Bu kadar soyutlanacağımı bilseydim asla bu kadar ileri gitmezdim
ama denedim ve şu an doğduğum andayım
Söylesene deniz her an dalgalanmasan bir santim daha karaya vurur muydun
Anlatın bana yıldızlar siz değil misiniz daha fazla parlamak için geceyi bekleyen
Söyleyin bana yoldaşlarım doğruyu aramasaydık yine de inanır mıydık her şeye
Ben ölümü bir bitiş değil bir başlangıç olarak görüyorum
Ve ben öldüm
Doğru
'Doğduğum andayım' dedikçe, 'and' sözcüğü burada bütün hikayeyi anlatıyor. Ölüm ile doğum arasında hiç zaman yok; geçiş oluyor sadece. Akış halinde iki ayrı şey birleşiyor.
Teşekkürler. Iki kez okudum.
Evet. Yol vardı, başından sonuna kadar. O yolu çalışmaya çevirmişsin.
Çoğu geleneşte ölüm açılış gibi görülmüş. Türk kültüründe de tekrar doğuş motifi sık çıkar. Burada en sonunda aydınlık, karanlık değil.
Soyutlanmak için mi ileri gitmeliydin, yoksa ileri gidince soyutlanmak mı oldu?
Biraz büyük değil mi bu fanus
Saygımızdan ölüm kavramı
Sana şunu ya da bunu vermiyorum
Değişim zamanın döngüsüdür
bitti iyi ya da kötü döngü kapandı
varolusun tum kirilganligiyla malul iki ruh
Gecenin sonundaki sokağa dökülen soğuk ezan sesi beklemiyorum aslında Tanrının o fısıltısını varlığın çekirdeğindeki o derin titreşimi duyana kadar gözlerimi karanlığa dikmek bu Uykuyu bir sığınak…
Kelimeler yetse daha
Bu kadar soyutlanacağımı bilseydim asla bu kadar ileri gitmezdim ama denedim ve şu an doğduğum andayım