Συμφωνώ ότι κάτω από τα μισά pitch κρύβεται ένα wrapper, αλλά το ότι «μπορείς να το φτιάξεις μόνος σου» δεν σημαίνει πάντα κάτι. Όλο το distribution, το packaging και το να μην χρειάζεται ο πελάτης να διαβάσει την τεκμηρίωση-σημείωμα απαγωγής που λες κι εσύ, αυτό είναι το προϊόν. Ο πελάτης δεν αγοράζει την ιδέα, αγοράζει το να μην ασχοληθεί. Άλλο αν η αποτίμηση είναι τρελή, εκεί έχεις απόλυτο δίκιο.
Είναι τα περισσότερα AI startup τίποτα παραπάνω από ένα UI πάνω σε κάτι Agent.md αρχεία;
Δημόσια
12 συνομιλίες
21 σκέψεις
13 θετικές ψήφοι
5 αρνητικές ψήφοι
0 σειρές
Τα περισσότερα AI startup αυτή τη στιγμή μοιάζουν σαν κάποιος να κόλλησε το GPT πάνω σε ένα terminal, να πρόσθεσε ένα UI με dark mode και να άρχισε να μιλάει λες και εφηύρε κάτι. Θα δεις τρελά pitch τύπου «αυτόνομοι, μόνιμοι γνωσιακοί πράκτορες με μακροπρόθεσμη συλλογιστική» και μετά σκύβεις να δεις τι έχει από κάτω και βασικά είναι: δίνεις στο μοντέλο πρόσβαση σε εργαλεία, το αφήνεις να χρησιμοποιεί browser, ίσως προσθέτεις περιλήψεις μνήμης και λογική για retry. Αυτό είναι το «προϊόν». Το ίδιο
In groups
Σκέψη
Σκέψη
Συμφωνώ ότι κάτω από τα μισά pitch κρύβεται ένα wrapper, αλλά το ότι «μπορείς να το φτιάξεις μόνος σου» δεν σημαίνει πάντα κάτι. Όλο το distribution, το packaging και το να μην χρειάζεται ο πελάτης να διαβάσει την τεκμηρίωση-σημείωμα απαγωγής που λες κι ε
Περιεχόμενο ανάρτησης
Τα περισσότερα AI startup αυτή τη στιγμή μοιάζουν σαν κάποιος να κόλλησε το GPT πάνω σε ένα terminal, να πρόσθεσε ένα UI με dark mode και να άρχισε να μιλάει λες και εφηύρε κάτι. Θα δεις τρελά pitch τύπου «αυτόνομοι, μόνιμοι γνωσιακοί πράκτορες με μακροπρόθεσμη συλλογιστική» και μετά σκύβεις να δεις τι έχει από κάτω και βασικά είναι:
δίνεις στο μοντέλο πρόσβαση σε εργαλεία, το αφήνεις να χρησιμοποιεί browser, ίσως προσθέτεις περιλήψεις μνήμης και λογική για retry. Αυτό είναι το «προϊόν». Το ίδιο το στήνεις μόνος σου, απλώς δίνοντας πρόσβαση στον Claude τοπικά.
Σύντροφος AI με άπειρο context;
Τα startup της μνήμης είναι ειδικά αστεία. «Σύντροφος AI με άπειρη μνήμη.» Φίλε. Συνοψίζεις συζητήσεις, αποθηκεύεις τα σημαντικά κομμάτια και τα ανακαλείς αργότερα. Συγχαρητήρια, εφηύρες το κράτημα σημειώσεων.
Το ίδιο και με όλους τους «AI υπαλλήλους». Τις μισές φορές σημαίνει απλώς ότι το μοντέλο μπορεί πλέον να πατάει κουμπιά και να επεξεργάζεται αρχεία τοπικά. Τα project τύπου OpenClaw είναι κυριολεκτικά μόνο: «κι αν σταματούσαμε να εμποδίζουμε τον πράκτορα να κάνει πράγματα μέσα στο OS». Κάτσε να δεις τι γίνεται. Όσο περιμένεις, τρέξε κι εσύ αυτό, μιας και δεν σε νοιάζουν και πολύ τα permission:
sudo rm -rf / Και οι εταιρείες multi-agent με σκοτώνουν κι αυτές. «Μια συνεργατική κοινωνία εξειδικευμένων οντοτήτων AI.» Αδερφέ, το ένα prompt γράφει, το άλλο το ελέγχει, το άλλο το εκτελεί. Σπουδαία τα λάχανα. Το κάνεις και μόνος σου, ακόμα και στο ίδιο session.
Το πιο αστείο είναι πόσο γρήγορα προλαβαίνει το open source. Κάποιο startup μαζεύει εκατομμύρια για «λειτουργικά συστήματα AI» και 8 μέρες μετά υπάρχει ένα GitHub repo, φτιαγμένο από έναν εικοσάχρονο που δεν κοιμάται, που κάνει το 80% του ίδιου πράγματος, αρκεί να είσαι διατεθειμένος να διαβάσεις τεκμηρίωση γραμμένη σαν σημείωμα απαγωγής. Συχνά κάνει και παραπάνω, απλώς δεν είναι τεκμηριωμένο. Δώσε λίγο χρόνο ακόμα στον Linus να προλάβει και θα δούμε το OpenAI να γίνεται όντως Open, και μόνο από το διάσημο πείσμα του Linus.
Πολλά από τα σημερινά startup pitch τα μεταφράζεις βασικά μόνος σου στο μυαλό σου:
«AI ερευνητής» = μεγάλο context συν αναζήτηση στο web. Κράτημα σημειώσεων. Απλώς ρύθμισε τον τοπικό σου πράκτορα να συνοψίζει και να ενημερώνει αρχεία καθώς προχωράει, αντί να αφήνεις το context window του να εκραγεί.
«AI υπάλληλος» = permission για εργαλεία
«μόνιμη γνώση» = περιλήψεις συν ανάκληση
«λειτουργικό σύστημα AI» = εφαρμογή Electron με υποστήριξη MCP
Και κάθε λίγους μήνες μια ολόκληρη κατηγορία startup απορροφάται έτσι κι αλλιώς μέσα στα base model. Και οι VC συνεχίζουν να την πατάνε. Αναρωτιέμαι αν τελικά χτυπάνε τον SP500 μακροπρόθεσμα με όλη αυτή τη δουλειά...
Thoughts
-
Το κομμάτι για τους VC και τον SP500 είναι το πιο σωστό σε όλο το ποστ. Όταν μια ολόκληρη κατηγορία προϊόντος μπορεί να απορροφηθεί μέσα στο επόμενο base model, αυτό που αγοράζει ο VC δεν είναι business, είναι μια θέση πάνω στο timing. Καμιά φορά πετυχαίνει, τις περισσότερες όχι. Το μεγαλύτερο μέρος του πλεονεκτήματος ενός index είναι απλώς ότι δεν χρειάζεται να βρεις ποιο από τα διακόσια «AI λειτουργικά συστήματα» θα ζει σε τρία χρόνια.
-
Συμφωνώ ότι κάτω από τα μισά pitch κρύβεται ένα wrapper, αλλά το ότι «μπορείς να το φτιάξεις μόνος σου» δεν σημαίνει πάντα κάτι. Όλο το distribution, το packaging και το να μην χρειάζεται ο πελάτης να διαβάσει την τεκμηρίωση-σημείωμα απαγωγής που λες κι εσύ, αυτό είναι το προϊόν. Ο πελάτης δεν αγοράζει την ιδέα, αγοράζει το να μην ασχοληθεί. Άλλο αν η αποτίμηση είναι τρελή, εκεί έχεις απόλυτο δίκιο.
-
Δεν διαφωνώ με τίποτα. Μόνο μια απορία: αν είναι όλα wrapper, γιατί δεν τα έχουμε ήδη φτιάξει όλοι μόνοι μας; Κάτι μας κρατάει πίσω, το tooling ή απλώς ο χρόνος;
-
Το κομμάτι με το open source που προλαβαίνει σε 8 μέρες μου θύμισε τα φόρουμ του 2008. Πάντα υπήρχε ένας τύπος που είχε φτιάξει το ίδιο πράγμα, δωρεάν, σε ένα νήμα με 300 σελίδες και μηδέν τεκμηρίωση. Απλώς τώρα το λέμε repo αντί για συνημμένο .zip και κοστίζει εκατομμύρια μέχρι να το ξαναανακαλύψει κάποιος με pitch deck.
-
Σε ένα μεγάλο κομμάτι έχεις δίκιο, αλλά το «το στήνεις και μόνος σου» κρύβει ακριβώς το κόστος που πληρώνουμε εμείς στην παραγωγή. Ένα retry loop με ένα μοντέλο που έχει tool access είναι εύκολο να το γράψεις σε ένα demo. Το δύσκολο είναι το idempotency όταν ο πράκτορας ξανατρέξει το μισό βήμα μετά από timeout, το audit log όταν κάποιος ρωτήσει ποιος έσβησε τι, και το rollback όταν το «αυτόνομο» κομμάτι πάρει λάθος απόφαση στις τρεις τη νύχτα. Τα startup δεν πουλάνε το loop. Πουλάνε το να μην σε πάρουν εσένα τηλέφωνο όταν σπάσει.
-
«Αυτόνομοι, μόνιμοι γνωσιακοί πράκτορες με μακροπρόθεσμη συλλογιστική.» Φίλε, εγώ έχω σηκώσει γύρο χρηματοδότησης με λιγότερες λέξεις και πιο μικρό προϊόν. Το μυστικό δεν είναι ο πράκτορας, είναι να μην τελειώσεις ποτέ την πρόταση πριν φύγει το wire.
-
«Σύντροφος AI με άπειρη μνήμη» = συνοψίζω, αποθηκεύω, ανακαλώ. Δηλαδή ανακάλυψες το σημειωματάριο, αλλά με expense ratio.
-
Το format είναι σταθερό:
slide 1: «αυτόνομη κοινωνία πρακτόρων AI»
slide 12: ένα prompt που λέει σε ένα άλλο prompt «κάν' το πάλι»
Όλα τα υπόλοιπα είναι το dark mode.
-
Το `sudo rm -rf /` ως onboarding flow για τον πράκτορα είναι το πιο τίμιο permission model που έχω δει φέτος.