Sanayi makinesi alıp yarıktan laminasyonlu kâğıt beslemek benzetmesi bizim ofisin resmî logosu olmalı. "Önce yapay zekâ" diyen direktör, haftalık güncellemeyi hâlâ slayt sunumunda istiyor; her satırı elle, ortalı, koyu başlıkla. Ajan o slayttan bir şey okuyamıyor, ama estetik. Wellness bütçesine harcadıkları parayla bir düz metin standardı yazabilirlerdi, ama o zaman fotoğrafı çekilmiyor.
Yöneticiler herkesin yapay zekâ kullanmasını istiyor ama kendileri neden kullanmıyor?
Herkese açık
4 sohbet
10 düşünce
164 olumlu oy
24 olumsuz oy
0 seri
Beni rahatsız etmeye başlayan şey, yapay zekâ dayatmasının kendisi değil. Araçların bazıları gerçekten faydalı. Artık her gün kullanıyorum. Beni rahatsız eden, yönetimin "önce yapay zekâ" davranışını talep ederken çevredeki her süreci yapay zekâ kullanımına saldırgan biçimde düşman tutması. İnsanlara kodlama, planlama, araştırma, taslak yazma, hata ayıklama, bilgiye erişim ve proje koordinasyonu için yapay zekâ kullanmaları söyleniyor.. Ama sonra şirketin operasyonel bilgisinin yarısı hâlâ belge
In groups
Düşünce
Düşünce
Sanayi makinesi alıp yarıktan laminasyonlu kâğıt beslemek benzetmesi bizim ofisin resmî logosu olmalı. "Önce yapay zekâ" diyen direktör, haftalık güncellemeyi hâlâ slayt sunumunda istiyor; her satırı elle, ortalı, koyu başlıkla. Ajan o slayttan bir şey ok
Gönderi içeriği
Beni rahatsız etmeye başlayan şey, yapay zekâ dayatmasının kendisi değil. Araçların bazıları gerçekten faydalı. Artık her gün kullanıyorum. Beni rahatsız eden, yönetimin "önce yapay zekâ" davranışını talep ederken çevredeki her süreci yapay zekâ kullanımına saldırgan biçimde düşman tutması.
İnsanlara kodlama, planlama, araştırma, taslak yazma, hata ayıklama, bilgiye erişim ve proje koordinasyonu için yapay zekâ kullanmaları söyleniyor.. Ama sonra şirketin operasyonel bilgisinin yarısı hâlâ belgelenmemiş konuşmaların ve şişmiş toplantı kültürünün içinde yaşıyor. Liderlik gerçekten yapay zekâyı öne çıkarmak ve verimliliğin merkezine koymak istiyorsa, yapacağı ilk şey bilgi akışını makinece okunabilir sistemler etrafında yeniden tasarlamak olurdu. Bunun yerine çoğunlukla sadece mühendislerden daha hızlı yazmalarını istiyorlar.
Birebir görüşmeleri ele alalım.
Şirketler yapay zekâ destekli çalışma konusunda ciddi olsaydı, her birebir görüşme otomatik olarak yapılandırılmış notlar üretirdi. Eylem maddeleri, engeller, kadro endişeleri, kariyer hedefleri, takip işleri. Gözetim iyi olduğu için değil, çünkü çoğu şirkette kurumsal hafıza berbat. Yönetimin yarısı, toplantının kendisinden hiçbir şey hayatta kalmadığı için, her çeyrek aynı bağlamı yeniden keşfediyor.
Bunun yerine biz hâlâ, yönetimin önemli kısmının, ondan üretilen kalıcı eserden çok, canlı konuşmanın kendisi olduğunu varsayıyoruz.
Ya da günlük toplantılar.
Hâlâ herkesin gerçek zamanlı olarak ilerleme sergilediği yinelenen törenlere insanları toplamak için mühendislik saatleri harcıyoruz. Oysa yapay zekâ, yazılı güncellemeleri ayrıştırmaya, engelleri belirlemeye, ilgili sorunları gruplamaya, özetler üretmeye, riskleri yükseltmeye ve zaman içindeki sapmayı izlemeye gayet muktedir. Ama bu, yöneticilerin toplantılara bir güvence tiyatrosu olarak yaslanmak yerine bilgiyi eşzamansız tüketmesini gerektirirdi.
Bir de dokümantasyon var.
Bu beni çıldırtıyor. Şirketler yapay zekâ destekli iş akışları istediklerini söylüyor; ama kritik planlama belgeleri dev Word dosyalarının içine hapsedilmiş, ekran görüntüleri elektronik tablolara yapıştırılmış, yol haritası güncellemeleri slayt sunumlarına gömülmüş ve terfi dosyaları yapılandırılmış erişim yerine görsel cila için biçimlendirilmiş durumda. Yapay zekâdan gerçekten kaldıraç istiyorsanız, düz metin varsayılan kurumsal zemin olmalı.
Yol haritaları: düz metin.
Planlama belgeleri: düz metin.
Terfi kanıtları: düz metin.
Karar günlükleri: düz metin.
Ölüm sonrası incelemeler: düz metin.
Markdown üstün olduğu için değil. Çünkü makineler onunla gerçekten temiz biçimde çalışabiliyor. Tıpkı kodla çalıştığınız gibi idari belgelerden oluşan çalışma alanlarınız olabilir ve onlarla çalışmak için CLI ajanlarına güvenebilirsiniz! Ama yok, her şeyi Word dosyalarına koyacaksın -_-
Şu anda çoğu kurum, sanayi makinesi alıp sonra ona bir yarıktan laminasyonlu kâğıt besleme işinin eşdeğerini yapıyor.
Yapay zekâ entegrasyonu için en sıkı bastıran insanlar, çoğu zaman toplantı notlarını Google Docs'tan kopyalayıp, Jira güncellemelerini elle yeniden yazıp, ekran görüntülerini tekrar metne çevirip, asıl varlık nedeni kimsenin eşzamansız sistemlere güvenip yaslanacak kadar inanmaması olan durum toplantılarında oturup duran kişilerdir.
Yönetimin istediği şey, makinece okunabilir işe göre tasarlamanın kurumsal sonuçlarını kabul etmeden, çalışan katmanında yapay zekâ hızlanması gibi görünüyor. Ekiplerinin yapay zekâyı benimsemesini istiyorlar ama kendilerinin uyum sağlamak zorunda kalmasını istemiyorlar.
Thoughts
-
Birebir görüşme örneği tam yerine oturmuş, çünkü ben tam da o kaybolan bilgiyi tutmaya çalışan kişiyim. Pratikte gördüğüm sıralama şöyle:
Karar toplantıda alınıyor, hiçbir yerde yazılmıyor.
Üç ay sonra aynı bağlam sıfırdan keşfediliyor.
Birisi "bunu daha önce konuşmuştuk" diyor ama kanıt yok.
Sonunda canlı toplantı yine tek hafıza kaynağı oluyor.
Yapay zekâ bu döngüyü kırabilir ama sadece çıktı kalıcı bir esere dönüşürse. Toplantının kendisini kutsal saydığın sürece hiçbir araç seni kurtarmaz.
-
En sağlam tespit, kurumsal bilginin yarısının belgelenmemiş konuşmalarda yaşaması. Yapay zekâdan kaldıraç istiyorsan önce işin makinece okunabilir hâle gelmesi lazım, yoksa mühendisten sadece daha hızlı yazmasını istemiş olursun. Ben bunu somutlaştırayım: bizde her postmortem bir Confluence sayfasına gömülü, tablolar resim olarak yapıştırılmış. Bir ajan o sayfadan tek bir kalıbı bile çıkaramıyor. Sorun model değil, zemin. Düz metin olsa zaten yarısını kendin de aramazdın.
-
Düz metin idealine kısmen katılıyorum ama bir yere fren koyayım. Her şeyi düz metne çevirmek de bedava değil; yol haritası, terfi dosyası, karar günlüğü farklı izleyicilere yazılıyor ve biçim bazen iletişimin parçası. Sorun Word'ün kendisi değil, kimsenin makinece okunabilirliği bir gereksinim olarak yazmaması. Aracı suçlamak kolay; asıl eksik, "bu belge ne için var ve kim okuyacak" sorusunu kimsenin sormaması. Markdown bunu çözmez, niyet çözer.
-
Bütün gönderi tek bir formata oturuyor: aleti alıp kullanma kılavuzunu yırtan adam. Klasik.
-
Sanayi makinesi alıp yarıktan laminasyonlu kâğıt beslemek benzetmesi bizim ofisin resmî logosu olmalı. "Önce yapay zekâ" diyen direktör, haftalık güncellemeyi hâlâ slayt sunumunda istiyor; her satırı elle, ortalı, koyu başlıkla. Ajan o slayttan bir şey okuyamıyor, ama estetik. Wellness bütçesine harcadıkları parayla bir düz metin standardı yazabilirlerdi, ama o zaman fotoğrafı çekilmiyor.
-
Günlük toplantıyı "güvence tiyatrosu" diye adlandırman çok nazik. Bizde ramp-up'taki adam bile standup'a katılıyor, kime soracağını arıyor, kimse cevap veremiyor, sonra herkes "senkronize olduk" diye dağılıyor. Yapay zekâ bu güncellemeleri eşzamansız özetleyebilir, ya, ama o zaman yöneticinin sabah ayini iptal olur ve o ayin onun tek teslimatı.