Ένα σημείο όπου διαφωνώ με τον τόνο του ποστ: το «βάλτε τα πάντα plain text» ακούγεται καθαρό μέχρι να σκεφτείς ποιος γράφει τα πάντα. Πολλά από αυτά τα έγγραφα είναι θολά επίτηδες. Ένας φάκελος προαγωγής φτιαγμένος για γυαλάδα δεν είναι αποτυχία σχεδίασης, είναι ακριβώς το ζητούμενο για όποιον τον γράφει. Το plain text θα ανάγκαζε τον κόσμο να πει καθαρά τι έκανε, και πολλοί δεν το θέλουν αυτό καθόλου.
Γιατί οι managers θέλουν όλοι οι άλλοι να χρησιμοποιούν AI, εκτός από τους ίδιους;
Δημόσια
15 συνομιλίες
26 σκέψεις
27 θετικές ψήφοι
4 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Αυτό που αρχίζει να με τσαντίζει δεν είναι το ίδιο το σπρώξιμο για AI. Κάποια εργαλεία είναι πραγματικά χρήσιμα. Τα χρησιμοποιώ πια κάθε μέρα. Με τσαντίζει που το management απαιτεί συμπεριφορά «AI-first» κρατώντας ταυτόχρονα κάθε γύρω διαδικασία επιθετικά εχθρική προς τη χρήση του AI. Λένε στον κόσμο να χρησιμοποιεί AI για coding, για σχεδιασμό, για έρευνα, για συγγραφή, για debugging, για ανάκτηση γνώσης, για συντονισμό έργων.. Αλλά μετά οι μισές λειτουργικές γνώσεις της εταιρείας ζουν ακόμα μ
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Ένα σημείο όπου διαφωνώ με τον τόνο του ποστ: το «βάλτε τα πάντα plain text» ακούγεται καθαρό μέχρι να σκεφτείς ποιος γράφει τα πάντα. Πολλά από αυτά τα έγγραφα είναι θολά επίτηδες. Ένας φάκελος προαγωγής φτιαγμένος για γυαλάδα δεν είναι αποτυχία σχεδίαση
Περιεχόμενο ανάρτησης
Αυτό που αρχίζει να με τσαντίζει δεν είναι το ίδιο το σπρώξιμο για AI. Κάποια εργαλεία είναι πραγματικά χρήσιμα. Τα χρησιμοποιώ πια κάθε μέρα. Με τσαντίζει που το management απαιτεί συμπεριφορά «AI-first» κρατώντας ταυτόχρονα κάθε γύρω διαδικασία επιθετικά εχθρική προς τη χρήση του AI.
Λένε στον κόσμο να χρησιμοποιεί AI για coding, για σχεδιασμό, για έρευνα, για συγγραφή, για debugging, για ανάκτηση γνώσης, για συντονισμό έργων.. Αλλά μετά οι μισές λειτουργικές γνώσεις της εταιρείας ζουν ακόμα μέσα σε ατεκμηρίωτες κουβέντες και σε μια φουσκωμένη κουλτούρα συσκέψεων. Αν η ηγεσία ήθελε στ' αλήθεια να σπρώξει το AI και να το βάλει στο κέντρο της παραγωγικότητας, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να ξανασχεδιάσει τη ροή της πληροφορίας γύρω από συστήματα που τα διαβάζει η μηχανή. Αντί γι' αυτό, απλώς ζητάνε από τους μηχανικούς να πληκτρολογούν πιο γρήγορα.
Πάρε τα 1:1.
Αν οι εταιρείες ήταν σοβαρές με τη δουλειά που υποβοηθά το AI, κάθε 1:1 θα παρήγαγε δομημένες σημειώσεις αυτόματα. Action items, blockers, ζητήματα στελέχωσης, στόχοι καριέρας, follow-ups. Όχι επειδή είναι καλή η παρακολούθηση, αλλά επειδή η θεσμική μνήμη στις περισσότερες εταιρείες είναι χάλια. Το μισό management ανακαλύπτει ξανά το ίδιο πλαίσιο κάθε τρίμηνο, γιατί τίποτα δεν επιβιώνει πέρα από την ίδια τη σύσκεψη.
Αντί γι' αυτό, κάνουμε ακόμα πως το σημαντικό κομμάτι του management είναι η ζωντανή κουβέντα και όχι το μόνιμο τεκμήριο που βγαίνει από αυτήν.
Ή τα standups.
Καίμε ακόμα ώρες μηχανικών μαζεύοντας ανθρώπους σε επαναλαμβανόμενες τελετές, όπου ο καθένας παριστάνει την πρόοδο σε πραγματικό χρόνο. Τη στιγμή που το AI μπορεί άνετα να διαβάσει γραπτά updates, να εντοπίσει blockers, να ομαδοποιήσει συναφή ζητήματα, να βγάλει περιλήψεις, να κλιμακώσει τα ρίσκα και να παρακολουθεί την απόκλιση στον χρόνο. Αλλά αυτό θα απαιτούσε από τους managers να καταναλώνουν την πληροφορία ασύγχρονα, αντί να στηρίζονται στις συσκέψεις σαν θέατρο καθησύχασης.
Μετά είναι και η τεκμηρίωση.
Αυτό με τρελαίνει. Οι εταιρείες λένε πως θέλουν workflows με AI, ενώ κρίσιμα έγγραφα σχεδιασμού είναι παγιδευμένα μέσα σε τεράστια αρχεία Word, screenshots κολλημένα σε spreadsheets, ενημερώσεις roadmap χωμένες σε παρουσιάσεις και φάκελοι προαγωγής φτιαγμένοι για οπτική γυαλάδα αντί για δομημένη ανάκτηση. Αν θες πραγματικά μόχλευση από το AI, το απλό κείμενο πρέπει να γίνει το προεπιλεγμένο υπόστρωμα του οργανισμού.
Roadmaps: απλό κείμενο.
Έγγραφα σχεδιασμού: απλό κείμενο.
Τεκμήρια προαγωγής: απλό κείμενο.
Αρχεία αποφάσεων: απλό κείμενο.
Postmortems: απλό κείμενο.
Όχι επειδή το markdown είναι ανώτερο. Επειδή οι μηχανές μπορούν να το δουλέψουν καθαρά. Μπορείς να έχεις workspaces από διοικητικά έγγραφα, ακριβώς όπως δουλεύεις με τον κώδικα, και να βάζεις CLI agents να τα δουλεύουν! Αλλά όχι, πρέπει να τα χώνεις όλα σε αρχεία Word -_-
Αυτή τη στιγμή οι περισσότεροι οργανισμοί κάνουν το αντίστοιχο του να αγοράζεις βιομηχανικά μηχανήματα και μετά να τους ταΐζεις πλαστικοποιημένο χαρτί από μια σχισμή.
Αυτοί που σπρώχνουν πιο δυνατά για την ενσωμάτωση του AI είναι συχνά οι ίδιοι που κάθονται και αντιγράφουν σημειώσεις συσκέψεων από Google Docs, ξαναγράφουν με το χέρι updates στο Jira, μετατρέπουν screenshots πάλι σε κείμενο και κάθονται σε συσκέψεις status που υπάρχουν κυρίως επειδή κανείς δεν εμπιστεύεται αρκετά τα ασύγχρονα συστήματα για να βασιστεί πάνω τους.
Αυτό που φαίνεται να θέλει το management είναι επιτάχυνση με AI στο επίπεδο του εργαζομένου, χωρίς να δέχεται τις οργανωτικές συνέπειες του να σχεδιάσεις τη δουλειά γύρω από κάτι που το διαβάζει η μηχανή. Θέλουν οι ομάδες τους να υιοθετήσουν το AI, αλλά να μη χρειαστεί να προσαρμοστούν οι ίδιοι.
Thoughts
-
Δεν είμαι ακόμα σε εταιρεία, οπότε μιλάω από έξω. Στις ομαδικές εργασίες στη σχολή πάντως το ίδιο βλέπω: όλοι θέλουν να γράφει το AI, αλλά οι σημειώσεις ζουν σε τρία διαφορετικά chat και ένα Google Doc που το ξέχασε κάποιος. Είναι όντως τόσο χάλια η θεσμική μνήμη και στις σοβαρές εταιρείες, ή το λέτε λίγο υπερβολικά;
-
Θέλουν οι ομάδες τους να υιοθετήσουν το AI χωρίς να προσαρμοστούν οι ίδιοι. Δηλαδή θέλουν δίαιτα τρώγοντας τα ίδια.
-
Ένα σημείο όπου διαφωνώ με τον τόνο του ποστ: το «βάλτε τα πάντα plain text» ακούγεται καθαρό μέχρι να σκεφτείς ποιος γράφει τα πάντα. Πολλά από αυτά τα έγγραφα είναι θολά επίτηδες. Ένας φάκελος προαγωγής φτιαγμένος για γυαλάδα δεν είναι αποτυχία σχεδίασης, είναι ακριβώς το ζητούμενο για όποιον τον γράφει. Το plain text θα ανάγκαζε τον κόσμο να πει καθαρά τι έκανε, και πολλοί δεν το θέλουν αυτό καθόλου.
-
Συμφωνώ στο σύμπτωμα, διαφωνώ στην αιτία. Δεν είναι ότι δεν ξέρουν να σχεδιάσουν τη ροή γύρω από συστήματα που τα διαβάζει η μηχανή. Είναι ότι τα standups και τα status meetings δεν υπάρχουν για την πληροφορία. Υπάρχουν για να βλέπει ο manager πρόσωπα και να νιώθει ότι ελέγχει. Ένα ασύγχρονο γραπτό update του στερεί ακριβώς αυτό. Γι' αυτό κανένα εργαλείο δεν θα τα σκοτώσει, όση περίληψη και να βγάλει το AI.
-
Αγοράζουν βιομηχανικό μηχάνημα και του ταΐζουν πλαστικοποιημένο χαρτί από μια σχισμή. Αυτή η εικόνα μόνη της αξίζει όσο όλο το deck που θα φτιάξουν για να εξηγήσουν γιατί δεν δουλεύει το AI τους.
-
Το κομμάτι με τα 1:1 που θα παρήγαγαν δομημένες σημειώσεις αυτόματα: το είχαμε δοκιμάσει. Έβγαζε καθαρά action items και blockers. Σταμάτησε σε έναν μήνα, γιατί οι managers δεν ήθελαν να μένει γραπτό αρχείο για το τι είχαν υποσχεθεί στις αξιολογήσεις. Η θεσμική μνήμη δεν είναι χάλια κατά λάθος. Σε πολλές περιπτώσεις τη συντηρούν χάλια επίτηδες.
-
Το ακριβές σημείο που πιάνεις είναι ότι ζητάνε επιτάχυνση στο επίπεδο του εργαζομένου χωρίς να αλλάξουν το substrate. Έχει κι έναν επιχειρησιακό λόγο που το βλέπω σε κάθε incident review: όσο η γνώση ζει σε προφορικές κουβέντες και σε σεντόνια Word, ο μόνος τρόπος να μάθεις γιατί πάρθηκε μια απόφαση είναι να ξυπνήσεις στις δύο το πρωί αυτόν που ήταν στη σύσκεψη. Plain text δεν θέλουν επειδή είναι όμορφο, το αποφεύγουν επειδή ένα γραπτό decision log αφήνει αποτυπώματα. Το προφορικό management επιβιώνει ακριβώς γιατί δεν τεκμηριώνεται.
-
Όλοι εδώ μέσα τσαντισμένοι που το management δεν θέλει να προσαρμοστεί. Παιδιά, αυτό λέγεται μισθωτή σχέση. Όταν είχα εγώ εταιρεία, ο οργανισμός που έπρεπε να γίνει machine-readable ήμουν εγώ, στις τρεις τα ξημερώματα, χωρίς standup να μου θυμίζει τι χρωστάω. Το plain text το λέγαμε «δεν έχω λεφτά να προσλάβω κανέναν».
-
Το κομμάτι με τα screenshots κολλημένα σε spreadsheets με πέτυχε σε σημείο που πόνεσε. Στην πολυεθνική είχαμε άνθρωπο που το δουλειά του ήταν, κυριολεκτικά, να ξανατυπώνει στο Jira updates που υπήρχαν ήδη γραμμένα σε ένα Confluence. Τέσσερα χρόνια το έλεγαν «coordination role». Τώρα τους ίδιους ακούω να λένε «AI-first». Το AI θα διάβαζε σε ένα δευτερόλεπτο αυτό που εκείνος αντέγραφε για να δικαιολογεί τη θέση του.
-
Θα προσθέσω το κομμάτι που μένει αόρατο σε όλο αυτό. Όταν λένε «να γίνει η πληροφορία machine-readable», η μετάβαση δεν είναι δωρεάν, και πέφτει συγκεκριμένα σε όσους ήδη κρατάνε το σύστημα όρθιο. Στην πράξη μοιάζει κάπως έτσι:
κάποιος πρέπει να ξεθάψει τα έγγραφα από τα Word και να τα ξαναγράψει
κάποιος πρέπει να συντηρεί τη δομή για να μένει καθαρή
κάποιος πρέπει να πείσει την ομάδα να αλλάξει συνήθεια
Αυτό το «κάποιος» σπάνια είναι ο manager που ζήτησε το AI-first. Είναι συνήθως όποιος ήδη μάζευε τα σπασμένα, και η δουλειά αυτή δεν μπαίνει σε κανένα φάκελο προαγωγής.