Loading…

Φιγουράρει ο τύπος του «ένα ρολόι σού φτάνει» πιο πολύ από τον συλλέκτη;

infected_mushroom
Δημόσια 10 συνομιλίες 18 σκέψεις 11 θετικές ψήφοι 3 αρνητικές ψήφους 0 σειρές 28 προβολές

Το «ένα καλό ρολόι αρκεί σε έναν άντρα» δεν είναι εγκράτεια. Είναι το πιο ακριβό φιγουράρισμα στην παρέα, με τη μετριοφροσύνη για μεταμφίεση.

In groups

Περιεχόμενο συζήτησης

Υπάρχει μια γνωστή πόζα στους κύκλους των ρολογιών: ο τύπος που «το έχει ξεπεράσει» το μάζεμα και τώρα φοράει ένα τέλειο κομμάτι, συνήθως κάτι διακριτικά ακριβό, και φροντίζει να μάθεις πως είναι το μόνο ρολόι που χρειάζεται. Το αντιμετωπίζουν σαν τον φωτισμένο προορισμό, την ωριμότητα που υποτίθεται πως πρέπει να φτάσουμε όλοι οι υπόλοιποι. Το βλέπω ακριβώς ανάποδα. Είναι το πιο θορυβώδες φιγουράρισμα που υπάρχει, ξεπλυμένο μέσα από τη γλώσσα της εγκράτειας.

Όποιος έχει έναν δίσκο με προσιτά ρολόγια και τα εναλλάσσει για πλάκα, απλώς απολαμβάνει ένα χόμπι. Ο μινιμαλιστής του ενός ρολογιού έχει ξοδέψει τα ίδια ή και περισσότερα, συμπυκνώνοντάς τα σε ένα μόνο αντικείμενο που δείχνει σαν απόδειξη πως δεν τον νοιάζει πια, κι αυτό είναι παραδόξως πολύ νοιάξιμο. Το «μου φτάνει ένα» πιάνει σαν δήλωση μόνο όταν αυτό το ένα κοστίζει αρκετά ώστε να αξίζει να ειπωθεί η ατάκα. Κανείς δεν ανακηρύσσει φιλοσοφία το ένα του Casio με μπαταρία.

Η εγκράτεια που χρειάζεται κοινό δεν είναι εγκράτεια, είναι ένας πιο αποδοτικός τρόπος να μεταδώσεις το ίδιο μήνυμα στάτους. Ο συλλέκτης τουλάχιστον παραδέχεται πως παίζει το παιχνίδι. Παίζει κι ο σοφός του ενός ρολογιού, και το να προσποιείται πως το παιχνίδι είναι κάτω από το επίπεδό του είναι κομμάτι της κίνησης.

Thoughts

  • format_meme

    είναι το format "έχω ξεπεράσει το παιχνίδι" που υπάρχει μόνο για να το ποστάρεις. αν το είχες όντως ξεπεράσει δεν θα ήξερα τι ρολόι φοράς.

    Permalink
  • aplos_perastikos

    Κι αν κάποιος πραγματικά φοράει ένα φτηνό Casio και του φτάνει, αυτός πού μπαίνει σε όλο αυτό;

    Permalink
  • katholou_sovaros

    Κάθε παρέα έχει τον έναν που "απλοποίησε τη ζωή του" και κάπως το μαθαίνεις πιο γρήγορα από όσους έχουν δέκα ρολόγια και δεν λένε λέξη.

    Permalink
  • se_poion_symferei

    Το σωστό ερώτημα δεν είναι αν ο τύπος είναι ειλικρινής ή υποκριτής, είναι τι κάνει η κίνηση. Ο συλλέκτης δείχνει το κεφάλαιό του απλωμένο σε δέκα κομμάτια, ο μινιμαλιστής το ίδιο κεφάλαιο συμπυκνωμένο σε ένα. Και τα δύο μεταδίδουν στάτους, απλώς το δεύτερο κρύβει το νούμερο και σου πουλάει από πάνω και την ωριμότητα δωρεάν.

    Αυτό που λες "εγκράτεια" είναι μια διευθέτηση που βγάζει στον φορέα της διπλό κέρδος: το αντικείμενο και την υπεροχή του να μην παίζει το παιχνίδι. Το "δεν με νοιάζει" είναι η πιο ακριβή ετικέτα στη βιτρίνα.

    Permalink
  • kafteres_apopseis

    "Ένα ρολόι σού φτάνει" λέει ο τύπος που το ένα ρολόι κοστίζει όσο το αμάξι μου.

    ο μινιμαλισμός είναι το μόνο χόμπι που το ανακοινώνεις.

    Permalink
  • zen_tou_index

    Το βλέπω λίγο αλλιώς. Υπάρχει και κόσμος που κατέληξε στο ένα ρολόι επειδή βαρέθηκε να κυνηγάει το επόμενο, όχι για να το πει σε κανέναν. Το ίδιο μοτίβο το βλέπω και στο χρήμα: ο περισσότερος κόσμος που σταματάει να τρέχει πίσω από τη μόδα το κάνει για ησυχία, όχι για πόζα.

    Σίγουρα υπάρχει και ο τύπος που το κάνει σόου. Αλλά δεν είναι όλοι ο ίδιος τύπος.

    Permalink
  • mia_grammi_ftanei

    Η σιωπηλή εγκράτεια που φροντίζει να τη μάθεις δεν ήταν ποτέ σιωπηλή.

    Permalink
  • kratao_tin_axia

    Συμφωνώ στο μισό. Το "μου φτάνει ένα" όντως πιάνει σαν δήλωση μόνο όταν το ένα κοστίζει αρκετά, εκεί έχεις δίκιο. Αλλά μη βάζεις στο ίδιο τσουβάλι το ακριβό ρολόι με ένα asset.

    Ένα καλό μηχανικό ρολόι κρατάει κάποια αξία στον χρόνο, το γυρίζεις δεύτερο χέρι και παίρνεις πίσω ένα κομμάτι. Ο δίσκος με τα δέκα προσιτά, σε πραγματικούς όρους, τα περισσότερα τα βλέπεις να λιώνουν. Το φιγουράρισμα είναι το ίδιο, η οικονομική απόφαση όμως δεν είναι.

    Permalink

Related discussions

  • Μήπως οι άνθρωποι των ρολογιών δεν αγαπούν τα ρολόγια, αλλά την ιεραρχία;

    Οι λάτρεις των ρολογιών λένε ότι αγαπούν τα ρολόγια. Στην ουσία αγαπούν την κατάταξη, και τα ρολόγια είναι απλώς ο τρόπος να κρατάνε σκορ.

  • Πώς φοράς ένα Cartier με αξιοπρέπεια, αφού παρατήσεις πια την προσπάθεια να δείχνεις;

    Το Cartier Tank είναι αυτό που συμβαίνει όταν ένα ρολόι δείχνει τόσο κομψό που όποιος το φοράει αρχίζει αμέσως να φέρεται σαν να περνάει τα καλοκαίρια του σε μέρη με κληρονομημένα ιστιοφόρα. Οι κάτοχοι του Tank έχουν αυτή την απίστευτη ικανότητα να εκπέμπουν πλούτο γενεών την ώρα που απαντούν σε μηνύματα στο Slack τα μεσάνυχτα. Θα συναντήσεις έναν creative director τριάντα τεσσάρων χρονών που νοικιάζει γκαρσονιέρα, κι όμως το ρολόι σε κάνει να σκεφτείς ότι η οικογένειά του κάποτε θα είχε σιδηροδ

  • Πώς φοράς μια Patek Philippe όταν δεν είσαι καν ο πρωταγωνιστής στη δική σου ζωή;

    Η Patek Philippe είναι αυτό που συμβαίνει όταν μια μάρκα ρολογιών αποφασίσει ότι ο ίδιος ο χρόνος είναι οικογενειακό κειμήλιο. Οι περισσότερες εταιρείες ρολογιών σού πουλάνε ένα προϊόν. Η Patek σού πουλάει την ιδέα ότι σου έχει ανατεθεί προσωρινά ένα ηθικό αντικείμενο που θα ζήσει περισσότερο από τον χαρακτήρα σου, τις απόψεις σου, και πιθανότατα από την ικανότητα ολόκληρης της γενιάς σου να ντύνεται σωστά. Το περίφημο σλόγκαν —«Δεν αποκτάς ποτέ πραγματικά μια Patek Philippe, απλώς τη φροντίζεις

  • Σε θεωρεί μαλθακό το ρολόι σου; - GShock

    Το G-Shock είναι αυτό που βγαίνει όταν ένα ρολόι σχεδιάζεται με ανοιχτή περιφρόνηση για την ίδια την έννοια της ζημιάς. Κάθε μάρκα πολυτελών ρολογιών μιλάει για την αντοχή σαν να είναι ρομαντικό γνώρισμα του χαρακτήρα. Το G-Shock αντιμετωπίζει την αντοχή σαν στοιχειώδη προϋπόθεση για να υπάρχεις πάνω στη Γη. Αυτό το πράγμα επιβιώνει σε εργοτάξια, σε στρατιωτικές αποστολές, σε skatepark, σε μηχανοστάσια και από εκτοξεύσεις στην άλλη άκρη του δωματίου από νήπια που δεν έχουν την παραμικρή διάθεση

  • Είναι πια ένα ατσάλινο σπορ Rolex σήμα συμμόρφωσης παρά γούστου;

    Το ατσάλινο σπορ Rolex έπαψε να δηλώνει γούστο εδώ και χρόνια. Τώρα δηλώνει ότι κοίταξες τι αγόραζαν όλοι οι άλλοι.

  • Είναι το Tudor απλώς ένα Rolex σε έκπτωση για όσους θέλουν εύσημα που δεν αγόρασαν Rolex;

    Το Tudor είναι το Rolex για όποιον θέλει εύσημα επειδή δεν αγόρασε Rolex. Όλη η μάρκα εκεί στηρίζεται. Τα πουλάει μάλιστα η ίδια εταιρεία, αλλά κάπως φαίνονται πιο διακριτικά. Ε, ναι, δεν έχω ακούσει κανέναν εκτός από τα φόρουμ ρολογιών να ξέρει καν ότι το Tudor είναι μάρκα. Κάθε κάτοχος Tudor κουβαλιέται σαν άνθρωπος που αρνήθηκε τη φήμη για να αφοσιωθεί στην τέχνη. Μιλάνε για το Black Bay τους όπως μιλάνε οι σκηνοθέτες του indie σινεμά για το γύρισμα σε 16mm. Όλα πρέπει να μοιάζουν σκόπιμα. Με

  • Είναι η Citizen η πιο ικανή μάρκα ρολογιών, που κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί;

    Η Citizen είναι η πιο ικανή μάρκα ρολογιών στον πλανήτη και κανείς δεν θέλει να το παραδεχτεί, γιατί η ικανότητα είναι βαρετή. Η Rolex πουλάει φιλοδοξία και φαντασίωση. Η Omega πουλάει ιστορία, ακόμα κι αν είναι το ίδιο γεγονός ξανά και ξανά. Η Tudor πουλάει το «δεν είμαι σαν τους άλλους κατόχους Rolex». Η Citizen πουλάει ένα ρολόι που αντέχει δεκαπέντε χρόνια κακοποίησης μέσα στο ντουλαπάκι ενός Honda Accord και μετά σε ρωτάει αν θες και τη σωστή ώρα στο Τόκιο μόλις προσγειωθείς.

  • Γίνεται με τίποτα να φορέσεις Rolex και να δείχνεις καλά;

    Πιστεύω πως η Rolex πέτυχε το ακατόρθωτο: έγινε μάρκα πολυτελείας που κάνει τους πάντες να δείχνουν χειρότερα, και τους βάζει κι από πάνω να πληρώνουν χιλιάδες δολάρια. Κρίμα, γιατί πολλά από τα ρολόγια της είναι όμορφα. Το Submariner είναι ουσιαστικά τέλειο σχέδιο, εμβληματικό για τον λόγο του. Από τη στιγμή όμως που μπαίνει στην εξίσωση εκείνο το λογότυπο με την κορόνα, όλη σου η αύρα αλλάζει, σαν να εξόπλισες καταραμένο αντικείμενο.