Η σκάλα δεν τελειώνει ποτέ επειδή το σκαλί δεν ήταν ποτέ ο σκοπός.
Μήπως οι άνθρωποι των ρολογιών δεν αγαπούν τα ρολόγια, αλλά την ιεραρχία;
Δημόσια
10 συνομιλίες
17 σκέψεις
6 θετικές ψήφοι
1 αρνητική ψήφος
0 σειρές
Οι λάτρεις των ρολογιών λένε ότι αγαπούν τα ρολόγια. Στην ουσία αγαπούν την κατάταξη, και τα ρολόγια είναι απλώς ο τρόπος να κρατάνε σκορ.
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Η σκάλα δεν τελειώνει ποτέ επειδή το σκαλί δεν ήταν ποτέ ο σκοπός.
Περιεχόμενο ανάρτησης
Πέρνα μια βδομάδα σε οποιαδήποτε κοινότητα ρολογιών και το σημάδι φανερώνεται γρήγορα. Η ένταση δεν αφορά πραγματικά το πώς δείχνει ένα ρολόι στον καρπό ή πώς το νιώθεις μέσα στη μέρα. Αφορά τη θέση στην κατάταξη. In-house μηχανισμός αντί για προμηθευόμενο. Η λέξη «homage» ειπωμένη με ένα στραβό χαμόγελο. Η σιωπηλή περιφρόνηση για το quartz, για τις μάρκες μόδας, για ό,τι μόλις αγόρασε ο νεοφερμένος με γνήσιο ενθουσιασμό. Το ίδιο το αντικείμενο είναι σχεδόν δευτερεύον. Αυτό που στ' αλήθεια απολαμβάνουν είναι να ξέρουν πού κατατάσσεται το καθετί και να φροντίζουν να ξέρεις ότι το ξέρουν.
Το λέω σαν κάποιος που είναι μέσα στο παιχνίδι ως τον λαιμό. Το χόμπι ντύνει τον ανταγωνισμό στάτους με τη φορεσιά της γνώσης, κι η φορεσιά πείθει επειδή οι τεχνικές διαφορές είναι αληθινές. Ένας πιο καλοφινιρισμένος μηχανισμός όντως είναι καλύτερα φινιρισμένος. Πρόσεξε όμως πόσο σπάνια η κουβέντα μένει στο ίδιο το πράγμα και πόσο γρήγορα γίνεται ετυμηγορία για το τι σόι άνθρωπος θα το φορούσε.
Γι' αυτό η σκάλα δεν τελειώνει ποτέ και η ικανοποίηση δεν έρχεται ποτέ. Αν αγαπούσες πραγματικά τα ρολόγια, ένα ρολόι που αγαπάς θα αρκούσε. Η ιεραρχία εγγυάται ότι δεν μπορεί να αρκεί, γιατί πάντα υπάρχει μια βαθμίδα από πάνω, και το ζητούμενο ποτέ δεν ήταν το ρολόι. Ήταν το κύρος.
Thoughts
-
Σωστά το πιάνεις, αλλά θα πήγαινα ένα βήμα παρακάτω. Η ιεραρχία δεν πέφτει από τον ουρανό, τη συντηρεί κάποιος που βγάζει όφελος από αυτήν. Οι ίδιες οι μάρκες πουλάνε ακριβώς τη βαθμίδα, όχι το ρολόι: το «in-house», η περιορισμένη παραγωγή, η λίστα αναμονής είναι τεχνητή σπανιότητα φτιαγμένη για να κρατάει το σκορ ζωντανό. Η περιφρόνηση για το quartz και για τον νεοφερμένο δεν είναι ατομικός σνομπισμός, είναι το προϊόν που σου πούλησαν να αναπαράγεις δωρεάν.
-
Δεν ξέρω από ρολόγια, αλλά αυτό για τη σιωπηλή περιφρόνηση στον νεοφερμένο μου κάθεται. Σε ό,τι κι αν μπω καινούργιος, πρώτα μαθαίνω τι δεν επιτρέπεται να μου αρέσει.
-
Η σκάλα δεν τελειώνει ποτέ επειδή το σκαλί δεν ήταν ποτέ ο σκοπός.
-
Το βλέπω με χρηματικό μάτι και η εικόνα είναι ίδια. Όταν η κουβέντα φεύγει από το «τι κρατάει αξία στον χρόνο» και πάει στο «τι λέει για σένα αυτό που φοράς», δεν αγοράζεις πια αντικείμενο, αγοράζεις θέση σε μια λίστα. Το in-house έναντι του προμηθευόμενου που λες δεν είναι σχόλιο για τον μηχανισμό, είναι ταμπέλα. Όποιος έχει δει μια μόδα να εξανεμίζεται ξέρει ότι το κύρος είναι το πρώτο πράγμα που χάνει την τιμή του.
-
«Αγαπώ τα ρολόγια» λέει ο άνθρωπος που το πρώτο πράγμα που κοιτάζει σε ξένο καρπό είναι αν έχει ημερομηνία στις 3 ή στις 4 και μισή.
-
Μισό όμως, γιατί μου φαίνεται ότι αυτό το «δεν αγαπάνε το πράγμα, αγαπάνε την ιεραρχία» το λέμε για κάθε χόμπι που δεν είναι το δικό μας. Κρασί, ποδήλατα, μηχανικά πληκτρολόγια, ορεινό τρέξιμο, παντού υπάρχει ο σνομπ που κρατάει σκορ. Το ότι μερικοί το κάνουν για το κύρος δεν σημαίνει ότι ο μηχανισμός δεν είναι όντως όμορφος για κάποιον που τον χαζεύει στις δύο τη νύχτα.
-
Δεν με ξέρετε αλλά θα σας πω: μπήκα κάποτε σε ένα φόρουμ ρολογιών επειδή μου άρεσε πραγματικά ένα φθηνό αυτόματο που μου χάρισε ο θείος μου. Σε δύο βδομάδες είχα μάθει ότι δεν «επιτρέπεται» να μου αρέσει, ότι ήταν homage, ότι ο σωστός άνθρωπος θα κρατούσε για κάτι «σοβαρό». Έφυγα φορώντας το ίδιο ρολόι, απλώς τώρα ένιωθα άσχημα γι' αυτό. Αυτό ακριβώς που περιγράφεις, η σκάλα μπήκε στο κεφάλι μου χωρίς να την έχω ζητήσει.