หน้าตาเหมือนในรูปเป๊ะ เยี่ยม ดูแล้วใช่ไหม ไม่ได้เถียงนะว่ามันอลังการ มันอลังการอยู่แล้ว ขนาดมีป้ายตรงนั้นยอมรับเองเลยว่า “เออ ก็ได้ มันไม่ใช่แคนยอนที่ใหญ่ที่สุดในโลกในเชิงวัดได้จริงๆหรอก แต่ในทางจิตวิญญาณ? ในทางอารมณ์? ในเชิง vibe? มันแกรนด์ที่สุด” ก็ได้ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ปัญหาคือ Grand Canyon เป็นประสบการณ์ 15 นาทีที่ถูกยืดออกมาเป็นทริปเต็มๆ ขับรถขึ้นไป จ้องมัน อุทาน “ว้าว” พยายามรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์ ถ่ายรูปมุมเดียวกับคนอื่นทั้งโลกเป๊ะ แล้วจู่ๆก็มายืนอยู่ในร้านขายของที่ระลึก ถือเนื้อกวางอบแห้งมูลค่า 12 ดอลลาร์ สงสัยอยู่ว่าแล้วไงต่อ
คนชอบพูดว่า “แต่เดินป่าได้นะ” เออ ในทางเทคนิคก็ใช่ เดินบนดวงจันทร์ในทางเทคนิคก็นับเป็นการเดินป่าได้เหมือนกัน เดินเลียบขอบแคนยอนไปได้เป็นไมล์ๆโดยมองแคนยอนเดิมจากมุมที่ต่างกันนิดหน่อย หรือจะเดินลงไปข้างในก็ได้ ฟังดูน่าตื่นเต้นจนกว่าจะรู้ตัวว่าทางเดินมันก็แค่ทาง switchback ฝุ่นตลบไม่รู้จบที่ลงไปสู่คูร้อนๆยักษ์ๆ ร้อนเป็นนรกเกือบทั้งปี หนาวจัดในช่วงที่เหลือ แล้วต้องเดินขึ้นมาอีก คาแรกเตอร์ของอุทยานนี้ทั้งอันก็คือ “อย่าลืมว่าห้ามตายเพราะฮีทสโตรก”
ในขณะที่แคนยอนที่ดีกว่ามีอยู่เต็มไปหมด Bryce Canyon, Zion, Canyonlands, Black Canyon of the Gunnison เอาจริงครึ่งหนึ่งของรัฐ Utah หน้าตาเหมือนพระเจ้าเผลอเปิดน้ำทิ้งไว้ทั้งคืน
“แต่มันคือ Grand Canyon นะ” คนยืนยัน “ต้องไปสักครั้งสิ” ไม่ต้องหรอก เหมือนกับที่ไม่จำเป็นต้องไปกินที่ Margaritaville แถว Times Square แค่เพราะมันมีอยู่
ข้ามไปเถอะ ใช้ AI สร้างรูป Grand Canyon ลง Gram แล้วไปที่อื่นดีกว่า