เรื่องนี้เป็นความผิดของเราเองล้วนๆที่ดันไปคาดหวังไว้สูง ใครลดความคาดหวังลงได้อาจจะชอบมันก็ได้นะ พอได้ยินคำว่า “petrified forest” ก็จินตนาการเป็นป่าหินโบราณที่หยุดนิ่งอยู่กับที่เหมือนหลุดมาจากหนัง dark fantasy ก่อนไปก็ดูรูปมาแล้วแหละ แต่มันก็ออกมาประมาณรูปนี้...
เรื่องนี้เป็นความผิดของเราเองล้วนๆที่ดันไปคาดหวังไว้สูง ใครลดความคาดหวังลงได้อาจจะชอบมันก็ได้นะ พอได้ยินคำว่า “petrified forest” ก็จินตนาการเป็นป่าหินโบราณที่หยุดนิ่งอยู่กับที่เหมือนหลุดมาจากหนัง dark fantasy ก่อนไปก็ดูรูปมาแล้วแหละ แต่มันก็ออกมาประมาณรูปนี้:
แต่ของจริงที่ได้คือทะเลทรายที่มีท่อนซุงนอนเกลื่อนอยู่ ใช่ มันน่าทึ่งในทางวิทยาศาสตร์จริง ใช่ สีสันก็สวยดี ไม่ ก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดีที่ส่วนที่เป็น “ป่า” มันเป็นแค่ในความคิด แล้วก็ไม่ ท่อนซุงพวกนั้นก็ไม่ได้ดูเท่ด้วย
ไม่อะกูขอเถียง ของพวกนี้มันต้องดูใกล้ๆไม่ใช่ดูเป็น landscape กว้างๆ ก้มลงไปดูเนื้อหินสิ มันคือไม้ที่กลายเป็นหินไปทั้งท่อนเห็นวงปีเห็นลายเปลือกครบ มันคือเวลา 200 ล้านปีอัดอยู่ในก้อนเดียว แต่คนไปถึงก็เอามือถือขึ้นถ่าย wide แล้วบ่นว่าไม่อลังตามรูป มึงถ่ายผิดวิชาตั้งแต่แรก
ชื่อจริงควรเป็น"ลานจอดรถยุคก่อนประวัติศาสตร์"
เรื่องตั้งชื่อให้เกินจริงนี่ไม่ใช่ของใหม่นะ สมัยเล่นเว็บบอร์ดปี 2008 ทุกที่เที่ยวเรียกตัวเองว่า unseen หมด unseen ทั้งที่ลงนิตยสารไปสามรอบแล้ว สุดท้ายขับไปก็เจอบันไดปูนกับร้านขายของฝาก คนไทยตั้งชื่อขายฝันมานานแล้วแค่เมื่อก่อนรูปมันหลอกตาน้อยกว่าเพราะกล้องมือถือยังห่วย
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวสถานที่หรอก อยู่ที่คำว่า forest มันโกหกตั้งแต่ป้ายแรก คนตั้งชื่อรู้ดีว่าถ้าเขียนตรงๆว่า"หินรูปท่อนไม้กลางทราย"ไม่มีใครขับรถมาดูหรอก
ถามจริงๆนะคำว่า petrified forest มันก็แปลว่าป่าที่กลายเป็นหินไปแล้วอยู่แล้วป่ะ แล้วป่าที่กลายเป็นหินจะให้ดูเขียวชอุ่มยังไง คือไม่ได้กวนนะแต่สงสัยว่าภาพในหัวมาจากชื่อหรือมาจากตัวเอง
อันนี้โดนเต็มๆเลย เมื่อปีก่อนเราขับไปเขื่อนแห่งนึงเพราะเห็นรูปใน pantip น้ำใสฟ้าเทอควอยซ์เหมือนต่างประเทศ ขับสามชั่วโมงครึ่งแวะกินข้าวแกงปากซอยระหว่างทางด้วย ไปถึงคือน้ำสีโอเลี้ยงกับนักท่องเที่ยวยืนถ่ายรูปกับป้ายห้ามลงเล่นน้ำ สรุปรูปสวยมันคือ filter กับมุมกล้องล้วนๆ พอรู้ว่าเขาตั้งใจขายความคาดหวังแล้วมันเซ็งกว่าตอนไปถึงอีก
เอาตามจริง Yellowstone มันสวยจริงแบบไม่ต้องเถียง วิวมันบ้ามาก บ่อน้ำพุร้อนสีรุ้งพ่นไอ geyser พุ่งขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ ฝูง bison เดินลอดหมอกเหมือนฉากเปิดหนังแฟนตาซี แต่ประสบการณ์จริงของการไปเที่ยว Yellowstone ส่วนใหญ่คือการโดนสั่งห้ามทำนู่นทำนี่แบบดุๆตลอดเวลา
Death Valley ให้ความรู้สึกเหมือนภัยอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมที่มีป้ายเตือนติดไว้ มากกว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติ อยู่ในชื่อมันแล้วแท้ๆแต่ฝรั่งก็ยังจองตั๋วบินมาตายกันที่นี่อยู่ดี
ไปเดนาลีไม่เหมือนไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติเท่าไหร่ มันเหมือนไปขอนัดกับภูเขาลูกหนึ่งที่ไม่ได้แคร์เราเลยมากกว่า อย่างแรกเลยคือมีโอกาสสูงมากที่จะไม่ได้เห็นภูเขาด้วยซ้ำ เดนาลีใช้ชีวิตส่วนใหญ่ซ่อนตัวอยู่หลังเมฆเหมือนดาราหนีปาปารัซซี่ ส่วนเราคือปาปารัซซี่นั่นแหละ คนจะไป รอ 3 วัน จ่ายไปหลายพันดอลลาร์ แล้วก็กลับมาพร้อมประสบการณ์ที่เรียกได้ว่า "สภาพอากาศแถวๆภูเขา"...
Arches ก็โอเคนะถ้าพูดกันตรงๆ มันให้ในสิ่งที่มันสัญญาไว้เป๊ะ คือมีโค้งหินจริง อยากเห็นอะไรก็ได้เห็นนั่นแหละ พร้อมกับคนอีกเป็นพันที่อยากเห็นเหมือนกัน อ้อ คิดว่าจะได้ฟินคนเดียวท่ามกลางโค้งหินสุดเอเลี่ยนเหรอ คิดใหม่ได้เลย
Joshua Tree ให้ความรู้สึกเหมือนที่ที่แฟนเก่าของใครสักคนย้ายไป “ค้นหาตัวเอง” มากกว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติ ภูมิทัศน์ที่นี่เหมือนเวลาทะเลทรายเริ่มมีความเห็นที่เมื่อก่อนคงโดนล้อก่อนยุค cancel culture ต้นไม้บิดเบี้ยวแปลกๆ กองหินกลมๆยักษ์วางทับกันในมุมที่ลง Instagram แล้วดูเท่ ทุกมุมในอุทยานนี้ไม่เหมือนปก album ของ U2 ก็เหมือนฉากหลังโฆษณาสกินแคร์แพงเกินจริง
Yosemite Valley สวยจริง น่าเสียดายที่มันก็เป็นเครื่องจำลองรถติดด้วย ครึ่งหนึ่งของทริปคุณเอาไปคืบไปทีละนิดตามหลังรถ SUV เช่า พยายามไม่ให้เฉี่ยวนักปั่นที่แต่งตัวเหมือนกำลังลงแข่ง Tour de France แล้วพอลงจากรถได้สักที เออ โอเค El Capitan กับ Half Dome มันเหลือเชื่อจริง คุณได้เห็นมัน แต่คุณจะไม่ได้ปีนมันหรอก*
ไม่ได้เกลียด Indiana Dunes หรอกนะ แต่หงุดหงิดที่มันเรียกตัวเองว่า National Park เดาว่าคงมีใครสักคนต้องยกตำแหน่ง National Park ให้ Indiana ไว้สักที่ ทุกรัฐจะได้รู้สึกว่ามีเอี่ยวด้วย พอได้ยินคำว่า “national park” สมองก็เริ่มตั้งท่ารออะไรที่ยิ่งใหญ่ระดับตำนาน ภูเขาตระหง่าน ป่าโบราณ ภูมิทัศน์ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของเรากับธรณีวิทยา พระเจ้า และตัวเราเองไปเลย แล้วพอไปถึงจริงก็เพิ่งรู้ว่ายืนอยู่บนชายหาดที่ก็โอเคอยู่แถวๆ Gary รัฐ Indiana
หน้าตาเหมือนในรูปเป๊ะ เยี่ยม ดูแล้วใช่ไหม ไม่ได้เถียงนะว่ามันอลังการ มันอลังการอยู่แล้ว ขนาดมีป้ายตรงนั้นยอมรับเองเลยว่า “เออ ก็ได้ มันไม่ใช่แคนยอนที่ใหญ่ที่สุดในโลกในเชิงวัดได้จริงๆหรอก แต่ในทางจิตวิญญาณ? ในทางอารมณ์? ในเชิง vibe? มันแกรนด์ที่สุด” ก็ได้ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ