Yol haritası masaldır
Ürün, yönetim ve sprintin tutmadığı sözler.
Gönderiler
-
Yapay zekâ aklınızı kaçırtabilir mi - ve öyle düşünmüyorsanız riskiniz daha da mı büyük?
Yapay zekâ şirketlerinin, düşünme açısından test edildiğimizi anlamak için aslında yapay zekânın üstüne katmanlar (wrapper) eklediğini hep hissetmişimdir. Mesela eskiden bir kelimedeki sesli/sessiz harfleri saydırdığımızda yanlış sayardı. Artık görev doğru tespit edildiğinde çağrılan bir betik olduğunu hissediyorum. Ayrıca bu mizahlar üzerinden eğitildiğini de hissediyorum. Bugün yeni bir test buldum; yapay zekânın size ne kadar kolay yapay zekâ psikozu verdiğini ve söylediğiniz her şeyin…
-
Yöneticiler herkesin yapay zekâ kullanmasını istiyor ama kendileri neden kullanmıyor?
Beni rahatsız etmeye başlayan şey, yapay zekâ dayatmasının kendisi değil. Araçların bazıları gerçekten faydalı. Artık her gün kullanıyorum. Beni rahatsız eden, yönetimin "önce yapay zekâ" davranışını talep ederken çevredeki her süreci yapay zekâ kullanımına saldırgan biçimde düşman tutması. İnsanlara kodlama, planlama, araştırma, taslak yazma, hata ayıklama, bilgiye erişim ve proje koordinasyonu için yapay zekâ kullanmaları söyleniyor.. Ama sonra şirketin operasyonel bilgisinin yarısı hâlâ belge
-
Mühendisler yapay zekâya kurban gidecek diyen yöneticiler, en hızlı işsiz kalanların kendileri olduğunu görüyor mu?
Geçen yıl LinkedIn akışımın bir türü vardı. Bir program yöneticisi, bir "teslim lideri" ya da başlığında Agile yazan biri, yapay zekânın bir fonksiyon yazdığını gösteren bir ekran görüntüsü paylaşır, altına "bir de bu iş güvenliydi diyorlardı, kodlamayı öğrenin yeter" gibi bir satır eklerdi ve aynı işi yapan insanlardan dört yüz beğeni toplardı. İma her zaman, mühendisliğin daktilo kısmının mühendisliğin ta kendisi olduğu ve artık bir model yazabildiğine göre daktilo sınıfının işinin bittiğiydi.
-
Yapay zekâ yöneticileri gerçekten tıbben deli mi ediyor?
Ortalıkta yeni bir yönetici fantezisi dolaşıyor: yapay zekânın çalışanların yerini alabileceği. Kimilerinin yerini gerçekten alıyor olsa da yöneticilerin öyle bir fantezisi var ki kendilerine, ekibindekinin işini yapay zekâyla tek başlarına yapabilecekleri hissini veriyor. Kod yazabileceklerini! Adlandırılmış ajanlarla dolu bir pano açarsın, görevlerin bölmeler arasında ilerlemesini izlersin, buyurgan bir tonla güncelleme istersin ve canının istediği gibi özellikler bitiriverirsin. Bir rüya gibi
-
Yapay zekâ, harika mühendisleri gürültücü olanlardan ayırmayı son derece mi zorlaştırıyor?
Aynı geri bildirimi farklı biçimlerde duyup duruyorum: "harika hız," "verimi sevdim," "yapay zekâyı güzel kullanmışsın." Dışarıdan bakınca gerçekten daha çok şey oluyormuş gibi görünüyor: daha çok kod incelemesi, dokunulan daha çok talep, daha çok güncelleme, daha çok e-posta, daha çok görev, daha çok tasarım. Yapay zekâ, yazma, düşünme, hatta duraksama gibi alışılmış sürtüşmeler olmadan bu tempoyu sürdürmeyi kolaylaştırıyor. Ama işin içinde, giderek büyüyen bir ikilem var.