ไม่ได้เกลียด Indiana Dunes หรอกนะ แต่หงุดหงิดที่มันเรียกตัวเองว่า National Park เดาว่าคงมีใครสักคนต้องยกตำแหน่ง National Park ให้ Indiana ไว้สักที่ ทุกรัฐจะได้รู้สึกว่ามีเอี่ยวด้วย พอได้ยินคำว่า “national park” สมองก็เริ่มตั้งท่ารออะไรที่ยิ่งใหญ่ระดับตำนาน ภูเขาตระหง่าน ป่าโบราณ ภูมิทัศน์ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ของเรากับธรณีวิทยา พระเจ้า และตัวเราเองไปเลย แล้วพอไปถึงจริงก็เพิ่งรู้ว่ายืนอยู่บนชายหาดที่ก็โอเคอยู่แถวๆ Gary รัฐ Indiana
ไม่ใช่ชายหาดที่ น่าตื่นตา อะไรด้วยซ้ำ แค่ชายหาด Midwest ดีๆสักแห่งที่ดูเหมือนยังไม่ตัดสินใจว่าจะเอายังไงกับชีวิต เทียบกับของ California แล้วก็ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย มีเนินทรายจริงนั่นแหละ มีหญ้าอยู่บ้าง มี trail อยู่สองสามเส้น แต่ตลอดเวลาที่อยู่ตรงนั้นก็มองเห็นปล่องโรงงานตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆเหมือนฉากหลัง loading screen ที่ไร้แรงบันดาลใจที่สุดในโลก ไม่มีอะไรฆ่าความศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติได้ดีเท่ากับการพยายามนั่งซึมซับความเป็นป่าเปลี่ยวไปพร้อมๆกับโรงกลั่นเหล็กที่ลอยนิ่งอยู่ที่เส้นขอบฟ้า
ทั้งทริปมันให้ความรู้สึกแปลกๆ...กลางๆ แบบสถานที่ที่ Michael จากเรื่อง the Office จะพูดว่า “รู้มั้ย ที่นี่น่าจะเหมาะกับงาน company picnic เลยนะ”
เอาจริง ถ้าใครอยู่แถวนั้นก็ไปเถอะ เดินเล่นริมหาด นั่งมองทะเลสาบ ใช้เวลาบ่ายๆดีๆสักวัน แต่คำว่า “national park” มันสร้างความคาดหวังที่ที่แห่งนี้รับไม่ไหวเลยสักนิด การเรียก Indiana Dunes ว่า national park มันเหมือนการปล่อยเกรดให้กับภูมิทัศน์ เหมือนทำ DEI ให้รัฐต่างๆ