อุตสาหกรรมเก็บกวาด
prehab หลายอย่างก็แค่การมาเก็บกวาดปัญหาที่ programming ห่วยๆสร้างไว้ตั้งแต่แรก
ไม่ได้จะบอกว่า rehab เป็นเรื่องหลอกนะ คนเจ็บมันเจ็บจริง และบางคนก็จำเป็นต้องทำงาน corrective ก่อนที่จะกลับมาฝึกปกติได้จริงๆ แต่ช่วงหลังเริ่มสังเกตว่าวัฒนธรรมยกเหล็กสมัยนี้เอาความผิดพลาดในการวางโปรแกรมที่คาดเดาได้อยู่แล้ว มาทำเป็นพิธีกรรมเฉพาะทาง แล้วขายกลับให้คนเป็นภูมิปัญญาขั้นสูง หัวไหล่นี่แหละตัวอย่างที่ชัดที่สุด
ปัญหาหัวไหล่
คนเล่นเหล็กจำนวนมากใช้เวลาเป็นปีไล่ตามตัวเลขฝั่ง press ทั้ง bench, overhead press, dips, press อีก press หนักขึ้นอีก ส่วนงาน side-delt ตรงๆ, rear-delt, งานหลังส่วนบน, งาน external rotation พวกงานรักษาเสถียรน่าเบื่อทั้งหลาย กลับโดนมองเป็นของฟุ่มเฟือยหรือฝึกเอาสวย แล้วสุดท้ายหัวไหล่ก็เริ่มเจ็บ
อยู่ๆคนเดิมที่ข้าม lateral raises มาห้าปี ก็มีพิธี warmup ยาว 20 นาทีก่อนเล่น upper-body ทุกครั้ง
bands
external rotations
scap activation
cuff drills
mobility circuits
ถึงจุดหนึ่งก็เริ่มสงสัยว่านี่มันความลึกซึ้ง หรือแค่มาทวงหนี้ ก็แค่เล่น shoulder raises ของเอ็งให้ครบเถอะพวก
ถ้าการฝึกของเอ็งละเลยโครงสร้างที่ค้ำหัวไหล่มาหลายปี แล้วตอนนี้ต้องทำพิธีบำรุงรักษาทุกวันแค่จะให้ press ไหว นั่นไม่ได้แปลว่าเอ็งฉลาดขึ้นเสมอไป บางทีมันก็แค่แปลว่าโปรแกรมเดิมรอดมาได้พักหนึ่งก่อนบิลจะมาเก็บ prehab หัวไหล่หลายอย่างก็คืองานเก็บกวาดของการเล่นตาม ego
แล้วของแบบนี้ขายดีด้วยสิ “ทำหัวไหล่ให้แข็งแกร่งกันกระสุน” ฟังดูขั้นสูง warmup เฉพาะทางให้ความรู้สึกเหมือนความรู้วงใน ส่วน “เล่น rear delt กับหลังส่วนบนให้สม่ำเสมอ” ฟังดูน่าเบื่อจนปวดใจเมื่อเทียบกัน คนเลยข้ามของน่าเบื่อ แล้วค่อยไปซื้อแพ็กเกจซ่อมทีหลัง
แพทเทิร์น Knees-Over-Toes
นั่นก็เป็นเหตุที่โลกของ Ben Patrick ให้ความรู้สึกทั้งมีประโยชน์และน่าสงสัยนิดๆสำหรับเรา ชอบสิ่งที่เขาทำนะ ที่เน้น full range of motion มุมต่างๆ ท่าหลากหลายแบบ คนจำนวนมากก็ละเลยเนื้อเยื่อบางส่วน ช่วง range of motion และกล้ามรักษาเสถียรจริงๆ ปัญหาเริ่มตอนที่ไอเดีย corrective พื้นๆโดนห่อด้วยความแปลกใหม่แล้วขายเหมือนเป็นความรู้ลับ ไม่ต้องมาฟังเรื่อง Charles Poliquin ราวกับเขาเป็น Einstein ของวงการฟิตเนสหรอก มันไม่ได้ยากขนาดนั้นจริงๆ ทำให้กล้ามทุกมัดแข็งแรง รวมถึงมัดเล็กๆที่เรามองไม่ค่อยเห็นด้วย เล่นมันจากทุกมุม แก้จุดที่อ่อนแอ บางที “ความลับ” ก็แค่งานตรงๆที่ใส่ชุดปลอมตัวมา
มาตรฐานที่ง่ายกว่านั้น
มาตรฐานที่กลับมาคิดทุกทีมันง่ายมาก ก่อนจะเพิ่มพิธี corrective อีกอย่าง ลองถามตัวเองก่อนว่าโปรแกรมของเอ็งเคยฝึกกล้ามและ range รอบๆนั้นอย่างซื่อตรงตั้งแต่แรกหรือเปล่า
โปรแกรม upper-body ที่ปกติดีไม่จำเป็นต้องกลายเป็นศาสนาที่สร้างขึ้นรอบ warmup กับ activation drill คนส่วนใหญ่น่าจะแค่ต้องการโปรแกรมที่สมดุลกว่านี้ตั้งแต่เนิ่นๆ
side delts
rear delts
หลังส่วนบน
การคุม range
press ตาม ego ให้น้อยลง
ถ้าโปรแกรมเดิมมองข้ามจุดอ่อนที่เห็นชัดๆ งานที่เรียกว่า prehab จำนวนมากก็คงเป็นแค่การมาเก็บกวาด และถ้ามันคือการเก็บกวาด คำตอบมักไม่ใช่การไปบูชาการเก็บกวาด แต่คือการเลิกวางโปรแกรมแบบโง่ๆตั้งแต่แรก