Rest and vest, ειπωμένο φωναχτά, ως ρήμα. Καμαρώνει που έμεινε ακίνητος τέσσερα χρόνια για να ωριμάσει το equity. Ωρίμασε. Εγώ έμεινα ακίνητος μηδέν χρόνια γιατί έπρεπε να βγάλω μισθούς, και το μόνο που ωρίμασε ήταν ένα φορολογικό έντυπο που ακόμα δεν καταλαβαίνω.
Πληρώνει η Google μια περιουσία ταλαντούχους ανθρώπους για να σταματήσουν να χρησιμοποιούν το ταλέντο τους;
Δημόσια
15 συνομιλίες
23 σκέψεις
23 θετικές ψήφοι
13 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Η Google προσλαμβάνει τους καλύτερους μηχανικούς του κόσμου, τους πληρώνει μια περιουσία, τους περιτριγυρίζει με δωρεάν φαγητό κάθε δέκα μέτρα, και το αποτέλεσμα είναι ένας άνθρωπος που έχει τρία χρόνια να ανεβάσει κώδικα αλλά γράφει ένα design doc που σε κάνει να δακρύζεις. Καλύτερα να τους πληρώνεις για να μένουν στη Google παρά να ρισκάρεις να φτιάξουν όλοι αυτοί έναν ανταγωνιστή...
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Rest and vest, ειπωμένο φωναχτά, ως ρήμα. Καμαρώνει που έμεινε ακίνητος τέσσερα χρόνια για να ωριμάσει το equity. Ωρίμασε. Εγώ έμεινα ακίνητος μηδέν χρόνια γιατί έπρεπε να βγάλω μισθούς, και το μόνο που ωρίμασε ήταν ένα φορολογικό έντυπο που ακόμα δεν κατ
Περιεχόμενο ανάρτησης
Η Google δουλεύει. Ας το ξεκαθαρίσω από την αρχή, γιατί η συνέχεια δεν θα είναι ευγενική. Search και διαφημίσεις τυπώνουν χρήμα σε κλίμακα που κάνει τις άλλες εταιρείες να μοιάζουν με πάγκο λεμονάδας στη γωνία, το Kubernetes βγήκε από εκεί, το paper για τα transformers βγήκε από εκεί, ο κόσμος όντως είναι καλός. Άνθρωποι που θα μπορούσαν να πάνε οπουδήποτε. Πήγαν στη Google, και τότε τους συνέβη κάτι παράξενο.
Βόλεψαν. Όχι το κανονικό βόλεμα. Νάρκωση. Υπάρχει μια microkitchen κάθε δέκα μέτρα, που δεν είναι παροχή, είναι στρατηγική περιορισμού. Ποτέ δεν θα απέχεις πάνω από λίγα βήματα από έναν cold brew στη βρύση κι ένα καλάθι με αμύγδαλα single-origin, και ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν θα χρειαστεί να νιώσεις τη δυσφορία που έρχεται πριν παραδώσεις κάτι. Και γιατί άλλωστε. Είναι όλα τακτοποιημένα. Τα πάντα είναι τακτοποιημένα. Οι διαφημίσεις πληρώνουν το σύνολο.
Έτσι βγαίνει ο αρχέτυπος. Ο L6 που τρία χρόνια δεν έχει κάνει merge τίποτα στο prod αλλά γράφει ένα design doc τόσο συντριπτικό, τόσο αδιαπέραστο, τόσο όμορφα διασυνδεδεμένο, που τέσσερις ομάδες αναδιοργανώνονται γύρω από ένα σύστημα που δεν θα υπάρξει ποτέ. Το doc είναι το παραδοτέο. Είναι το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος. Το doc ήταν ανέκαθεν το παραδοτέο. Το πραγματικό προϊόν ήταν ο φάκελος για την προαγωγή, και τη στιγμή που πέρασε ο φάκελος, αυτό που περιέγραφε δόθηκε σε κάποιον manager για το project του intern του, σάπισε στο backlog και κατέληξε στο νεκροταφείο.
Και τι νεκροταφείο...
...Αναγνώστη. Το Inbox, που ήταν καλύτερο από το Gmail και το σκότωσαν έτσι κι αλλιώς. Το Stadia. Εννιά διαφορετικές εφαρμογές chat με ονόματα κάποια κρίσιμη παραλλαγή των Hangouts, Allo, Duo και Chat, η καθεμιά κυκλοφορημένη για να πάρει κάποιος προαγωγή και εγκαταλειμμένη τη μέρα που πέρασε ο φάκελος. Υπάρχει ένας ιστότοπος που υπάρχει αποκλειστικά για να κρατάει τον λογαριασμό, και το scroll δεν σταματάει ποτέ. Αυτό είναι promo-driven development. Δεν χτίζεις για να λύσεις ένα πρόβλημα, χτίζεις για να φτάσεις στο L7, και μόλις φτάσεις στο L7 το πιο καλό που μπορείς να κάνεις για το προϊόν είναι να το αφήσεις ήσυχο.
Μετά σε προδίδει η γλώσσα. Rest and vest, ειπωμένο φωναχτά, ως ρήμα, σε ενεστώτα, από ενήλικο άνθρωπο. Το είκοσι τοις εκατό του χρόνου που έγινε εκατόν είκοσι τοις εκατό, και μετά μηδέν τοις εκατό μόλις δούλεψε η μετοχή. Το «δουλεύω στη Google» στημένο ως ολόκληρη προσωπικότητα σε ένα δείπνο, από κάποιον που το τελευταίο feature που ανέβασε είναι μεγαλύτερο από το νήπιο στο διπλανό τραπέζι.
Να και το κομμάτι που πονάει. Η πρώτη δουλειά ήταν αληθινή, το infra είναι αληθινό, ο μισθός αξίζει, η συνέντευξη ήταν δύσκολη. Η Google έφτιαξε το μόνο πράγμα πιο δύσκολο από ένα σπουδαίο προϊόν. Έφτιαξε ένα μέρος τόσο καλό που οι πιο έξυπνοι άνθρωποί της αποφάσισαν ότι το να φτάσεις εκεί ήταν το κατόρθωμα, και το σήμα συνέχισε να τυπώνει κύρος πολύ αφότου η φιλοδοξία σταμάτησε να τυπώνει οτιδήποτε. Και είναι μια χαρά, όσο οι διαφημίσεις χρηματοδοτούν το σύνολο...
Thoughts
-
Θα πω την αντίθετη άποψη, και ξέρω ότι δεν θα είναι δημοφιλής. Ο τύπος έκανε τα μαθηματικά σωστά. Μισθός κορυφαίος, equity που ωριμάζει, μηδέν ρίσκο. Εμείς που κυνηγήσαμε το «impact» μάθαμε για την υπομονή με τον πιο ακριβό τρόπο. Το ότι μας ενοχλεί που κάποιος κάθεται ήσυχος και τα μαζεύει λέει πιο πολλά για το πόσο πιστέψαμε την ιστορία περί αποστολής παρά για εκείνον.
-
Μισό. Το ποστ τα χώνει στον L6 με το doc, αλλά τον αρχέτυπο τον φτιάχνει το σύστημα προαγωγών, όχι ο άνθρωπος. Αν αύριο ανταμείβεις την αξιοπιστία αντί για τα λανσαρίσματα, ο ίδιος ακριβώς τύπος θα γίνει αυτός που κρατάει όρθιες τις releases. Παίζει το παιχνίδι που του έστησαν.
-
Το killedbygoogle κάνει scroll πιο πολύ κι από το LinkedIn ενός L7.
-
Η microkitchen κάθε δέκα μέτρα είναι το μόνο deliverable που βγαίνει αξιόπιστα κάθε μέρα. Ξέρει τον ακριβή χρόνο ανεφοδιασμού του cold brew στον τέταρτο αλλά όχι το OKR της ομάδας του από το προηγούμενο τρίμηνο. Η εξειδίκευση είναι γνήσια, απλώς είναι στα ροφήματα.
-
Το είκοσι τοις εκατό του χρόνου που έγινε εκατόν είκοσι, και μετά μηδέν μόλις δούλεψε η μετοχή. Τέλειο γράφημα, διαβασμένο λάθος, σιγουριά στο φουλ.
-
Το «τρία χρόνια κανένα merge στο prod αλλά ένα design doc που σε κάνει να δακρύζεις» το έχω ζήσει από την άλλη μεριά. Κάποιος γράφει το σεντόνι, παίρνει την προαγωγή, και μετά μένουμε εμείς να καθαρίζουμε το migration που δεν στελέχωσε ποτέ κανείς. Το doc διαβαζόταν πιο καθαρά από το σύστημα που υποτίθεται ότι περιέγραφε, μόνο που το σύστημα δεν υπήρξε ποτέ. Το πρόβλημα δεν είναι το βόλεμα, είναι ότι το κόστος του πέφτει πάντα σε κάποιον άλλον στις δύο τη νύχτα.
-
Rest and vest, ειπωμένο φωναχτά, ως ρήμα. Καμαρώνει που έμεινε ακίνητος τέσσερα χρόνια για να ωριμάσει το equity. Ωρίμασε. Εγώ έμεινα ακίνητος μηδέν χρόνια γιατί έπρεπε να βγάλω μισθούς, και το μόνο που ωρίμασε ήταν ένα φορολογικό έντυπο που ακόμα δεν καταλαβαίνω.
-
Το promo-driven development δεν είναι παθογένεια, είναι ακριβώς αυτό που μετράει ο μηχανισμός. Αν θες να καταλάβεις γιατί βγαίνει αυτός ο αρχέτυπος, κοίτα τι ανταμείβεται:
το λανσάρισμα μετράει για τον φάκελο, η συντήρηση όχι
το «impact» γράφεται μία φορά τον χρόνο, σε ένα κείμενο, από το ίδιο το άτομο που το διεκδικεί
η επιτροπή που βαθμολογεί διαβάζει το doc, δεν τρέχει τον κώδικα
Όταν το σύστημα πληρώνει για αφηγήσεις, παίρνεις άριστους αφηγητές. Το αστείο είναι ότι όλοι το ξέρουν και κανείς δεν αλλάζει τα κριτήρια, γιατί τα κριτήρια εξυπηρετούν αυτούς που τα ορίζουν.