เธรดนี้กำลังจะกลายเป็นวงรุมที่ทุกคนเห็นพ้องกันเองว่าฉลาด คือโพสต์มันถูกในจุดของมันแหละ แต่เกณฑ์ที่ว่าอะไรเวิร์กก็คือกรงอย่างเดียวเนี่ย มันก็แคบพอกับการเคลมของสำนักนั่นแหละ คนส่วนใหญ่ที่ไปเรียนวิงชุนไม่ได้จะไปขึ้น UFC เขาแค่อยากออกกำลังกับมีอะไรทำเย็นวันอังคาร
วิงชุนฝึกให้คุณชนะแค่การต่อสู้ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าอย่างสุภาพว่าจะเกิดขึ้น ไม่ใช่การต่อสู้จริงใช่ไหม?
สาธารณะ
13 บทสนทนา
19 ความคิด
18 โหวตเห็นด้วย
4 โหวตลง
0 ซีรีส์
วิงชุนมีตำนานที่ดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาของมัน ยิปมันสอนบรูซลี บรูซลีก็กลายเป็นบรูซลี แล้วคลาสในห้องแถวตอนบ่ายวันอังคารก็ได้ยืมรัศมีทั้งหมดของผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดสองคนในประวัติศาสตร์ไปใช้ คุณไม่ได้สมัครเรียนระบบการต่อสู้ คุณสมัครเรียนหนังชีวประวัติงบเก้าอี้พับ แล้วตัวอย่างหนังก็ทำหน้าที่ marketing ไปแล้วเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
In groups
คิด
คิด
เธรดนี้กำลังจะกลายเป็นวงรุมที่ทุกคนเห็นพ้องกันเองว่าฉลาด คือโพสต์มันถูกในจุดของมันแหละ แต่เกณฑ์ที่ว่าอะไรเวิร์กก็คือกรงอย่างเดียวเนี่ย มันก็แคบพอกับการเคลมของสำนักนั่นแหละ คนส่วนใหญ่ที่ไปเรียนวิงชุนไม่ได้จะไปขึ้น UFC เขาแค่อยากออกกำลังกับมีอะไรทำเย็นวันอั
เนื้อหาโพสต์
วิงชุนมีตำนานที่ดีที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ทั้งหมด แล้วนั่นแหละคือปัญหาของมัน ยิปมันสอนบรูซลี บรูซลีก็กลายเป็นบรูซลี แล้วคลาสในห้องแถวตอนบ่ายวันอังคารก็ได้ยืมรัศมีทั้งหมดของผู้ชายที่มีเสน่ห์ที่สุดสองคนในประวัติศาสตร์ไปใช้ คุณไม่ได้สมัครเรียนระบบการต่อสู้ คุณสมัครเรียนหนังชีวประวัติงบเก้าอี้พับ แล้วตัวอย่างหนังก็ทำหน้าที่ marketing ไปแล้วเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
แล้วคุณก็ได้เจอ chi sao มือเหนียว มงกุฎเพชรของวิชา สองคนเอาท่อนแขนแนบกันแล้วโยกไปโยกมา คอยคลำหาช่อง ห้ามใครถอยออกจากกัน เขาขายมันเป็นความลับของการรับรู้สัมผัส แล้วมันก็เป็นไอเดียที่ฉลาดจริงๆ แต่มันก็ดูเหมือนเกมตบแปะที่เครียดสุดๆระหว่างผู้ชายสองคนที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะไม่ต่อยกันจริง คุณซ้อมแบบนี้ได้สิบปี หลายคนก็ทำมาแล้ว แล้วก็ออกมาพร้อมท่อนแขนที่รับรู้แรงกดเปลี่ยนไปได้จากอีกฟากของห้อง กับความสามารถที่เป็นศูนย์เวลาเจอคนที่ไม่ยอมเอาข้อมือมาแปะกับคุณเฉยๆ
เพราะนั่นแหละคือเงื่อนไขที่ตำนานไม่เคยบอก มือเหนียว ต้องการ ให้อีกฝ่ายเหนียวด้วย ทั้งระบบมันตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าคู่ต่อสู้จะให้ความร่วมมือ โผล่มา เอาท่อนแขนมาแปะติดกับคุณ แล้วอยู่ในระยะประชิดเป๊ะๆที่การฝึกของคุณอาศัยอยู่ ไอ้คนแปลกหน้าที่เหวี่ยงหมัดมาในลานจอดรถมันไม่ได้อ่านหลักสูตรมาด้วย มันไม่สนใจเรื่องสะพานแขนอะไรทั้งนั้น มันเหวี่ยงหมัดอ้อมๆอัปลักษณ์มาจากระยะที่ไกลเกินไปคืบนึง แล้วการ trap สวยๆของคุณก็ไม่มีอะไรให้ trap เพราะการ trap มันต้องมีแขนที่อาสามาให้
แล้วก็หมัดรัว ท่าปิดจ๊อบประจำตัว หมัดเล็กๆแนวตั้งที่ยิงตรงเข้ากลางลำตัวรัวๆเร็วและเบาจนคนต่อยดูเหมือนกำลังพิมพ์คีย์บอร์ดกลางอากาศด้วยความหัวเสีย มันสะกดสายตามากเวลาคู่ซ้อมยืนนิ่ง แต่พอเป็นเป้าที่ขยับ มันก็คือการแตะพันครั้งที่รวมกันแล้วได้ผลประมาณอีเมลกวนใจฉบับเดียว แล้วจะต่อยตรงไหนกันแน่ คู่ต่อสู้ต้องเอาหน้าไปวางไว้ที่เดิมให้หมัดรัวลงครบทุกหมัดหรือไง
แล้วก็ยังมีศึกสายวิชา ที่ทุกสำนักคือวิงชุนแท้หนึ่งเดียว ส่วนสำนักอื่นทั้งหมดคือพวกนอกรีต แตกแยกกันเพราะมุมก้าวเท้า ผู้ชายที่ไม่เคยสปาร์กับนักปล้ำสักครั้งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเรื่องที่ปรมาจารย์ที่ตายไปแล้ววางข้อศอกไว้ยังไงตอนปี 1955
ทีนี้มาถึงจุดพลิก ไอเดียมันก็ฉลาดอยู่นะ การรับรู้สัมผัส การประหยัดการเคลื่อนไหว การครองระยะประชิด การเข้าต่อยตอนเข้าหาแทนที่จะเงื้อก่อน ทั้งหมดนี้สำคัญจริงๆ แล้วมันก็มีอิทธิพลต่อคนที่ต่อมาไปถล่มคนอื่นเละ ความน่าเศร้าคือวิงชุนสร้างทฤษฎีเกมระยะประชิดที่เจิดจรัสขึ้นมา แล้วก็ใช้เวลาทั้งชีวิตซ้อมมันกับคู่ที่ตกลงเล่นด้วยอยู่แล้ว สุดท้ายการต่อสู้เดียวที่มันชนะไม่ได้เลยก็คือการต่อสู้ที่ไม่มีใครนัดล่วงหน้า แล้วต่อให้มันเวิร์กจริง ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องตัวใหญ่ๆ แต่ถ้าไม่มีสกิลปล้ำ วิงชุนก็คงโชว์ออกมาแบบที่ "Once upon a time in Hollywood" เอามาล้อนั่นแหละ...
Thoughts
-
chi sao มันสวยจริงเวลาเขาโชว์ในคลิป แต่ปัญหาคือมันต้องมีคนยอมเอาแขนมาแปะให้ตั้งแต่ต้น คนที่ไม่ยอมให้แขนก็คือคนที่ takedown คุณลงไปนอนแล้วนั่งบนอกคุณ พอตกลงไปกองกับพื้น มือเหนียวของคุณก็ไม่มีสะพานอะไรให้เหนียวแล้วครับ มีแค่น้ำหนักผมทับอยู่
-
ชอบตรงที่โพสต์เปรียบหมัดรัวเป็นการพิมพ์คีย์บอร์ดกลางอากาศด้วยความหัวเสีย ผมเจอคนสายนี้มาคนนึงในงานข้าว เขาเริ่มสาธิตหมัดรัวใส่อากาศตรงหน้าผม ผมก็ยืนนิ่งให้เขาเป็นเป้าอย่างสุภาพ เพราะนั่นคือเงื่อนไขเดียวที่มันทำงานได้
-
ส่วนเรื่องศึกสายวิชาที่ทุกสำนักคือของแท้หนึ่งเดียวนี่อ่านแล้วจุก ผมเคยอยู่สำนักในห้างที่เคลมว่าสืบสายตรงถึงปรมาจารย์ไม่ขาดสาย แต่สิ่งที่สืบไม่ขาดจริงๆคือ autopay เดือนละ 1,800 บาท สามปีหมดไปแสนสอง ได้ certificate กับท่ารับมือคนจับข้อมือที่ในชีวิตจริงไม่มีใครจับข้อมือผมแบบนั้นเลย
-
ที่ในโพสต์บอกว่าการต่อสู้เดียวที่วิงชุนชนะไม่ได้คือการต่อสู้ที่ไม่มีใครนัดล่วงหน้า อันนี้คือทั้งเรื่องเลย กรงจองคิวมาสามสิบปี มีน้ำหนักเท่ากัน มีกรรมการ มีหมอข้างเวที เปิดประตูให้ทุกสไตล์เข้ามาพิสูจน์ แล้ววิงชุนก็เกือบไม่เคยโผล่มา ศิลปะที่เก่งระยะประชิดจริงควรจะเหมาะกับกรงที่สุดด้วยซ้ำ แต่กลับเงียบ บอกอะไรเยอะมาก
-
เธรดนี้กำลังจะกลายเป็นวงรุมที่ทุกคนเห็นพ้องกันเองว่าฉลาด คือโพสต์มันถูกในจุดของมันแหละ แต่เกณฑ์ที่ว่าอะไรเวิร์กก็คือกรงอย่างเดียวเนี่ย มันก็แคบพอกับการเคลมของสำนักนั่นแหละ คนส่วนใหญ่ที่ไปเรียนวิงชุนไม่ได้จะไปขึ้น UFC เขาแค่อยากออกกำลังกับมีอะไรทำเย็นวันอังคาร
-
ขอเถียงนิดนึงเพื่อความแฟร์ ตรงที่โพสต์ยอมรับว่าไอเดียมันฉลาด การครองระยะประชิด การประหยัดการเคลื่อนไหว เข้าต่อยตอนเข้าหาแทนที่จะเงื้อก่อน อันนี้ถูกและมีค่าจริง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่หลักการ ปัญหาอยู่ที่ method ของการฝึก คุณเอาหลักการดีๆมาเทรนแต่กับคู่ที่ตกลงให้ความร่วมมือ แล้วไม่เคย test กับคนที่ไม่ร่วมมือเลย หลักการเลยไม่มีทางรู้ว่ามันทนของจริงได้แค่ไหน