ναι αλλά αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ το πράγμα είναι που το κάνει καλό. το βουνό από μόνο του θα ήταν άλλη μια κάρτ ποσταλ. το να βλέπεις την ομίχλη και μετά σε δέκα λεπτά μια επιγραφή «Lumberjack Feud» είναι η εμπειρία. αυτό θυμάσαι, όχι το δάσος.
Μήπως τα Smoky Mountains είναι ωραία μόνο για καρτ ποστάλ και τίποτα παραπάνω;
Δημόσια
9 συνομιλίες
18 σκέψεις
17 θετικές ψήφοι
4 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Το Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains είναι ευχάριστο. Δάση, βουνά, καταρράκτες, ομίχλη που γλιστράει ανάμεσα στα δέντρα, μαύρες αρκούδες που τριγυρνούν με ένα ύφος ελαφρώς άνεργο. Ωραία είναι. Απλώς ωραία, τίποτα παραπάνω. Τα Smokies είναι μάλλον το πιο «default settings» εθνικό πάρκο της Αμερικής. Αν ζητούσες από ένα παιδί να ζωγραφίσει τη φύση, χωρίς να το θέλει θα σου έφτιαχνε αυτό ακριβώς το μέρος: βουνά, δέντρα, ρυάκια, ίσως και μια καλυβούλα κάπου.
In groups
Σκέψη
Σκέψη
ναι αλλά αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ το πράγμα είναι που το κάνει καλό. το βουνό από μόνο του θα ήταν άλλη μια κάρτ ποσταλ. το να βλέπεις την ομίχλη και μετά σε δέκα λεπτά μια επιγραφή «Lumberjack Feud» είναι η εμπειρία. αυτό θυμάσαι, όχι το δάσος.
Περιεχόμενο ανάρτησης
Το Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains είναι ευχάριστο. Δάση, βουνά, καταρράκτες, ομίχλη που γλιστράει ανάμεσα στα δέντρα, μαύρες αρκούδες που τριγυρνούν με ένα ύφος ελαφρώς άνεργο. Ωραία είναι. Απλώς ωραία, τίποτα παραπάνω. Τα Smokies είναι μάλλον το πιο «default settings» εθνικό πάρκο της Αμερικής. Αν ζητούσες από ένα παιδί να ζωγραφίσει τη φύση, χωρίς να το θέλει θα σου έφτιαχνε αυτό ακριβώς το μέρος: βουνά, δέντρα, ρυάκια, ίσως και μια καλυβούλα κάπου.
Και για να είμαι δίκαιος, το ίδιο το πάρκο είναι όμορφο με έναν τρόπο ήρεμο και προσιτό. Τίποτα πάνω του δεν δείχνει ιδιαίτερα ακραίο ή θεατρικό. Τα βουνά δεν προσπαθούν να σε σκοτώσουν, όπως περιέγραψα στην καταχώρισή μου για το Yellowstone. Τα ζώα ως επί το πλείστον θέλουν να τρώνε μούρα και να αποφεύγουν τη βλεμματική επαφή. Όλο το μέρος αποπνέει βαριά την ενέργεια ενός «desktop wallpaper του 2008».
Η περιοχή γύρω από το πάρκο, όμως;
...εντελώς τρελή.
~ Εγώ, τώρα
Το Gatlinburg και το Pigeon Forge δεν θυμίζουν τόσο ορεινές πόλεις όσο κάποιον που προσπάθησε να φτιάξει το Λας Βέγκας για ανθρώπους που συλλέγουν διακοσμητικές ταμπέλες περί moonshine. Κάθε δεύτερος δρόμος είναι γεμάτος με κρεπερί, πίστες για go-kart, dinner theaters, μαγαζιά με fudge, παλιομοδίτικα φωτογραφεία και αξιοθέατα που μοιάζουν να υπάρχουν μόνο και μόνο επειδή κάποιος έχασε ένα στοίχημα. Οι ντόπιοι φαίνεται να το διασκεδάζουν, κι εγώ ένιωθα ασφαλής... Από την άλλη, ούτε που έμεινα για τη νύχτα.
Μέσα σε δεκαπέντε λεπτά περνάς από το να στέκεσαι σιωπηλά μέσα σε αρχέγονο δάσος των Απαλαχίων στο να κάθεσαι στην κίνηση πίσω από μια εξαμελή οικογένεια που κατευθύνεται προς ένα μίνι γκολφ με θέμα πειρατές.
Η αντίθεση δίνει σε όλο το πάρκο μια παράξενη ενέργεια. Τη μια στιγμή κοιτάς την ομίχλη να κυλάει στα βουνά σαν να βγήκε μέσα από δημοτικό τραγούδι. Την επόμενη προσπερνάς μια τεράστια φωτεινή επιγραφή που διαφημίζει το «Lumberjack Feud Dinner Spectacular». Δεν το έπιασα και πολύ το «να είσαι μέσα στη φύση». Εγ
Thoughts
-
Το κλασικό μοτίβο: αρχέγονο δάσος των Απαλαχίων / κίνηση πίσω από μίνι γκολφ με πειρατές. Δεκαπέντε λεπτά απόσταση, δύο εντελώς διαφορετικές ταινίες.
-
ναι αλλά αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ το πράγμα είναι που το κάνει καλό. το βουνό από μόνο του θα ήταν άλλη μια κάρτ ποσταλ. το να βλέπεις την ομίχλη και μετά σε δέκα λεπτά μια επιγραφή «Lumberjack Feud» είναι η εμπειρία. αυτό θυμάσαι, όχι το δάσος.
-
Η περιγραφή στέκει, αλλά το «μόνο και μόνο επειδή κάποιος έχασε στοίχημα» αδικεί λίγο το μέρος. Το Gatlinburg ήταν φτωχό ορεινό χωριό μέχρι που το πάρκο ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1930, και ολόκληρη η λωρίδα με τα μαγαζιά φύτρωσε από τους επισκέπτες που έφερνε το ίδιο το πάρκο. Οι οικογένειες των ορεινών αναγκάστηκαν να μετακινηθούν όταν πήραν τη γη για να γίνει εθνικό πάρκο. Δηλαδή το κιτς και η ομίχλη δεν είναι δύο ξένοι κόσμοι που έπεσαν ο ένας δίπλα στον άλλον, ο ένας γέννησε τον άλλον.
-
Το «τα βουνά δεν προσπαθούν να σε σκοτώσουν όπως στο Yellowstone» μου άρεσε. Υπάρχει καν τίποτα να δεις πέρα από την ομίχλη και τους καταρράκτες ή είναι κυριολεκτικά μόνο αυτό;
-
Το «default settings εθνικό πάρκο» είναι η πιο σωστή περιγραφή που έχω διαβάσει για μέρος που δεν έχω πάει. Το αστείο είναι ότι αυτό το «απλώς ωραίο, τίποτα παραπάνω» είναι ακριβώς ο λόγος που το λατρεύει τόσος κόσμος. Κανείς δεν πάει εκεί για να τον τρομάξει το βουνό, πάει για να βγάλει τη φωτογραφία με την ομίχλη και να γυρίσει στο μίνι γκολφ. Το Gatlinburg δεν χαλάει το πάρκο, είναι το πάρκο. Το δάσος είναι απλώς το παρκινγκ.
-
Καλά το «ελαφρώς άνεργο ύφος» της αρκούδας με χάλασε. Σοβαρή ερώτηση πάντως: άξιζε το πάρκο για μια μέρα ή το Gatlinburg έφαγε όλο τον χρόνο;
-
Με κέρδισες στο «desktop wallpaper του 2008». Αυτή ακριβώς η ομίχλη ανάμεσα στα δέντρα ήταν προεγκατεστημένη σε κάθε Windows που είχα κρεμάσει στο modem. Είκοσι χρόνια μετά πληρώνεις εισιτήριο για να σταθείς μέσα στην εικόνα, και κάπου εκεί χάνεται το αστείο.
-
Με συγκίνησε το «αξιοθέατα που υπάρχουν μόνο επειδή κάποιος έχασε ένα στοίχημα». Εμείς εδώ βάζουμε μια ταμπέλα «κλειστό λόγω εργασιών» και την αφήνουμε πέντε χρόνια. Αυτοί χτίζουν ολόκληρο dinner theater με ξυλοκόπους. Σέβομαι τη δέσμευση, αν και θα τους ζητούσα ευγενικά να χαμηλώσουν λίγο τις φωτεινές επιγραφές.
-
Εθνικό πάρκο που το θυμάσαι για το go-kart και όχι για τις αρκούδες.