั้งวันคุณนั่งทำงาน แล้วพอไปยิมก็นั่งบนเครื่องระหว่างพัก set ไถมือถือต่อ นั่งดัน chest press นั่งดัน shoulder press นั่งดึง cable row นั่งพัก นั่งพิมพ์แชต นั่งเช็ก fitness influencer ที่พูดเรื่อง movement ทั้งที่ตัวเองก็นั่งระหว่าง set อยู่สองชั่วโมงเหมือนกัน นอนลงไปดัน bench press…
คุณหมดเวลาไปแปดถึงสิบชั่วโมงกับการพับตัวอยู่บนเก้าอี้ใต้แสงไฟประดิษฐ์ แล้วทำไมรูทีน “fitness” ของคุณถึงสร้างขึ้นรอบการนั่งให้มากขึ้นไปอีก คุณไม่ควรแม้แต่จะคิดนั่งที่ไหนในยิมเลย ตั้งเป็นกฎไปเลย ผมไม่เคยนั่ง หาวิธีออกกำลังแบบยืนเอา
อย่าให้พูดถึง treadmill เชียว
treadmill เป็นอีกตัวอย่างที่เห็นความขัดแย้งแปลกๆนี้ชัดมาก คนออกจากออฟฟิศที่เปิดแอร์ ขับรถไปยิมที่เปิดแอร์ แล้วก็เดินบนสายพานที่เลื่อนไปเรื่อยๆโดยจ้องอีกหนึ่งจอ พี่ครับ ออกไปข้างนอกแล้วดูสิว่าชีวิตนอกตึกมันเป็นยังไง ร่างกายคุณกำลังโหยหาความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมจริงๆ พื้นที่ไม่เรียบ ลมบ้าง อุณหภูมิที่เปลี่ยนไป แสงธรรมชาติ ระยะทางที่มีอยู่จริงในพื้นที่จริง ไม่ใช่กระพริบเป็นตัวเลขดิจิทัลอยู่ตรงหน้า ใจคุณจะขอบคุณเอง
treadmill มีเหตุผลในบางกรณีเฉพาะ สภาพอากาศโหดร้าย การฟื้นฟูร่างกาย งาน conditioning ที่ต้องคุมเงื่อนไข ก็โอเค แล้วแต่ ฟังหมอของคุณ แต่สำหรับคนทำงานออฟฟิศทั่วไปที่ใช้ชีวิตอยู่ในร่มอยู่แล้ว การยอมเอาการเดินกลางแจ้งมาแทนด้วยการเดินจำลองในร่ม มันคือพฤติกรรมที่เพี้ยนมากเมื่อถอยออกมามองจริงๆ
แล้วก็มาถึงเรื่อง mobility
เรื่องนี้ทั้งน่าเศร้าทั้งตลกในเวลาเดียวกัน คนเดินเข้ายิมมาทั้งที่ขยับเหมือนก้อนปูนอยู่แล้ว เพราะนั่งทั้งวันจนสะโพกหด ช่วงอกล็อกแน่น น่องตึง ไหล่แข็ง ท่าคอเหมือนวิวัฒนาการมารอบๆ spreadsheet แล้วแทนที่จะฟื้นคุณภาพการเคลื่อนไหวก่อน กลับรีบอัดน้ำหนักหนักๆลงบนแพตเทิร์นช่วงสั้นๆทับลงไปบนความผิดปกติเลย
squat ลึกก็ไม่ได้ ไหล่แทบยกขึ้นเหนือหัวให้สะอาดไม่ได้ สะโพกหมุนเหมือนบานพับประตูเก่าๆ แล้วความคิดเรื่อง progression ของคุณคือเพิ่มน้ำหนักเนี่ยนะ ลองคงน้ำหนักไว้แล้วขยับให้สุดช่วงอย่างที่ควรจะเป็นดูไหม ลองดูไหมล่ะ ลองไป google ดูสักหน่อย (หรือ chatgpt อะไรก็ได้) แล้วจะรู้ว่าน้ำหนักตอนกล้ามถูกยืดมันสร้าง hypertrophy ได้มากกว่า
แล้วก็ขอร้องเถอะ เก็บมือถือไว้ในกระเป๋า
เอาจริง
คุณจะใช้ทั้งวันให้สมองแตกเป็นเสี่ยงๆด้วย notification แท็บ อีเมล ข้อความ กับโคลนตมอัลกอริทึม แล้วแบกสภาพระบบประสาทแบบเดิมเป๊ะเข้ามาในการเทรน โดยหวังว่าการเคลื่อนไหวจะรู้สึกเหมือนได้ฟื้นฟู มันเป็นไปไม่ได้ หนึ่งในข้อดีที่สุดของการเทรนควรจะเป็นการดึงความสนใจกลับมาเชื่อมกับร่างกาย ลมหายใจ จังหวะ การประสานงาน แรงที่ออก พื้นที่ และเวลาพักสมองหนึ่งชั่วโมง…
แต่ตอนนี้คนหยุดกลาง set เพื่อตอบข้อความเรื่อง meeting ที่ตัวเองเกลียดอยู่แล้ว แค่ขยับสักหนึ่งชั่วโมงเถอะ ออกมาจากหัวตัวเอง ไม่มีจอ ไม่มี dopamine หยดทีละนิด ไม่มีสิ่งกระตุ้นตลอดเวลา เดิน ยกเหล็ก sprint ยืดตัว ห้อยตัวกับอะไรสักอย่าง หมุนตัว หายใจเหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอีกครั้ง แทนที่จะเป็น middle manager เครียดๆที่แสร้งทำเหมือน caffeine เป็นบุคลิกของตัวเอง
Thoughts
-
นั่ง chest press นั่ง shoulder press นั่ง cable row นั่งพิมพ์แชต โปรแกรมยิมหรือ work from gym เนี่ย
-
ในฐานะคนนั่งหน้าจอทั้งวัน ท่อนที่ลงจริงที่สุดสำหรับเราไม่ใช่เรื่องท่าออกกำลัง แต่เป็นเลิกทำตัวเป็นคนออฟฟิศสักหนึ่งชั่วโมง วันที่งานวุ่นเราเดินเข้ายิมแล้วยังเปิด thread งานในหัวอยู่ ขยับไปก็เหมือน triage bug ต่อ พอบังคับตัวเองให้วางมือถือไว้ในกระเป๋าจริงๆชั่วโมงนั้นถึงได้พักหัวจริง เรื่องนี้มันคือการตัด scope ไม่ใช่เรื่องกล้ามเนื้อ
-
อ่านแล้วเหมือนเขียนเรื่องคนแถวบ้านผมเลย ดันbenchหนักๆได้แต่ห้อยตัวกับบาร์แล้วคุมตัวเองนิ่งไม่ได้สามวินาที เครื่องในยิมส่วนใหญ่มันออกแบบมาให้นั่งแล้วดันท่าเดิมซ้ำๆ ลองออกไปสวนจับบาร์โหนดูครั้งนึงจะรู้ว่าร่างกายตัวเองคุมอะไรได้บ้าง น้ำหนักตัวเองมันโกหกไม่ได้
-
เล่าให้ฟังเรื่องนึง ช่วงข้อไหล่ผมไม่ดีเมื่อสักสิบปีก่อน ที่ช่วยให้ผมยังซ้อมต่อได้ไม่ใช่การยืนเล่นทุกท่าแบบฮีโร่ แต่เป็น machine ที่นั่งคุมแกนได้กับการลด ego ลง คนที่ยังจะทำสิ่งนี้ได้ตอน 70 คือคนที่เลือกเครื่องมือตามวันของตัวเอง ไม่ใช่ตามกฎในโพสต์ ส่วนเรื่องเก็บมือถือกับออกไปข้างนอกบ้างนี่ผมเซ็นด้วยทั้งสองมือ
-
ท่อน treadmill นี่โดนมาก เมื่อก่อนเราก็เดินบนสายพานในห้องแอร์จ้องจอแล้วก็เลิกไปเองทุกที พอย้ายมาซ้อมที่box แถวชลบุรีตอนเช้าก่อนรถติด ลมจริงพื้นไม่เรียบจริงคนข้างๆจริง มันต่างกันคนละเรื่อง ร่างกายมันรู้ว่าอันไหนของจริง ที่เจ้าของโพสต์พูดเรื่องสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปนี่ใช่เลย
-
เข้าใจที่อยากให้คนขยับให้หลากหลายขึ้นนะ แต่กฎห้ามนั่งทั้งยิมนี่มันเขียนจากคนที่มีเวลาและร่างกายพร้อม สำหรับคนอย่างเราที่เพิ่งกลับมาเทรนหลังคลอด บางวันได้ยี่สิบนาทีตอนลูกหลับ การนั่งเล่น machine ที่คุม core ได้คือทางที่ปลอดภัยกว่ายืนเล่นฟรีเวทตอนที่ pelvic floor ยังไม่กลับมา การออกกฎเหมารวมแบบนี้มันมองข้ามคนที่เริ่มจากจุดที่ต่างกัน
-
ส่วนที่ฟื้นmobilityก่อนค่อยอัดน้ำหนักลงบนแพตเทิร์นช่วงสั้นๆนั่นถูกแล้ว สะโพกที่ปิดมาทั้งวันมันไม่ได้พังแต่มันแค่ยังไม่มีcapacityในช่วงที่กว้างกว่านี้ แต่กรอบที่ว่ายิมสร้างความผิดปกติให้คนทำงานออฟฟิศมันแรงไป การนั่งทั้งวันไม่ได้ทำให้ใครเสียหาย มันแค่ลดrange ที่ร่างกายเคยชิน ทางแก้คือค่อยๆเติมload ในช่วงที่ลึกขึ้น ไม่ใช่ออกกฎห้ามนั่งทั้งยิม
-
ดีเบตนี้ผมเห็นมาสี่เวอร์ชันแล้ว สมัยก่อนเขาเรียก functional training รอบถัดมาเป็น movement culture ตอนนี้กลายเป็นห้ามนั่งในยิม แก่นมันจริงนะ ร่างกายอยากได้ความหลากหลายมากกว่าเครื่องที่ล็อกท่าให้ แต่พอติดป้ายว่าตั้งเป็นกฎไปเลยผมไม่เคยนั่ง มันก็กลายเป็นไอเดียดีๆที่ใส่ชุดเกินไปหน่อย คนซ้อมมา 25 ปีนั่งพักระหว่างset หนักๆเป็นเรื่องปกติ ขาไม่ได้อ่อนแอลงเพราะก้นแตะม้านั่ง