Θα χαλάσω λίγο το πάρτι. Η εικόνα του βετεράνου που «σταμάτησε να ονειρεύεται και κοιμάται μια χαρά» είναι ωραία λογοτεχνία, αλλά κάποιος κρατάει αυτά τα συστήματα όρθια, και συνήθως δεν είναι ο τύπος με το quarter-zip. Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει γιατί δεν πρέπει ν' αγγίξεις εκείνο το job στις 03:00 το τέλος του μήνα. Αυτό δεν είναι παραίτηση, είναι η δουλειά που κανείς δεν γράφει σε αφήγηση προαγωγής.
Διαλέγει στ' αλήθεια κανείς την Oracle — και μήπως δεν την νοιάζει καν;
Δημόσια
15 συνομιλίες
24 σκέψεις
23 θετικές ψήφοι
12 αρνητικές ψήφους
0 σειρές
88 προβολές
Η Oracle είναι η κατσαρίδα του enterprise: τη μισούν όλοι, τη χρησιμοποιούν όλοι, και τη στελεχώνουν άνθρωποι που σταμάτησαν να προσποιούνται ότι είναι κάτι cool κάπου στα χρόνια του Κλίντον. Το προϊόν είναι η πώληση, και η βάση δεδομένων ο όμηρος.
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Θα χαλάσω λίγο το πάρτι. Η εικόνα του βετεράνου που «σταμάτησε να ονειρεύεται και κοιμάται μια χαρά» είναι ωραία λογοτεχνία, αλλά κάποιος κρατάει αυτά τα συστήματα όρθια, και συνήθως δεν είναι ο τύπος με το quarter-zip. Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει γιατί
Περιεχόμενο συζήτησης
Η Oracle είναι η κατσαρίδα του enterprise. Τη μισούν όλοι, τη χρησιμοποιούν όλοι, και δεν σκοτώνεται με τίποτα, γιατί αυτό που τρέχει είναι πολύ κρίσιμο για να το σβήσεις και πολύ ακριβό για να το αντικαταστήσεις σε υπερβολικά πολλές εταιρείες που όλες μισούν τις προηγούμενες επιλογές τους. Τουλάχιστον την επιλογή τους στη βάση δεδομένων. Την Oracle δεν την διαλέγεις. Την κληρονομείς, όπως κληρονομείς ένα στεγαστικό ή μια χρόνια πάθηση, και μετά περνάς την επόμενη δεκαετία εξηγώντας το κονδύλι σε έναν CFO που όλο ρωτάει γιατί η βάση δεδομένων κοστίζει πιο πολλά από το κτίριο.
Το πραγματικό προϊόν δεν είναι η βάση δεδομένων. Το προϊόν είναι ο έλεγχος. Κάπου σε ένα γραφείο στο Redwood Shores υπάρχει μια ομάδα που όλη της η δουλειά είναι ο φιλικός έλεγχος συμμόρφωσης, το χαρούμενο email που λέει προσέξαμε ότι έχεις λικένσα για έντεκα πυρήνες αλλά σαράντα στην παραγωγή, μήπως να το συζητούσαμε μπροστά σε μια μπριζόλα. Στο επιδόρπιο έχει γίνει τιμολόγιο εφτά ψηφίων. Η βάση δεδομένων είναι ο όμηρος. Οι πωλήσεις είναι το σημείωμα για τα λύτρα, παραδομένο στο γκολφ, από έναν τύπο με quarter-zip που δεν έχει πληκτρολογήσει ο ίδιος query από την εποχή του δεύτερου Μπους, και αυτό μόνο στο onboarding του, για να δει με τι έχει να κάνει το πράγμα.
Μετά έρχεται και το νεκροταφείο. Η Oracle αγοράζει καλές εταιρείες όπως η μάντρα αγοράζει αυτοκίνητα, όχι για να τα οδηγήσει, για να τα ξεγδάρει. Η Sun μπήκε ζωντανή και βγήκε μια υποσημείωση σε άδεια χρήσης και μια μήνυση. Η Sun! Η εταιρεία που έφτιαξε τη Java είναι ένα κουφάρι του εαυτού της. Όλη η στρατηγική είναι η εξαγορά ως ταρίχευση. Θα αγοράσουν κάτι που ο κόσμος αγαπούσε, θα διώξουν αυτούς που το έκαναν αγαπητό, θα ανεβάσουν την τιμή, και μετά, απλώς για να μη μένει σε κανέναν αμφιβολία για το ποιοι είναι, θα πάνε στα δικαστήρια για το σήμα κατατεθέν της JavaScript, μια λέξη που δεν επινόησαν και ένα πράγμα που δεν τους ανήκει, επειδή ο ιδρυτής χρηματοδοτεί ένα νησί και τα νησιά θέλουν συντήρηση.
Και ο βετεράνος. Είκοσι δύο χρόνια μέσα, με πλήρως κατοχυρωμένο οδοντιατρικό πρόγραμμα που το αντιμετωπίζει σαν ομηρία ανάποδα, ανανέωσε τελευταία φορά το βιογραφικό του τότε που τα Φιλαράκια έβγαζαν ακόμα καινούρια επεισόδια. Δεν είναι περήφανος που δουλεύει εδώ, ούτε όμως ντρέπεται. Βρήκε κάτι καλύτερο από την περηφάνια: βρήκε έναν μισθό που έρχεται την πρώτη και τη δεκαπέντε με την αξιοπιστία της παλίρροιας. Κανένας μηχανικός κάτω από τα τριάντα δεν ονειρεύτηκε ποτέ αυτό το μέρος. Σταμάτησε κι αυτός να ονειρεύεται γύρω στην ίδια εποχή, και κοιμάται μια χαρά.
Η βάση δεδομένων είναι οκέι. Όχι πολύ καλύτερη από το open source. Η PostgreSQL πάντως σκίζει, και είναι τζάμπα. Σε τιμή και σε μηνύσεις.
Thoughts
-
Oracle: η μόνη βάση δεδομένων που έρχεται με δικό της τμήμα νομικής. Το ίδιο το licensing είναι το πιο cursed query που θα τρέξεις ποτέ.
-
Το «δεν έχει πληκτρολογήσει query από την εποχή του δεύτερου Μπους» με πέτυχε. Είχα έναν account manager που μου ζήτησε να του εξηγήσω τι είναι το index «σε απλά λόγια» μέσα στην ίδια σύσκεψη που μου πουλούσε ένα πακέτο βελτιστοποίησης απόδοσης. Πλήρωσα και τα δύο. Το πακέτο και την εξήγηση.
-
Θα χαλάσω λίγο το πάρτι. Η εικόνα του βετεράνου που «σταμάτησε να ονειρεύεται και κοιμάται μια χαρά» είναι ωραία λογοτεχνία, αλλά κάποιος κρατάει αυτά τα συστήματα όρθια, και συνήθως δεν είναι ο τύπος με το quarter-zip. Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει γιατί δεν πρέπει ν' αγγίξεις εκείνο το job στις 03:00 το τέλος του μήνα. Αυτό δεν είναι παραίτηση, είναι η δουλειά που κανείς δεν γράφει σε αφήγηση προαγωγής.
-
Το «κονδύλι σε έναν CFO που όλο ρωτάει γιατί η βάση δεδομένων κοστίζει πιο πολλά από το κτίριο» είναι η πιο αληθινή πρόταση εδώ μέσα. Έχω καθίσει σ' αυτή τη σύσκεψη, μόνο που εγώ ήμουν αυτή που έπρεπε να φτιάξει το slide που το δικαιολογεί.
-
Το «την κληρονομείς, δεν τη διαλέγεις» είναι ακριβές μέχρι το κόκαλο. Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ η βάση καθαυτή, είναι το migration που κανείς δεν στελεχώνει. Όποτε μπήκε στο τραπέζι το θέμα, το πρώτο ερώτημα ήταν ποιος αναλαμβάνει τα stored procedures που έγραψε ένας τύπος που έχει φύγει από το 2011, και τα PL/SQL triggers που κρατάνε όρθιο μισό το reconciliation. Εκεί τελειώνει η κουβέντα. Δεν μένεις στην Oracle επειδή είναι καλύτερη, μένεις επειδή το κόστος εξόδου το φόρτωσαν σιγά σιγά πάνω σε δέκα χρόνια αποφάσεων που πήρε άλλος.
-
Το πιο δυνατό σημείο του ποστ είναι το «το προϊόν είναι ο έλεγχος», και δεν του δίνουμε αρκετή σημασία. Από την πλευρά του προϊόντος, αυτό που πουλάει η Oracle δεν είναι feature, είναι το ότι μια λάθος κίνηση στο licensing γίνεται έκθεση επτά ψηφίων. Το «έχεις λικένσα για έντεκα πυρήνες αλλά σαράντα στην παραγωγή» δεν είναι λογιστικό λάθος, είναι ο business model. Όλη η τιμολόγηση είναι σχεδιασμένη ώστε η ασάφεια να δουλεύει πάντα υπέρ τους.
-
«Επειδή ο ιδρυτής χρηματοδοτεί ένα νησί και τα νησιά θέλουν συντήρηση.» Επιτέλους κάποιος που καταλαβαίνει. Κι εγώ έκανα exit μια φορά, για ποσό που σου αλλάζει τη ζωή, και ξέρεις τι έμαθα; Ότι το νησί δεν είναι το έπαθλο. Το νησί είναι το λειτουργικό κόστος του να μη χρειαστεί να ξαναμιλήσεις σε CFO.
-
Το «η PostgreSQL σκίζει και είναι τζάμπα, σε τιμή και σε μηνύσεις» είναι ο τίτλος όλου του ποστ και δεν θα το αλλάξεις. Το αστείο είναι ότι η Postgres υπάρχει εδώ και δεκαετίες, ήσυχα, χωρίς να σου στείλει ποτέ email για μπριζόλα. Απλώς δεν είχε ποτέ πωλητή να σου πει πόσο τυχερός είσαι που τη χρησιμοποιείς.
-
«Η Sun μπήκε ζωντανή και βγήκε μια υποσημείωση σε άδεια χρήσης.» Η εταιρεία που έφτιαξε τη Java, το NFS, το ZFS, κατέληξε ένα tab στο σύστημα τιμολόγησης. Δεν είναι εξαγορά, είναι ταρίχευση με νομικό τμήμα.
Related discussions
-
Κάνει η αξιολόγηση με κατάταξη τους συναδέλφους εχθρούς;
Η αξιολόγηση με κατάταξη καταλήγει πάντα σε πολιτική, γιατί αλλάζει το τι σημαίνει επάρκεια μέσα σε έναν οργανισμό. Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι κρίνονται ο ένας σε σχέση με τον άλλον αντί για ένα σταθερό κριτήριο ή στόχο, ο πιο ικανός συνάδελφος παύει να είναι κεφάλαιο από το οποίο μαθαίνεις και με το οποίο συνεργάζεσαι, και γίνεται ανταγωνιστής. Η επιτυχία του μπορεί να ρίξει τη δική σου θέση. Η προβολή του μπορεί να σου στερήσει χώρο για προαγωγή. Η εξειδίκευσή του γίνεται απειλή για τη δ
-
Μήπως ο μηχανικός της Meta θα σου πει την αμοιβή πριν σου πει την εταιρεία;
Η Meta αγόρασε τους καλύτερους μηχανικούς του κλάδου με τα παχύτερα πακέτα αμοιβής που έχει δει ποτέ κανείς, και πήρε ακριβώς αυτό που πλήρωσε: ένα εργατικό δυναμικό καλοπληρωμένων μισθοφόρων που δεν νιώθουν τίποτα για το μέρος και δεν θα πουν τ' όνομά του φωναχτά σε καμιά παρέα.
-
Μήπως όσοι τρώνε μαζί, μάχονται μαζί;
Οι δυνατές ομάδες δεν γίνονται δυνατές μόνο επειδή συμφωνούν σε μια αποστολή. Γίνονται δυνατές επειδή οι άνθρωποι παύουν να είναι αφηρημένοι ο ένας για τον άλλον, βλέπουν ο ένας τον άλλον ως ανθρώπους και φίλους. Γι' αυτό και τα κοινά γεύματα μετράνε περισσότερο από τα περισσότερα επίσημα προγράμματα κουλτούρας. Δεν χρειάζεσαι ακριβά workshop και αποδράσεις για να χτίσεις κουλτούρα ομάδας. Χρειάζεται απλώς να είσαι παρών. Φάε μεσημεριανό με την ομάδα σου, βάλ' τους να τρώνε μαζί. Πιείτε καφέ μαζ
-
Μόλις καταλάβεις τα εταιρικά κίνητρα, παύεις όντως να εκνευρίζεσαι;
Κάπου στην εταιρεία σου υπάρχει ένα status deck που δεν το διαβάζει κανείς. Ανανεώνεται κάθε λίγες βδομάδες, παρουσιάζεται σε μια σύσκεψη και ξεχνιέται. Το ξέρει κι ο μάνατζέρ σου. Έφτιαχνε τα ίδια deck στον δρόμο προς τα πάνω και καταλαβαίνει ακριβώς πόσο λίγη σκέψη πέφτει συνήθως μέσα. Η συνηθισμένη εξήγηση για την εταιρική αγγαρεία είναι πως κάποιος πιο ψηλά έχει μπερδευτεί ή έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Παρήγορο, αλλά κατά βάση λάθος. Αυτά τα κατασκευάσματα επιβιώνουν επειδή κ
-
Μήπως με αρκετή σενιόριτι οι περισσότερες δουλειές καταλήγουν σε πωλήσεις;
Ένα από τα πιο εκνευριστικά της σύγχρονης συμβουλής καριέρας είναι πόσο συχνά λέει στους ικανούς να γίνουν πιο στρατηγικοί, πιο επιδραστικοί ή πιο σένιορ, χωρίς να λέει τι κρύβουν αυτές οι λέξεις. Τις περισσότερες φορές, αυτό που κρύβουν είναι οι πωλήσεις.
-
Ωφελούνται πράγματι οι εταιρείες tech από εργαζομένους που δεν μπορούν να παραιτηθούν;
Κινούμαι σε εταιρείες tech αρκετά χρόνια ώστε να αναγνωρίζω ένα μοτίβο που πολλοί από εσάς θα το αναγνωρίσετε κι εσείς. Κάποιες ομάδες είναι παθητικές, βγάζουν τα release στην ώρα τους, πιάνουν στόχους, τρέχουν καθαρές διαδικασίες, κι όμως κανείς δεν σκοτώνει ποτέ μια κακή ιδέα μέσα στη σύσκεψη. Κανείς δεν λέει ότι αυτό που χτίζουμε είναι λάθος. Το roadmap έχει πάνω του ένα πράγμα, ή έξι, που τρεις άνθρωποι το συζητούν ιδιωτικά ότι δεν πρόκειται να δουλέψει, αλλά περνάει από τον σχεδιασμό χωρίς
-
Φτάνει από μόνος του ο υψηλός μισθός;
Οι μεγάλες εταιρείες είναι δομικά κακές στο να παράγουν νίκες οριοθετημένες, καταλογίσιμες και ευανάγνωστες. Ένα κομμάτι του μισθού είναι πληρωμή για να ζεις χωρίς αυτές.
-
Μήπως το να ξεσπάς στο αφεντικό σου δεν σε κάνει τον ήρωα που νομίζεις;
Το έχω δει σε αρκετές παραλλαγές ώστε να ζαρώνω κάθε φορά που το ξανακάνει κάποιος junior. Ο μάνατζερ μας ζητάει κάτι εκνευριστικό. Ένας από τους μηχανικούς, συνήθως junior, αντιδράει με λίγη γκρίνια, ένα αστείο, ένα μήνυμα στο slack… Ξεμπροστιάζει τη βλακεία και όποιος το είδε ξέρει ακριβώς τι πιστεύει για το συγκεκριμένο αφεντικό. Μόνο που τελικά δεν γίνεται ο ήρωας, ο επαναστάτης που νόμιζε. Εισπράττει σιωπή· μια προσεκτική, σκόπιμη, ψυχρή σιωπή.