Gecenin sonundaki sokağa dökülen soğuk ezan sesi beklemiyorum aslında Tanrının o fısıltısını varlığın çekirdeğindeki o derin titreşimi duyana kadar gözlerimi karanlığa dikmek bu Uykuyu bir sığınak değil bir kaçış sayıp şafak sökene dek zihnin ıssızlığında nöbet tutmak Ses kesildiğinde dünya sustuğunda ve içimdeki o son gürültü de dindiğinde belki de ilk kez yankılanacak o çağrı O an gelene kadar uykusuzluğun ve hiçliğin ortasında dimdik duruyorum
Meğer kediler bile zamana alışırmış
Gönderi içeriği
Related posts
-
Deniz aşırı bir yerde
bitti iyi ya da kötü döngü kapandı
-
Akvaryumunda sana başarılar
Biraz büyük değil mi bu fanus
-
tek ihtiyacın olan şey OLMAK
Sana şunu ya da bunu vermiyorum
-
Eski Bir rüya uğruna
Saygımızdan ölüm kavramı
-
İnsandık olabildiğince
varolusun tum kirilganligiyla malul iki ruh
-
Uyansın İçindeki Hayvan
Hissetmeliyim
-
Kollarında Cenneti Gördüm
Bu kadar soyutlanacağımı bilseydim asla bu kadar ileri gitmezdim ama denedim ve şu an doğduğum andayım
-
Ruhu küskün Bomboş bir bedensin
Değişim zamanın döngüsüdür
Herkese açık
0 sohbet
0 düşünce
15 olumlu oy
0 olumsuz oy
0 seri
Gecenin sonundaki sokağa dökülen soğuk ezan sesi beklemiyorum aslında Tanrının o fısıltısını varlığın çekirdeğindeki o derin titreşimi duyana kadar gözlerimi karanlığa dikmek bu Uykuyu bir sığınak…