เอาตามจริง Yellowstone มันสวยจริงแบบไม่ต้องเถียง วิวมันบ้ามาก บ่อน้ำพุร้อนสีรุ้งพ่นไอ geyser พุ่งขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ ฝูง bison เดินลอดหมอกเหมือนฉากเปิดหนังแฟนตาซี แต่ประสบการณ์จริงของการไปเที่ยว Yellowstone ส่วนใหญ่คือการโดนสั่งห้ามทำนู่นทำนี่แบบดุๆตลอดเวลา
ห้ามแตะบ่อน้ำพุร้อน ห้ามออกนอกทางเดินไม้ ห้ามเข้าใกล้ bison ห้ามให้อาหารหมี ห้ามจอดรถกลางถนนเพราะเห็นกวางเอลก์ยืนอยู่แถวๆต้นไม้ ห้ามตายในบ่อความร้อนใต้พิภพ
ทุกๆไม่กี่นาทีจะมีป้ายอีกอันโผล่มาอธิบายเป๊ะๆว่าอุทยานแห่งนี้ฆ่าเราได้ยังไง แล้วไม่ใช่ความตายแบบเท่ๆกลางป่าด้วยนะ Yellowstone ขู่เราด้วยความตายแบบน่าอายสุดๆ ตายแบบโดนกรดละลาย ตายแบบตกทะลุเปลือกโลกลงไปโดนต้ม ตายแบบ “นักท่องเที่ยวไม่สนป้ายเตือนแล้วกลายเป็นซุป”
แล้วป้ายพวกนี้ก็จำเป็นจริงๆนั่นแหละ เพราะคนที่มาเที่ยว Yellowstone ทำตัวเหมือนเพิ่งเจอธรรมชาติเป็นครั้งแรกในชีวิต ลานจอดรถทุกที่จะมีหมอนึ่งใส่แว่น Oakley เดินเข้าหา bison ช้าๆด้วยความมั่นใจของคนที่ไม่เคยแพ้ผลกรรมตัวเองสักครั้ง
ส่วนตัว bison เองก็หน้าตาเหมือนไม่พอใจที่มีคนมามองด้วยซ้ำ ตัวมันใหญ่เท่ารถบรรทุก โกรธตลอดเวลา แล้วก็แผ่ออร่าแบบ “อย่ามายุ่งกับกู” ของสัตว์ดึกดำบรรพ์มาตั้งแต่ห่างไป 50 หลา
เรื่องรถติดก็โง่แบบไม่เหมือนใคร ไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุหรือซ่อมถนนนะ แต่เพราะมีคนส่องกล้องเห็นหมาป่าตัวนึง แล้วตอนนี้รถ SUV 80 คันจอดอยู่กลางถนนเหมือนอารยธรรมล่มสลายไปแล้ว
แล้วถึงจะเป็นแบบนี้ทั้งหมด Yellowstone ก็ยังสวยอยู่ดี นี่แหละคือส่วนที่น่าหงุดหงิด ไปเที่ยวครั้งนึงครึ่งทริปจะหัวเสีย อีกครึ่งจะนั่งจ้องวิวที่ดูปลอมจนเหมือนตัดต่อ
ถึงจุดนึงทั้งอุทยานก็เริ่มให้ความรู้สึกเหมือนพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่อันตรายที่สุดในโลก สวยจนลืมหายใจ จำไม่ลืม แล้วก็เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่ไว้ใจให้ทำตัวดีๆไม่ได้เลยสักคน
