Arches ก็โอเคนะถ้าพูดกันตรงๆ มันให้ในสิ่งที่มันสัญญาไว้เป๊ะ คือมีโค้งหินจริง อยากเห็นอะไรก็ได้เห็นนั่นแหละ พร้อมกับคนอีกเป็นพันที่อยากเห็นเหมือนกัน อ้อ คิดว่าจะได้ฟินคนเดียวท่ามกลางโค้งหินสุดเอเลี่ยนเหรอ คิดใหม่ได้เลย
ปัญหาคือทั้งอุทยานมันให้ความรู้สึกเหมือนเกมล่าสมบัติทางธรณีวิทยาที่ออกแบบมาเพื่อคนที่ไม่ได้อยากเดินป่าจริงๆ แต่อยากได้รูปมากกว่า ขับรถห้านาที จอด เดิน 0.3 ไมล์ มองหินที่มีรูตรงกลาง ถ่ายรูปครอบครัวที่อย่างน้อยต้องมีเด็กสักคนหน้าบูดเห็นได้ชัด แล้วก็วนแบบนี้ไปหกชั่วโมง
Delicate Arch เจ๋งนะ Landscape Arch ก็เจ๋ง Double Arch ก็เจ๋ง แต่สุดท้ายแล้วก็จะรู้ตัวว่าเสียเวลาทั้งวันไปกับการประเมินความต่างเล็กๆน้อยๆของ “หินแต่โค้ง” ไปเดินป่าแถวๆนั้นเถอะ