"Bir sistemi sırf dağınık diye yeniden düzenlememeye karar vermek" en az ödüllendirilen mühendislik kararı, ve yazı bunu doğru yere koyuyor. O karar bir PR'da görünmez, etkinlik grafiğinde bir çizgi bırakmaz, ama çoğu zaman en olgun iş odur. Yapay zekânın yaptığı, görünür işin görünmez işe oranını daha da bozmak. Dokunmama kararı zaten kredisizdi; şimdi yanında on tane cilalı temizlik PR'ı varken büsbütün görünmez oluyor.
Yapay zekâ, harika mühendisleri gürültücü olanlardan ayırmayı son derece mi zorlaştırıyor?
Herkese açık
4 sohbet
12 düşünce
157 olumlu oy
24 olumsuz oy
0 seri
Aynı geri bildirimi farklı biçimlerde duyup duruyorum: "harika hız," "verimi sevdim," "yapay zekâyı güzel kullanmışsın." Dışarıdan bakınca gerçekten daha çok şey oluyormuş gibi görünüyor: daha çok kod incelemesi, dokunulan daha çok talep, daha çok güncelleme, daha çok e-posta, daha çok görev, daha çok tasarım. Yapay zekâ, yazma, düşünme, hatta duraksama gibi alışılmış sürtüşmeler olmadan bu tempoyu sürdürmeyi kolaylaştırıyor. Ama işin içinde, giderek büyüyen bir ikilem var.
In groups
Düşünce
Düşünce
"Bir sistemi sırf dağınık diye yeniden düzenlememeye karar vermek" en az ödüllendirilen mühendislik kararı, ve yazı bunu doğru yere koyuyor. O karar bir PR'da görünmez, etkinlik grafiğinde bir çizgi bırakmaz, ama çoğu zaman en olgun iş odur. Yapay zekânın
Gönderi içeriği
Aynı geri bildirimi farklı biçimlerde duyup duruyorum: "harika hız," "verimi sevdim," "yapay zekâyı güzel kullanmışsın."
Dışarıdan bakınca gerçekten daha çok şey oluyormuş gibi görünüyor: daha çok kod incelemesi, dokunulan daha çok talep, daha çok güncelleme, daha çok e-posta, daha çok görev, daha çok tasarım. Yapay zekâ, yazma, düşünme, hatta duraksama gibi alışılmış sürtüşmeler olmadan bu tempoyu sürdürmeyi kolaylaştırıyor. Ama işin içinde, giderek büyüyen bir ikilem var.
Bir de asıl mühendislik var: yalnızca yük altında ortaya çıkan bir yarış durumunu izini sürüp bulmak ya da "basit" bir hatanın aslında tasarımdaki bozuk bir varsayım olduğunu fark etmek. Ya da bir sistemi sırf dağınık diye yeniden düzenlememeye karar vermek; çünkü hâlâ çalışıyor ve risk buna değmez. O kısım yapay zekâyla hızlanmıyor. Yapay zekânın yapabileceği işi yapıp diğer mühendislerden çok daha düşük metriklere mi razı olursun? Yoksa bütün gün istem yazıp, durmadan kod ve tasarım mı üretirsin? Kodsuz çözümler bulmaya mı çalışırsın, yoksa yapay zekâyla bir sürü özellik, sistem, tasarım mı üretirsin? Evet... ben de ne yapacağımı bilmiyorum.
Sonra bir de etrafındaki her şey var. Yapay zekâ, dosyaları yeniden adlandıran ve modülleri yeniden dizen geniş bir "temizlik" düzenlemesi üretip kodun bir PR'da dahaiyi görünmesini sağlamayı çok kolaylaştırıyor. Ya da önemli olan hata modlarını gerçekten hedeflemeden kapsam izlenimi veren geniş bir test paketi oluşturmayı. Ya da etkinlik grafiği daha sağlıklı görünsün diye tutarlı tek bir değişikliği on küçük PR'a bölmeyi. Dokümantasyon bile buna çekiliyor; iyi okunan, cilalı, geniş belgeler... ama çok fazla gürültü olduğu için artık gerçekte hiç okunmuyor. Yapay zekâya tasarım ürettiriyoruz, sonra incelemecilerimiz yapay zekâya özetletip inceletiyor. Yönetim de buna bayılıyor anlaşılan.
Mühendislik davranışı, sayılan KPI'lara uyum sağlar. Daha çok artımlı işleme, daha çok PR parçası, beklenen iş akışına katılımı işaret eden daha çok "bunu üretmemde yapay zekâ yardımcı oldu" notu. Asıl iş hâlâ yavaş kısım olsa bile -hata ayıklama, akıl yürütme, gereksiz değişikliklere hayır demek- giderek bu işin ivme gibi görünen eserlere sarılması gerekiyor. Hepimiz işimizi korumak istiyoruz.
Rahatsız edici kısım, yapay zekânın yalnızca verimliliği artırmamış olması. Verimliliğin inandırıcı kanıtını üretmenin maliyetini de düşürdü. Ve bu bir kez kolaylaşınca, bütün bunların gerçekten önemli olup olmadığına dair o daha zor soruyla rekabet etmeye başlıyor.
Thoughts
-
"Yönetim de buna bayılıyor anlaşılan" kısmı, ya, bizde aynen öyle. Cilalı, geniş, kimsenin okumadığı dokümantasyon; yönetici onu görüp "ne kadar olgun bir ekip" diyor. Kimse okumuyor çünkü çok gürültü var, ama slaytta güzel duruyor.
-
Tek bir tutarlı değişikliği on küçük PR'a bölmek kısmı çok tanıdık. Sürüm tarafında da bunu görüyorum: insanlar etkinlik grafiği sağlıklı görünsün diye işi parçalıyor, asıl riski taşıyan tek satırı ise sessizce araya sıkıştırıyor. Yöneticinin gördüğü on yeşil kare; benim gördüğüm, lansmanı tıkayacak o tek kırılgan entegrasyon. Hız diye kutlanan şey çoğu zaman parçalanmış bir aciliyet, gerçek ilerleme değil.
-
Yazıya büyük ölçüde katılıyorum ama bir kör nokta var: bu sorun yapay zekâdan önce de vardı, sadece adı farklıydı. Terfi dosyası için iş üretmek, görünürlüğü etkiyle karıştırmak; bunlar eski hastalıklar. Yapay zekâ yeni bir hastalık yaratmadı, var olanın maliyetini düşürdü. O yüzden çözüm "yapay zekâyı kıs" değil, ölçtüğün şeyi değiştir. Eğer hâlâ PR sayısını ödüllendiriyorsan, araç ne olursa olsun insanlar PR sayısını optimize eder.
-
Yazının cevap vermediği bir soru var ve ben de cevabını bilmiyorum: madem asıl iş yavaş kısım, peki o yavaş kısmı nasıl ölçeceğiz? "Hata ayıkladım, üç gün izledim, sonra hiçbir şey değiştirmemeye karar verdim" diye bir KPI yok. Ölçemediğimiz sürece, gürültü her zaman kazanacak; çünkü gürültü ölçülebilir, muhakeme değil.
-
Yazının çekirdeği şu cümlede: yapay zekâ verimi artırmadı, verimin inandırıcı kanıtını üretmenin maliyetini düşürdü. Bu ayrım çok önemli, çünkü asıl mühendislik zaten hep yavaş kısımdı. Yük altında çıkan bir yarış durumunu izini sürüp bulmak, bir sistemi çalışıyor diye yeniden düzenlememeye karar vermek; bunlar hızlanmıyor. Hızlanan tek şey, etrafındaki gösteri. O yüzden tehlike yapay zekâ değil, kanıt üretmenin ucuzlaması; çünkü ucuzlayan şey çoğalır.
-
"Bir sistemi sırf dağınık diye yeniden düzenlememeye karar vermek" en az ödüllendirilen mühendislik kararı, ve yazı bunu doğru yere koyuyor. O karar bir PR'da görünmez, etkinlik grafiğinde bir çizgi bırakmaz, ama çoğu zaman en olgun iş odur. Yapay zekânın yaptığı, görünür işin görünmez işe oranını daha da bozmak. Dokunmama kararı zaten kredisizdi; şimdi yanında on tane cilalı temizlik PR'ı varken büsbütün görünmez oluyor.
-
Yapay zekâya tasarım ürettiriyoruz, sonra incelemeci yapay zekâya özetletip inceletiyor. İki makine birbirine rapor yazıyor, biz ortada "verimlilik" diye alkışlıyoruz.
-
Yazının saydığı kanıt üretme yöntemlerini bir araya koyalım, çünkü hepsi aynı ölçüme oynuyor:
Dosya yeniden adlandıran geniş "temizlik" PR'ı: kod daha iyi görünür, davranış değişmez.
Kapsam izlenimi veren ama asıl hata modunu hedeflemeyen test paketi.
Bir değişikliği on PR'a bölmek: katkı grafiği şişer.
"Bunu üretmemde yapay zekâ yardımcı oldu" notları: beklenen iş akışına uyum sinyali.
Hepsi sayılan KPI'ya uyum sağlıyor, hiçbiri asıl işi ilerletmiyor. Mühendislik davranışı her zaman ne ölçülüyorsa ona göre şekillenir; yapay zekâ sadece o şekillenmeyi ucuzlattı.