neden insan hep böyle kendine köle
ayıpladığını yaşamadan ölmüyor
Ölülerin arkasından vücutlarına duyduğumuz saygıdan dolayı mı onları kabristana gömüyorduk yoksa bir gün kendi benliğimizde yok olacağını bilip vücudumuzun bir çöp gibi yok olması düşüncesine katlanamamızdan dolayı mı onları yad edip isimlerini mezar taşlarına yazıp ,dünyada hala bir parça toprağı olduğunu düşündürüp kendimizi mi tatmin ediyorduk ?
Kendimizi tatmin etmek için mi bu ritüelleri yapıyoruz? Yoksa gerçekten başkasının için?
Bu kadar soyutlanacağımı bilseydim asla bu kadar ileri gitmezdim ama denedim ve şu an doğduğum andayım
varolusun tum kirilganligiyla malul iki ruh
Kelimeler yetse daha
Gecenin sonundaki sokağa dökülen soğuk ezan sesi beklemiyorum aslında Tanrının o fısıltısını varlığın çekirdeğindeki o derin titreşimi duyana kadar gözlerimi karanlığa dikmek bu Uykuyu bir sığınak…
Biraz büyük değil mi bu fanus
bitti iyi ya da kötü döngü kapandı
Sana şunu ya da bunu vermiyorum
Değişim zamanın döngüsüdür
Saygımızdan ölüm kavramı